1. дерттік серпіліс

2. Дерттік жағдай

3. біртектес дерттік үрдісс

4. симптомокомплекс

5. ауруалды

210. Қабынуды жиі шақыратын себеп

1. биологиялық жайт

2. химиялық жайт

3. физикалық жайт

4. механикалық жайт

5. температуралық жайт

211. Қабыну құрамбөліктеріне жатады

1. домбығу, қызару, қызметтің бұзылуы, ауыру, жергілікті температураның жоғарылауы

2. артериялық гиперемия, веналық гиперемия, стаз

3. ацидоз, гиперосмия, гиперонкия

4. әлтерация, экссудация мен қанайналымының бұзылуы,пролиферация

5. лейкоцитоз, ЭТЖ жоғарылауы, дене температурасының жоғарылауы

212. Қабыну ошағында тіннің зақымдануы айтылады

1. әльтерация

2. экссудация

3. пролиферация

4. роллинг

5. регенерация

213 . Алғашқы әлтерация пайда болады

1. қабыну дәнекерлерінің әсерінен

2. қабыну ошағындағы физикалық-химиялық өзгерістерден

3. флогогендік жайттың әсерінен

4. микроциркуляция бұзылыстарынан

5. қабыну ошағындағы зат алмасуы бұзылысынан

214.Заттардың қабыну ошағындағы көп ыдрауы байланысты

1. лизосомальді ферменттердің белсенділенуімен

2. аденилатциклаза белсенділенуімен

3. гликолиздің анаэробты кезенінің ферменттерінің тежелуімен

4. митохондриальді ферменттердің белсенділенуімен

5. асқын тотығу ферменттерінің тежелуімен

215. Қабыну ошағында көмірсу алмасуы өзгерістеріне тән

1. анаэробты гликолиздің белсенділенуі

2. тотығу-фосфорланудың белсенділенуі

3. тыныстық коэффициенттің жоғарылауы

4. метаболизмдік алкалоздың дамуы

5. липолиз мен кетогенездің белсенділенуі

216. Қабыну ошағында физикалық-химиялық өзгерістерге жатады

1. ацидоз

2. алкалоз

3. онкотикалық қысымның төмендеуі

4. осмостық қысымның төмендеуі

5. кәлий иондары мөлшерініңтөмендеуі

217. Қабыну кезінде жергілікті ацидоздың патогенездік жайты болып табылады

1. артериальді гиперемия

2. қан тамырлар өткізгіштігінің бұзылуы

3. тотығу-фософрланудың тежелеуі

4. лейкоциттердің эмиграциясы

5. Е) транссудация

218.Қабынудыңгуморалдық дәнекерлеріне жатады

1. белсендікомплемент бөлшектері

2. ферментті емес катиондық нәруыздар

3. лейкотриендер

4. серотонин

5. лизосомальді ферменттер

219. Қабынудың жасушалық дәнекерлеріне жатады

1. интерлейкин -1

2. комплемент жүйесінің нәруыздары

3. брадикинин

4. кининоген

5. калликреин

220. Қабыну ошағында гистаминнің шығу көзі

1. нейтрофилдер

2. лаброциттер (мес жасушалары)

3. паренхималық жасушалар

4. лимфоциттер

5. моноциттер

221. Қабыну ошағындағы қанайналым өзгерістерінің дұрыс бірізділігін көрсетіңіз

1. ишемия, артериялық гиперемия, веналық гиперемия, стаз

2. артериялық гиперемия, веналық гиперемия, ишемия, стаз

3. артериялық гиперемия, стаз, ишемия, веналық гиперемия

4. ишемия, артериялық гиперемия, стаз, веналық гиперемия

5. ишемия, веналық гиперемия, артериялық гиперемия, стаз

222. Қабыну кезіндегі веналық гиперемияның патогенезінде маңызды

1. артериолардыңспазмы

2. артериолардың кеңеюі

3. қан ағымының жылдамдауы

4. қан тұтқырлығының жоғарлауы

5. қан келюінің жоғарлауы

223. Экссудация дегеніміз

1. қанның қан тамырлық арнадан қабынған тінге шығуы

2. қанның нәруызы бар сұйық бөлігінің қабынған тінге шығуы

3. лейкоциттердің қан тамырларынан қабынған тінге шығуы

4. қуыстарда сұйықтың жиналуы

5. тіндер мен жасушааралық кеңістікте сұйықтың жиналуы

224. Стафилококк және стрептококктармен шақырылатын қабыну кезіндегі түзілетіт экссудат

1. геморрагиялық

2. іріңді

3. фибринді

4. сірлі

5. аралас

225. Вирустармен шақырылатын қабыну кезіндегі түзілетін экссудаттың түрі

1. геморрагиялық

2. іріңді

3. фибринді

4. шірік

5. сірнелі (серозды)

226. Қабыну ошағында гидролиздік ферменттердің негізгі қайнар көзі

1. микробтар тіршілгінің өнімдері

2. бүлінген лейкоциттер

3. мес жасушалары

4. микробтық жасушалар

5. тромбоциты

227.Лейкоциттердің эмиграциясына септеседі

1. оң хемотаксис

2. қанның онкотикалық қысымының төмендеуі

3. қан ағымының жылдамдауы

4. қанның гидростатикалық қысымының жоғарылауы

5. қан тұтқырлығының төмендеуі

228. Лейкоциттердің қан тамырларынан қабыну ошағына түсуінің бірізділігі

1. нейтрофилдер, лимфоциттер, моноциттер

2. нейтрофилдер, моноциттер, лимфоциттер

3. моноциттер, лимфоциттер, нейтрофилдер

4. лимфоциттер, моноциттер, нейтрофилдер

5. моноциттер, нейтрофилдер, лимфоциттер

229.Қабыну кезінде лейкоциттердің қан тамырларының эндотелийіне берік жабысуын қамтамасыз етеді

1. L-селектиндер

2. интегриндер

3. иммуноглобулиндер

4. E-селектиндер

5. простагландиндер

230. Эмиграция үрдісінде лейкоциттердің краевое жағдайы жүзеге асырылады көмегімен:

1. L, Е-селектиндердің

2. интегриндердің

3. иммуноглобулиндердің

4. лейкотриендердің

5. простагландиндердің

231. Эксудация үрдісіне әсер етеді

1. қабыну ошағында осмостық қысымның төмендеуі

2. қанның осмостық қысымының жоғарылауы

3. көктамырларда гидростатикалық қысымның жоғарылауы

4. ұсақ қан тамырларында қан ағымының жоғарылауы

5. артерия тамырларында гидростатикалық қысымның төмендеуі

232. Қабынудың жергілікті белгілері болып табылады:

1. қызба, лейкоцитоз, ЭТЖ жоғарылауы

2. ауыру сезімі, қызару, қызымның жоғарылауы, орган қызметінің бұзылысы

3. бас ауыру, ұйқының бұзылуы, тәбеттің төмендеуі

4. миалгиялар, буындардағы ауыру сезімдері

5. гипоальбуминеми,гипергаммаглобулинемимия

233. Қабыну ошағында қызару байланысты

1. артериалық гиперемияның дамуымен

2. ишемияның дамуымен

3. зат алмасудың жоғарылауымен

4. қабыну ошағында физико-химиялық өзгерістермен

5. веналық гиперемияның дамуымен

234. Қабыну кезінде жергілікті қызымның жоғарылау патогенезі байланысты

1. көктамырлар бойынша қанның ағып кетуінің бұзылысы

2. артериалық гиперемияның дамуымен және зат алмасуының «өртімен»

3. венулалар қабырғасының экссудатпен қысылуы

4. лейкоциттердің эмиграциясымен

5. тамыр қабырғасына катехоламиндердің әсерімен

235.Қабынудың жергілікті көрінісі ретінде «қызымның» латынша аталуы

1. calor

2. dolor

3. rubor

4. tumor

5. funciolaesa

236. Қабынудың жергілікті көірнісі ретінде «ісінудің» латынша аталуы

1. calor

2. dolor

3. rubor

4. tumor

5. funciolaesa

237. Қабынудың жергілікті көірнісі ретінде «ауыру сезімінің» латынша аталуы

1. calor

2. dolor

3. rubor

4. tumor

5. funciolaesa

238. Организмде қабыну үрдісі бар екенін мәлімдейді

1. СОЭ жоғарылауы

2. эритроцитоз

3. агранулоцитоз

4. тромбоцитопения

5. лейкопения

239. Іріңді жедел қабыну кезінде қанда байқалады

1. нейтрофилді лейкоцитоз

2. лимфоцитоз

3. эозинофилді лейкоцитоз

4. моноцитоз

5. лейкопения

240. Қабынудың этиотроптық еміне ұсынылады

1. қабыну ошағында микроциркуляцияны қалыпқа келтіру

2. жасуша мембранасын қалыпқа келтіру

3. қабыну дәнекерлері әсерін төмендету

4. микроорганизмдерді жою

5. қанда ыдырау өнімдерін азайту

241. Қабынуға қарсы әсер ететін гормон болып табылады

1. тироксин

2. глюкокортикоидтар

3. соматотропин

4. инсулин

5. альдостерон

242. Қабынуға септесетін әсері бар гормондар

1. тироксин

2. глюкокортикоидтар

3. паратгормон

4. АКТГ

5. андрогендер

243. Созылмалы қабынуға тән:

1. макрофагтардың маңызы жоғары

2. зақымданған тіннің қалпына келуімен аяқталады

3. қан тамырлық әсерленістер айқын

4. альтерациялық үрдістер айқын

5. клиникалық белгілердің қарқындылығы айқын

244. Аллергиялық аурулар - бұл

1. тұқым қуалаушылыққа бейімділігі бар аурулар

2. тұқым қуалайтын аурулар

3. тектік аурулар

4. хромосомалық аурулар

5. тек аллергендер әсер еткенде ғана дамитын аурулар

245. Ереже бойынша, аллергендер болып табылатын заттар

1. сұйық ортада нашар еритін

2. нәруыз текті

3. төмен молекулалық массасы бар

4. май текті

5. әлсіз антигендік қасиеттері бар

246 . Аллергиялық серпілісте иммундық серпіліске қарағанда байқалады

1. антиденелердің түзілуі

2. В-лимфоциттердің плазматизациясы

3. антигеннің жойылуы

4. организмнің өз тіндерінің зақымдалуы

5. макрофагтардың фагоциттік белсенділігінің жоғарылауы

247.Полиноздардың себебі болып табылады

1. үй шаңы

2. дақылдық шөптердің шаңдары

3. микрокенелердің бөлінуі

4. антибиотиктер

5. саңырауқұлақтардың споралары

248. Гаптендер антигендік қасиетке ие болады тек

1. иммундық міндетті жасушаларға әсер еткеннен соң

2. организм нәруыздарымен байланысқаннан соң

3. өт қышқылдарымен байланысқаннан кейін

4. күкірт қышқылымен жұп қосындылар түзгеннен соң

5. макрофагпен алдын ала байланысқан кезде

249. Организмнің сезімталдығын белсенді жоғарылатуды енгізу арқылы

туындатуға болады

1. арнайы антиденелерді

2. антигендерді

3. сезімталдығы жоғарылаған Т-лимфоциттерді

4. иммундық түрткілегіштерді

5. иммундық тежегіштерді

250. Табиғи эндоаллергендерге жататын тіндер

1. көз бұршағы

2. қан эритроциттері

3. бауыр жасушалары

4. бүйрек жасушалары

5. күйік тіні

251. Жүре пайда болған аутоаллергендерге жатады

1. күйік тіні

2. жүйке тіні

3. көз бұршағы тіні

4. ата без тіні

5. қалқанша безі коллоиды

252. Аллергиялық әсерленістердің иммундық сатысына тән

1. аллергиялық дәнекерлердің түзілуі

2. мес жасушаларының түйіршіксізденуі

3. жасушалардың аллергиялық дәнекерлердің әсеріне жауабы

4. аллергиялық антиденелер немесе сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің түзілуі

5. антиденелер титрінің төмендеуі

253. Аллергиялық әсерленістердің патохимияылқ сатысы сипатталады

1. микроциркуляцияның бұзылуымен

2. тегісеттік бөлшектердің жиырылуымен

3. қан тамырлары қабырғалары өткізгіштігінің жоғарылауымен

4. аллергиялық дәнекерлердің босап шығуымен

5. иммундық кешендердің түзілуімен

254. Аллергиялық әсерленістердің патофизиологиялық сатысы сипатталады

1. әр түрлі класстағы иммуноглобулиндердің түзілуімен

2. В) сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің түзілуімен

3. қан тамырлары қабырғалары өткізгіштігінің жоғарылауымен

4. аллергиялық дәнекерлердің босап шығуымен

5. иммундық кешендердің түзілуімен

255. Сезімталдықты енжар жоғарылату дамиды

1. бөтен текті нәруызды бұлшықетке енгізгенде

2. нәруыздық дәрмектерді көктамыр ішіне енгізгенде

3. антигенді тыныс алу жолдарымен енгізгенде

4. антигеннің тері арқылы түсуі кезінде

5. арнайы антиденелерді немесе сезімталдығы жоғарылаған Т-лимфоциттерді енгізгенде.

