Wymiar międzynarodowy-

składnik otoczenia ogólnego, zakres w jakim znajdują się organizacje pod wpływem działalności

gospodarczej w innych krajach lub uczestniczą w tej działalności.

WYMIAR SPOŁECZNO-KULTUROWY- otoczenia ogólnego obejmuje obyczaje, nawyki, wartości i cechy demograficzne

społeczeństwa, w którym funkcjonuje organizacja. Procesy społeczno- kulturowe mają duże

znaczenie gdyż określają one jakie produkty, usługi i normy postępowania społeczeństwo

będzie prawdopodobnie ceniło najwyżej. Czynniki społ.-kulturowe wpływają też na sposób w

jaki robotnicy w danym społeczeństwie myślą o swojej pracy i organizacji.

ZARZĄD- organ sprawujący władzę w firmie, wybrany przez akcjonariuszy i powołany do nadzowu nad ogólnym zarządzaniem firmą po to aby zapewnić jej prowadzenie w sposób który najlepiej służy interesom

akcjonariuszy.

EKWIWALENTNOŚĆ WYMIANY- zasada gdzie organizacja musi zapokajać

potrzeby otoczenia a otoczenie potrzeby organizacji.

Proces zmiany równowagi ukształtowanej pomiędzy organizacją

A JEJ OTOCZENIEM PRZEBIEGA: -określony kształt organizacji może być uznany za

zadowalający jeżeli pozwala na ekwiwalentną wymianę z otoczeniem (umożliwiającą odtwarzanie

potencjału z okresu na okres i rozwój); w miarę upływu czasu i pod wpływem zmian zachodzących

w otoczeniu i w samej organizacj punkt równowagi przesuwa się: utrzymanie zasilenia na tym

samym poziomie wymaga wytwarzania innych lub przynajmniej ulepszonych produktów i

obniżenia finansowych kosztów działania organizacji.; -organizacja musi się przekształcic czyli

zmienić cele działania, struktury, technologie, ludzi oraz sposób zarządzania. Jeżeli nie zrobi tego

dosyć szybko wymiana z otoczeniem będzie dla organizacji coraz mniej korzystna aż materialne

podstawy jej istnienia zostaną zburzone.

ROZWÓJ SYSTEMU- wzrost jego potencjału w zmieniającym się otoczeniu.

Upadkowi komunistycznej dyktatury w Związku

radzieckim towarzyszyły: zmniejszenie możliwości dominacji nad społeczeństwem za pomocą

terroru i klamliwej propagandy; wyczerpanie zasobów naturalnych i możliwości ekstensywnego

wzrostu gospodarczego; zniszczenie środowiska naturalnego, potencjału ludzkiego i więzi społecznych.

OTOCZENIE ZEWNĘTRZNE ORGANIZACJI- to to co znajduje się na zewnątrz niej, poza

jej granicami i oddziałuje na nią.

DOSTAWCA- organizacja która dostarcza zasobów innym organizacjom.

REGULATORZY- elementy otoczenia zadaniowego. Mogą kontrolować i regulować

na drodze prawnej politykę i praktyki organizacji albo wpływać na nie w inny sposób. Rodzaje

regulatorów: agencje regulacyjne- powoływane przez rząd w celu ochrony społeczeństwa przed

pewnymi praktykami gospodarczymi lub też w celu ochrony jednych organizacji przed innymi.

AGENCJA REGULACYJNA- agencja powołana przez rząd w celu regulacji działalności

gospodarczej.

PROGNOZOWANIE- polega na naukowym przewidywaniu przyszłych zjawisk

I procesów. Prognoza jest informacją o najbardziej prawdopodobnym kształcie przyszłości.

PROGRAMOWANIE- jest zespołem czynności zmierzających do ustalenia sformalizowanego

opisu celów działalności organizacji oraz określenia optymalnych środków ich realizacji.

TWORZENIE PLANU- dotyczy projektowania przyszłej działalności przedsiębiorstwa.

CZYM RÓZNI SIĘ PROGRAMOWANIE OD PLANOWANIA I PROGRAM OD PLANU-

tym że opracowuje się kilka programów (wariantów) plan natomiast jest jeden. Plan ma w

organizacjach charakter obowiązujący, program zaś postulatowy. Plan jest bardziej skwantyfikowany

niż program, więcej w nim liczb. Program wskazuje kierunki i sposoby realizacji celów podczas

gdy plan jest zbiorem decyzji. Ten zbiór decyzji tworzą wybory, które dotyczą najogólniej:

przedmiotu, podmiotu, okresu, elementów i charakterystyk planu.

PLANOWANIE- polega w dużej mierze na decydowaniu o podjęciu działań zorientowanych na wywoływanie zjawisk które

by samoistnie nie zaistniały.

PODSTAWOWE PODSYSTEMY ORGANIZACJI: podsystem

celów i wartości- określa misję jaką organizacja spełnia na zewnątrz, czyli w otoczeniu w którym

działa i do wewnątrz czyli wobec swych uczestników; podsystem psychospołeczny- zawiera

uczestników organizacji, ich motywację, postawy, wartości, kulturę oraz więzi społeczne występujące

pomiędzy nimi; -podsystem struktury- obejmuje formalne zasady podziału zadań, uprawnień,

informacji oraz władzy i odpowiedzialności w organizacji; -podsyst techniczny- w skład którego

wchodzą stosowane w organizacji technologie, umiejętności techniczne, maszyny, urządzenia,

budynki i ich wyposażenie; -podsyst zarządzania- obejmuje mechanizmy koordynacji i uzgodnienia

pozostałych podsystemów w procesach podejmowania decyzji.

ETAPY PLANOWANIA: 1)przedsiębiorczości, 2)luki administracyjnej, 3) luki oczekiwań,

4)strategicznego rozwoju. W fazie 1.działający i potencjalni menedżerowie mało korzystają z

planowania. Po prostu odpowiadają na problemy. W fazie 2. menedżerowie zaczynają sobie

zdawać sprawę z tego że ich bieżące zadania mogłyby być lepiej realizowane, gdyby zostały

zaplanowane. W fazie 3. menedżerowie tworzą plany oceniając wizję dalszego funkcjonowania

przedsiębiorstwa. Troszczą się o utrzymanie prawidłowego rozwoju firmy. W fazie 4 menedżerowie

zajmują się problemami wzrostu, poszukując sposobów rozszerzenia i dywersyfikacji działalności

ustabilizowanego przedsiębiorstwa.

BIZNESPLAN- instrument planowania, zwięzły program finansowo-marketingowych nowych lub rozwojowych zamierzeń lub przedsięwzięć przedsiębiorstwa.

PLAN- projekt przyszłego, przewidywanego funkcjonowania organizacji, ujęty w postaci zbioru

przyszłych działań rozliczonych w czasie.

PLAN OPERACYJNY- zbiór decyzji określających

poszczególne zadania i działania konieczne do poprawnego ich wykonania w przewidzianym czasie

oraz warunki wewnętrzne oraz zewnętrzne które muszą być dotrzymane przy realizacji poszczególnych

czynności i zadań.

PLAN STRATEGICZNY- zbiór decyzji określających cele przedmiotu planowania