- •Пытанні да экзамену па гісторыі беларусі
- •Прычыны, характар і асаблівасці разгортвання казацка-сялянскай вайны 1648 – 1651 гг. На тэрыторыі Беларусі
- •Антыфеадальны рух на паўднёва-ўсходніх землях Беларусі ў 1648—1649 гг. Грамадска-саслоўны склад паўстанцаў.
- •Казацкія загоны і іх кіраўнікі. Баявыядзеянні ў 1648—1649 гг. Пад Пінскам, Мазыром і Бабруйскам.
- •Баявыя дзеянні ў 1649—1651гг. Вынікі казацка-сялянскай вайны для Беларусі.
- •Прычыны і пачатак вайны Расіі з Рэччу Паспалітай з 1654—1667 гг. Ваенныя дзеянні ў вкл у 1654 – 1655 гг.
- •Палітычная і вайсковая дзейнасць гетмана я. Радзівіла. Кейданская унія.
- •Палітыка царскіх улад у Беларусі падчас вайны 1654—1667 гг. І пазіцыі насельніцтва.
- •Ваенныя дзеянні вайны Расіі з Рэччу Паспалітай у 1658—1666 гг.
- •Андрусаўскае перамір’е. Умовы “вечнага міру” 1686 г. З Расіяй.
- •Узмацненне феадальнай анархіі ў другой палове хvіі ст. Становішча шляхты і праграма “каэквацыі правоў”.
- •Грамадзянская вайна 1696—1700 гг. У вкл. Віленская пастанова.
- •Прычыны і пачатак Паўночнай вайны. Асаблівасці ўступлення ў яе Вялікага княства Літоўскага.
- •Ход баявых дзеянняў падчас Паўночнай вайны і адносіны насельніцтва да ваюючых бакоў.
- •Абвастрэнне дзяржаўна-палітычнага крызіса вкл падчас Паўночнай вайны. Вынікі вайны для Беларусі.
- •Панская гаспадарка ў другой палове хvіі – хvііі ст. І эвалюцыя феадальнай рэнты.
- •Сялянская гаспадарка і катэгорыі сялян ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Характар эканамічнага ажыўлення у хvііі ст. Вотчынныя мануфактуры.
- •Становішча гарадоў ў другой палове хvіі – хvііі ст. Развіццё ўнутранага і знешняга гандлю.
- •Антыфеадальныя выступленні беларускага сялянства ў другой палове XVIII ст.
- •Рэлігійнае становішча вкл ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Рэформы дзяржаўнага ладу і кіравання на пачатку праўлення Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
- •Гаспадарчыя рэформы на пачатку праўлення Станіслава Аўгуста Панятоўскага.
- •Рэфарматарская дзейнасць а. Тызенгаўза, я. Храптовіча ў галіне сельскагаспадарчай вытворчасці.
- •Рэфарматарская дзейнасць а. Тызенгаўза у галіне прамысловай вытворчасці.
- •Дысідэнцкае пытанне. Сейм 1767—1768 гг. Кардынальныя правы.
- •Барская канфедэрацыя ў вкл. Першы падзел Рэчы Паспалітай
- •Чатырохгадовы (Вялікі) Сейм Рэчы Паспалітай. Канстытуцыя 3 мая 1791 г.
- •Таргавіцкая канфедэрацыя. Другі падзел дзяржавы Рэчы Паспалітай
- •Прычыны, падрыхтоўка і пачатак паўстання паўстання 1794 г.
- •Асаблівасці паўстання ў Беларусі. Ход баявых дзеянняў вясной – летам 1794 г.
- •Адносіны да паўстання 1794 г. Сялян. Паланецкі універсал.
- •Прычыны ліквідацыі Рэчы Паспалітай.
- •Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел і арганізацыя кіравання на беларускіх землях у складзе Расійскай імперыі (1772 - 1801 гг.).
- •Саслоўная палітыка расійскага ураду на далучаных землях Беларусі (1772 - 1801 гг.).
- •Насаджэнне рускага дваранскага землеўладання на беларускіх землях (1772 - 1801 гг.).
- •Змены ў сельскай гаспадарцы, падаткі і павіннасці сялян (1772 - 1801 гг.).
- •Становішча гарадоў. Развіццё прамысловасці і гандлю, шляхоў зносін (1772 - 1801 гг.).
