1. Жүректің соқғу жиілігінің өзгерісі

2. Жүректің жиырылу күшінің өзгерісі

3. Жүрек еті қозғыштығының өзгерісі

4. Жүрек еті өткізгіштігінің өзгерісі

5. Жүрек еті тонусының өзгерісі

35. Миокард жиырылғыштығының жоғарылауына қандай иондардың концентрациясының артуы әкеледі?

1. Кальций иондарының

2. Калий иондарының

3. Натрий иондарының

4. Хлор иондарының

5. Сутек иондарының

36. Кезбе нервтің тітіркенуі шақырады:

1. Теріс ино-, хроно-, батмо-, дромотроптық әсерлер

2. Оң ино-, хроно-, батмо-, дромотроптық әсерлер

3. Теріс ино-, дромотроптық әсерлер

4. Теріс хроно-, батмо-, дромотроптық әсерлер

5. Оң дромотроптық әсерлер

37. ЭКГ-да Р тісшесінің туындауы байланысты:

1. Жүрекшелер арқылы қозудың өтуімен

2. Жүрекшелерден қарыншаларға қозудың өтуімен

3. Қарыншалар арқылы қозудың өтуімен

4. Жүректің электрлік систоласымен

5. Жүректің электрлік диастоласымен

38. ЭКГ-да PQ интервалының туындауы байланысты:

1. Жүрекшелер арқылы қозудың өтуімен

2. Қозудың жүрекшелерден қарыншаларға өтуімен

3. Қозудың қарыншалар арқылы өтуімен

4. Жүректің электрлік систоласымен

5. Жүректің электрлік диастоласымен

39. ЭКГ-да ST интервалы қандай құбылысты сипаттайды:

1. Қарыншалар миокардында потенциал айырмашылығының болмауын

2. Жүректің электрлік систоласын

3. Қарыншаларда қозудың жойылуын

4. Қарыншалардың қозумен толық қамтылмағанын

5. Жүрекшелердің реполяризациясын

40. Жүректің бірінші тоны туындайды:

1. Қарыншалардың асинхрондық жиырылуының басында

2. Жүрек қарыншаларының изометриялық жиырылуының басында

3. Протодиастола басында

4. Қарыншалардың изометриялық босаңсуының басында

5. Жүрекшелер систоласының басында

41. Жүректің төртінші тонының пайда болуы байланысты:

1. Жүрекшелер систоласында қарыншаларға қанның келуімен

2. Қарыншалардың жиырылуымен

3. Қарыншалардың қанмен жылдам толуымен

4. Қарыншалардың қанмен баяу толуымен

5. Жүректің экстрасистоласымен

42. ЭКГ-да R тісшесінің туындауы байланысты:

1. Жүрекшелер арқылы қозу өтуімен

2. Жүрекшелерден қарыншаларға қозу өтуімен

3. Қарыншалар арқылы қозу өтуімен

4. Жүректің электрлік систоласымен

5. Жүректің электрлік диастоласымен

43. ЭКГ-да QT интервалының туындауы байланысты:

1. Жүрекшелер арқылы қозу өтуімен

2. Жүрекшелерден қарыншаларға қарай қозу өтуімен

3. Қарыншалар арқылы қозу өтуімен

4. Жүректің электрлік систоласымен

5. Жүректің электрлік диастоласымен

44. Жүректің екінші тоны туындайды:

1. Қарыншалардан қан айдалғанда

2. Қарыншалардың қанмен толуының басында

3. Қарыншалардың изометриялық босаңсуының аяғында

4. Протодиастола аяғында, қарыншалардың изометриялық босаңсуының алдында

5. Жүрекшелер систоласында

45. ЭКГ-да ТР сегментінің туындауы байланысты:

1. Жүрекшелер арқылы қозу өтуімен

2. Қозудың жүрекшелерден қарыншаларға өтуімен

3. Қарыншалар арқылы қозу өтуімен

4. Жүректің электрлік систоласымен

5. Жүректің электрлік диастоласымен

46. ЭКГ-да Т тісшесі қандай құбылысты сипаттайды:

1. Қарыншаларда қозудың жоғалуын

2. Жүрек ұшының қозуын

3. Қарыншалардың қозуын

4. Қозудың жүрекшелерден қарыншаларға өткенін

5. Екі қарыншалардың бүйір қабырғаларының қозуын

47. ЭКГ-да Q тісшесі қандай құбылысты сипаттайды:

1. Жүрекшелер арқылы қозу өтуін

2. Қозудың жүрекшелерден қарыншаларға өтуін

3. Емізікшелі еттер арқылы қозу өтуін

4. Жүректің электрлік систоласын

5. Жүректің электрлік диастоласын

48. ЭКГ-да S тісшесі қандай құбылысты сипаттайды:

1. Жүректің электрлік систоласын

2. Қозудың жүрекшелерден қарыншаларға өтуін

3. Қозудың қарыншааралық пердеден өтуін

4. Қозудың жүрекшелер арқылы өтуін

5. Қарыншалардың бүйір қабырғалары арқылы қозу өтуін

49. Жүректің үшінші тоны туындайды:

1. Қарыншалар кернеуінде

2. Қарыншалардан қан айдалғанда

3. Қарыншалардың изометриялық босаңсуында

4. Қарыншалардың қанмен жедел толуында

5. Протодиастолада

50. Жүректің екінші тоны туындайды:

1. Жүрекшелер миокарды жиырылғанда

2. Қарыншалар миокарды жиырылғанда

3. Жармалы клапандар жабылғанда

4. Жарты ай тәрізді клапандар жабылғанда

5. Жарты ай тәрізді клапандар ашылғанда

51. Қан ағысына көбірек кедергі келтіретін қан тамырлар:

1. Аорта

2. Артериялар

3. Артериолалар

4. Капиллярлар

5. Веналар

52. Қан тамырлардың қай бөлімінде қан ағысының сызықтық жылдамдығы төменірек:

1. Аорта

2. Артериялар

3. Артериолалар

4. Капиллярлар

5. Веналар

53. Қан ағысының көлемдік жылдамдығы қан тамырларда қандай?

1. Қуысты веналарда төмен

2. Тамырлар жүйесінің бас жағында максимальді

3. Тек қана капиллярларда өзгереді

4. Қан тамырлар жүйесінің барлық бөлімдерінде бірдей

5. Тек қана артериолаларда өзгереді

54. Қан ағысының сызықтық жылдамдығы қан тамырларда қандай?

1. Қан тамырлар жүйесінің барлық бөлімдерінде бірдей

2. Қан тамырлары бойымен біртіндеп өзгереді

3. Тек қана капиллярларда өзгереді

4. Тек қана артериолаларда өзгереді

5. Жүрек циклының ұзақтығына тәуелді

55. Тамырлардың көлденең кесіндісі арқылы уақыт бірлігінде ағып өтетін қанның көлемі кері пропорционал:

1. Тамырдың бас жағындағы қанның қысымына

2. Тамырдың бас жағы мен аяқ жағындағы қысымның айырмашылығына

3. Тамырдың қан ағысы кедергісіне

4. Тамырдағы қан ағысының сызықтық жылдамдығына

5. Тамырдың диаметріне

56. Қан плазмасының онкостық қысымы төмендегенде лимфаның түзілуі:

1. Жоғарылайды

2. Төмендейді

3. Өзгермейді

4. Жоғарылап барып, төмендейді

5. Төмендеп барып, жоғарылайды

57. Қарыншалар систоласы кезіндегі коронарлық қан ағысының күйі:

1. Жоғарылайды

2. Төмендейді

3. Өзгермейді

4. Жоғарылап барып, төмендейді

5. Төмендеп барып, жоғарылайды

58. Артериялық қысымның ортаңғы көрсеткіші жақынырақ:

1. Систолалық қысымға

2. Пульстік қысымға

3. Диастолалық қысымға

4. Екінші реттік қысым толқынына

5. Үшінші реттік қысым толқынына

59. Артериялық қысым жоғары болады, мына кезеңде:

1. Қарыншалар изометриялық жиырылғанда

2. Қарыншалардан қан жылдам айдалғанда

3. Қарыншалардан қан баяу айдалғанда

4. Протодиастолада

5. Қарыншалардың изометриялық босаңсуында

60. Тамырлардың көлденең кесіндісі арқылы уақыт бірлігінде ағып өтетін қанның көлемі тура пропорционал:

1. Тамырдың аяқ жағындағы қанның қысымына

2. Тамырдың бас жағы мен аяқ жағындағы қысымның айырмашылығына

3. Қанның ағысына тамырдың кедергісіне

4. Жүрек соғу күшіне

5. Тамырдағы қанның тұтқырлығына

3-Вариант

61. Тамырлардың перифериялық кедергісі жоғарылайды:

1. Қанның тұтқырлығы төмендегенде

2. Тамырлар жүйесінің ұзындығы артқанда

3. Сызықтық қан ағысы жоғарылағанда

4. Тамырлар босаңсығанда

5. Көлемдік қан ағысының жылдамдығы артқанда

62. Капиллярлардағы қан ағысының үздіксіз болуы анықталады:

1. Веналарда клапандардың болуымен

2. Айналыстағы қанның үлкен массасымен

3. Аорта мен артериялардың серпімділігімен (эластикалығымен)

4. Қанның тұтқырлығымен

5. Қан ағысының сызықтық жылдамдығының төмендеуімен

63. Аорта доғасы мен каротидтік синуста орналасқан барорецепторлар рефлексі:

1. Жоғарылаған артериялық қысымды (АҚ) қалыпқа келтіреді

2. АҚ жоғарылауына тосқауыл болады

3. АҚ деңгейіне әсер етпейді

4. Қалыпты АҚ төмендетеді

5. Қалыпты АҚ жоғарылатады

64. Қан тамырлардың бірыңғай салалы етті қабатының тонусы келесі құрылымның қозуымен тұрақталады:

1. Парасимпатикалық жүйкелердің

2. Симпатикалық жүйкелердің

3. Үлкен жарты шарлар қыртысының

4. Жұлынның сұр затының

5. Метасимпатикалық жүйке жүйесінің

65. Диастолалық қысымның мөлшері қалыптасады:

1. Жүрек жұмысынан

2. Айналымдағы қанның көлемінен

3. Тамырлардың перифериялық кедергісінен

4. Қан тұтқырлығынан

5. Пульс жиілігінен

66. Артериолалардың тарылуы мен артериялық қысымның көтерілуі тығыз байланысты:

1. Тіндерде метаболиттердің жинақталуымен

2. Парасимпатика жүйке жүйесінің тонусы артуымен

3. Симпатика жүйке жүйесінің тонусы артуымен

4. Симпатика жүйке жүйесі тонусы төмендеуімен

5. Қанда көмір қышқыл газының жоғарылауымен

67. Депрессорлық жүйкедегі импульстық белсенділік артериялық қысым жоғарылағанда:

1. Өзгермейді

2. Төмендейді

3. Жоғалады

4. Күшейеді

5. Төмендеп барып, жоғарылайды

68. Капиллярлық қанағыстың артуы келесі заттың әсерімен байланысты:

1. Серотонинмен

2. Ренинмен

3. Гистаминмен

4. Катехоламиндердің

5. Вазопрессиннің

69. Артериолдардың босаңсуы мен артериялық қысымның төмендеуі байланысты:

1. Тіндерде метаболиттердің жинақталуымен

2. Прасимпатика жүйке жүйесінің тонусы артуымен

3. Симпатика жүйке жүйесінің тонусы артуымен

4. Симпатика жүйке жүйесінің тонусы төмендеуімен

5. Қанда оттегінің жоғарылауымен

70. Қаңқа етінің қан тамырлары адреналинді тамыр ішіне еккен соң:

1. Кеңейеді

2. Өзгеріссіз күйде болады

3. Алдымен кеңейіп, кейін тарылады

4. Тарылады

5. Алдымен тарылып, кейін кеңейеді

71. Қан қысымының мөлшері перифериялық тамырлық кедергісі артқанда қалай өзгереді?

1. Өзгермейді

2. Аорта мен артерияларда төмендейді

3. Аорта мен артерияларда жоғарылайды

4. Барлық тамырларда төмендейді

5. Веналарда төмендейді

72. Тамырлық кедергінің негізгі бөлігі:

1. Артериялар

2. Артериолалар

3. Капиллярлар

4. Венулалар

5. Веналар

73. Осы тамырдың қабырғасында тегіс еттер кездеспейді:

1. Артериялар

2. Артериолалар

3. Капиллярлар

4. Венулалар

5. Веналар

74. Қуысына қарғ5анда қабырғасы қалыңырақ тамыр:

1. Артериялар

2. Артериолалар

3. Капиллярлар

4. Венулалар

5. Веналар

75. Тамыр радиусы мен қабырғаның кернеуінің арасындағы байланысты сипаттайтын мысал:

1. Пуазейль заңы

2. Ом заңы

3. Старлинг заңы

4. Лаплас заңы

5. Рейнольд заңы

76. Рениннің бүйректерден шығуын ынталандыратын құбылыс:

1. Айналымдағы қанда ангиотензин ІІ концентрациясының жоғарылығы

2. Жоғары перфузиялық қысым

3. Жоғары артериялық қысым

4. Натрийдің төмен дәрежеде сіңірілуі

5. Қан көлемінің артуы

78. Қаңқа етін қанмен қамтамасыз ететін артерияны уақытша қысудан босатқан туындайтын құбылыс:

1. Окклюзияға дейінгі қанағыс уақытша бұрынғысынан жоғарылайды

2. Симпатикалық белсенділену төменгі резистивті тамрларды кеңейтеді

3. Белсенді гиперемияға байланысты қанағыс жоғарылайды

4. Қысым төмендегенге миогендік жауап қанағысты шектейді

5. Осы құбылыста симпатикалық қантамыр босаңсытушы талшықтардың маңызы зор

79. Адам организміндегі жүйелік артериолалардың босаңсуын келесі гормон қамтамасыз етеді:

1. Эндотелин

2. Вазопрессин

3. Норадреналин

4. Гистамин

5. Окситоцин

80. Жоғары өрлегіш барорецепторлық талшықтар аорта доғасынан қай жүйкемен бірге орталыққа барады:

1. Геринг жйкесімен

2. Кезбе жүйкемен

3. Жұлынның интермедиолатералдық жасушаларымен

4. Тілжұтқыншақ жүйкемен

5. Варолиев көпірінің нерв жолдарымен

81. Гематоэнцефалдық барьер:

1. Артериялық қысым артқанда миды сақтайды

2. Қаннан кейбір гормондардың ми тініне өтуін шектейді

3. Мидың белсенді метаболизмдік ауторегуляциясына қатысады

4. Қанда ренині төмен науқастарда жеткіліксіз деңгейде

5. Ми капиллярларының эндотелиі мен нейрондардың дінекер тінінен түзіледі

82. Тоңу, тамырлардың тарылуы мен діріл көбіне бірге жүреді келесі құбылыспен:

1. Ұзаққа созылған дене температурасының көтерілуімен

2. Гипотензиямен

3. Температура көтерілуімен

4. Температуралық белгілеу нүктесінің қалыпқа дейін жылдам төмендеуімен

5. Гипертиреозбен

83. Анафилактикалық шок келесі құбылыспен сипатталады:

1. Жалпы перифериялық кедергінің артуымен

2. Гипотензия мен тахикардиямен

3. Плазмадағы рениннің төмендеуімен

4. Зәрдің шығуының жоғарылауымен

5. Гематокриттің төмендеуімен

84. 57 жастағы ер кісі; бойы 175 см; салмағы 97 кг; артериялық қысымы 165/90; жүректен шығатын қанның көлемі қалыпты мөлшерде; жүрек соғу жиілігі 85. Осы сипаттамаға төмендегі құбылыспен сәйкестігін тап:

1. Гипертензия

2. Созылмалы компенсацияланған оң қарыншаның жеткіліксіздігі

3. Созылмалы компенсацияланған сол қарыншаның жеткіліксіздігі

4. Жедел оң қарыншаның жеткіліксіздігі

5. Бүйректер жеткіліксіздігі

85. 61 жастағы әйел; бойы 155 см; салмағы 54,9 кг; жүрек соғу жиілігі 160; сердечгый выброс 3,5 л/мин; оң жүрекшенің қысымы 3 мм с.б.б.; сол жүрекшенің қысымы 4 мм с.б.б.; горизантальдық күйдегі артериялық қысымы 105/65. Осы сипаттамаға төмендегі құбылыспен сәйкестігін тап:

