Экг компоненттерінің қалыпты шамалары

ЭКГ компоненттері	Амплитудасы (мВ)	Ұзақтығы (с)
Р тісшесі Q тісшесі R тісшесі S тісшесі T тісшесі P-Q интервалы QRS комплексі Q-T интервалы R-R интервалы	0,05-0,25 Р тісшенің ¼ бөлігі 0,3-2,0 0-0,6 0,2-0,6	0,06-0,10 0,03 дейін 0,03 дейін 0,03 дейін 0,10-0,25 0,12-0,20 0,06-0,09 0,25-0,55 0,70-1,00

ЭКГ-ны талдау схемасы:

А)Жүректің соғу ритмінің дұрыстығын (синустық ритм): бағалау үшін жазылған ЭКГ-ң 4-5 R-R интервалының ұзақтығын өлшеп, оның орташа шамасын есептеп шығарады. Жүрек ритмі дұрыс, бірқалыпты, егер R-R интервалы 10 % -ға тең болған жағдайда , дұрыс емес, бірқалыпты емес-егер R-R интервалы 10 % -дан артық болса.

Б) Жүректің жиырылу жиілігін санау: ЖЖЖ=60/R-R, егер ЖЖЖ 1 минутта 75-тен жоғары болса- тахикардия, егер 60-тен төмен болса- брадикардия

В) Қозудың пайда болуын анықтау:

Дені сау адам жүрегінің ритм жүргізушісі (пейсмекер) синустық-жүрекшелік түйін болып табылады. Оның ЭКГ-дағы белгісі:ІІ стандартты тіркеуде оң бағытты біркелкі Р тісшелері байқалады және ол әр уақытта QRS комплексінің алдында болады.

Г) Жүректің өткізгіштік қызметін талдау: үшін Р тісшенің, Р-Q интервалының және QRS комплексінің ұзақтығын өлшеп бағалау қажет. Олардың ұзақтығының созылуы (артуы) жүректің өткізгіш жүйесінің кейбір бөлімдерінің өткізу қасиетінің баяулағанын (немесе бұзылғанын) көрсетеді.

Д)Жүректің электрлік осін анықтау: Үш стандартты тіркеудегі ЭКГ-ң R тісшелерінің биіктігі (амплитудасы) бойынша жүректің электрлік осін анықтауға болады. Жүрек осінің қалыпты орналасуында R тісшенің шамасы ІІ стандартты тіркеуде жоғары болады. Жүрек осінің солға қарай ауытқуында (левограмма) R тісшесі І стандартты тіркеуде, ал оңға қарай ауытқуында (правограмма) ІІІ стандартты тіркеуде жоғары болып байқалады.

Е) Жүрек циклының ұзақтығын анықтау: 1 минуттағы пульсті санайды, тыныштық күйде және жүктемеден кейін (30 сек-та 20 рет отырып тұру) 1 кардиоциклдың ұзақтығын мына формула бойынша анықтайды: 60сек/ пульс жиілігі

2) Жүрек тондарының аускультациясы А.С.Сайдахметова практикумы 132бет 12-жұмыс; «Методы исследования физиологических функций» оқу құралының 23 жұмысынан қараңыз.

6.Әдебиет:

Негізгі

Орыс тілінде:

1. Физиология человека, В.М. Покровский., Г.Ф. Коротько, М., 2004.

2. Руководство к практическим занятиям по нормальной физиологии.

К.В.Судаков, А.В.Котова, М., 2002.

3. Руководство по общей и клинической физиологии. В.И.Филимонов, МИА, 2002,

957 стр.

4. Нормальная физиология, под ред. К.В.Судакова, М., 2000.

5. Агаджанян Н.А., Тель Л.З., Циркин В.И., Чеснакова С.А. Физиология

человека. Санкт-Петербург, Sotis, 2000 г., 528 с.

Қосымша:

1. «Основы физиология человека», 1 и 2 том, Б.И.Ткаченко, С.-Петербург, 1994г.

2. Атлас по нормальной физиологии А.В.Коробков, С.А.Чеснокова, Москва,

Высшая школа, 1987 .

2. Справочник физиологических и лабораторных показателей здорового человека.

А. А. Утепбергенов, 1995 .

2. Физиология человека. Под ред. М.Покровского, Г.Ф.Коротько, в двух томах, М., 2001, 368 с.

Қазақ тілінде:

Негізгі:

Адам физиологиясы. Х.К. Сәтбаева, А.А.Өтепбергенов, Ж.Б. Нілдібаева,

Алматы, 2005, 663 б.

2. Адам анатомиясы. А.Р. Рахишев., Алматы, 2005, 598 б.

3. Қалыпты физиологиядан тәжірибелік сабақтарға жетекшілік нұсқаулар./ Сайдахметова А.С., Рахыжанова С.О. Семей, 2006 г. - 174 бет.

4. Қанқожа М.Қ. Қозғыш ұлпалар физиологиясы. – Алматы, 2004 ж. – 78 бет.

Қосымша:

1.Рахишев А.Р. Русско-казахский толковый словарь медицинских терминов. (каз., русс.), А-Ата, 2002, 550 б.

2. Организмнің шартты-рефлекторлық әрекеті және оның нейрофизиологиялық тегершіктері. Жоғарғы жүйке іс-әрекетінің типтері. Ибраева С.С., Астана, 2006, 52 б.