- •Нацыянальна-рэлігійная палітыка расійскага ўраду (1772 - 1801 гг.).
- •Гістарычныя ўмовы развіцця культуры беларускага народа ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Адукацыя і навука ў другой палове хvіі – першай палове хvііі ст.
- •Грамадска-палітычная думка ў другой палове хvіі – першай палове хvііі ст.
- •Эпоха Асветніцтва ў Беларусі. Фізіякраты.
- •Адукацыя ў другой палове хvііі ст.
- •Развіццё навуковых ведаў ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Развіццё літаратуры ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Кнігадрукаванне ў другой палове хvіі – хvііі ст. Друк, першыя газеты.
- •Архітэктура Беларусі ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Выяўленчае мастацтва ў другой палове хvіі – хvііі ст.
- •Музычнае мастацтва і тэатр у другой палове хvіі – хvііі ст.
Антыфеадальны рух на паўднёва-ўсходніх землях Беларусі ў 1648—1649 гг. Грамадска-саслоўны склад паўстанцаў.
В 1648 - 1651 гг. в Беларуси шла антифеодальная война, которая развернулась в связи с началом восстания под руководством гетмана Б. Хмельницкого на Украине. В этой войне Б.Хмельницкий и его старшины, стремясь создать собственное государство, планировали включение в него земель юго-востока Беларуси - Поднепровья и Полесья. В конце 1647 г. Хмельницкий с группой своих единомышленников, насчитывавшей 250 человек, двинулся в низовья Днепра. Направиться в Запорожскую Сечь Хмельницкий не мог, так как там находился гарнизон правительственных войск. К Хмельницкому стали сходиться с разных сторон Украины казаки, крестьяне, горожане. Он начал формировать свои первые отряды, скоро ставшие грозным противником магнатско-шляхетской Речи Посполитой.
Вскоре силы восставших выросли до такой степени, что они смогли предпринять освобождение Запорожской Сечи. При появлении отрядов Хмельницкого польский гарнизон без боя оставил Запорожскую Сечь. Это произошло 24 января (3 февраля) 1648 г. Часть правительственных войск, состоявшая из реестровых казаков, перешла на сторону Хмельницкого. Здесь, в Сечи, казачество избрало Богдана Хмельницкого гетманом Войска Запорожского. Это являлось прямым нарушением тех «порядков», которые были предписаны ординацией 1638 г., открытым актом восстания. Весть об этом стала быстро распространяться по Украине.
Летом 1648 г. юг и восток Беларуси были охвачены борьбой казацко-крестьянских отрядов против шляхты, купцов, магнатов и католического духовенства. Казацкие отряды Кривошапки, Гаркуши, Головацкого и других полковников имели в своем составе много белорусов, в первую очередь выходцев из беднейшего крестьянства и мещанства. Из-за полонизации верхов феодального общества это освободительное антишляхетское движение в Беларуси, также как и на Украине, имело явную антипольскую направленность.
В 1648 г. казацко-крестьянское войско разбило под Речицей хоругви Великого княжества под командованием Воловича, под местечком Горволь - отряд во главе со стражником Мирским. Восставшие заняли Гомель, Лоев, Брест, Бобруйск, Мозырь, Пинск, Туров, Речицу, Кобрин, Чечерск и другие города и местечки на юге и юго-востоке Беларуси. Жители этих городов почти не оказывали сопротивления восставшим. Шляхта, католическое и унитарное духовенство бежали вглубь княжества.
На борьбу с восставшими король направил 14-тысячное войско, имевшее артиллерию. Отряду Мирского удалось взять Пинск. Более трех тысяч мещан, их жен и детей были убиты. Затем войска Великого княжества взяли Брест, Старый Быхов, Слуцк. В Турове все жители, не успевшие отойти вместе с казацко-крестьянскими отрядами, были убиты. В Чечерске по приказу гетмана Я. Радзивилла полутораста казакам отсекли правые руки, пятьдесят человек посадили на кол, а остальных жителей порубили. Жестоко расправился гетман и с жителями Бобруйска, без сопротивления открывшим ворота города. Восьмистам были отрублены руки, сто человек посадили на кол. К середине 1649 г. войска Великого княжества восстановили контроль над южной частью Беларуси.