1. Гипертензия

2. Созылмалы компенсацияланған оң қарыншаның жеткіліксіздігі

3. Созылмалы компенсацияланған сол қарыншаның жеткіліксіздігі

4. Жедел оң қарыншаның жеткіліксіздігі

5. Бүйректер жеткіліксіздігі

86. 31 жастағы ер кісі; бойы 185 см; салмағы 88,5 кг; анамнезінде соңғы кездері салмағының артуы мен ауыр физикалық күшті көтере алмайтынына шағымданады; жүректің соғу жиілігі 80; жүректік көлем 5,5; оң қарыншадағы қысым 7 мм с.б.б.; оң қарыншадағы қысым 3 мм с.б.б. Осы сипаттамаға төмендегі құбылыспен сәйкестігін тап:

1. Гипертензия

2. Созылмалы компенсацияланған оң қарыншаның жеткіліксіздігі

3. Созылмалы компенсацияланған сол қарыншаның жеткіліксіздігі

4. Жедел оң қарыншаның жеткіліксіздігі

5. Бүйректер жеткіліксіздігі

87. Зерттелуші бірнеше рет қалыпты күйде тыныс алған соң тереңдеп максимальды тыныс алады, содан соң – спирометрге терең максимальды тыныс шығарды, оның шкаласы тыныстық көлемді анықтап көрсетеді. Осы зерттеуде сыртқы тыныстың төмендегідей көрсеткіші анықталады:

1. Тыныс алудың резервтік көлемі

2. Өкпенің үдемелі тіршілік сыйымдылығы

3. Өкпенің тіршілік сыйымдылығы

4. Тыныс шығарудың жылдамдығы

5. Үдемелі тыныс шығарудың көлемі

88.Өкпелердің қалдық көлемі – бұл:

1. Қалыпты тыныс шығарған соң ауа өткізгіш жолдарындағы ауаның көлемі

2. Максимальды терең тыныс шығарған соң өкпелерде қалатын ауаның көлемі

3. Субмаксимальды терең тыныс шығарған соң өкпелерде қалатын ауаның көлемі

4. Резервтік тыныс алу мен резервтік тыныс шығару көлемдерінің жалпы көрсеткіші

5. Өлі кеңістік көлемі мен резервтік тыныс шығару көлемдерінің айырмашылығы

89.Өкпелердің функционалдық қалдық көлемі – бұл:

1. Қалыпты тыныс шығарған соң өкпелерде қалатын ауаның көлемі

2. Үдемелі тыныс шығарған соң өкпелерде қалатын ауаның көлемі

3. Қалыпты және резервтік тыныс шығару көлемдерінің жалпы көрсеткіші

4. Қалыпты тыныс шығарған соң тыныс алатын ауаның көлемі

5. Анатомиялық өлі кеңістіктің көлемі

90.Екі итке қан айналымдарын алмастыратын Фредерик тәжірибесі жасалынған. Бұл тәжірибе дәлелдейді:

1. Тыныс орталығының жұмысына қанайналым жылдамдығы әсер ететінін

2. Өкпелердегі механорецепторлар тынысты рефлекторлы реттейтінін

3. Тынысты реттеуде осмостық қысымның маңыздылығын

4. Тынысты реттеуде гуморальдық механизм бар екенін

5. Қан айналымды реттеуде нервтік механизм бар екенін

1-Вариант

1Қанның тыныстық көрсеткіштерін метаболизм үшін оптимальды деңгейде сақтап тұратын функционалдық жүйенің жұмысы қандай бейімделгіш құбылыстың пайдалы нәтижесі болып табылады

1. Қандағы N₂ мен СО₂ парциалдық қысымы

2. Қандағы СО₂ мен О₂ парциалдық қысымы

3. О₂ парциалдық қысымы мен альвеолярлық ауадағы судың буы

4. Қандағы СО мен О₂ парциалдық қысымы

5. СО₂ парциалдық қысымы мен альвеолярлық ауадағы судың буы

2 Қанның газдық құрамының өзгерістерін бақылайтын рецепторлар:

1. Механорецепторлар

2. Барорецепторлар

3. Хеморецепторлар

4. Осморецепторлар

5. Терморецепторлар

3Организмнің газдық құрамын бақылайтын хеморецепторлар қандай құрылымдарда орналасқан:

1. .Өкпелерде, тамырларда

2. .Тамырларда, орталық жүйке жүйесінде

3. .Орталық жүйке жүйесінде, өкпелерде

4. .Өкпелерде, тіндерде

5. .Бронхтарда, трахеяда

4Қан тамырлар жүйесінің қай бөлімінде хеморецепторлар негізінен көбірек шоғырланған:

1. .Аорта доғасы мен синакаротидтік аймақта

2. .Өкпелер мен қаңқа етінің тамырларында

3. .Жүрек пен өкпелердің тамырларында

4. .Бүйректер мен жүрек тамырларында

5. .Гипофиз тамырларында

5Қанның газдық құрамы туралы ақпарат орталық жүйке жүйесіне (ОЖЖ) қандай жүйкелер арқылы барады:

1. Кезбе және депрессорлық

2. Диафрагмальдық және кезбе

3. Депрессорлық және синустық

4. Симпатика бағаны жүйкелері мен кезбе жүйке

5. Метасимпатика жүйке жүйесінің жүйке талшықтары

6 Жануардың жұлынын І мойын сегменті тұсынан кессе, оның тынысы қалай өзгереді:

1. Сирек әрі терең болады

2. Тоқтайды

3. Құрысулық тыныс дамиды

4. Өзгермейді

5. Жиі әрі беткей болады

7 І кеуде сегменті тұсынан жұлынды кессе тыныс сақталады ма:

1. Сақталмайды

2. Қабырғааралық мотонейрондардың автоматиясы ақасында сақталады

3. Диафрагма жұмысы арқасында сақталады

4. Симпатикалық әсерлердің арқасында сақталады

5. Парасимпатикалық әсерлердің арқасында сақталады

8Тынысты реттеуде үлкен жарты шарлардың қыртысының қандай маңызы бар:

1. Ерікті тынысты қамтамасыз етеді

2. Алынған тыныстың тереңдігі туралы ақпаратты сопақша ми құрылымдарына жеткізеді

3. Тыныс алыу орталығының төменгі құрылымдарын қандағы СО₂ құрамы туралы хабардар етеді

4. Сыртқы тыныстың автоматизмін қамтамасыз етеді

5. Тыныс орталығына тонустық әсер береді

9Қанның газдық құрамының метаболизмін оптимальды деңгейде тұрақты болуын толық қамтамасыз етуші өздігінен реттелетін қандай жолдар бар:

1. Сыртқы тыныс

2. Сыртқы тыныс, қанның оттегілік құрамының өзгерісі, іс-әрекет

3. Сыртқы тыныс, қанның оттегілік құрамының өзгерісі, шығарушы қыметтер, жүректің жұмысы, іс-әрекет

4. Сыртқы тыныс, қанның оттегілік құрамының өзгерісі, жүректің жұмысы

5. Ішкі тыныс

10 Тыныс алудың тыныс шығарумен алмасуын қамтамасыз етуші механизм:

1. Тіндердің оттегімен қанығуы

2. Өкпелердегі механорецепторлардың вагустық афферентациясы

3. Қанда рО₂ төмендеуі

4. Тыныстық мускулатураның қажуы

5. Үлкен жарты шарлар қыртысының қозуы

11Өкпелердің екі жақтық ваготомиясынан кейін сыртқы тыныс қалай өзгереді:

1. Сирек әрі терең болады

2. Өзгермейді

3. Беткей болады

4. Тыныс шығаруда кедергі туындайды

5. Тыныс алуда кедергі туындайды

12Тыныс алуда альвеолаларға ауаның келуін қандай күш анықтайды:

1. Атмосфералық қысым мен өкпелердің эластикалық серпімділігі күшінің арасындағы айырмашылық

2. Өкпелердің эластикалық серпімділігі

3. Атмосфералық және альвеола ішілік қысымдардың айырмашылығы

4. Құрсақ ішілік қысым

5. Альвеолярлық ауадағы О₂ мен СО₂ парциалдық қысымдарының айырмашылығы

13 Қалыпты атмосфералық қысымда тыныш күйде тыныс алу соңындағы плевраішілік қысымның ортаңғы көрсеткіші:

1. 860 мм с.б.б.

2. 658 мм с.б.б.

3. 754 мм с.б.б.

4. 780 мм с.б.б.

5. 100 мм с.б.б.

14 Қалыпты атмосфералық қысымда тыныш күйде тыныс шығару соңындағы плевраішілік қысымның ортаңғы көрсеткіші:

1. 757 мм с.б.б.

2. 780 мм с.б.б.

3. 760 мм с.б.б.

4. 740 мм с.б.б.

5. 100 мм с.б.б.

15 Пневмоторакс кезінде өкпелердің қабысуының негізгі себебі:

1. Плевраішілік қысымның төмендеуі

2. Плевраішілік қысымның атмосфералық қысыммен теңесуі

3. Құрсақ ішілік қысымның артуы

4. Тыныстық еттердің атониясы

5. Тыныс орталығының автоматизмі бұзылысы

16 Терең тыныс шығарған соң өкпелерде қанша мөлшерде ауа қалады:

1. 100 мл

2. 2000 мл

3. 500 мл

4. 1000 мл

5. 10 мл

17Альвеолалық ауадан қанға және одан кері газдардың диффузиялануына басты себеп неде:

1. Альвеолярлық ауа мен қан арасындағы газдардың кернеуі мен парциалдық қысымдарының айырмашылығы

2. Капиллярлар мен альвеолалардың бір-бірімен тығыз жанасуы

3. О₂ мен СО₂ активті транспорт механизмі

4. О₂ мен Hb арақатынасы өзгеруі

5. Теріс плевраішілік қысым

18 Альвеолалық ауадан қанға және одан кері газдардың диффузиялануы төмен атмосфералық қысымда қалай өзгереді:

1. О₂ қанға өтуі, СО₂ қаннан шығуы төмендейді

2. О₂ қанға өтуі төмендеп, СО₂ қаннан шығуы жоғарылайды

3. Өзгермейді

4. О₂ қанға өтуі, СО₂ қаннан шығуы жоғарылайды

5. О₂ қанға өтуі жоғарылайды, СО₂ қаннан шығуы төмендейді

19 100 мл қанда О₂ қанша мөлшері оксигемоглобин және физикалық еріген күйінде болады:

1. 19 және 0,3 мл

2. 50 және 10 мл

3. 5 және 1 мл

4. 38 және 5 мл

5. 0,3 және 19 мл

20 Қалыпты жағдайда 1 г Hb қанша мөлшердегі О₂ байланыстыра алады:

1. 10 мл

2. 25 мл

3. 1,34 мл

4. 5,4 мл

5. 13,4 мл

21 Ауыр физикалық жүктеме кезінде HbО₂ диссоциациясы қалай өзгереді:

1. Жоғарылайды

2. Төмендейді

3. Өгермейді

4. Алдымен өзгеріссіз, содан соң төмендейді

5. Алдымен төмендеп, содан соң қалпына келеді

22 Не себептен пренатальдық кезеңде ұрықтағы қанның О₂ қанығуы жоғары:

1. Метаболизмнің жоғары деңгейде жүруі

2. рН өзгерістеріне байланысты

3. Ана қаны температурасының жоғары болуы

4. Hb-нің О₂-ге жоғары сыйымдылығы

5. Hb-нің О₂-ге төмен сыйымдылығы

23 СО₂ көптеген мөлшері қандай түрде транспортталады:

1. Физикалық еріген күйде

2. Карбоксигемоглобин түрінде

3. Na, К гидрокарбонаттары түрінде

4. Газтәріздес күйінде

5. Көмір қышқылы түрінде

24 СО₂ қанға өткенде көмір қышқылы мен оның иондарының түзілетін негізгі орны:

1. Эритроциттерде

2. Плазмада

3. Лейкоциттерде

4. Тромбоциттерде

5. Эндотелиальды жасушаларда

25 Адамға ерікті демді шығармауға көмектеседі:

1. Гипервентиляция және дем шығармас алдында терең тыныс алу

2. Дем шығармас алдында терең тыныс алу

3. Дем шығармас алдында беткей тыныс алу

4. Дем шығармас алдында сирек әрі терең тыныс алу

5. Дем шығармас алдында ырғақсыз тыныс алу

2-Вариант

26 Адамның биік таулы жағдайға бейімделуін негізінен қамтамасыз ететін қандағы О_{2 /}СО₂ деңгейін реттейтін ішкі механизмдер:

1. Жүректің жұмысы

2. Сыртқы тыныстың өзгеруі

3. Эритропоэз

4. Бүйректердің жұмысы

5. Тердің бөлінуі

27 Альвеолярлық сұйықтықтағы сурфактанттың маңызы:

1. Альвеолалардың беткейлік керілуін төмендетеді

2. Альвеолалардың беткейлік керілуін жоғарылатады

3. Бактериоцидтік әсер береді

4. Газ алмасуын жақсартады

5. Өкпелік қанайналымды реттейді

28 Қалыпты ӨТС көрсеткіші тәуелді:

1. Тыныстың жиілігі мен тереңдігіне

2. Жынысқа, жасқа және дене ұзындығына

3. Өлшеу тәсіліне

4. Атмосфералық қысым мөлшеріне

5. Ауадағы О₂ мен СО₂ парциалдық қысымына

29 Альвеолярлық ауадағы О_{2 /}СО₂ тұрақтылығы сақталады:

1. Тыныстың тереңдігінен

2. Тыныс жиілігінің өзгерісінен

3. Қалдық ауа көлемінен

4. Қан мен альвеолярлық ауа арасындағы газ алмасудың тұрақтылығынан

5. Өкпелердегі қанайналымның тұрақтылығынан

30 Альвеолярлық ауаға қарағанда деммен бірге шығатын ауада О₂ концентрациясы жоғары болуы түсіндіріледі:

1. Резервтік тыныс шығарудың жоғарылауымен

2. Өлі кеңістіктің болуымен

3. ӨТС жоғарылауымен

4. Азоттың сіңірілуімен

5. Тыныс шығару жеделдігінің төмендеуімен

31 Тыныс алатын ауада СО₂ құрамы көп болса сыртқы тыныстың келесі түрі байқалады:

1. Апноэ

2. Гиперпноэ

3. Эйпноэ

4. Диспноэ

5. Асфиксия

32 Туылған нәрестенің бірінші тыныс алуы тәуелді:

1. Бала қанында СО₂ кернеуінің артуына

2. Ана қанында О₂ кернеуінің төмендеуіне

3. Бала қанында алкалоздың туындауына

4. Анасының плевральдық қуысындағы теріс қысымға

5. Бала қанында СО₂ кернеуінің төмендеуіне

5-Вариант

1. Денесі нормостениялық типтес 70кг салмақтағы адамға тамыр ішіне ауырлатылған су (радиоизотопты) (³Н₂О) (суммарлық белсенділігі 4х10⁶ ыдырау/мин) ензізілді. 15 минуттан соң қандағы ³Н₂О көрсеткіші 100 ыдырау/мин болса, организмдегі судың жалпы мөлшері тең:

1. 80 литрге

2. 60 литрге

3. 40 литрге

4. 20 литрге

5. 25 литрге

2. Келесі құбылыс гипонатриемияға әкеледі:

1. Антидиурездік гормонның адекватсыз секрециясы

2. Альдостеронның аномальдық жоғары деңгейі

3. Жоғары тершеңдік

4. Қантсыз диабеттің нефрогендік түрі

5. Рениннің аномальдық жоғары деңгейі

3. Бүйрек тінінің массасының 50% алып тастаған соң пациенттегі креатинин клиренсінің суммарлық өзгерісі тең (гомеостаз толығымен орнына келген және қалған нефрондарда компенсаторлық гипертрофия болмаған жағдайда):

1. 50% жоғарылайды

2. 40% төмендейді

3. Өзгеріссіз

4. 33% жоғарылайды

5. 67% төмендейді

4. Шумақтық фильтрация жылдамдығының жоғарылауына әсер етеді:

1. Коллоидтық осмостық қысымның жоғарылауы

2. Проксимальдық түтікшелерде қысымның жоғарылауы

3. Ультрафильтрация коэффициентінің жоғарылауы

4. Коллоидтық осмостық қысымның төмендеуі

5. Әкелуші артериоланың кедергісінің жоғарылауы

5. Бүйректердің әкетуші артериолалардағы кедергі артқанда туындайды:

1. Ультрафильтрация коэффициентінің төмендеуі

2. Әкелуші артериолаларда қанайналымның төмендеуі

3. Әкетуші артериолалар қанындағы белоктар концентрациясының төмендеуі

4. Әкетуші артериолалар қанындағы гематокриттің төмендеуі

5. Әкетуші артериолалар қанындағы белоктар концентрациясының артуына

6. Шумақша капиллярындағы гидростатикалық қысым шамамен тең:

1. 100 мм с.б.б.