256. П. Джелл және Р. Кумбс бойынша аллергиялық әсерленістердің

жіктелуі негізделген

1. аллергиялық әсерленістердің клиникалық көріністерінің пайда болуының уақытына

2. аллергиялық әсерленістердің этиологиясына

3. аллергиялық әсерленістердің патогенезіне

4. аллергиялық әсерленістердің ауырлық дәрежесіне

5. клиникалық көріністерінің сипатына

257. Аллергиялық әсерленістердің реагиндік түрі кезінде сезімталдықты белсенді жоғарылату патогенезінің көрсетілмеген тізбегі

Аллерген  макрофаг Т-лимфоцит В-лимфоцит  плазмалық жасуша ?

1. иммуноглобулин А

2. иммуноглобулин D

3. иммуноглобулин М

4. иммуноглобулин Е

5. иммуноглобулин G1

258. Аллергиялық серпілістердің реагиндік түрі дамуына қатысатын иммуноглобулиндер класстары

1. А, G

2. М, S

3. Е, G

4. G, A

5. D, M

259. Е иммуноглобулиндер мес жасушаларының бетінде орналасады

1. аллергиялық серпілістердің цитотоксикалық түрінде;

2. аллергиялық серпілістердің реагиндік түрінде;

3. аллергиялық серпілістердіңиммунды кешендік түрінде;

4. жоғары сезімталдықтың туберкулиндік түрінде;

5. жалған аллергиялық серпілістерде

260. Аллергиялық серпілістердің реагиндік түрінің патогенезінде маңызды

1. туберкулездің.

2. трансплантатқа сепілістің

3. аутоиммундық гемолиздік анемияның

4. бронхиалдық демікпенің атопиялық формасының

5. сарысулық аурудың

261. Анафилаксиялық сілейме дамуында негізгі маңызы бар аллергиялық дәнекер

1. простагландиндер

2. лизосомалық ферменттер

3. катиондық нәруыздар

4. гистамин

5. тромбоциттерді белсенділейтін жайт

262. Аллергиялық әсерленістердің II (цитотоксиндік) түрінің аллергендері бола алады

1. бактериалық уыттар

2. еритін нәруыздар

3. өсімдіктер тозаңдары

4. микробтар

5. гистогемдік тосқауылдар зақымданғандағы «тосқауылдан тыс» тіндер

263. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрінің негізгі дәнекері болып табылады

1. гистамин

2. брадикинин

3. комплементтің белсенділенген бөлшектері

4. лимфотоксиндер

5. кининдер.

264. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрі патогенезінің

көрсетімеген тізбегі

Жасуша мембранасының антигендік құрылымының өзгеруі және екіншілік аллергеннің түзілуіаутоантиденелер түзілуінысана жасушалар беткейінде иммундық кешендердің түзілуі  ……?…….белсенділенуімембраналық каналдың түзілуінысана жасушалардың лизистенуі

1. комплемент жүйесінің С_5-9 фрагменттерінің

2. калликреин-кинин жүйесінің

3. қан ұю жүйесінің

4. фибринолиз жүйесінің

5. қан ұюына қарсы жүйенің

265 . Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрінің иммундық

сатысы сипатталады

1. мес жасушаларының беткейінде аллергендердің реагиндермен өзара әрекеттесуімен

2. жасушалық мембрананың өзгерген бөлшектерімен антиденелердің өзара әрекеттесуімен

3. базофилдердің беткейінде антигендердің антиденелермен өзара әрекеттесуімен

4. аллергендермен сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің өзара әрекеттесуімен

5. қанда айналып жүретін иммундық кешендердің түзілуімен

266. Аллергиялық әсерленістердің цитотоксиндік түрінің клиникалық формасы болып табылады

1. аллергиялық васкулит

2. иммундық гемолиздік анемия

3. Манту реакциясы

4. бронхиалдық демікпе

5. есекжем

267. Аллергиялық әсерленістердің III түрінің аллергендері

1. еритін нәруыздар

2. жасуша мембаранасыныңкомпоненттері

3. металлдар

4. жусан тозаңы

5. үй шаңы

268. Аллергиялық әсерленістердің III түрі кезінде қанда тұндырғыштар титрі ұлғаяды

1. IgD, IgG

2. IgG, IgM

3. IgE, IgS

4. IgM _, IgА

5. IgА, IgG

269. Аллергиялық әсерленістердің III түрінде АГАД кешендері

1. мес жасушаларында орналасады

2. тамыр қабырғаларына тұнады

3. қанайналымынан фагоциттермен тез жойылады

4. цитотоксикалық Т-лимфоциттермен жойылады

5. жасуша мембранасының өзгерген компоненттерімен әрекеттеседі

270. К аллергической реакции иммуннокомплексного типа относится

1. крапивница

2. аллергический васкулит

3. реакция отторжения трансплантата;

4. туберкулиновая проба

5. иммунный агарнулоцитоз 1

271. Аллергиялық әсерленістердіңиммунды кешенді түрі болып табылады

1. Артюс феномені

2. трансплантат серпілісі

3. туберкулиндік сынама

4. поллиноз

5. бронхиалдық демікпе

272. Патогенезінде Т-лимфоциттердің маңызы жоғары аллергиялық

әсерленістердің түрі (1)

1. реагиндік

2. анафилаксиялық

3. иммундық кешендік

4. жасушалардың қатысуымен өтетін

5. цитотоксиндік

273. Баяу дамитын жоғары сезімталдықты туындатады

1. үй тозаңы

2. төсек-орындық уақ кенелер

3. жасушалық мембарана компоненттері

4. тосқауылдан тыс тіндер

5. бактериялар

274. Баяу дамитын аллергиялық әсерленістердің дәнекерлері болып табылады

1. гистамин мен серотонин

2. лимфокиндер

3. ацетилхолин мен брадикинин

4. простагландиндер

5. гепарин

275. Жасушалардың қатысуымен өтетін аллергиялық әсерленістердің

патохимиялық сатысы сипатталады

1. сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің антигенмен өзара әрекеттесуімен

2. антиденелер түзілуімен

3. сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің лимфокиндерді бөліп шығаруымен

4. сезімталдығы жоғарылаған Т- лимфоциттердің нысана жасушаға цитотоксиндік әсерімен

5. лимфокиндердің жасушаны ерітетін әсерімен

276. Аллергиялық әсерленістердің IV түрі бойынша дамитын аурулар

кезіндегі қабынулық сіңбенің негізін құрайды

1. нейтрофилдер;

2. базофилдер;

3. моноциттер

4. эозинофилдер;

5. эритроциттер

277. Аллергиялық әсерленістердің жасушалық түріне жатады

1. поллиноз

2. бронхиалдық демікпе

3. Квинке ісігі

4. есекжем

5. жанаспалы дерматит

278. Сезімталдықты арнайы төмендету нәтижелі

1. поллиноздарды емдеуде

2. жанаспалы дерматитті емдеуде

3. аутоиммунды гемолиздік анемияны емдеуде

4. бактериялық аллергияны емдеуде

5. Артюс феноменін емдеуде

279. Сезімталдықты арнайы төмендету жүргізіледі

1. глюкокортикоидтарды енгізумен

2. арнайы аллергенді бөлшекті енгізумен

3. антигистаминді дәрмектерді тағайындаумен

4. психотерапиямен

5. физиотерапиямен

280. Жалған аллергиялық әсерленістер нағыздан ерекшеленеді

1. патофизиологиялық кезеңінің болуымен

2. патохимиялық кезеңінің болуымен

3. иммунологиялық кезеңінің болмауымен

4. мес жасушаларының түйіршіксізденуінің болмауымен

5. дәнекерлер бөлінуінің болмауымен

281. Жалған аллергиялық әсерленістер, аспиринмен емделу кезінде туындауы мүмкін

1. қанда гистамин көбейгенде

2. комплемент жүйесі нәруыздарының белсенділенуінен

3. ЛТ и ПГ мөлшерінің төмендегенде

4. ЛТ және ПГ арасында тепе-теңдіктің бұзылуында

5. гистаминолибираторларының қанға түсуінде

282. Ағзаға арнайылық аутоиммундық ауруларға жатады

1. жүйелік қызыл жегі

2. Хашимото тиреоидиті

3. симпатикалық офталмия

4. миастения

5. Аддисон-Бирмердің қатерлі анемиясы

283. Аутоагрессияның дамуына әкелуі мүмкін

1. иммундық шыдамдылықтың жоғалуы

2. Т-супрессорлар белсенділігінің төмендеуі

3. цитотоксикалық лимфоциттер белсенділігінің төмендеуі

4. өзінің тіндеріне иммунологиялық шыдамдылық қалыптасуы

5. Т-хелперлер белсенділігінің төмендеуі

284.Көпоралымды хошиісті көмірсутектерге жататын кацероген:

1. 3, 4- бензпирен.

2. бета-нафтиламин.

3. диэтилнитрозамин.

4. уретан

5. диметиламиноазобензол.

285. Эндогенді химиялық канцерогендерге жатады

1. көпоралымды хошиісті көмірсутектер

2. оттегінің бос радикалдары және азот тотығы

3. аминдік азоттық байланыстар

4. нитрозаминдер

5. Е) қарапайым химиялық қосындылар

286. Тәжірибеде өспелер этиологиясында вирустардың маңызын алғаш

дәлелдеді

1. Роус

2. Ямагива

3. Ишикава

4. Л.М.Шабад

5. Л.А.Зильбер

287. Биологиялық канцерогендерге жатады

1. онкогенді вирустар

2. метилхолантрен

3. бензпирен

4. белсенді радикалдар

5. эстрогендер.

288. Канцерогенез кезеңдерінің дұрыс бірізділігін көрсетіңіз

1. инициация, промоция, прогрессия

2. промоция, инициация, прогрессия

3. прогрессия, инициация, промоция

4. инициация, прогрессия, промоция

5. промоция, прогрессия, инициация

289. Канцерогенездің инициация сатысы сипатталады

1. малигнизация жағына қарай өспе жасушаларының сапалық өзгеру қасиеттерімен

2. жасушалардың анағұрлым қатерлі клондарының пайда болуымен в

3. қалыпты жасушаның өспе жасушасына айналуымен

4. өспе жасушасының метастазға қабілетінің болуымен;

5. организмнің антибластомдық төзімділік механизмдерінің белсенділенуі

290. Қатерлі өспелер сипатталады

1. апоптоз тетіктерінің тежелуімен

2. апоптоз тетеіктерінің белсенділенуімен

3. экспансивті өсумен

4. жасушалардың жоғары дәрежедегі дифференциясымен

5. жанасулық тежелуді жоғары деңгейімен

291. Жасушалардың өспелік трансформациясына әкеледі

1. онкогендерді белсенділенуі

2. антионкогендерді белсенділенуі

3. антиапоптоз гендерінің тежелуі

4. апоптоз гендерінің белсенділенуі

5. ДНҚ репарациясы жүйесінің белсенділенуі

292. Онкогеннің белсенділенуі салдарынан болады

1. қабынудың

2. гипогликемияның

3. мутацияның

4. некроздың

5. гипоксияның

293.Канцерогенездің үшінші сатысы аталады

1. промоция

2. коканцерогенез

3. прогрессия

4. инициация

5. проканцерогенез

294. Қатерлі өспелердің біріншілік негізгі белгісі болып табылады

1. кахексия

2. организмге өспенің жүйелік әсері

3. инвазивті өсу

4. қайталану

5. функционалді атипия.

