3. Defekty punktowe I liniowe. Ruch dyslokacji. Powielanie dyslokacji.

Punktowe - W oknie atomz między węzlowe. Tworzy się defektowe atomy międzywęzłowe.

Liniowe (dyslokacje) -liniowa wada budowy sieci krystalicznej polegająca na nierównomiernym rozmieszczeniu węzłów wzdłuż odpowiedniej linii.

-krawędziowe – poprzez wprowadzenie ekstrapłaszczyzny między nieco rozsunięte płaszczyzny -sieciowe, miarą dyslokacji jest wektor Burgersa, wyznaczony poprzez kontur Burgersa i prostopadły do linii dyslokacji krawędziowej,

-śrubowe – powstają w wyniku przesunięcia płaszczyzn atomowych, wektor Burgersa równoległy do linii dyslokacji śrubowej,

-mieszane – śrubowa i krawędziowa występujące w strukturach rzeczywistych,.

Ruch dyslokacji:

-Dyslokacja krawędziowa – może przemierzać się przez poslizy lub wspinanie.

-Dzslokacja śrubowa – jedynie przez poślizgi.

4. Metody otrzymywania kryształów. Krystalizacja odlewów.

Większość technologii otrzymywania materiałów syntetycznych skierowana jest na produkcję materiałów monokrystalicznych.

Metody:

-- Metoda Bridymana – polega na stponiowym schładzaniu wcześniej stopionej masy.

-- Metoda sublimacji – przejcie w stan gazowy utszymujemy krystal dwóch roztworów stałych.

-- Metoda proszkowa – utworzonz obraz jest we postaci współśriodkowych okręgów.

Wykorzystujące substraty wieloskładnikowe; można je podzielić na metody stosujące przejście substratu ze stanu:

- stałego w stały, np. krystalizacja w roztworze stałym

- ciekłego w stały, np. wzrost z roztworu, wzrost przez reakcję chemiczną w roztworze wodnym, bezwodnym, w warunkach hydrotermalnych, kriogenicznych

- gazowego w stały, np. wzrost przez reakcje odwracalne, heteroepitaksję.

Krystalizacja odlewu – jest procesem dwuetapowym, odejmujących zarodkowanie i wzrost zarodków Zależnie od sposobu tworzenia zarodków rozróżnia się zarodkowanie homo- i heterogeniczne. Zarodkowanie homogeniczne jest procesem powstawania fazy stałej z ośrodków (klasterów) będących zgrupowaniami atomów własnych krystalizującej fazy. Zarodkowanie heterogeniczne jest procesem powstawania zarodków w ciekłym metalu na istnejącym podłożu ścianki formy odlewniczej lub cząstek stalych.

5. Odkształcenie plastyczne metali. Metody pomiaru twardości, próba rozciągania, próba udarności, metoda badań zmęczeniowych.

Odkształcenie płastyczne – jest to takie odksztalcenie materiału spowodowane przez działanie naprężeń, które pozostaje po złożeniu naprężeń.

Metody pomiaru twardości: -pomiar poprzez zarysowanie - metoda Mohsa, metoda pilnikowa, sklerometr

-pomiar poprzez wciskanie twardszego od badanego materiału wgłębnika - metody Rockwella, Brinnella, Vickersa, Shore'a

-pomiar straty energii przy odbiciu się bijaka od badanej powierzchni - metoda Leeba, skleroskop

Statyczna próba rozciągania – podstawowa metoda badań wytrzymałościowych materiałów konstrukcyjnych. Badanie polega na osiowym rozciąganiu znormalizowanej próbki ze stałą szybkością w temperaturze pokojowej (10-35 °C), obniżonej lub podwyższonej, aż do jej zerwania.

Próba udarności.

Polega ona na złamaniu próbki jednym uderzeniem młota wahadłowego i pomiarze energii jej złamania. Próbka jest przy tym podparta swobodnie na obu końcach i posiada karb, który jest ułożony po przeciwnej stronie niż następuje uderzenie młota.

Zmęczeniem materiału nazywa się zmiany występujące w materiale pod wpływem

okresowo zmiennych naprężeń lub odkształceń, które mogą doprowadzić do zniszczenia

materiału.