13. Багатыпазнавальныматэрыял, па-мастацкуýвасоблены ý вершах е. Лось.

Дзецi i прырода. Абуджэнне ý дзяцейлюбовi i клапатлiвыхадносiн да прыроды (вершы «Грачаня», «Не крану яечка», «Кiслiчка», «Пралеска», «Сунiцы» i iнш).

ЕўдакіяЛось (Еўдакія Якаўлеўна Лось, 1929-1977) на-радзілася ў в. Старына Ушацкага раёна Віцебскай воб-ласці. Яшчэ да вайны сям'я перабралася ў мястэчка Уша-чы. Там Е. Лось пасля вайны закончыла сямігодку, вучы-лася ў Глыбоцкім педвучылішчы, а ў 1955 г. закончыла аддзяленне мовы і літаратуры Мінскага педінстытута, працавала на розных творчых пасадах, але асноўным яе заняткам была паэзія. Яна выдала шэраг зборнікаў цу-доўнай лірыкі для дарослага чытача, грунтоўны яе ўклад і ў літаратуру для дзяцей.

1. У дзіцячай паэзіі Е. Лось увасоблены цеплыня і пяшчо-та, прыхавана гарэзлівая смяшынка-хітрынка, якая заўсёды прываблівае малых.

2. Е. Лось дапамагае дзецям асэнсаваць многія незразу-мелыя ім з'явы, адкрывае шмат незвычайнага ў нава-кольным жыцці.

3. Е. Лось прысвяціла шмат вершаў услаўленню дружбы між народамі. У даступнай форме расказваецца пра кветкі, якія ў нейкай ступені сталі сімвалам Казахстана («Цюльпан»), пра сяброўства суседзяў, якіх яднаюць рэкі («Наш Нёман»), а таксама рэчы, набытыя ў Беларусі, ста-новяцца знакам беларускай гасціннасці («Кеды з Мінска»),

4. У прыродаапісальных вершах выразна праяўляецца і маральна-этычная праблематыка. Паэтэса сцвярджае, што трэба аберагаць прыроду, якая служыць чалавеку, ахоўваць кожнае дрэўца, бо зялёныя пасадкі ачышчаюць паветра ў горадзе, шанаваць працу чалавечых рук, самім аказваць дапамогу старэйшым. Гэта яскрава вынікае з твораў «Гуляка», «Ох, гарох», «У фруктовы магазін».

5. Вучобе малых дзетак садзейнічаюць вершы-скорага-воркі «Самавар», «Мала шыла...», «Пры кастры - кара», верш пра алфавіт «Смачныя літары»: «"О" — нібы фасоль-ка, // "Т" - нібы грыбок, // "I" - нгбы гарошына, // а пад ёй стручок... // Літары запомню // без лішняй гаманы. // Як жа не запомнгць: // смачныя яны!»³.

Н. Галіноўская і І. Муравейка ёсць у апошніх раздрукоўках