295. Өспе жасушаларының метастаз беруі мына сатыда жүреді

1. прогрессия

2. инициация

3. промоция

4. ремиссия

5. сауығу

296. Өспенің қатерлік деңгейінің жоғарылауы аталады

1. иммортализация

2. промоция

3. өспелік прогрессия

4. инициация

5. өспелік трансформация

297. Регенерациялық ядролық солға жылжумен көрінетін нейтрофилдік

лейкоцитоз байқалады

1. темір тапшылықты анемияда

2. В12витамин –фолий тапшылықты анемияда

3. аппендицитте

4. аплазиялық анемияда

Е) мегалобласттық анемияда

298. Шынайы нағыз лейкоцитоз дамиды

1. эмоционалды шамадан тыс қозу кезінде

2. физикалық жүктемеде

3. іріңді қабынуда

4. күшейген ас қорытуда

5. қан ағымының жылдамдауында ускорении кровотока

299. Шынайы лимфоцитоз дамиды

1. іріңді қабыну үрдісінде

2. физикалық жүктемед

3. қабынуға қарсы стероидты емес дәрмектерді ұзақ уақыт қолданғанда

4. туберкулезде, мерезде

5. агранулоцитозда

300. Қанда шынайы гранулоциттердің төмендеуі байқалады

1. агранулоцитозда

2. іріңді жұқпада

3. туберкулезда

4. крупозды пневмонияда

5. жұқпалы мононуклеозда

301. Дәрілік агранулоцитоз пайда болуы мүмкін ұзақ уақыт пайдаланғанда:

А) аллергияға қарсы дәрмектерді қолданғанда

В) цитостатиктерді

С) нитриттер мен нитраттарды

D) зәр айдағыш дәрмектерді

Е) бронхолитикалық дәрмектерді

302. Жайылған лейкоцитопения байланысты болуы мүмкін

А) қанда ИЛ-1 жоғарылауымен

В) қанға ыдырау өнімдерінің түсуімен

С) қан ағымының баяулауымен

D) қан ағымының жылдамдауымен

Е) диспротеинемиямен

303.Аллергиялық ауруларда қанда байқалады

А) нейтрофилді лейкоцитоз

В) эозинофилді лейкоциоз

С) базофилия

D) моноциттіңк лейкоцитоз

Е) агранулоцитоз

304. Стероидты емес қабынуға қарсы заттарды қабылдау кезінде жанама әсері болуы мүмкін

А) лимфоцитоз

В) эритроцитоз

С) тромбоцитопения

D) нейтропения

Е) нейтрофилия

305. Шынайы моноцитоз байқалады

А) жұқпалық мононуклеозда

В) асқорытуда

С) аппендицитте

D) аплазиялық анемияда

1. мегалобласттық анемияда

306. Салыстырмалы лимфоцитозбен сипатталатын аурулар

A) аплазиялық анемия

B) іріңдік жұқпа

C) туберкулез

D) крупозды пневмония

E) жұқпалық мононуклеоз

307. Лейкоцитоз қанда лейкоциттер саны тең болғанда байқалады

A) 5-8 х10/⁹ л

B) 2-4 х10/⁹ л

C) 4-6 х10/⁹ л

D) 8-12 х10/⁹ л

E) 1-3х10/⁹ л

308. Эозинофилдік лейкоцитоз байқалады

А) физикалық жүктемеде

В) күшейген асқорытуда

С) бронхиалдық демікпеде

D) аппендицитте

Е) баспада

309. Шынайы лимфоцитоз байқалуы мүмкін

А) іріңді плеврите

В) өкпе туберкулезінде

С) жұқпалық мононуклеозда

D) пневмококкты пневмонияда

Е) сепсисте

310. Агранулоцитозда байқалады

А) шынайы нейтропения

В) шынайы моноцитоз

С) лейкоцитоз

D) лейкоциттік өрнектің солға жылжыуы

Е) салыстырмалы лимфоцитопения

311. Агранулоцитоз жиі кездеседі ұзақ уақыт қолданғанда

А) пенициллин қатарының антибиотиктерін

В) стероидты емес қабынуға қарсы дәрмектерді

С) витаминдік дәрмектерді

D) гормондық дәрмектерді

Е) тағамдық қосындыларды

312. Регенерациялық анемия тобына жатады

А) темір тапшылықты анемия

В) гипо-аплазиялық анемия

С) жедел жүре пайда болған гемолиздік анемия

D) мегалобласттық анемия

Е) В₁₂витамин –фолий тапшылық анемия

313.Жедел постгеморрагиялық анемия сатысының дұрыс бірізділігін табыңыз

А) сүйек кемігілік - жасырын- гидремиялық

В) жасырын -сүйек кемігілік – гидремиялық

С) жасырын– гидремиялық- сүйек кемігілік

D) жасырын– сүйек кемігілік- гидремиялық

Е) гидремиялық- жасырын– сүйек кемігілік

314. Жедел постгеморрагиялық анемияның гидремиялық сатысына тән:

1. гематокрит мөлшерінің төмендеуі

2. қан көлемі бірлігінде эритроциттер мен гемоглобиннің қалыпты болуы

3. эритропоэздың белсенділенуі

4. ретикулоцитоз, полихроматофилия,нормобласттардың пайда болуы

5. ядролық солға жылжыған нейтрофилдік лейкоцитоз

315. Уыттық жүре пайда болған гемолиздік анемияның себебі болуы мүмкін

А) қанның осмостық қысымының төмендеуі

В) жүрек қақпақшаларының протезделінуі

С) үлкен көлемде консервирленген қан құю

D) аралар, жыландар шағу

Е) эритроциттер мембранасындағы спектрин және анкириннің тұқымқуалайтын ақауы

316. Гемолиздік анемияға тән

А)қанға тура емес билирубиннің көбеюі

В) қанға тура билирубиннің көбеюі

С) холемия

D) ахолия

Е) брадикардия

317.Гемолиздік анемия тобына жатады:

1. темір тапшылықты анемия

2. В₁₂витамин –фолий тапшылықты анемия

3. тұқым қуалайтын мембранопатия

4. жедел постгеморрагиялық анемия

5. гипо,- аплазиялық анемия

318. Тұқым қуалайтын гемолиздік анемия мембранопатия болып табылады

А) талассемия

В) микросфероцитоз

С) темір тапшылық

D) уытты-гемолиздік

Е) орақ тәрізді-жасушалық

319. Эритроэнзимопатия патогенезінің көрсетілмеген тізбегі :

?→тапшылығы → глютатионның тотықсызданған түрі түзілуінің бұзылуы → эритроциттердің антиоксиданттық жүйесінің бұзылуы → тотықтырғыштар әсері кезіндегі гемолиз

1. глюкозо- 6-фосфатдегидрогеназаның

2. гексокиназаның

3. фосфатазаның

4. карбангидразаның

5. миелопероксидазаның

320. Тұқым қулайтын спектрин нәруызының тапшылығы байқалады

А) орақ тәрізді-жасушалық анемияда

В) энзимопатияда

С) талассемияда

D) микросфероцитозда

Е) мегалобласттық анемияда

321. Орақ тәрізді жасушалы анемия патогенезінің көрсетілмеген тізбегі:

? → гипоксия және ацидоз кезінде гемоглобиннің кристалдануы → орақ тәрізді эритроциттердің (дрепаноциттердің) түзілуі

A) глобиннің b-тізбегінде глютамин қышқылы валинмен алмасқан

B) глобиннің a-тізбегі түзілуінің бұзылуы

C) глобиннің b-тізбегі түзілуінің бұзылуы

D) метгемоглобиннің түзілуі

E) темір тапшылығы

322. Микросфероциттік анемия патогенезінің көрсетілмеген тізбегі :

? → ақауы → эритроциттер мембранасының серпімділігінің бұзылуы → эритроциттер мембранасының бөлігінің жоғалуы → микросфероциттердің түзілуі

A) спектрин немесе анкериннің

B) валиннің

C) глютаминнің

D) гемнің

Е) глюкозо-6-фосфатдегидрогеназаның

323. Темір тапшылықты анемияға тән

1. макроцитоз

2. эритроциттердің гиперхромиясы

3. ТК = 0,6

4. цитоплазмасында Жолли денешіктері бар эритроциттер

5. ретикулоцитоз

324. Ең жиі кездесетін анемия

А) В₁₂витамин – фолий тапшылықты

В) тұқым қуалайтын гемолиздік

С) жүре пайда болған гемолиздік

D) темір тапшылықты

Е) аплазиялық

325. Темір тапшылықты анемияның себебі болып табылады

А) жедел қан жоғалту

В) фенилгидразинмен улану

С) созылмалықан кетулер

D) АВО қан жүйесі бойынша сәйкессіз қан құю

Е) стероидты емес қабынуға қарсы дәрмектерді ұзақ уақыт қолдану

326. Қанның гемоглобин концентрациясы мен түстік көрсеткішінің ауқымды төмендеуі байқалады

1. жүре пайда болған гемолиздік анемияда

2. В₁₂витамин –фолий тапшылықты анемияда

3. темір тапшылықты анемияда

4. жедел постгеморрагиялық анемияда

5. гипо-аплазиялық анемияда

327.Шеткері қанда темір тапшылықты анемияда байқалады

А) эритроциттердің гиперхромиясы

В) макроциттер

С) солға жылжыған нейтрофилдік лейкоцитоз

D) мегалоциттердің пайда болуы

Е) эритроциттердің гипохромиясы

328. Темір тапшылықты анемия патогенезінің көрсетілмеген тізбегі:

Қан сарысуында темір мөлшерінің азаюы → темір қорының таусылуы → темірі бар ферменттер белсенділігінің төмендеуі → ? → шаш түсуі, тырнақ сынғыштығы, тері құрғауы ж.б.

A) тіндік гипоксия

B) қандық гипоксия

C) гипоксемия

D) гиповолемия

E)гиперкапния

329. Аплазиялық анемия кезіндегі қан көрінісі

А) эритроциттердің гипохромиясы

В) нейтрофилия

С) панцитопения

D) эозинофилия

Е) лейкоциттік өрнектің солға жылжуы

330. В ₁₂витамин –фолий тапшылықты анемияға әкелу мүмкін

1. фенилгидразинмен улану

2. ішкі Касл жайтының тапшылығы

3. жедел қан жоғалту

4. созылмалы қан жоғалту

5. сәйкессіз қан құю

331. В₁₂витамин – фолий тапшылықты анемияға тән

1. эритроциттердің гипохромиясы

2. мегалоциттерді пайда болуы

3. нейтрофилдік лейкоцитоз

4. микроциттердің пайда болуы

5. тромбоцитоз

332. Мегалоциттік анемия болып табылады

А) темір тапшылықты анемия

В) В12витамин –тапшылықты анемия

С) Минковский-Шоффармикросфероциттік анемиясы

D) аплазиялық анемия

Е) орақ тәрізді анемия

333. В12 витамині -фолий тапшылықты анемия патогенезінің көрсетілмеген тізбегі:

В12 витамині тапшылығы → метилкобаламина түзілуі ↓→ тетрагидрофолий қышқылы түзілуінің бұзылуы → ? →эритроциттердің бөліну және жетілу үрдістерінің төмендеуі

A) май қышқылдары түзілуінің бұзылуы

B) миелин түзілуінің бұзылуы

C) ДНҚ түзілуінің бұзылуы

D) дезоксиаденозилкобаламин түзілуінің бұзылуы

E) янтар қышқылы түзілуінің бұзылуы

334.Панцитопения байқалады

1. аплазиялық анемияда

2. темір тапшылықты анемияда

3. жедел постгеморрагиялық анемияда

4. тұқым қуалайтын гемолиздік анемияда

5. аутоиммундық гемолиздік анемияда

335 Лейкоз- бұл

А) қан жасау жасушаларының қайтымсыз өспелік гиперплазиясы

В) сүйек ми жасушалары функциясының қайтымды белсенділенуі

С) патологиялық фактордың әсеріне қысқа уақыттағы қан серпілісі

D) зақымдауға жедел кезеңнің жауабы

Е) сүйек миының қайтымсыз аплазиясы

336. Созылмалы лейкоздарға тән

1. күрт басталу

2. лейкемиялық үңгір

3. өте ауыр және тез ағым

4. нақтылануға және жетілуге лейкоздық жасушалардың қабілеттілігініңсақталуы

5. қанда бласттық жасушалардың үлкен мөлшерінің сақталуы

337.Лейкоциттік өрнекте 90% ға дейін жетілген лимфоциттер мен дара лимфобласттар байқалады

1. жедел миелолейкозда

2. созылмалы миелолейкозда

3. жедел лимфолейкозда

4. созылмалы лимфолейкозда

5. моноциттік лейкозда

338. Лейкемиялық үңгір тән

1. жедел миелолейкозда

2. созылмалы миелолейкозда

3. созылмалы лимфолейкозда

4. созылмалы миелозда

5. созылмалы моноциттік лейкозда

339. 50% ға дейін жетілген нейтрофилдер , 40% жетілудегі гранулоциттер , 10% миелобласттар лейкоциттікөрнекте байқалады

