Miejscowości turystyczne
1. Miejscowości wypoczynkowe 1. Miejscowości z atrakcjami turystycznymi
│ │
2. Kurorty 2. Centra rozrywki
│ │
3. Miejscowości wypoczynkowe 3. Miejscowości ze szczególnymi
lub urlopowe placówkami
│
4. Miejscowości wypoczynku
podmiejskiego z wypoczynkiem
codziennym i dłużnym weekendowym
TYPOLOGIA MIEJSCOWOŚCI
TURYSTYCZNYCH
Miejscowości turystyczne
|
|||
Centra Komunikacji |
Centra kształcenia |
Centra Administracji |
Centra gospodarcze |
Żeglugowe |
Placówki naukowe oświatowe |
Stolice i główne miasta |
Centra przemysłu lub handlu |
Kolejowe |
Miejsca kongresowe |
Miejscowości szczególnych imprez, placówki polityczne |
Miejscowości szczególnych imprez, placówki gospodarcze |
Samochodowe |
|
|
|
Lotnicze |
|
|
|
ad.5) zespół jednostek krajobrazowych
Obszar o zbliżonym ukształtowaniu i pokryciu terenu.
(szatą roślinną lub antropogenicznie)
ad.8) szlak turystyczny
Droga lub ścieżka prowadząca przez atrakcyjne obszary, miejscowości i obiekty turystyczne, przystosowane do potrzeb określonych form wędrówek turystycznych.
Rodzaje szlaków turystycznych:
piesze (górskie, nizinne)
wodne
narciarskie
drogi turystyczne kołowe (motorowe, rowerowe)
szlaki konne
WYMAGANIA STAWIANE URZĄDZENIOM DLA DZIECI:
Urządzeniom stosowanym na terenach zabaw stawia się wiele różnych wymagań.
Z punktu widzenia rodziców sprzęt powinien być przede wszystkim bezpieczny, dostosowany do potrzeb dzieci, zawierać walory kształcące a także mieć przyjemny, estetyczny wygląd.
Administracja placów zabaw zwraca uwagę, aby urządzenia były tanie, trwałe i łatwe do konserwacji.
Dla producentów urządzeń rekreacyjnych najważniejsze są nieskomplikowana konstrukcja oraz dostępność materiałów, z których zaprojektowano wyposażenie.
Dla bezpośrednich użytkowników terenów rekreacyjnych- dzieci, jedynym naprawdę ważnym kryterium jest atrakcyjność wyposażenia (* wskaźnik wykorzystania mierzony w minutach)
ATRAKCYJNOŚĆ URZĄDZEŃ
Badacze, zarówno teoretycy, jak i empiryści, zajmujący się problematyką projektowania terenów zabaw, zgodnie wymieniają następujące atrybuty atrakcyjnych urządzeń:
Złożoność (Z)
Nowość (N)
Kameralność (K)
Tematyczność (T) (np.. urządzenia wyobrażające pracę rodziców, moda, książka, telewizja, → ich wpływ)
Barwność (B) (czerwony, żółty, zielony, niebieski → kolejność kolorów lubianych przez dzieci)
Lokalizacja (L)
Antropometryczność (A)- niedostosowanie do wieku psychofizycznego dziecka np. za wysokie chuśtawki)
Ekologiczność (E)
Bezpieczeństwo
PROGRAMOWANIE ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY W ASPEKCIE TURYSTYCZNYM.
PLAN ZAGOSPODAROWANIA TURYSTYCZNEGO:
audit turystyczny
określenie funkcji turystycznych obszaru
pojemność turystyczna, chłonność turystyczna, przepustowość turystyczna
zagospodarowanie turystyczne wg koncepcji modułowej (modularnej)
A.T F.T P.T Z.T
CH.T. K.M
Ad.I.) AUDIT TURYSTYCZNY
Składa się on z:
walory i atrakcje turystyczne (gminy)
aktualne zagospodarowanie turystyczne (infrastruktura turystyczna)
ruch turystyczny (kto i skąd przyjeżdża, wszystko o turystach)
ad a) walory:
walory przyrodnicze
ukształtowanie terenu (rzeźba, topografia)
szata roślinna (lasy, świat roślinny, zieleń)
wody powierzchniowe (hydrografia)
klimat
walory antropogeniczne
walory materialne (dworki, pałace, etc.)
walory niematerialne (tradycje, folklor, obrzędy, kuchnia regionalna)
Inny podział:
walory wypoczynkowe
wypoczynek wakacyjny
wypoczynek weekendowy (codzienny krótki, codzienny dłuższy) tu decydują takie walory jak bliskość miasta, przyroda.
walory krajoznawcze
walory przyrodnicze
walory kulturowe
walory specjalistyczne
skałki
jaskinie
bagna do uprawiania turystyki ornitologicznej
METODY OKREŚLAJĄCE WALORY TURYSTYCZNE:
