Rachunki
Rachunki nie zawsze płacone są w terminie. Firma Rent a Person na koniec roku nie otrzymała wszystkich należności za wypożyczonych pracowników. Jednocześnie nie zapłaciła rachunków za rozmowy telefoniczne z grudnia. Stosowana w ekonomii definicja przychodów i kosztów obejmuje całość dochodów i wydatków danego przedsiębiorstwa zarejestrowanych w danym roku, niezależnie od tego czy znajdują one odzwierciedlenie w faktycznych płatnościach pieniężnych czy też nie.
Takie rozróżnienie między ekonomicznym ujęciem przychodów i kosztów, a faktycznym stanem wpływów i płatności powoduje konieczność wprowadzenia pojęcia przepływów pieniężnych
Przepływ gotówki danego przedsiębiorstwa jest to ilość pieniędzy netto faktycznie uzyskana w danym okresie.
Problemem wymagającym rozwiązania przy prowadzeniu przedsiębiorstwa jest stosunkowo wolny przepływ gotówki w początkowym okresie działalności. W miarę rozkręcania się tej działalności zaczynają pojawiać się coraz większe przychody pieniężne, co prowadzi do poprawy płynności finansowej przedsiębiorstwa.
Kapitał a amortyzacja
Kapitał fizyczny (środek trwały) to maszyny, wyposażenie i budynki wykorzystywane w produkcji. Pojęcie to stosowane jest przez ekonomistów do określenia dóbr, które nie zużywają się w całości w trakcie jednego cyklu produkcyjnego. Budynki i ciężarówki są elementami kapitału, ponieważ mogą być wykorzystywane latami. Energia elektryczna nie jest dobrem kapitałowym, gdyż całkowicie zużywa się ją w procesie produkcyjnym w danym okresie. Niektórzy ekonomiści pojęcie dobra kapitałowe zastępują terminem dobra trwałe lub aktywa rzeczowe.
W jaki sposób należy uwzględnić w obliczaniu zysków i kosztów koszt dobra kapitaowego, np. maszyny do pisania? Istota podejścia do tego problemu polega na tym, iż w rocznych kosztach firmy umieszcza się jedynie koszt zużycia danego dobra kapitałowego, a nie koszt jego zakupu. Koszt zużycia dóbr kapitałowych w danym okresie stanowi amortyzacja, czyli utrata wartości tych dóbr wskutek zużycia, a nie cena ich zakupu.
Można ją zapisać w następujący sposób:
g
dzie:
Am – amortyzacja liczona w skali roku,
F – księgowa wartość środka trwałego używanego w produkcji w ciągu dłuższego okresu,
t – przewidywany okres eksploatacji danego środka trwałego, tzn. maszyny, urządzenia produkcyjnego lub budynku.
Ponieważ może to być trochę niezrozumiałe posłużymy się następującym przykładem:
Przypuśćmy, że Rent a Person zakupuje na początku roku 8 maszyn do pisania, płacąc za każdą 900 zł. W kalkulacji rocznych kosztów i zysków nie można przyjąć sumy 7200 zł. jako kosztu maszyn do pisania. Do kosztów należy zaliczyć jedynie wartość rocznego zużycia maszyn. Załóżmy, że okres eksploatacji maszyny do pisania wynosi 3 lata, więc zużycie w ciągu pierwszego roku wynosi 300 zł. Więc początkowa wartość maszyny do pisania zmniejszyła się z 900 zł. do 600 zł. Ekonomiczny koszt wykorzystania 8 maszyn do pisania w danym roku wynosi wobec tego 2400 zł. (8 x 300 zł). Ta właśnie wielkość amortyzacji jest rocznym kosztem związanym z wykorzystaniem maszyn do pisania.
Zapasy
Zapasy to dobra przechowywane przez przedsiębiorstwo na potrzeby przyszłej sprzedaży. Gromadzenie zapasów jest niezbędne do zapewnienia ciągłości produkcji i sprzedaży. Żeby to wytłumaczyć posłużymy się następującym przykładem:
Załóżmy, że na początku roku firma Rover Group ma na składzie 100 tys. gotowych samochodów. Jej roczna produkcja wynosi 1 mln samochodów, a sprzedaż 950 tys. Przy końcu roku wielkość zapasów gotowych samochodów wzrosła więc do 150 tys. sztuk. Powstaje tu pytanie, w jaki sposób zmiana stanu zapasów powinna być uwzględniona przy obliczaniu zysków? Skoro podstawa obliczania przychodów jest sprzedaż w wysokości 950 tys. samochodów, to czy koszty wytwarzania powinny być oparte na wielkościi sprzedaży (950 tys. sztuk) czy też uwzględniać poziom faktycznej produkcji (1 mln sztuk)?
Koszty produkcji powinny być zawsze odnoszone do faktycznego poziomu produkcji sprzedanej (950 tys. sztuk). Wzrost zapasów o 50 tys. sztuk jest traktowany jako forma powiększenia kapitału przedsiębiorstwa, umożliwiającego sprzedaż w następnym okresie. W danym roku przedsiębiorstwo poniosło określone wydatki na wytworzenie 50 tys. sztuk samochodów które nie sprzedało, ale w następnym okresie mogą sprzedać te samochody uzyskując dochód bez ponoszenia kosztów wytworzenia.