А) жедел миелолейкозда

В) созылмалы миелолейкозда

С) жедел лимфолейкозда

D) созылмалы лимфолейкозда

Е) моноциттік лейкозда

340.Балалық шақта жиі кездеседі

1. созылмалы миелолейкоз

2. созылмалы лимфолейкоз

3. жедел лимфобласттық лейкоз

4. жедел миелолейкоз

5. лимфогрануломатоз

341. Геморрагиялық синдромның дамуында патогенездік жайт болып табылады

1. қанның ұю жүйесінің белсенділенуі

2. плазминдік жүйенің инактивациясы

3. тамыр қабырғасы өткізгіштігінің жоғарылауы

4. қанның тұтқырлануы

5. қан ағымының баяулауы

342. Тұқым қуалаушылық вазопатия байқалады

А) гемофилияда

В) Рандю-Ослер-Вебер ауруында

С) Шенлейнгенох ауруында

D) Виллебранд ауруында

Е) Минковский-Шоффар ауруында

343. Вазопатия мен тромбоцитопенияға тән

1. ұюдың плазмалық жайттарының тапшылығы

2. қан ұю уақытының ұзаруы

3. қансыраудың гематомдық түрі

4. қансыраудың петехиалді түрі

Е) қансырау уақытының қысқаруы

344. Прокоагулянттардың тұқым қуалайтын тапшылығы маңызды

А) А және В гемофилияларында

В) К витамин тапшылығы

С) бауырлық жеткіліксіздікте

D) прокоагулянттарға антидене түзілуінде

Е) протромбиндік кешен карбоксилдену жайттарының бұзылысында

345. А гемофилияға тән

1. тұқым қуалаушылықтың аутосомды-рецессивті түрі

2. IXжайт тапшылығы

3. петехиялар, экхимоздар

4. қан ұю уақытының ұзаруы

5. қансырау уақытының ұзаруы

346. Коагулопатия нәтижесінде гипокоагуляция дамиды

А) тромбоциттер санының азаюында

В) тромбоциттер қызметінің бұзылысында

С) тамыр қабырғасы өткізгіштігінің жоғарылауында

D) VIII жайтының тапшылығында

Е) тамыр қабырғасы эндотелиінің зақымдалуында

347. Гемостаздың коагуляциялық тетіктерінің бұзылысы патогенезінде маңызды

1. тромбоциттер санының төмендеуі

2. тромбоциттер қызметінің бұзылысы

3. вазопатия

4. II жайттың тапшылығы

5. IIb-IIIa тромбоциттік рецепторларының ақауы

348. Ахолия кезіндегі қансырау байланысты

А) Виллебранд жайтының тапшылығына

В) тромбоцитопенияға

С) антикоагулянттардың артықшылығына

D) тромбоцитозға

Е) ішекте К витамині сіңірілуінің бұзылысына

349. Тромб түзілуге әсер ететін жайт

1. қанның гематокриттік көрсеткішінің төмендеуі

2. қан ағымының жылдамдауы

3. тамыр эндотелиінің зақымдалуы

4. фибринолиз жүйесінің белсенділенуі

5. қанның прокоагулянттық белсенділігінің төмендеуі

350. Артерияларда тромб түзілудің негізгі механизмі болып табылады

А) қанның ұю жүйесінің белсенділенуі

В) фибринолиздік (плазминдік) жүйенің инактивациясы

С) зақымдалған эндотелиге тромбоциттердің адгезиясы мен агрегациясы

D) антикоагулянттардың инактивациясы

Е) кинин-калликреин жүйесінің белсенділенуі

351. ТШҚҰ-синдромы кезіндегі гипокагуляцияның патогенезінде маңызды

1. пайдалану коагулопатиясына және тромбоцитопенияға

2. қан ұйытқыштарының артық болуына

3. тіндік тромбопластин үлкен мөлшерінің қанға түсуі

4. фибринолиз тежегіштерінің белсенділенуі

352. ТШҚҰ-синдромы кезіндегі гиперкоагуляцияның патогенезінде маңызды

1. қан ұюдың "ішкі" және "сыртқы" тетіктерінің белсенділенуі

2. гипофибриногенемия

3. қанның фибринолиздік жүйесінің белсенділенуі

4. III антитромбин артықшылығы

5. тромбоцитопатия

353 .Нейрондар зақымдалуының эндогендік этиологиялық жайты болып табылады қанда

А) зәрнәсілдің жоғарылауы

В ) тура билирубиннің жоғарылауы

С) простагландиндедің жоғарылауы

D) кето қышқылдардың жоғарылауы

Е) тура емес билирубиннің жоғарылауы

354. Церебротоксикалық қасиетке ие

А) креатинин

В) белсенді сірке қышқылы

С) аммиак

D) сүт қышқылы

Е) билирубинглюкурониды

355. Нейротроптық қасиетке ие

А) менингококктар

В) стрептококктық экзотоксин

С) пневмококктар

D) С гепатит вирустары

Е) гонококктар

356. Жүйке өткізгіштері бойынша жүйке жүйесіне түседі

1. стрептококктық экзотоксин

2. менингококктар

3. пневмококктар

4. ішек таяқшасы

5. құтыру вирустары

357.Жүйке жүйесінің төзімділігін қамтамасыз етеді

1. ДКҚО қалыптасуы

2. гематоэнцефалдық тосқауыл

3. жүйкелер жасушаларының жасушаішілік регенерациясының төмен деңгейі

4. жайылғанқозу

5. глиалді жасушалардың төмен белсенділігі

358. Трофика бұзылысы синдромы -бұл

1. трофогендер тасымалдануы мен патотрофогендер түзілуінің бұзылуы

2. нейронда афференттік импульсацияның төмендеуі

3. ОЖЖ төмен жатқан бөлімдерінің жоғары жатқан бөлімдерінің бақылауынан шығуы

4. постсинапстық құрылымдарға жүйкелік әсерлердің төмендеуі

5. гиперактивті нейрондар тобы

359. Нейрон дендриттерінің зақымдалуында дамиды

А) трофиканың бұзылу синдромы

В) тежелу синдромы

С) деафферентация синдромы

D) нейродистрофиялық синдром

Е) денервациялық синдром

360. Денервациялық синдром -бұл

1. трофогендер тасымалдануының бұзылуы және патотрофогендердің түзілуі

2. нейронға афференттік серпіндер түсуінің азаюы

3. ОЖЖ төменгі бөліктерінің ОЖЖ жоғарғы бөліктерінің бақылауынан шығуы

D) постсинапстық құрылымдарға жүйкелік ықпалдың төмендеуі

Е) постсинапстық құрылымдарға жүйкелік ықпалдың жоғарылауы

361. Тежелуді шектеу синдромы - бұл

A) трофогендер тасымалдануының бұзылуы және патотрофогендердің түзілуі

B) нейронға афференттік серпіндер түсуінің азаюы

C) ОЖЖ төменгі бөліктерінің ОЖЖ жоғарғы бөліктерінің бақылауынан шығуы

D) постсинапстық құрылымдарға жүйкелік ықпалдың төмендеуі

Е) постсинапстық құрылымдарға жүйкелік ықпалдың жоғарылауы

362. Тежелуді шектеу синдромының салдарлары

A) нейрондар мен олар жүйкелендіретін құрылымдарда дистрофиялық

өзгерістердің дамуы

B) ДКҚО-ның (дерттік күшейген қозу ошағының) түзілуі

C) нейрондық синапсқа серпіндер берілуінің бұзылуы

D) органатрофиясы дамуында

E) деафферентациялық синдромның дамуы

363. Дерттік күшейген қозу ошағы (ДКҚО) – бұл (1)

A) бақыланбайтын серпіндер легін өндіретін, белсенділігі жоғары өзара

әрекеттесетін нейрондар шоғыры

B) мембраналық тізбекті және жасушаішілік үрдістердің жиынтығы

C) түйіспелік құрылымдарда өзгеру жиынтықтары

D) жүйкелік ықпалдың болмауына немесе өзгеруіне байланысты нәрленістің

бұзылуы

E) жүйкелік ықпалдардың түсіп қалуынан соң пайда болатын постсинапстық нейрондар, ағзалар мен тіндердегі өзгерістер кешені

364. ДКҚО түзілуінің маңызы

1. жайылған тежелудің түзілуіне септеседі

2. дерттік жүйенің детерминантасы болады және дерттік жүйенің түзілуіне септеседі

3. физиологиялық жүйенің түзілуіне септеседі

4. жүйкеленетін құрылымдарға нейронның нәрленістік әсерін күшейтеді

5. ДКҚО нейропатологиялық үрдістерінің дамуын тежейді

365. Патогенездің түсіп қалған тізбегін көрсетіңіз

Экзогендік және эндогендік этиологиялық жайттар факторы → иондық насостар қызметінің бұзылуы → натриймен кальций кіруінің күшеюі, калий шығуының жоғарлауы → нейронаралық ортада калийдің жоғарылауы және кальций мен магнийдің төмендеуі → қоздырғыш нейромедиаторлардың жоғары әсері, тежегіштерді әлсізденуі → нейрон гиперактивациясы → ? → құрысулар

1. ДКҚО қалыптасуы

2. иондық дисбаланс

3. ГАМҚ белсенділенуі

4. мембраналық фосфолипазалардың белсенділенуі

5. МАТ тежелуі

366. ОЖЖ қозу медиаторы болып табылады

А) глютамат

В) серотонин

С) эндорфин

D) норадреналин

6. ГАМҚ (гама-аминомай қышқылы)

367. ОЖЖ тежегіш медиаторы болып табылады

А) глютамат

В) субстанция Р

С) аспартат

D) гистамин

Е) ГАМҚ (гама-аминомай қышқылы)

368. Ауыру сезімі қалыптасады

1. ноцицепторларда

2. жүйкелік бағаналарда

3. жұлында

4. торлы құрылымда

5. таламус және үлкен жарты шарлар қыртысы нейрондарында

369. Ауыру дәнекерлеріне жатады

1. гамма-аминомай қышқылы

2. энкефалиндер

3. эндорфиндер

4. брадикинин

5. серотонин

370. Ауыру сезіміне ең сезімтал

1. тері және шырышты қабықтар

2. бауыр

3. бас миы

4. жұлын

5. миокард

371. Антиноцицепция жүйесіне жатады

1. брадикинин

2. опиоидты рецепторлар

3. Н, К иондары

4. гистамин

5. Р субстанциясы

372. Жоғары дәрежелі жүйке қызметінің олқылығы аталады

1. нервизм

2. невроз

3. ДКҚО (дерттік күшейген қозу ошағы)

4. ауыру

5. дерттік жүйе

373. Жабысқақтық жағдайлар неврозының көріністері

1. өз денесінің қозғалысын саналы бақылауға қабілеттіліктің бұзылуы

2. науқастың қарсылығына қарамастан ақылға үнемі келетін жабысқақ ойлар, ізденулер, бейнелер

3. дене және ақыл-ойлық жұмыстан қалжыраудың жоғарылауы

4. қүрысулар

5. сандырақ, елестер

374. 77. Истериялық невроздың мүмкіндік көріністерін көрсетіңіз (6)

1. селкілдек

2. дене және ақыл-ойлық жұмыстан қалжыраудың жоғарылауы

3. делелімді мәліметтермен расталған дімкәстікке шағымдану

4. өз денесінің қозғалысын саналы бақылауға қабілеттіліктің бұзылуы

5. мақсатсыз қаңғырушылық

375. Гормонның белсенділігі бұзылысының орталық тетіктері

А) қан айналымындағы гормон блокадасы

В) гормондық рецептор блокадасы

С) кері байланыс тетігінің бұзылысы

D) гормон түзілуінің бұзылысы

Е) гормонның қан плазмасы нәруыздарын байланыстыруының бұзылысы

376. Қызметінің реттелуі трансгипофиздік жүзеге асатын эндокриндік без

A) бүйрекүсті безінің қыртысты қабаты

B) бүйрекүсті безініңмилық қабаты

C) гипофиздің артқы бөлігі

D) қалқанша маңы бездері

E) ұйқы безінің бета- жасушалары 377.Трансгипофиздік реттелу негізгі болып табылады

1. ұйқы безі үшін

2. қалқанша безі үшін

3. гипофиздің артқы бөлігі үшін

4. қалқанша маңы безі үшін

5. бүйрекүсті безініңмилық қабаты үшін

378. Гипофизден тыс реттелу реттелудің дара механизмі болып табылады

1. қалқанша безі үшін

2. ұйқы безінің бета- жасушалары үшін

3. жыныс бездері үшін

4. бүйрекүсті безінің қыртысты қабаты үшін

5. бүйрекүсті безін қыртысыт қабатының торлы зонасы үшін

379. Бездің гиперпродукциясының себебі болуы мүмкін

1. без қабынуы

2. бездің қанмен қамтамасыз етілуінің бұзылуы

3. өспенің безге метастаз беруі

4. бездің қатерсіз өспесі (аденома)

