Perspektywy socjologa

Socjologowie są dzisiaj doceniani i rynek pracy dla nich jest bogaty. Poszukują ich firmy prowadzące badania, urzędy, samorządy, firmy reklamowe, marketingowe itp. Na pewno przed socjologią jest przyszłość. Nie dziwię się więc, że ten kierunek jest oblegany na uczelniach. Zawsze zresztą socjologia cieszyła się powodzeniem, chociaż często ludzie marzący o tych studiach nie do końca zdają sobie sprawę, jakie powinni mieć uzdolnienia i wiedzę. Wprawdzie humaniści mają tu spore szanse, to jednak nie wolno zapominać, że socjolog nie może mieć wstrętu do matematyki (zaraz na początku musi przebrnąć przez niełatwą statystykę), a także niezbędna będzie mu w dalszej karierze umiejętność logicznego myślenia. Należy liczyć się z koniecznością ciągłego pogłębiania i uzupełniania wiedzy.

Socjologia, jako nauka, od zawsze miała przeciwników, ale życie pokazuje, że przybywa jej zwolenników. Cechą tej nauki jest i to, że stale się rozwija i przekształca, bowiem bada świat, który zmienia się. Zaś ład świata i jego etyczny sens ludzie swoim wysiłkiem i wiarą mogą rozpoznać, ale żadne rozpoznanie nie jest na tyle definitywne, aby nie pojawiały się wciąż nowe próby lepszego nazwania tego, co podstawowe.

Po ukończeniu studiów na kierunku socjologia można podjąć pracę:

• w instytucjach badających życie społeczne we wszystkich jego aspektach, a w szczególności w aspekcie ekonomicznym, politycznym i psychologicznym

• w ośrodkach badawczych, szkoleniowych i konsultingowych na szczeblu lokalnym, krajowym i międzynarodowym

• w firmach, zarówno państwowych, jak i prywatnych prowadzących badania społeczne dla potrzeb instytucji kultury, biznesu i sfery publicznej

• w firmach prywatnych i państwowych, administracji rządowej i samorządowej

• w organizacjach pozarządowych i fundacjach budujących społeczeństwo obywatelskie

• na wyższych uczelniach jako pracownicy naukowo-dydaktyczni

Badania empiryczne – badanie faktograficzne w dowolnej dziedzinie badań socjologicznych.

Teorie w socjologii

1. Funkcjonalizm. Twórca Herbert Spencer. Wszystkie teorie funkcjonalne traktują rzeczywistość spoleczną jako system wzajemnie ze sobą powiązanych części. Części te są następnie analizowane pod kątem ich konsekwencji bądź też funkcji, które pełnią one w większym systemie. Każdą strukturę można analizować funkcjonalnie, wystarczy tylko zadać pytanie: W jaki sposób jakaś część przyczynia się do funkcjonowania całego systemu? Praca poszczególnych częsci na rzecz całości.

2. Teorie konfliktu. Załozycieli: Karol Marks i Max Weber. Teorie konlikti widzą systemy społeczne jako pełne napięć i konfliktów istniejących pomiędzy składającymi się na nie częściami. Siła napędowa konfliktu jest nierówność; konflikt dominuje także w stosunkach między ludzmi. Konflikt jest podstawową cechą zycia społecznego; jego potencjalne istnienie odczuwamy wszędzie.

3. Teorie interakcji. Wyjaśnienie rzeczywistości społecznej uzyskujemy na podstawie dokładnego zbadania mikroświata konkretnych ludzi, którzy nawzajem interpretują swoje gesty, tworzą wyobrażenia o sobie oraz definiują w określony sposób sytuacje, w których się znajdują.

4. Teorie utylitarne. Adam smith. Zwolennicy utylitaryzmu uważają, że człowiek jest istotą racjonalną, choćby dlatego że wyznacza sobie cele i zadania; kalkuluje koszty różnych sposobów osiągania owych celów i wybiera te, które maksimalizują zyski i minimalizują koszty. Jesteśmy istotami, które starają się z każdej sytuacji wyciągnąć jakąś korzyść jak najmniejszym kosztem. Wszystkie stosunki społeczne są po prostu wymianą pomiędzy ludzmi, którzy ponoszą określone koszty po to, by uzyskiwać nawzajem od siebie różne korzyści, i którzy cały czas prowadzą rachunek kosztów i zysków.

Teorie pomagają nam interpretowac poszczególne cechy rzeczywistości społecznej i na razie niewiele mają wspólnego z tymi, które funkcjonują w prawdziwej nauce.