Октябрат, Пионер!
Октябрат,пионер!
Саған да халқың сүйенер.
Білім кқптік етпейді,
Үсті-үстіне үйе бер.
Бақытты заман басында,
Тасқындап толқын жасында,
Таусылмас азық жолдасың
Өмірдің мүлкі осында.
Басшылық ьерген партия,
Мұғалімнің қасында.
Сендердей болған ешкім жоқ,
Бұрынғы өткен ғасырда.
Жалқауланбай қырыстап,
Оқыңдар сабақ дұрыстап,
Ғылым дария,сары алтын,
Сал қалтаға уыстап.
Сендерге арнап атқан таң,
Бақытты жастар дер шағың.
Бабаларың Ильич,
Лениннің жолын ұстағын.
1944
43
Бұлжытпай Лениннін салған жолын
Бұлжытпай Лениннің салған жолын
Байлықтың колхоздасып таптық молын
Жыл санап табыс артып даулет асып
Күн санап гүлденіп тұр жаңа порым
Қай колхоз қай совхозға қарасам да
Кем дейтің біреуі жоқ сенің соның
Қызыл жетек колхозы шаруадан да
Егістен алып отыр бірінші орын
Құттықтап өлең айттым жер басында
Соқашы еркек,әйел,қарт жасына
Пар-Пар ат, пар-пар өгіз соқа айдаған
Жұмыстық қояр емес болмасына
Бір жағынан көрігі гүр-гүр етіп,
Ұстаның шарт-шұрт ұрған балғасы да
Тамашақызық көріп қимылдарын
Бірталай қарап тұрдым мен қасымда
Бұрқырап ұшқан тозан будақтанып
Өкшелеп бірін-бірі шумақталып
Желбіреп қызыл туы желдей есіп
Алдында бір әйел жүр саңлақтанып
Стахановшы жас әйел Бану аттыы
Ол маған сойлескенде мынаны айтты;
Елім бай,егісім мол,табысым көп
Көсемге орындаймыз жазған хатты
Ынтымақ ұйым,бірлік өте күшті
Көлігіміз сай көк соқа болат тісті
Ұстамыз Қожан деген ремонттап
Бір минут тоқтатпайды бар жұмысты
Кеш болса фонарь жағып түнде істеп
Ертеңге қалдырмайды бүгінгі істі
44
Колхоздың жан ұясы жүрегіндей
Ұстамыз әсіресе тым келісті
Қысқаша колхозымның айттым жайын
Озамыз бар шаруадан басқан сайын
Қазірде тырмасымен шөп машина
Бітулі сақылдап тұр бәрі дайын
Банудың естіген соң айтқан сөзін
Қуанып бір жасадым менің де сөзім.
Барлық колхоз осыдан кем қалмас деп,
Төрт жылда орындауға жетті көзім.
1948
45
Жеңіс серті
Көкорай шалғын көкмайса,
Саялы самал беліме,
Құмы меруерт,тасы алтын,
Топырағы торқа жеріме,
Қыры киік,мәуелі,
Суы балық көліме,
Өнімінде өлшеу жоқ
Қайнап жатқан кеніме,
Салмақ боп қанды шеңгелін
Ұлан-байтақ еліме,
«Ежелгі жауда елдік жоқ»
Деп жүрген дұшпан «сені ме»,
Европаны жаралап
Қанға қанып семіре,
Екі көзі қанталап,
Құтырған иттей желіге,
Алмақ болып ат қойған-
Жау жерімнің шегіне.
Ерлеріме жолықты
Тас балқыған деміне,
От жайнап,оқ бүріккен
Тау құлатқан лебіне.
Сол ерлерге үн қосып
Жігер қосып кегіне,
Домбыраны ап Жамбыл қарт
«Жауға қарсы!»-деді де,
Әлеуметке жар салып,
Шақырып алды мені де.
Дабыл қақты майданға
Домбыраның шегі де.
Ғарыф болсын фашистер,
Сөздің тасқынды селіне,
Өр тасқынды өлеңім
46
Өңменінен дарысын,
Өлтіре соқсын көріне!
Қаһарлы халқым, құлақ сал
Мына бір айтақн сөзіме:
Азықты мол алыңдар,
Жеңіс иесі еріне.
Өнімнен оқ алыңдар
Ердің зеңбірегіне.
Арпа,сұлы алыңдар
Арғымақтың жеміне.
Жеңіс сертін беріңдер,
Партия кемеңгеріме!
Осыны айтып қарт ақын
Жар салды тағы еліне
1941
47
Ұлдарыма
Ұлддарым майдандағы,жүрсің бе аман,
Қарсы шап қайраттанып жауға жаман.
Шатырлап нажағайдай шебін бұзып
Дұшпанның туын жығар туды заман.
Дүниеге неге келдік жаралғанда,
Асыл жоқ жаралғаннан адамнан да.
Жауынан елін қорғау ер борышы,
Қайтпай шап,Қайын ағыз қадалғанда.
Әлін білмей соқтығып әлек болған
Өзі тиген зұлымға обал бар ма.
Балта шап,тамырыма қанын шашып,
Талқанда жау қамалын алға басып.
Қанды көз,болат тұяқ ақиықтай
Жарқылда шам отындай ажарланып.
Туын жық,түбірімен шебін бұзып,
Қарусыз қара жерге отырғызып,
Таңба сал таңдайынан қалмайтын ғып,
Біржола бұрылмастай күдер үзіп.
Сендерсің қызыл ерлер болат берік,
Қайратты арыстандай қайтпас жүрек.
Құртыңдар туған елден фашист жауды,
Міне,осы дәл қазыіргі біздің тілек.
1942
48
