Жүректің клапандарының аурулары (жүректің клапандық ақаулары)

Жедел сол жақ қарыншаның жеткіліксіздігі қолқа немесе митралды регургитация немесе протездік клапан дисфункциясы кенеттен дамиды. Жедел клапан жеткіліксіздігінің кейбір себептері кестеде келтірілген. 1-12. Аорта клапанның жедел жеткіліксіздігінің себептері

Аорталық регургитация

• Аорта диссекциясы.

• Инфекциялық эндокардит.

Митральды регургитация (митральды клапан жеткіліксіздігі)

• Разрыв папиллярлы бұлшық еттің Жедел Инфекциялық Миокардиттен себебінен үзілуі.

• Инфекциялық эндокардит.

• Миксоматозды дегенерация себебінен хорданың үзілуі.Протезирленген клапанның жеткіліксіздігі

• Механикалық клапандар: жыртылуы, кептеліп қалуы, тром­боз, жарылған.

• Биологиялық клапандар: үзіліс қақпақшалары бар дегенерация.

Клапанның жедел дисфункциясына клиникалық диагноз құру жиі қиынға түседі. Тахикардия мен азғантай жүрек шығарылымы үшін шуылдар анық емес.Көптеген жағдайларда трансторакальды ЭхоКГ диагноз қоюға көмек береді;сонда да кейбір кезде трансэзофагеальды ЭхоКГ керек, әсіресе протезделген митральды клапаны бар науқастарда.

Жедел клапан жеткіліксіздігі бар науқастар, әдетте кардиоорталықта хирургиялық араласу қажет етеді.

Аортаның диссекциясы шок және қолқа регургитациясы, коронарлық артериялардың жыртылуын, қан жоғалтуғ және тампонада тудыруы мүмкін..

Шоктың емі

Егжей-тегжейлі шоктың емі жайлы «Дэвидсон бойынша Ішкі аурулар.Медицинаның жалпы принциптері» томдарында айтылады.

ЖҮРЕК ЖЕТКІЛІКСІЗДІГІ

Жүрек жеткіліксіздігі (ЖЖ) —

жүрек жеткілікті жүрек шығарылымын өндіруге немесе жоғары қысым және толтыру (жүрекке ұлғайған ағым) оны қамтамасыз етуге қабілетті болып табылмайтын күйін сипаттау үшін пайдаланылады.термин. Жүрек жеткіліксіздігінің жеңіл формаларында, тыныштық (жеткілікті)жағдайда шығарылым қалыпты, бірақ физикалық жуктемеден кейін немесе стресс басқа түрлерінде, мысалы, жеткіліксіз (жеткіліксіз) кезінде метаболизм артады.

На практике диагноз СН ставят, когда у боль­ного развиваются симптомы низкого сердечноговыброса, лёгочного или системного венозногозастоя.

Хотя любое заболевание сердца может приве­сти к СН, следует обратить внимание на то, чтотермин обозначает именно синдром, а не само­стоятельный диагноз. Хорошее лечение зависитот этиологии. В некоторых ситуациях необходимоиспользовать конкретные препараты, нацелен­ные на устранение провоцирующего фактора.Возможные механизмы и некоторые причины СНперечислены в табл. 1-13.

СН часто развивается вследствиеИБС, поража­ет пожилых людей и нередко приводит к инвалид­ности. Преобладание СН составляет 1% в группелиц 50—59 лет, 5—10% у пациентов в возрасте80—89 лет.

Хотя лечить прежде всего следует не СН, а при­чину, её вызвавшую, СН — признак неблагопри­ятного прогноза. Около 50% больных с серьёзнойСН из-за дисфункции ЛЖ погибают в течение сле­дующих 2 лет. Множество больных умирают из-зафатальных желудочковых аритмий или инфарктамиокарда.