5. бездің туа біткен гипоплазиясы

380.Эндокринопатияның қалыптасуының безден тыс механизмі болуы мүмкін

1. эндокриндік без өспесі

2. гормон түзілуінің тұқым қуалаушылық бұзылысы

3. гормонға нысана – орган рецепторлар сезімталыдылығының бұзылысы

4. эндокриндік бездерді қоректендіретін тамырлардың беріштенуі

5. без қызметі реттелуінде кері байланыс механизмінің бұзылуы

381. Гормон белсенділігі бұзылысында шеткері, безден тыс механизмдерге жатады

1. бездің иммундық зақымдалуы

2. без гормондары түзілуінің бұзылысы

3. бездің қанмен қамтамасыз етілуінің бұзылысы

4. без дамуында туа біткен ақаулар

5. гормонның ферменттермен инактивациясы

382. Без функциясы бұзылысының механизмі бола алады

А) без қабынуы

В) бауырда гормон алмасуының бұзылысы

С) гормондардың қан плазмасы нәруыздарымен байланысуының бұзылысы

D) гормон метаболиттерінің бүйрек арқылы шығуының бұзылысы

Е) гормонның антагонистері болуы

383. Гиперкортизолизмге тән

1. артериалдық гипотензия

2. жүдеу

3. майдың бетте, мойында, іште жиналуы

4. салдануылар, парездер

Е) экзофтальм

384. Гиперкортизолизмнің көріністеріне жатады

1. сусыздану

2. дене массасының төмендеуі

3. сезімталдықтың бұзылысы

4. әйелдерде мұрт, сақалдың өсуі

5. гипогликемия

385. Гипотиреоздың көріністерінің бірі болып табылады

1. экзофтальм (пучеглазие)

2. ОЖЖ жоғары қозғыштығы

3. тахикардия

4. брадикардия

5. дене массасының төмендеуі

386. Су мен тағамда йод жетіспеген кезде дамиды

1. аутоиммунды тиреоидит

2. гипертиреоз

3. гипопаратиреоз

4. эндемиялық зоб

5. диффузды уытты зоб

387. Эндемиялық зоб патогенезінің көрсетілмеген тізбегі :

Йод тапшылығы ® тиреоидты гормондардың (Т3, Т4) түзілуінің төмендеуі ® қанда Т3, Т4 мөлшерінің азаюы ® ? ® қалқанша бездің гиперплазиясы

A) ТТГ (тиреотропин) сөлденісінің жоғарылауы

B) соматостатин сөлденісінің жоғарылауы

C) соматомединдер сөлденісінің жоғарылауы

D) тиролиберин сөлденісінің азаюы

E) кортиколиберин сөлденісінің азаюы

388. Гипертиреоз кезінде байқалады

А) тахикардия

В) брадикардия

С) шаштың түсуі, тері құрғақтығы

D) іш қатулар, іштің кебуі

Е) физикалық және рухани дамудың артта қалуы

389 .Гипертиреоз белгісі болып табылады

А) ұйқышылдық

В) дене массасының жоғарылауы

С) қозғалу және көңіл күй белсенділгінің жоғары болуы

D) беттің ісінуі

Е) физикалық және рухани дамудың артта қалуы

390. Альдостеронизм кезінде байқалады

А) артериалық қысымның жоғарылауы

В) қанда натрий мөлшерінің төмендеуі

С) қанда калий мөлшерінің жоғары болуы

D) қарсы жыныстың екіншілік жыныс белгілерінің пайда болуы

Е) семіру

391. Балалық шақта тиреоидты гормондардың жетіспеушілігі дамуымен көрінеді

А) микседеманың

В) кретинизмнің

С) адреногенеталдық синдромның

D) Иценко-Кушинг синдромының

Е) фенилкетонурияның

392. Созылмалы бүйрекүсті безінің жетіспеушілігінде дамиды

А) адреногенетальдық синдром

В) Иценко-кушинг синдромы

С) Адиссон ауруы (қола ауруы)

D) микседема

Е) Симондс ауруы

393. Бүйрекүсті безі шумақты зонасының аденомасында дамиды

А) біріншілік альдостеронизм (Консиндромы)

В) Симондс ауруы

С) Адиссон ауруы

D) екіншілік альдостеронизм

Е) гипокортицизм

394. Микседема көрінісі болып табылады

А) гипертиреоздың

В) гипотиреоздың

С) альдостеронизмнің

D) гиперкортизолизмнің

Е) гипокортизолизмнің

395. Глюкокортикоидты дәрмектермен ұзақ уақыт емдегенде дамитын шегіні синдромыкөрінеді

А) артериалдық гипертензиямен, құрысулармен

В) артериалық гипотензиямен, адинамиямен

С) гипергликемиямен, глюкозуриямен

D) гиперлипидемиямен, кетозбен

Е) гипернатриемиямен, гипокалиемиямен

1. кортиколиберин сөлденісінің төмендеуімен

396. Ауруларды емдегенде гормональді дәрмектерді тағайындау жағымсыз салдарға әкелуі мүмкін

А) эндокридік без гормондар сөлденісінің жоғарылауына

В) эндокридік без гормондар сөлденісінің төмендеуіне

С) эндокридік без өзгерген гормондар сөлденісінің жоғарылауына

D) эндокриндік безде қабыну үрдісінің дамуына

Е) эндокриндік без қанайналымының бұзылысына

397.Тыныс жеткіліксіздігінің патогенездік жіктелуіне сәйкес келеді

1. вентиляциялық, диффуздық, перфузиялық

2. найзағай тәрізді, жедел, созылмалы

3. орталықтанған, паренхиматозды,каркасты

4. ДН I түр (гипоксемиялық), ДН II түр (гипоксемия-гипокапниялық)

5. теңгерілген, теңгерілмеген

398.Ұяшықтық гиповентиляция әкеледі

1. гипоксемияға, гипокапнияға, ацидозға

2. гипоксемияға, гипокапнияға, алкалозға

3. гипоксемияға, гиперкапнияға, ацидозға

4. гипоксемияға, гиперкапнияға, алкалозға

Е) газдық емес алкалозға

399. Жоғарғы тыныс жолдарының кеудесыртылық обструкциясының себебі болуы мүмкін

А) бронхиолоспазм

В) стенозды ларингит

С) өкпе эмфиземасы

D) күшті жөтел кезінде кеудеішілік қысымның жоғарылауы

Е) бронхиол саңылауына көлемді экссудат шығуы

400. Көмей тарылуы қабаттасады (1)

A) жиі үстіртін тыныспен (тахипноэ)

B) жиі терең тыныспен (гиперпноэ)

C) демді сыртқа шығару қиын болатын сирек терең тыныспен

D) демді ішке тарту қиын болатын сирек терең тыныспен

E) Биота түрлі тыныспен

401. Обструктивті бронхит қабаттасады

1. Биот тынысымен

2. жиі үстіртін тыныспен

3. демді сыртқа шығару қиын болатын тыныспен

4. Чейна-Стокс тынысымен

5. демді ішке тарту қиын болатын тыныспен

402. Төменгі тыныс жолдарының обструкциясы қабаттасады

1. демді сыртқа шығару кезеңінің қиындауымен

2. демді ішке тарту кезеңінің қиындауымен

3. стеноздық тыныспен

4. беткей тыныстың жиі пайда болуымен

5. үзілісті тыныстардың пайда болуымен

403. Инспирациялық ентіктің патогенезінде маңызы бар

1. Геринг және Брейер рефлексінің кешігуі

2. Геринг және Брейер рефлексінің жылдамдауы

3. өкпе тінінің серпімділгінің төмендеуі

4. көмір қышқыл газына тыныс орталығы сезімталдығының төмендеуі

Е) төменгі тыныс алу жолдарында ауа ағымына қарсылықтың жоғарылауы

404. Төменгі тыныс жолдары облысының обструкциясының себебі болуы мүмкін

1. бронх өспесі

2. бронхиалық демікпе

3. пневмония

4. үлкейген қалқанша безімен кеңірдектің қысылуы

5. ларингоспазм

405. Экспирациялық ентік патогенезінде маңызды

1. Геринг және Брейер рефлексінің кешігуі

2. Геринг және Брейер рефлексінің жылдамдауы

3. өкпе тінінің серпімділгінің төмендеуі

4. көмір қышқыл газына тыныс орталығы сезімталдығының төмендеуі

5. Е) төменгі тыныс алу жолдарында ауа ағымына қарсылықтың жоғарылауы

406. Өкпе эмфиземасы тыныстық жеткіліксіздіктің себебі болады

1. орталықтанған

2. жүйке-бұлшықеттік

3. вентиляциялық обструктивті түрінің

4. вентиляциялық рестриктивті түрінің

5. кеуде-диафрагмалықтың

407. Өкпенің рестриктивті гиповентиляциясының өкпеішілік себебі болуы мүмкін

А) плевра өзерістері

В) кеуде жасушасының деформациясы

С) пневмония

D) қабырға шеміршектерінің сүйектенуі

5. асцит

408. Жаңа туылғандарда сурфактанттың тапшылығы қызметі бұзылысына байланысты

А) өкпе қылтамырларының эндотелий жасушаларына

В) бронхы шырышты қабық жасушаларына

С) респираторлық бронхиолалар эпителиі жасушаларына

D) Iтүр ұяшықтарға

Е) II түр ұяшықтарға

409. Өкпенің рестриктивті гиповентиляциясының өкпеден тыс себебі болуы мүмкін

1. пневмония

2. өкпе өспелері

3. өкпе ателектазы

4. пневмосклероз

5. экссудативті плеврит

410. Шамадан тыс қозу афферентациясымен байланысты тыныс реттелуінің бұзылысы дамиды

1. күшті ауырумен тітіркенгенде

2. Биот тыныстарында

3. тыныс орталығының зақымдалуында

4. есірткілік заттарды артық дозамен қабылдағанда

5. Чейн-стокс тынысында

411. Тыныс орталығының тежелуінде тыныстық жеткіліксіздік дамиды

1. перфузиондық

2. обструктивті түрдегі вентиляциялық

3. диффузиялық

4. рестриктивті түрдегі вентиляциялық

5. жүйке-бұлшықеттік түрінде

412. Өкпе гиповентиляциясы кезінде рестриктивті механизм дамиды

1. бронхы өспелерінде

2. өкпе эмфиземасында

3. бронхиолоспазмда

4. пневмонияда

5. ларингоспазмда

413. Сыртқы тыныс жеткіліксіздігінің диффузды формасына әкеледі

1. бронхтарда бөгде заттың болуы

2. интерстициальді сұйықтық көлемінің жоғарылауы

3. асцит

4. қабырғааралық бұлшықеттердің миозиті

5. бронхиолоспазм

414. Ұяшықтық-қылтамырлық мембрана арқылы диффузия бұзылысы байқалады

1. өкпенің диффузды фиброзында

2. плевритте

3. бронхиалдық демікпеде

4. көмей ісінуінде

5. қабырғааралық миозитте

415.Тыныстық жеткіліксіздіктің перфузиялық формасы дамиды

А) өкпе эмфиземасында

В) пневмонияда

С) бронхоаспазмда

D) экссудативті плевритте

Е) жүрек жеткіліксіздігінде

416. Үзілістік тыныс патогенезінде маңызды

А) көмір қышқыл газына тыныс орталығы сезімталдығының төмендеуі

В) көмір қышқыл газына тыныс орталығы сезімталдығының жоғарылуауына

С) тыныс орталығының шамадан тыс қозуы

D) тыныс орталығының инспирациялық нейрондарының тұрақты әсерленуі

5. Геринг-Брейер рефлексінің жылдамдауы

417. Үзілісті тынысқа жатады

А) Биот тынысы

В) гаспинг тынысы

С) апнейстиялық тыныс

D) брадипноэ

4. тахипноэ

418. Тыныстың ақтық түріне жатады

А) Биот тынысы

В) гаспинг тынысы

С) Чейн-Стокс тынысы

D) брадипноэ

5. тахипноэ

419. Бронхитке байланысты өкпенің обструктивті гиповентиляциясында емдеудің патогенездік принципіне тағайындалады

А) антибактериальді заттар

В) тыныстық қозғыштығын жоғарылататын заттар (аналептиктер)

С) қақырықты жібітетін заттар,(муколитиктер), бронхолитиктер

D) витаминдер, дәрмектер

Е) есірткілік аналгетиктер

420. Пневмониямен байланысты өкпе рестриктивті гиповентиляциясының этиотропты емдеуіне тағайындалады

А) антибактериальді заттар

В) тыныстық қозғыштығын жоғарылататын заттар (аналептиктер)

С) қақырықты жібітетін заттар, (муколитиктер), бронхолитиктер

D) стероидты емес қабынуға қарсы дәрмектер

Е) есірткілік аналгетиктер

421. Жүрек жеткіліксіздігінің патогенезі бойынша жіктелуі сәйкес келеді

А) сол қарыншалық, оң қарыншалық

В) жедел, созылмалы

С) жүктемелік, миокардиальді, аралас

D) коронарлық, коронарлық емес

Е) біріншілік (идиопатиялық). екіншілік

422. Жүректік жеткіліксіздіктің теңгерулік кезеңдеріне тән

А) жүректің тоногендік дилатациясы

В) тыныштық күйде демпікпе пайда болуы

С) соққылық көлемінің азаюы

D) жүрек кеңістіктерінде қалдық қан көлемінің жоғарылауы

Е) жүректің миогендік дилятациясы

423.Оң қарыншалық жеткіліксіздіктің себебі болуы мүмкін

1. үлкен қан айналым шеңберінің артериалық гипертензиясы

В) кіші қан айналым шеңберінің артериалық гипертензиясы

2. жүректің сол қарыншасы алдыңғы қабырғасының инфарктісі

3. жүректің қос жарғақты қақпақшасының жеткіліксізідгінде

4. қолқа жарғақшасының жеткіліксіздігі

424.Оң қарыншалық жеткіліксіздікке әкелуі мүмкін

1. қолқа жарғақшасының жеткіліксіздігі

2. пневмосклероз

3. жүректің сол қарыншасының алдыңғы қабырғасының инфарктісі

4. жүректі қос жарғақты қақпақшасының жеткіліксіздігі

5. үлкен қан айналым шеңберінің артериалық гипертензиясы

425. Оң қарыншалық жеткіліксіздіктің белгісі болып табылады

1. өкпе ісінуі

2. асцит

3. қан түкіру

4. жүректік демікпе

5. үлкен қанайналым шеңберінің гипертензиясы

426. Сол қарыншалық жеткіліксіздіктің себебі болуы мүмкін

1. өкпе артериясы қақпақшасының тарылуы

2. өкпе веналарында қысымның жоғарылауы

3. миокард инфарктісі

4. пневмосклероз дамуы

Е) синдром портальной гипертензии.

