9. Jakie znasz I na czym polegają metody przetwórstwa tworzyw sztucznych. ?

A) WYTŁACZANIE, proces wytwarzania długich elementów z tworzyw sztucznych polega na uplastyczniającym i przepychaniu go przez kanały o odpowiednim profilu. Proces wytłaczania odbywa się w wytłaczarkach, składających się z trzech układów: -napędowego, -sterowania, -uplastyczniającego. Wytłaczanie- tworzywo ogrzewa się do uzyskania odpowiedniej plastyczności, a następnie przetłacza się przez głowicę wytłaczarską (ustnik) i chłodzi uzyskując tzw. wytłoczynę. Do przemieszczania tworzywa stosuje się przenośniki śrubowe (ślimaki) lub tłoki. B) WTRYSKIWANIE, polega na cyklicznym wyciskaniu tworzywa ciekłego z układu uplastyczniającego do zamkniętego gniazda formującego, zestaleni, bądź utwardzeniu, a następnie wyjęciu przedmiotu nazywanego wypraską wtryskową. Proces ten odbywa się we wtryskarkach. C) PRASOWANIE, cykliczne wprowadzanie tworzywa do zamkniętego gniazda formującego jego uplastyczniającego, topieniu, zestaleni bądź utwardzeniu i wyjściu wypraski z gniazda. Proces prowadzi się z użyciem formy prasowniczej mającej gniazdo formujące. Tworzywo wejściowe w postaci proszku lub sztab, zawierające żywicę utwardzalną, napełniacz nosi nazwę tłoczywa. D) LAMINOWANIE, polega na trwałym łączeniu adhezyjnym warstw napełniacza za pomocą spoiwa lub na trwałym łączeniu kohezyjnym warstw tworzywa lub innych materiałów, bez wywierania ciśnienia w temperaturze normalnej bądź podwyższonej do 420K. Napełniaczem są tkaniny, taśmy bądź włókna z różnych materiałów, zaś spoiwem różnego rodzaju polimery o znacznej adhezji do napełniacza. E) KALANDROWANIE, polega na ciągłym przepuszczaniu wstępnie uplastycznionych tworzyw jednokrotnie pomiędzy obracającymi się walcami kalandra (3-4 walców) zwykle w celu otrzymania wstęgi o grubości 1mm i szerokości 2m. F) ŁĄCZENIE, łączenie ze sobą polimerów przez: -klejenie, -zgrzewanie, -stosowanie przejściówek wykonanych zwykle z polimerów.

10. Proszę podać definicję kompozytu – jego budowa I funkcje poszczególnych składników.

KOMPOZYT, to materiał utworzony co najmniej dwóch komponentów mających właściwości nowe (lepsze) w stosunku do komponentów. Jest to materiał o strukturze niejednorodnej. Właściwości kompozytów nigdy nie są sumą, czy średnią właściwości jego składników. Najczęściej jedne z komponentów stanowi lepiszcze, które gwarantuje jego spójność, twardość, elastyczność i odporność na ściskanie, a drugi, tzw. komponent konstrukcyjny zapewnia większość pozostałych własności mechanicznych kompozytu. Kompozyt składa się z osnowy (matrix, lepiszcze) i umieszczonego w niej drugiego składnika zbrojenia (reinforcement) o znacznie lepszych właściwościach mechanicznych. A) OSNOWA, najczęściej jest materiałem plastycznym lub twardym, spełniającym w kompozycie następujące funkcje: -utrzymuje razem zbrojenie, -zapewnia wytrzymałość na ściskanie, -przenosi naprężenie zewnętrzne na zbrojenie, -zatrzymuje rozprzestrzenianie się pęknięć, -nadaje wyrobom pożądany kształt, -decyduje o właściwościach cieplnych i chemicznych kompozytu, -chroni elementy wzmocnienia przed korozją lub zużyciem. Osnowa to najczęściej: -polimer (poliepoksyd, polester) -metal (Ti, Ni, Fe, Al, Cu) -stop metalu, -ceramika (Al2O3, SiO2, SiC, TiO2). B) ZBROJENIE, zadaniem zbrojenia jest wzmacnianie materiału, poprawianie jego właściwości. Zbrojenie może mieć postać: nanocząsteczek, ziaren, ciętych włókien (rzędu mm), włókien długich (kilka do kilkunastu cm), włókien ciągłych.

11. Omówić materiały kompozytowe wzmacniane włóknami. KOMPOZYTY WZMACNIANE WŁÓKNAMI, cechują się wytrzymałością i/lub sztywnością przy niskiej masie (niska cena). Należą do najważniejszych materiałów kompozytowych. Dzielą się na wzmacniane włóknami ciągłymi i nieciągłymi (cięte lub mielone), włókna mogą być rozmieszczone w sposób zorientowany (równolegle lub nierównolegle) lub przypadkowy. Wytrzymałość mechaniczna i sztywność zależy od: -właściwości włókien, -stopnia przenoszenia przez osnowę naprężeń na włókna, -wzajemnej orientacji włókien, -koncentracji w materiale, -wymiarów włókien. 12. Zalety i wady drewna

DREWNO – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem a warstwą łyka i kory. zalety : -lekkość -trwałość -sprężystość -znaczna wytrzymałość mechaniczna -mała rozszerzalność cieplna -małe przewodnictwo cieplne, dzwiekowe -łatwość obróbki -w stanie suchym mała przewodność elek. -materiał ekologiczny wady drewna:

-- sęki

-- pęknięcia

-- higroskopijność , chłonność wilgoci

- wady kształtu