2. 60 мм с.б.б.

3. 40 мм с.б.б.

4. 20 мм с.б.б.

5. 10 мм с.б.б.

7. Плазмадағы рениннің деңгейінің артуына төмендегі келтірілген келесі мысалдың қатысы жоқ:

1. Бүйректік симпатикалық нервтің белсенділігінің артуы

2. Артериялық қысымның төмендеуі

3. Тығыз денеге NaCl келуінің артуы

4. Қан кету

5. Бүйректік перфузиялық қысымның төмендеуі

8. Төменде келтірілген келесі мысал ангиотензин ІІ тікелей әсерін сипаттамайды:

1. Бүйректік қанайналыстың төмендеуі

2. Проксимальдық түтікшелерде натрий реабсорциясының артуы

3. Дистальдық түтікшелерде натрий реабсорциясының артуы

4. Альдостерон секрециясының артуы

5. Бүйректер тамырларының кедергісінің артуы

9. Төменде келтірілген келесі мысал Генле ілмегінің төмендегіш жіңішке иіліміне қатысты:

1. Бұл сегмент тек терең кортикальдық (экстамедуллярлық) нефрондарда кездеседі

2. Бұл сегментте натрий мен хлордың белсенді реабсорбциясы жүреді

3. Бұл сегментте түтікшелік сұйықтықтың осмолярлық төмендейді

4. Бұл сегментте АДГ-тәуелді судың сіңірілуі жүреді

5. Бұл сегментте судың пассивті сіңірілуі жүреді

10. Төменде келтірілген келесі мысал АДГ деңгейінің артуына себеп болады:

1. 1 л физиологиялық ерітінді қабылдау

2. 1л гипотониялық ерітінді қабылдау

3. 1л сыра қабылдау

4. Ауыр күш кезінде өте көп терлеу

5. 1 л жеміс шырынын қабылдау

11. Дені сау адамның дегидратация жағдайында түтікшенің қай сегментінде сұйықтықтың осмолярлығы жоғарырақ:

1. Проксимальдық түтікшеде

2. Дистальдық түтікшеде

3. Тығыз денеде

4. Генле ілмегінің жіңішке жоғары өрлегіш иілімінде

5. Қыртыстық жинақтағыш түтікшеде

12. Қалыпты жағдайға қарағанда дегидратациясы кезінде қандай өзгерістер болуы ықтимал:

1. Суға жинақтағыш түтікшенің өткізгіштігінің артуы

2. Веноздық қысымның артуы

3. Натрийурездік пептидтің концентрациясының артуы

4. Зәрдің экскреция жылдамдығының артуы

5. Плазмада рениннің белсенділігінің төмендеуі

13. Төменде келтірілген ынталандырғыш іс-әрекеттердің қайсысы қандағы антидиурездңк гормонның қалыптыға қарағанда деңгейінің көбірек төмендеуін қамтамасыз етеді:

1. 1литр NaCl гипертониялық ерітіндісін қабылдау

2. 1 литр NaCl изотониялық ертітіндісін қабылдау

3. 1 литр NaCl гипотониялық ерітіндісін қабылдау

4. 1 литр су қабылдау

5. Ауыр күш кезінде өте көп терлеу

14. Қалыпты жағдайда түтікшелердің қай сегментінде креатининнің максимальды концентрациясы бар сұйықтық кездеседі:

1. Проксимальдық түтікшелерде

2. Генле ілмегінің жіңішке төменгі иілімінің ішкі медуллярлық бөлімінде

3. Генле ілмегінің жуан жоғары иілімінің медуллярлық бөлімінде

4. Дистальдық ирек түтікшеде

5. Ішкі милық заттағы жинақтағыш түтікшелерде

15. Бүйректер түтікшелерінің қай сегменттерінде органикалық қышқылдар мен негіздердің секрециясы жүреді:

1. Проксимальдық түтікшелерде

2. Ішкі милық заттағы Генле ілмегінің жіңішке төмендегіш бөлімінде

3. Милық заттағы Генле ілмегінің жуан өрлегіш бөлімінде

4. Дистальдық ирек түтікшеде

5. Ішкі милық заттың жинақтағыш түтікшесінде

16. (Н) сутек қышқылы секрецияланады:

1. Генле ілмегінің жіңішке төмендегіщ бөлімінің жасушаларымен

2. Жинақтағыш түтікшелердің басты жасушларымен

3. Уродилатинге жауап ретінде

4. Дистальдық түтікшенің басты жасушаларымен

5. Жинақтағыш түтікшенің аралық жасушаларымен

17. Бүйректер түтікшелерінің қай сегментінде альдостеронге тәуелді натрий реабсорбциясы іске асады:

1. Проксимальдық түтікшелерде

2. Ішкі милық заттағы Генле ілмегінің жіңішке төмендегіш бөлігінде

3. Милық заттағы Генле ілмегінің жуан өрлегіш бөлігінде

4. Дистальдық ирек түтікшелерде

5. Ішкі милық заттағы жинақтағыш түтікшеде

18. Адам организмініндегі судың көптеген бөлігі кездеседі:

1. Жасушалар ішінде

2. Тіндік сұйықтықтың құрамында

3. Лимфаның құрамында

4. Қанның құрамында

5. Асқорыту жолдарында

19. Қан плазмасының осмостық концентрациясының мөлшері қалыпты жағдайда тең болады:

1. 320-325 мОсм/л

2. 295-310 мОсм/л

3. 280-285 мОсм/л

4. 265-280 мОсм/л

5. 250-270 мОсм/л

20. Қан плазмасының осмостық қысымы негізінен тәуелді:

1. Кальций иондарына

2. Калий иондарына

3. Натрий иондарына

4. Хлор иондарына

5. Фосфат-иондарына

21. Организм сусызданғанда туындайтын құбылыс:

1. Жасушаішілік сұйықтық төмендеп, жасушадан тыс өзгеріссіз

2. Жасушаішілік сұйықтық төмендеп, жасушадан тыс жоғарылайды

3. Жасушадан тыс сұйықтық жоғарылап, жасушаішілік төмендейді

4. Жасушаішілік пен жасуша сыртындағы сұйықтықтар төмендейді

5. Жасушаішілік пен жасуша сыртындағы сұйықтықтар жоғарылайды

22. Диурезді реттейтін альдостерон гормоны өндіріледі:

1. Бүйрек үсті бездерінің милы қабатында

2. Бүйрек үсті бездерінің қыртысында

3. Гипофиздің артқы бөлімінде

4. Гипофиздің алдыңғы бөлімінде

5. Бүйректердің милы затында

23. Төменде көрсетілген эстрогендердің қайсысының ұрықтың жетілуімен тығыз байланысы бар:

1. Анасының 17α-эстрадиолы

2. Анасының 17β-эстрадиолы

3. Анасының эстриолы

4. Анасының эстроны

5. Ұрықтың 17β-эстрадиолы

24. Ана қанындағы кортизол мен эстриолдың концентрациясына инъекция түрінде егілген дексаметазон қандай әсер берер еді:

1. Кортизол концентрациясының артуы, эстриол концентрациясының төмендеуі

2. Кортизол мен эстриол концентрацияларының артуы

3. Кортизол мен эстриол концентрациясының төмендеуі

4. Кортизол концентрациясының төмендеуі, эстриол концентрациясының артуы

5. Кортизол мен эстриол деігейлері өзгеріске ұшырамайды

25. Әйелдердің уақытынан бұрын босануында кей жағдайларда қандай стероидпен емдейді:

1. Тестостерон

2. Эстрадиол

3. Прогестерон

4. Дексаметазон

5. Мефипристон

26. Ұрықтың қан айналым жүйесіндегі қандай шунт кіндік венасынан қанды төменгі қуысты венаға өткізеді:

1. Артериалдық өзек

2. Веноздық өзек

3. Сопақша терезе

4. «Керемет тамыр» (rete mirabile)

5. Кіндіктік өзек

27. Ұрықтың қан айналым жүйесіндегі қандай шунттың өкпелік қан айналымды (салыстырмалы түрде қарыншалық қан айдаумен қосарлана жүреді) салыстырмалы төмен деңгейде ұстап тұруы маңыздырақ:

1. Артериалдық өзектің

2. Веноздық өзектің

3. Сопақша терезенің

4. «Керемет тамырдың» (rete mirabile)

5. Кіндіктік өзектің

28. Босану алдында ұрықтағы сурфактант белогының қайсысы көбірек өндіріле бастайды:

1. сурфактантының белогы

2. сурфактантының белогы

3. сурфактантының белогы

4. сурфактантының белогы

5. сурфактантының белогы

29. Ұрықтың өкпелерінде сурфактант белогының қайсысы көбірек кездеседі:

1. сурфактантының белогы

2. сурфактантының белогы

3. сурфактантының белогы

4. сурфактантының белогы

5. сурфактантының белогы

30. Қандай препараттың әсері тиімді түрде ашық артериалдық өзектің жабылуын жылдамдатады:

1. Е₂ простагландині

2. І₂ простагландині

3. Дексаметазон

4. Эстриол

5. Индометацин

6-Вариант

31. Қандай препараттың әсері тиімді түрде ашық артериалдық өзектің болуын қамтамасыз етеді:

1. Е₂ простагландині

2. І₂ простагландині

3. Дексаметазон

4. Эстриол

5. Индометацин

32. Қандай стероид ұрықтың бүйрек үсті безіндегі ұрықтық аймағының негізгі секреторлық өнімі болып табылады:

1. Кортизол

2. Кортикостерон

3. Альдостерон

4. Андростендион

5. Дегидроэпиандростерон

33. Адам плацентасында 16-гидроксидегидроэпиандростерон қандай стероидқа айналады:

1. Эстрон

2. Эстрадиол

3. Эстриол

4. Тестостерон

5. Е.Андростендион

34. Босану кезінде миометрия жасушаларының жиырылуын қандай зат қамтамасыз етеді:

1. Простагландин Е₂

2. .Простагландин I₂

3. Простагландин F_2α

4. Азот оксиді

5. Эндотелин

35. Ұрық өсуінің жеделдеуін төменде келтірілген факторлардың қайсысы қамтамасыз етеді:

1. Ана плазмасындағы өсу гормонының концентрациясы

2. Ұрық плазмасындағы өсу гормонының концентрациясы

3. Ана плазмасындағы инсулин концентрациясы

4. Ұрық плазмасындағы инсулин концентрациясы

5. Ұрықты қоректік заттарммен қамтамасыз ету