427.Сол қарыншалық жеткіліксіздіктің плиникалық белгілеріне жатады

1. аяқта ісінулер

2. бауыр ұлғаюы

3. қан түкіру және тыныстың қиындауы

4. асцит

5. көкбауырдың ұлғаюы

428. Сол қарыншалық жүректік жеткіліксіздк көрінеді.

А) қанайнаылмының үлкен қанайналым шеңберінде веналық іркілу

В) күре тамырлардың ісінуі

С) өкпе ісінуінде

D) асцитте

Е) гепатомегалияда

429. Жүрек қызметінің кедергімен зорығуы себебі

1. қос жарғақты қақпақшаның жеткіліксіздігі

2. гиперволемия

3. қолқа қақпақшасының жеткіліксіздігі

4. кіші қанайналым шеңберінің гипертензиясы

5. гипергидратация

430. Жүрек қызметінің кедергімен зорығуы дамиды

1. жүрек жарғақшасының жеткіліксізідігі

2. гиперволемия

3. артериалдық гипертензия

4. миокардит

Е) миокард ишемиясы

431. Қан көлемімен жүрек жүктемесі дамиды

1. қолқа қақпақшасының жеткіліксіздігі

2. өкпе артериясы саңылауының тарылуында

3. миокардитте

4. миокардишемиясында

5. қос жарғақты қақпақшаның тарылуында

432.Қан көлемімен жүрек жүктемесінің себебі

А) қос жарғақты қақпақшаның тарылуы

В) гиперволемия

С) артериалдық гипертензия

D) кіші қанайналым шеңберінің гипертензиясы

Е) организмнің гипогидратациясы

433. Жүрек гиперфункциясының апттық сатысына тән

1. гипертрофияланбаған миокард гиперфункциясы

2. кардиомиоциттердің гипертрофиясы

3. дәнекер тіннің өсіп жетілуі

4. миогендік дилятация

5. миокард массасына шаққанда оттегіні пайдалану, қажым және нәруыз түзілуінің қалпына келуі

434. Жүректің аяқталған гипертрофия сатысына және гиперфункцияның салыстырмалы тұрақтылығына тән

А) жүрек қызметінің декомпенсациясы

В)миокардтың массасына шаққанда қажым және нәруыз түзілуінің жоғарылауы

С) дәнекер тіннің өсіп жетілуі

D) миогендік дилятация

Е) миокард массасына шаққанда оттегіні пайдалану, қажым және нәруыз түзілуінің қалпына келуі

435. Кардиосклероз сатысына және миокардтың қажуына тән

1. гипертрофияланбаған миокардтың гиперфункциясы

2. миокардтың массасына шаққанда қажым және нәруыз түзілуінің жоғарылауы

3. жүректің миогенді дилятациясы

4. жүректің тоногендік дилатациясы

Е) миокард массасына шаққанда оттегіні пайдалану, қажым және нәруыз түзілуінің қалпына келуі

436. Жүрек жеткіліксіздігінің миокардтық түрі пайда болады (3)

А) үш жарғақты қақпақшаның жеткіліксіздігінде

В) миокард инфарктісінде

1. гипертониялық ауруда болезни

2. гиперволемияда

3. жүректің қақпақшалық саңылауларының тарылуында

437. Миокард инфарктісі кезінде арнайы маркерлар болып табылады

1. миоглобин

2. TnT и TnIтропониндері

3. сілтілік фосфатаза

4. трипсиноген

Е) амилаза

438.Шынайы коронарлық жеткіліксізідіктің себебі болып табылады

1. коронаросклероз

2. ұзаққа созылған тахикардия

3. миокардит

4. қанда және миокардта адреналиннің жоғарылауы

5. ауқымды физикалық жүктеме

439. Салыстырмалы коронарлық жеткіліксіздік дамиды

А) коронаросклерозда

В) ұзаққа созылған тахикардияда

С) миокардитте

D) коронарлық тамырлардың тромбозында

Е) коронароспазмда

440. Кардиомиоциттерде кәльцийдің жиналуы қабаттасады

A) миофибрилдер босаңсуы мен жиырылуының бұзылуымен

В) жүректік жиырылу күштерінің жоғарылауымен

C) кардиомиоциттердің адренореактивтік қасиетінің жоғарылауымен

D) жасушалық мембараналардың тұрақтануымен

Е) тотығудан фосфорланудың белсенділенуі

441. Жүрек қызметінің декомпенсациясы дамуында цаноз патогенезі қанда көбеюіне байланысты

А) карбгемоглобиннің

В) метгемоглобиннің

С) карбоксигемоглобиннің

D) дезоксигемоглобиннің

Е) оксигемоглобиннің

442. Жүректік жеткіліксіздік кезінде қанда дезоксигемоглобиннің жоғарылауы әсер етеді

1. қан ағымының жылдамдауы

2. өкпелерде қан оксигенациясының жоғарылауы

3. тіндермен оттегіні күшті пайдалану

4. қанның оттегіге сыйымдылығының жоғарылауы

5. оттегігі тіндермен пайдаланудың төмендеуі

443 . Жүректік жеткіліксіздік кезінде ісіну патогенезінің негізгі жайты болып табылады

А) онкотикалық

В) тамырлық

С) гемодинамикалық

D) тіндік

Е) лимфа ағып кетуінің бұзылсы

444. Артериялық гипертензияға диагноз қойылады, өлшеу кезінде артериялық қысым

А) 90/60

В) 120/80

С) 140/80

D) 160/95

Е) 139/89

445. Шеткі қантамырлық кедергінің жоғарылауын және гипертензияны туындатады

1. брадикинин

2. ангиотензин II

3. гистамин

4. азот тотығы

5. плазмин

446.Біріншілік артериялық гипертензияға әкелу мүмкін

1. жан жарақаттаушы жайттардың жиі әсері

2. созылмалы бүйрекүсті безілік жеткіліксіздік

3. тироксингиперпродукциясы

4. бүйрек артерияларының атеросклерозы

5. гиперкортизолизм

447. Біріншілік артериялық гипертензияның дамуындағы тұқым қуалағыштықтық орналасуы

А) азот тотығы синтезінің белсенділенуі

В) кининдік жүйенің жоғары белсенділігі

С) комплемен жүйесінің жоғары белсенділігі

D) эндотелин түзілуінің белсенділенуі

Е) повышенной продукцей ЛПВП

448. Біріншілік артериялық гипертензияның тұрақтану сатысына тән

A) азот тотығы өндірілуінің белсенділенуі

B) бүйрекпен ренин сөлденісінің жоғарылауы

C) калликреин-кинин жүйесінің белсенділенуі

D) ренин тежегіштерінің жоғары өндірілуі

E) Е₁және Е₂простагландиндерді қанда жоғарылауы

449. Артериялық гипертензия патогенезінде маңызды

1. гипоталамо-гипофиз-бүйрекүсті безі жүйесінің белсенділенуі

2. калликреин-кинин жүйесінің белсенділенуі

3. комплемент жүйесінің белсенділенуі

4. глюкокортикостероидтардың жеткіліксіз өндірілуі

5. минералокортикостероидтар тапшылығы

450. Эссенциалды артериялық гипертензия патогенезінің негізгі тізбегі болып табылады

А) тамыр межеқуаты реттелуінің біріншілік бұзылысы

В) бүйректік паренхиманың зақымдалуы

С) эндокриндік жүйе қызметінің бұзылысы

D) жүйке жүйесінің қабыну арулары

Е) бүйрек ишемиясы

451.Бүйрек каналдарының эпителий мембараналарының тұқым қуалайтын ақауындағы АҚ жоғарылау патогенезінде маңызды

1. натрий мен кальцийдің тамыр миоциттерінде төмендеуі

2. альдостеронға сезімталдықтың төмендеуі

3. катехоламиндерге тамыр миоциттері сезімталдығының төмендеуі

4. организмнен су мен натрий шығуының бөгелуі

5. айналымдағы қан көлемінің азаюы

452. Біріншілік артериялық гипертензияның патогенезіндегі негізгі тізбек болып табылады

А) бас миы қыртысындағы эмоционалды зонасында қозудың іркілулік ошағының қалыптасуы

В) жүректік шығарылымның жоғарылауы

С) парасимпатикалық жүйенің белсенділенуі

D) гипоталамус-гипофизарлық-бүйрекүсті безілік жүйенің белсенділенуі

Е) бүйректік паренхимамен ренин сөлденісінің жоғарылауы

453. Симптомдық артериалық гипертензияның арасында ең көп таралғаны артериалық гипертензия болып табылады

А) бүйректік

В) эндокриндік

С) орталық нейрогендік

D) шеткері нейрогендік

Е) дәрілік

454. Бүйректік гипертензия патогенезі байланысты

1. организм дегидратациясына

2. ренин сөлденісінің жоғарылауына, простагландиндер сөлденісінің төмендеуіне

3. ренин сөлденісінің төмендеуіне, простагландиндер сөлденісінің жоғарылауына

4. АПФ белсенділігінің төмендеуіне

5. II ангиотензина деңгейінің төмендеуіне

455. Нефросклерозға байланысты артериалық гипертензияның дамуы байланысты

А) қанда рениннің жоғаырылауымен

В) ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділенуімен

С) бүйректік простогландиндер өндірілуінің төменедеуімен

D) қанда ангиотензиногеннің жоғарылауымен

Е) ангиотензинге-айналдырушы жайттың (АПФ) белсенділігімен

456. Ренопаренхиматозды бүйректік артериалық гипертензияның патогенезінде маңызды

A) ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділенуі

В) эритропоэтин сөлденісінің төмендеуі

С) нефрона каналдарында судың кері сіңірілуінің жоғарылауы

D) бүйректік кининдердің, простагландиндер сөлденісінің төменедеуі

E) бүйректе натрий кері сіңірілуінің жоғарылауы

457. Реноваскулярлық бүйректік гипертензияның патогенезінде маңызды

A) ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділенуі

B) бүйректік паренхиманың төмендеуі

C) бүйректерде депрессиялық заттар өндірілуінің төмендеуі

D) бүйректік кининдер сөлденісінің жоғарылауы

E) бүйректерде натрийдің кері сіңірілуінің төмендеуі

458. Тиреоидты гормондардың артықшылығы артериалық қысымның жоғарылауына әкеледі салдарынан

А) ренин өндірілуінің әсерленісінен

В) қанда натрийдің жоғары мөлшерінен

С) ААЖ белсенділенуі

D) жүректің жиырылуы мен ҚМК жоғарылауынан

Е) ангиотензиноген түзілуінің әсереленісінен

459. Артериалық гипертензияның патогенездік еміне жатады

1. ААЖ ингибиторлары

2. ауыру сезімін басатын заттар

3. антибактериальді заттар

4. қабынуға қарсы заттар

5. антигистаминдік дәрмектер

460. Біріншілік артериялық гипертензияның негізгі тізбегіне әсер ететін емдеу тағайындау арқылы жүзеге асырылады

1. аналгетиктерді

2. седативті препараттарды,транквилизаторларды

3. зәр айдағыштарды

4. ААЖ ингибиторларын

5. бета-адренодлокаторларды

461. Нефрон шумақтары қызметінің бұзылысы қабаттасады

A) сүзілудің төмендеуімен

B) сутекті иондардың шығарылуының бұзылысымен

C) бүйректің концентрациялық қабілетінің бұзылысымен

D) натрийдің кері сіңірілуінің бұзылысымен

E) калийдің кері сіңірілуінің бұзылысымен

462. Шумақтық сүзілудің төмендеуі дамиды

А) нефрона шумақтары өткізгіштігінің жоғарылауында

В) жұмыс істеп тұрған нефрон санының азаюы

С) нефрона түтікшелері эпителиінің зақымдалуы

D) сүзу қысымының жоғарылауы

Е) гиперволемия.

