- •1 Сурет – Айналық параболалық антенна
- •2 Сурет - Сәулелендіргіштің орналасу нұсқалары
- •3 Сурет –γ`(0) функция графигі
- •Сәулелендіргіштің электродинамикалық және геометриялық сипаттамаларын есептеу
- •4 Сурет - Конды рупор түріндегі сәулелендіргіш
- •5 Сурет - е және н жазықтықтарындағы полярлы координаталық жүйе- дегі шағылыстырғыштың өріс бойынша амплитудалық бд-сы
- •Айна апертурасындағы өрістің таралуы
- •6 Сурет – Айна апертурасындағы өріс амплитудасының таралуы
- •Бағытталу диаграммасын есептеу және параболалық антеннаның параметрлерін анықтау
- •7 Сурет - h жазықтығында кеңістіктік бд-сы
- •8 Сурет - е жазықтығында кеңістіктік бд-сы
- •Антеннаның құрылымдық есептелуі
- •4.1. Айнаның профилін есептеу
- •10 Сурет – Айна құрылымы
- •11 Сурет – Айнаны дайындаудың дәлдігіне рұқсаттар
- •12 Сурет – Сәулелендіргіш қондырғысының дәлдігіне рұқсаттар
11 Сурет – Айнаны дайындаудың дәлдігіне рұқсаттар
– дан ең үлкен ауытқу орнындағы жазық еместіктен шағылысқан сәуле жолы + cos мөлшерге өзгереді, ал сәйкес фазалар жылжуы = (1+cos) мөлшерін құрайды және ол 4 мөлшерден аспауы керек, осыдан:
,
(1.26) және (1.27)
үшін алынған өрнектің сарапталуы параболоидтың ортасының қасында ( = 0) айнаның дайындау дәлдігі ең жоғары екендігін көрсетеді. Мұнда идеалды беттен ең үлкен ауытқу 16 өлшемнен аспауы қажет, параболоид қырында дәлдікке талаптар ең аз болып табылады.
Сәулелендіргіштің қондырғысының дәлдігі сонымен қатар, ашылудағы ең үлкен рұқсат етілген фазалық бұрмалану нормалармен анықталады. Сәулелендіргіштің фазалық ортасы х орын ауыстырсын (12 суретті қараңыз).
Сонда фазалық орталықтан ашылуға дейінгі сәуле жолдарының ұзындығы үлкейеді. Жолдардың ең үлкен ұзаруы айна төбесіне құлайтын сәулелерде орындалады. Аз орын ауыстыруларда бұл жолдардың ұзаруын шамамен хcos секілді анықтауға болады.
,
(1.28)
мұндағы 0,а - фазаның өзгеруі, сәйкесінше сәулелендіргіш қондырғысының ашылуының қырында және ортасындағы дәлсіздіктер пайда болатын фазалық бұрмаланулар болатын өлшемді құрайды. Бұл өлшем /4–тен аспауы қажет. Осыдан мынаны аламыз:
Осылайша, ашылу бұрышының өсуімен сәулелендіргіш дәлдігі және қондырғысы фокуста жоғарылайды.
12 Сурет – Сәулелендіргіш қондырғысының дәлдігіне рұқсаттар
Қорытынды
Бұл курстық жұмыста диск түрінлегі контррефлекторға ие жаартытолқындық вибратор сәулелену түріндегі айналы параболалық антеннаның конструктивтiк есебiн жүргіздік. Антенна үшін геометриялық көрсеткіштері анықталды: ашылу диаметрі, фокустық арақашықтық және ашылу бұрышы. Сонымен қоса ауданның қолданудың толық коэффициенті, эффективті ауданы, КК және БӘК-і анықталды. Е және Н жазықтықтарындағы тікбұрышты жүйе координатасында параболалық антеннамен құрылған амплитудалық бағыттылық диаграммасы арқылы сәйкесінше Е және Н жазықтықтарында жарты қуат деңгейінде БД ені анықталды. Берілген мәндер алынған мәндерге сәйкес болды. Бүйір жапырақшаларының деңгейі бірінші және екінші жағдайда берілген мәндерді қанағаттандарды.
Есептелген антеннаның және сәулелендіргіштің геометриялық өлшемдері арқылы антеннаның конструктивті сызбасы құрылды.
Айнаның беті диаметрі 0,00231 м болатын торлы болып келеді және өткізгіштер арақашықтығы 0,0231 м болады.
Пирамидалы рупор антеннасы үшін анықталған шамалар төмендегідей нәтиже берді:
Е жазықтығының бүйір бет жапырақшаларының деңгейі:
E
(дБ);
Бүйір жақ жапырақшаларының берілген деңгейден ауытқуы:
Н жазықтығының бүйір бет жапырақшаларының деңгейі:
Н
(дБ);
Бүйір жақ жапырақшаларының берілген деңгейден ауытқуы:
Алынған БД ені:
Н0.5 =70 мрад, Е0.5 =75 мрад, бұл мәндерде шамалы ауытқулар бар.
Пайдаланылған әдебиеттер
Сүйеубаев О.Б., Накисбекова Б.Р. Антенна-фидерлік құрылғылар және радиотолқындардың таралуы. Курстық жұмысты орындауға арналған тапсырмалар мен әдістемелік нұсқаулар - Алматы: АЭжБУ, 2013.- 22 б.
Ерохин Г.А. и др. Антенно-фидерные устройства и распространение радиоволн. - М.:Горячая линия-Телеком, 2004. - 496 с.
Гончаров В.Л., Патлах А.Л., А.Р. Аклюев, Хорош А.Х. Малошумящие однозеркальные параболические антенны, Алматы 1998.
Айзенберг Г. З. «Антенны ультракоротких волн», М: Связьиздат, 1957.
Фролов О. Антенны для земных станций спутников радиосвязи.- М.: Высшая школа, 2000. - 376 с.
Кочержевский Г.М., Ерохин Г.А., Козырев Н.Д. Антенно-фидерные устройства. - М.:Радио и связь, 1989. - 352 с.