463. Шумақтық сүзілу төмендейді

А) нефрона шумақтары өткізгіштігінің жоғарылауында

В) сүзу қысымының жоғарылауында

С) бүйрекішілік қысымның төмендеуінде

D) гипопротеинемияда

Е) гиповолемияда

464. Шумақтық сүзілудің жоғарылауында байқалады

1. глюкозурия

2. гематурия

3. гиперстенурия

4. пиурия

5. полиурия

465. Шумақтық мембрана өткізгіштігінің жоғарылауы әкеледі

А) глюкозурияға

В) протеинурияға

С) гиперстенурияға

D) пиурияға

Е) олигоурияға

466. Анурия кезінде тәуліктік диурез құрайды

A) 1500 мл ден төмен

B) 600 мл ден төмен

C) 50-100 мл

D) 2000-2500 мл

Е) более 1000 мл.

467. Полиурия патогенезі байланысты

1. шумақтарда сүзілуі үрдістерінің төмендеуімен

2. түтікшелерде судың кері сіңірілудің төмендеуімен

3. бүйрекішілік қысымның жоғарылауымен

4. түтікшелерде натрийдің кері сіңірілуінің жоғарылауы

5. зәр шығару жолдарымен зәр шығарылуының қиындауы

468. Преренальдық полиурия байқалады

1. түтікшелер эпителиінің дистрофиясында

2. қантты диабетте

3. гиповолемияда

4. сынап дәрмектерімен уланғанда

5. простата аденомасында

469. Ренальдық полиурия дамиды

А) қантсыз диабетте

В) қантты диабетте

С) гиперволемияда

D) сынап дәрмектерімен уланғанда

Е) альдостерон өндірілуінің төмендеуінде

470. Нефрон түтікшелері эпителінің зақымдалуында жалпы зәр анализінде байқалады

1. гематурия

2. пиурия

3. гипостенурия

4. глюкозурия

Е) кристаллурия.

471. Бүйректің проксимальді түтікшелері қызметінің бұзылысы туралы мәлімдеу мүмкін

1. гематурия

2. лейкоцитурия

3. протеинурия

4. кетонурия

5. гемоглобинурия

472. Түтіктік кері сіңірілудің бұзылуына әкеледі

1. нефрон шумақтары базальді мембараналары теріс зараядының төмендеуі нефрона

2. заттардың кері сіңірілуіне қажетті ферменттер белсенділігінің тежелуі

3. шумақтық фильтр өткізгіштігінің жоғарылауы

4. Боумен-Шумлянский капсула подоциттерінің бұзылысы

5. иммунды кешендермен шумақтардың базальді мембараналарының зақымдалуы

473. Бүйрек түтікшелері қызметінің бұзылуына тән

1. гемоглобинурия

2. зәрде сілтілі эритроциттердің болуы

3. креатинин клиренсінің төмендеуі

4. изостенурия

5. гиперазотемия

474. Гиперстенурия зәрдің салыстырмалы тығыздығы тең болатын цифрмен сипатталады

1. 1015-1025

2. 1010-1012

3. 1012-1017

4. 1025-1033

5. 1018-1025

475. Гипостенуриязәрдің салыстырмалы тығыздығы тең болатын цифрмен сипатталады

А)1015-1025

В) 1010-1012

С) 1002-1012

D) 1025-1033

Е) 1018-1025

476.Изостенуриязәрдің салыстырмалы тығыздығы тең болатын цифрмен сипатталады

А) 1015-1025

В) 1010-1012

С) 1012-1017

D) 1025-1033

Е) 1018-1025

477. Бүйректік гематурия патогенезінде маңызды

А) бүйрек түтікшелері эпителиінің зақымдалуы

1. нефрона шумақтары өткізгіштігінің жоғарылауы

2. зәр шығару жолдары эпителиінің зақымдалуы

3. зәр жолында тас жиналу

Е) қуықтың жедел қабынуы

478. Бүйректен тыс гематурия дамуы мүмкін салдарынан

1. бүйрек шумақтары сүзгіш мембраналары өткізгіштігінің жоғарылаынан

2. бүйрек түтікшелерінің дистальді бөлімдерінде кері сіңірілу үрдістерінің бұзылысы

С) бүйрек түтікшелерінің проксимальді бөлімдерінде кері сіңірілу үрдістерінің бұзылысы

D) цитоскопия жүргізу кезінде зәр шығару түтікшесі эпителиінің зақымдалуы

Е) бүйрек концентрациялық қабілетінің бұзылысы

479. Преренальдық протеинурия болып табылады салдары

А) нефрона шумақтары өткізгіштігінің жоғарылауы

В) нефрона түтікшелерінде нәруыздың кері сіңірілуінің бұзылысы

С) қан плазмасында төмен молекулалы нәруыздардың жоғарылауы

D) зәр шығару жолдарының ауруларында зәрге нәруыздың экссудациялануы

Е) нефрона түтікшелері эндотелиімен уропротеин сөлденісінің жоғарылауы

480.Жедел бүйректік жеткіліксізідіктің преренальдық себебі болуы мүмкін

1. қуықтың өспесі

2. жедел гломерулонефрит

3. бүйрек артерияларының тромбозы

4. зәрағар саңылауында тас болуы

5. систолалық артериялық қысымның 70 мм.сын.бағ. төмендеуі

481. Жедел бүйректік жеткіліксіздіктің ренальдық себебі болуы мүмкін

А) гиповолемия

В) жедел гломерулонефрит

С) организмнің сусыздануы

D) зәрағар саңылауының таспен бітелуі

Е) систолалық артериялық қысымның 70 мм.сын.бағ. төмендеуі

482. Жедел бүйрекік жеткіліксіздіктің постренальдық себебі болуы мүмкін

А) гиповолемия

В) жедел гломерулонефрит

С) бүйрек артерияларының тромбозы

D) зәрағар саңылауының таспен бітелуі

Е) систолалық артериялық қысымның 70 мм.сын.бағ. төмендеуі

483. Диурез өзгерісі бойынша жедел бүйрек жеткіліксіздігі сатыларының дұрыс бірізділігі

1. жасырын - олигоанурия - полиурия- қалпына келу

2. полиурия - жасырын - олигоанурия – қалпына келу

3. жасырын – полиурия - олигоанурия – қалпына келу

4. олигоанурия – полиурия - жасырын – қалпына келу

5. полиурия – олигоанурия - жасырын – қалпына келу

484. ЖБЖ олигоануриялық сатысына тән

A) организм аутоинтоксикациясы

B) алкалоз дамуы

C) сусыздану

D) қанның тұтқырлауны

E) қанда қалдық азот деңгейінің төмендеуі

485. Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі сатыларының дұрыс бірізділігі

А) полиурия - бастапқы – олигоанурия

В) бастапқы - олигоанурия - полиурия

С) бастапқы – полиурия - олигоанурия

D) олигоанурия – полиурия – қалпына келу

Е) полиурия- олигоанурия – сауығу

486. СЖЖ бастапқы сатысында байқалады

А) құрғақ тағамдық жүктемелік сынамадан кейінгі гипостенурия

В) құрғақ тағмдық жүктемелік сынама жүргізгеннен кейінгі полиурия

С) жалпы зәр анализінде гематурия, протеинурия

D) қанда қалдық азоттың жоғарылауы

Е) құрғақ тағамдық жүктемелік сынама жүргізгеннен кейінгі зәрдің салыстырмалы тығыздығының аздап жоғарылауы

487. Уремия кезінде негізгі патогенездік ем әдісі болып табылады

А) зәр айдағыш дәрмектерді тағайындау

В) гемодиализ жүргізу

С) антибактериальді ем

D) витаминдік терапия

Е) жүрек гликозидтерін тағайындау

488. Уремиялық кома симптомдарының бірі болып табылады

А) полиурия

В) зәрдің салыстырмалы тығыздығы 1020

С) терінің қышуы

D) гиперкальциемия

Е) гипофосфатемия

489. Гломерулонефрит патогенезінің негізгі тізбегі болып табылады

А) каналдық аппарат эпителиі қызметінің бұзылысы

В) шумақтық мембрана өткізгіштігінің жоғарылауы

С) бүйрекішілік қысымның жоғарылауы

D) зәр шығару жолдарының және тостағанша-түбекше жүйелерінің қабынуы

Е) эффективті сүзгіштік қысымның төмендеуі

490. Пиелонефрит патогенезінің негізгі тізбегі болып табылады

А) каналдық аппарат эпителиі қызметінің бұзылысы

В) шумақтық мембрана өткізгіштігінің жоғарылауы

С) бүйрекішілік қысымның жоғарылауы

D) зәр шығару жолдарының және тостағанша-түбекше жүйелерінің қабынуы

Е) эффективті сүзгіштік қысымның төмендеуі

491. Гипосаливация байқалады

А) стоматитте

В) гиперкатехолемияда

С) антихолинестеразалық дәрмектерді қолданғанда

D) гельминтоздарда

Е) парасимпатикалық жүйке жүйесінің әсерленісінде

492. Гипосаливация қабаттасады

1. ксеростомиямен

2. асқазан сөлінің гиперсекрециясымен

3. гиперкалиемиямен

4. тері мацерациясымен

Е) асқазан сөлінің бейтараптануымен

493. Гиперсаливация байқалады

1. сілекей бездерінің өспелерінде

2. сиалолитиазда

3. гельминтоздарда

4. атропинді қолданғанда

Е) эмоциональді стрессте.

494. Гиперсаливация әкеледі

1. асқазан сөлінің бейтараптануына

2. ксеростомияға

3. тістердің көп тісжегісі болуына

4. ауыз қуысында қабыну үрдістерінің дамуына

5. жұтынудың қиындауына

495. Асқазан сөлінің гиперхлоргидриясы кезінде байқалады

1. асқазанның пилорустық қыспағының спазмы

2. тағамның асқазаннан тез шығарылуы

3. іш өту

4. асқазқан шырышты қабығының атрофиясы

Е) асқазанның пилорустық қыспағының ашық болуы

496. Асқазан шырышты қабығының ойық жарасына әкелетін жайт

1. стероидты емес қабынуға қарсы дәрмектерді ұзақ уақыт қолдану

2. простагландиндер сөлдеднісінің белсенділенуі

3. шырышты қабықтың жеткілікті қанмен қамтамасыз етілуі

4. асқазан шырышты қабығының тез регенерациясы

5. шырыш пен бикарбонаттардың сөлденісі

497. Асқазан мен 12-елі ішектің жаралық ауруының патогенезінде «қорғаныс жайты»

1. тұз қышқылы мен пепсиннің гиперпродукциясы

2. Helicobacter pylori

3. гиперкортизолизм

4. простагландиндер сөлденісінің белсенділенуі

5. гастрин өндірілуінің жоғарылауы

498. Асқазан мен 12-елі ішектің жаралық ауруының патогенезінде «агрессия жайты»

А) простагландиндер сөлденісінің белсенділенуі

2. шырыш пен бикарбонаттардың сөлденісі

3. шырышты қабықтың жақсы регенерациясы

4. жеткілікті қанмен қамтамасыз етілу

Е) стероидты емес қабынуға қарсы дәрмектерді ұзақ уақыт қолдану

499. Жедел панкреатиттің жиі кездесетін себебі

1. құрсақ қуысының жарақаты

2. инфекция

3. аутоиммунды зақымдалу

4. алкогөлді шектен тыс қолдану

5. гиперкальциемия

500 . Өт-тас ауруы жедел панкреатиттің себебі болуы мүмкін салдарынан

1. безбен трипсиноген өндірілуінің әсерленуі

2. ұйқы безі түтіктеріне өт шығарылуының әсерленуі

3. 12-елі ішекке ұйқы безі сөлі шығуының бұзылуы

4. трипсиноен және трипсин айналу шегі механизмдерінің бұзылысы

5. ұйқы безі паренхимасы ісінуінің дамуы

501. Жедел панкреатит патогенезінің негізгі тізбегі болып табылады белсенуі

1. трипсиннің

2. энтеропептидазаның

3. калликреин-кинин жүйесінің

4. ұю жүйесінің

5. фибринолиздік жүйенің

502.Ұйқы бездік ахилияның жиі кездесетін көрінісі

А) дене массасының төмендеуі

В) В12 витамин тапшылығы

С) гиперглкемия

D) остеопороз

Е) нефролитиаз

503. Стеаторея жеткіліксіздіктің салдары болып табылады

1. ұйқы бездік липазаның

2. липопротеидлипазаның

3. ұйқы бездік амилазаның

4. трипсиннің

5. эластазаның

504. Секреторлық диарея дамиды

1. вазоактивті интестинальді полипептид өндірілуінің жоғарылауында

2. ішектегі заттардың осмостық қысымының жоғарылауында

3. қабырғалық және қуыстық қорытудың бұзылыстарында

4. ішек перистальтикасының күшеюінде

5. жұқпалық энтероколитте

505. Осмостық диарея дамиды

1. вазоактивті интестинальді полипептид өндірілуінің жоғарылауында

2. жұқпалық энтероколитте

3. ішектегі заттардың осмостық қысымының жоғарылауында

4. ішек шырышты қабығы тамырларының өткізгіштігінің жоғарылауында

5. гипотиреоз кезінде ішек перистальтикасының төмендеуінде

506. Осмостық диареяның патогенездік емі жүзеге асырылады

А) аминогликозид тобынан антибактериальді заттар

В) ұйқы безі ферменттерінің орынын басатын ферменттік дәрілер

С) ішектің қозғалу белсенділігін төменедтетін заттар

D) нәруыздар мен витаминдердің көп мөлшері бар емдәмдер

Е) аллергияға қарсы дәрмектер

507. Гиперкиперкинетикалық диареяның патогенездік емі жүзеге асырылады

А) аминогликозид тобынан антибактериальді заттар

В) ұйқы безі ферменттерінің орынын басатын ферменттік дәрілер

С) ішектің қозғалу белсенділігін төменедтетін заттар

D) нәруыздар мен витаминдердің көп мөлшері бар емдәмдер

Е) аллергияға қарсы дәрмектер

508 . Спастикалық іш қатулар пайда болады

1. отадан кейінгі кезеңде

2. ұзақ уақыт төсек тартқанда

3. қорғасынмен уланғанда

4. тағамда жасунық жеткіліксіздігі салдарында

Е) ішектегі заттардың осмостық қысымының жоғарылауында

509. Атониялық іш қатулар дамиды

А) отадан кейінгі кезеңде

В) ішек спазмасында

С) қорғасынмен уланғанда

D) гиперхлоргидрия салдарынан

Е) ішектегі заттардың осмостық қысымының жоғарылауында

510. Тағамдық іш қатулар дамиды

А) тағамда жасунық жеткіліксіздігінде

1. ішектің босатылу шартты рефлексінің бұзылысында

2. аноректальді аймақтың ауруларында (тік ішек жарылуларында, парапроктит, геморрой)

3. гипотиреозда

4. Гиршпрунгауруында (мегаколон)

511. Ішектік аутоинтоксикация уыттық әсердің салдарына байланысты

1. ішекте нәруыздардың шіру өнімдеріне және биогендік аминдерге

2. тура емес билирубинге

3. кетон денелеріне

4. өт қышқылдарына

5. тура билирубингеа

512. Біріншілік бауырлық жеткіліксіздіктің пайда болуына септесуі мүмкін

1. А, В, С, Д, Е гепатитвирустары және т.б.

2. лейкоздар

3. жүрек жеткіліксіздігі

4. сілейме

5. қантты диабет

513. Екіншілік бауыр жеткіліксізідігінің пайда болуына септесуі мүмкін

1. хлороформ

2. механикалық жарақат

3. саңырауқұлақ улары

4. бауыр эхинококкозы

5. жүрек жеткіліксіздігі

514 . Бауырдың тосқауылдық қызметі бұзылғанда қанда көбейеді

1. тура билирубин

2. аммиак

3. липаза

4. амилаза

5. мочевина

515.Бауырдың залалсыздандыру қызметі бұзылуы сипатталады

А) қанда тура билирубиннің жоғарылауымен

В) гипергликемиямен

С) гипопротеинемиямен

D) қанда тура емес билирубиннің жоғарлауымен

Е) гиперлипидемиямен

516. Бауырда залалсызданатын ішек улары

1. кадаверин, путресцин

2. тура билирубин

3. тура емес билирубина

4. кетон денелері

5. зәрнәсіл

517. Организмге айқын уытты әсеріне ие

1. тура билирубин және глюкоза

2. тура емес және өт қышқылдары

3. уробилиноген

4. стеркобилиноген

Е) эстерифицирленген холестерин

518. Бауыр жеткіліксіздігі кезінде көмірсу алмасуының бұзылысы сипатталады

1. бауырда гликоген мөлшерінің жоғарылауымен

2. қандағы тұрақсыз қант деңгейімен

3. гликогенез белсенділенуімен

4. глюконеогенез белсенділеуімен

5. гликогенолиздің төмендеуімен

519. Шунттық бауырлық кома патогенезінің көрсетілмеген тізбегі

Бауыр беріштенуі® ? ®қақпа-кавалық және кава-кавалық анастомоздардың дамуы®қан бөлігінің жалпы қан айналымына шығарылуы®ішек уларымен және алмасу өнімдерімен улану

1. қақпа венасының гипертензиясы

2. бауыр паренхимасының массалық некрозы

3. өт түзілудің бұзылысы

4. өт жолдарының дискинезиясы

5. ацидоз

520. Бүйрекүсті безілік сарғаю патогенезінің негізгі тізбегі

1. организм сусыздануы

2. жүрек жеткіліксіздігі

3. инсулин жеткіліксізідігі

4. өт шығарылуының бұзылысы

5. эритроциттердің күшейген гемолизі

521. Гемолиздік сарғаюда байқалады

1. түссіз нәжіс

2. стеркобилин және уробилин мөлешерінің жоғарылауына байланысты күңгірт зәр

3. қанда тура билирубиннің жоғарылауы

4. холемия және ахолия

5. зәрде тура емес билирубиннің жоғарылауы

522. Паренхиматоздық сарғаю дамуы мүмкін

1. сәкессіз қан құйғанда

2. уыттық гепатитте

3. резус-сәйкессіз ана мен ұрықта

4. гемолиздік улармен уланғанда

5. безгекте

523. Бауырлық сарғаю патогенезінің негізгі тізбегі

1. эритроциттердің күшейген гемолизі

2. өт айдалуының бұзылысы

3. гепатоциттердің зақымдалуы

4. өт жолдарының дискинезиясы

5. тура емес билирубин ұсталуының бұзылысы

524. Холемия симптомдары дерттік әсерге байланысты

1. холестериннің

2. тура емес билирубиннің

3. май қышқылдарының

4. өт қышқылдарының

5. тура билирубиннің

525. Бауырасты сарғаю патогенезінің негізгі тізбегі болып табылады

1. гепатоциттердің зақымдалуы

2. сиалолитиаз

3. уролитиаз

4. эритроциттедің күшейген гемолизі

5. өт айдалуының бұзылысы

526. Ішекке өт түспеуі нәтижесінде дамиды

1. майда еритін витаминдердің гиповитаминозы

2. суда еритін витаминдердің гиповитаминозы

3. холемиялық синдромның дамуы

4. қақпа гипертензиясының дамуы

5. қан ұюының жоғарылауы

527. Механикалық сарғаюда қансырау байланысты

1. Виллебранд жайтының тапшылығымен

2. тромбоцитопениямен

3. антикоагулянттардың жетіспеушілігімен

4. тромбоцитопениямен

5. ішекте К витамині сіңірілуінің бұзылысымен

528. Экспериментте аллергияны үлгілеу үшін ең жиі қолданатын жануарларды көрсетіңіз

1. егеуқұйрықтар

2. теңіз шошқалары

3. бақалар

4. иттер

5. тышқандар

529. Микроциркуляцияны әдетте тіндерінде зерттейді

А) егеуқұйрықтардың

В) теңіз шошқаларының

С) бақалардың

D) иттердің

Е) тышқандардың

530. Ямагива мен Ишикава ғалымдары

А) фагоцитозды ашты

В)өспелер этиологиясында химиялық заттардың маңызын дәлелдеді

С) артериялық гипертензияның орталық-ишемиялық үлгісін ашты

D) өспелер этиологиясында вирустардың маңызын дәлелдеді

Е) открыли эндогенные канцерогены

531. Нобел сыйлығының лауреаты И.И.Мечников

А) иммунитеттің фагоциттік теориясын ашты

В) өспелер этиологиясында химиялық заттардың маңызын дәлелдеді

С) артериялық гипертензияның орталық-ишемиялық үлгісін ашты

D) өспелер этиологиясында вирустардың маңызын дәлелдеді

Е) эндогенді канцерогендеді ашты

532. Нобель сыйлығының лауреаты Раус

А) фагоцитозды ашты

В) өспелер этиологиясында химиялық заттардың маңызын дәлелдеді

С) артериялық гипертензияның орталық-ишемиялық үлгісін ашты

D) өспелер этиологиясында вирустардың маңызын дәлелдеді

Е)эндогенді канцерогендеді ашты

533. Зертханалық тәжірибе – бұл

А) Жоспарлау стандарты, аудитті жүргізу, алынған мәліметтердің шынайылығына кепілдік беретін клиникаға дейінгі зерттеулер нәтижелерінің талдауы

B) эталон бойынша анықталатын мәндер арасындағы қатынастарды бекітетін, прибормен және мөлшердің сәйкессіз мәнімен алыған операциялар жиынтығы

C) бекітілген параметрлер шегінде жүргізілетін үрдістің құжатты дәлелдемесі болып жүргізілген нәтижелердің жүзеге асырылуы болып табылады

D) клиникалық зерттеуде зерттелушінің құжатты рәсімделген өз қалауы

E) зерттелетін материалдың ұрықта даму ақаулары мен қалыптыдан ауытқулар туғызу қасиеті

534 .Рандомизация- бұл

А) Кездейсоқ таңдау әдісімен минимум жүйелік қателерге бой алдыратын тест-жүйелік таңдау үрдісі

B) Өндіру органдарына зерттелетін материалдың уыттық әсері

C) Ашық жазылған инструкциялар

D) зерттелетін материалдың даму ақауларын туғызатын қасиеті

E) зертелетін материалдың ұрық өлімін туғызатын қасиеті

535. Клиникалық зерттеулер келісілген хаттамаға сәйкес жүргізіледі

А) этика сұрақтары бойынша комиссиямен

В) адам құқығы бойынша комиссиямен

С) экспериментті жүргізу сапасы мен тиімділігіне жауапты эксперттік комиссиямен

D) медико-әлеуметтік сараптамалық комиссиямен

E) ВКК комиссиясымен

536. Үлгіге қойылатын талаптар

А)ауру шақыратын және оның үлгілеуін қолдану кезінде аналогия себептері мен жағдайлары

B) аурудың функционалдық және морфологиялық өзгерістерінің айырмашылығы

C) типті асқынулар дамуының айырмашылығы

D) жануарлардың тек бір түрін қолдану

E) аурудың әр түрлі клиникалық көрінісі және үлгіленуі

537. Кәмелетке толмаған азаматтарға клиникалық зерттеулер жүргізу кезінде жазбаш келісім керек

А) қамқорлық комиссиясының

В) ата-аналар келісімі міндетті емес

С) медико-әлеуметтік сараптамалық комиссияның

D) олардың заңды өкілдерінің

E) этикалық кеңестің

538. Ақпараттық келісім-бұл

А) бекітілген параметрлер шегінде жүргізілетін үрдістің құжатты дәлелдемесі болып жүргізілген нәтижелердің жүзеге асырылуы болып табылады

B) барлық ерешеліктермен танысып, қолын күнін қойғаннаң кейінгі клиникалық зерттеуде зерттелушінің құжатты рәсімделген өз қалауы

C) зерттелуші ретінде адамның қатысуымен зерттеу

D) әр түрлі аурулар туындауында заңдылықтарды бекіту

E) құжатнаманы жүйелік жүргізу

539. Клилникаға дейінгі зерттеулер ҚР ДМ бұйрықтарымен регламенттеледі

А) № 697, № 575

B) № 139, № 992

C) № 375, № 221

D) № 1025, № 2001

E) № 675, № 705

540. Валидация-бұл

А) бекітілген параметрлер шегінде жүргізілетін үрдістің құжатты дәлелдемесі болып жүргізілген нәтижелердің жүзеге асырылуы болып табылады

B) клиникалық зерттеуде зерттелушінің құжатты рәсімделген өз қалауы

C) аурулардың алдын алуда, диагнозында және емдеуіндегі жаңа заттар мен әдістер

D) зерттелуші ретінде адамның қатысуымен зерттеу

E) Кездейсоқ таңдау әдісімен минимум жүйелік қателерге бой алдыратын тест-жүйелік таңдау үрдісі