- •1. Знайдзіце разгорнуты адказ на наступнае пытанне: Функцыянаванне беларускай мовы ва ўмовах білінгвізму.
- •Концептуальная модель “Пять уровней”
- •Канцэптуальная мадэль "Пяць узроўняў"
- •4. Перакладзіце словы на беларускую мову і суаднясіце іх з пэўным стылем, запоўніўшы табліцу.
- •5. Напішыце анатацыю на артыкул па спецыяльнасці, змешчаны ў галіновым навуковым часопісе, фрагмент з якога перакладзены ў заданні №3.
- •Спіс выкарыстанай літаратуры
Концептуальная модель “Пять уровней”
Пять уровней — это концептуальная модель для проектирования опыта пользователя веб-приложений. Модель предлагает основу для обсуждения проблем, связанных с опытом пользователя, а также возможных путей и средств их решения. Разработка приложения начинается с верхнего уровня (стратегии), на котором достаточно абстрактно описывается будущий программный продукт с точки зрения ожиданий как пользователей, так и заказчика. В ходе работы над проектом — т.е. продвижения вниз по уровням — решения, связанные с опытом пользователя становятся конкретнее и обретают более высокую степень детализации. Каждый последующий уровень тесно связан с предыдущим (верхним) и предполагает строгую согласованность решений. Очевидно, что при таком подходе диапазон возможных решений значительно сокращается с переходом на каждый последующий уровень. Впрочем, это не означает, что все решения на конкретном уровне должны быть приняты до перехода на следующий уровень. Между уровнями существует как прямая, так и обратная зависимость — т.е. проблемы, с которыми разработчики сталкиваются на нижних уровнях, порой требуют переоценки и изменения решений, принятых на более высоких уровнях. Следует отметить, что процесс разработки и планирования опыта взаимодействия начинается с верхнего уровня (стратегии) и постепенно проходит через все уровни до самого нижнего (поверхности).
Вопыт карыстальніка, вопыт ўзаемадзеяння (англ. User eXperience, UX) — гэта ўспрыманне і дзеянні ў адказ карыстальніка, якія ўзнікаюць у выніку выкарыстання і/або маючага адбыцца выкарыстання прадукцыі, сістэмы ці паслугі.
Дадзены тэрмін шырока ўжываецца ў інфармацыйных тэхналогіях (ІТ) для апісання суб'ектыўнага адносіны, які ўзнікае ў карыстальніка ў працэсе выкарыстання як інфармацыйнай сістэмы ў цэлым, так і асобнай яе часткі (вэб-сайта, прыкладання і інш.). Вопыт карыстальніка звязаны з такімі паняццямі як чалавека-камп'ютэрнае ўзаемадзеянне (англ. human-computer interaction) і юзабіліці, якія ўжываюцца пры распрацоўцы і аналізе карыстацкіх інтэрфейсаў (англ. UI) і прыкладанняў. Распрацоўшчыкі надаюць значную ўвагу вывучэнню і праектавання вопыту карыстальніка на ўсіх этапах стварэння прадукту, пачынаючы з самага ранняга — этапы планавання, — да яго правядзення тэставання.
Канцэптуальная мадэль "Пяць узроўняў"
Пяць узроўняў — гэта канцэптуальная мадэль для праектавання вопыту карыстальніка вэб-прыкладанняў. Мадэль прапануе аснову для абмеркавання праблем, звязаных з вопытам карыстальніка, а таксама магчымых шляхоў і сродкаў іх рашэнні. Распрацоўка прыкладання пачынаецца з верхняга ўзроўню (стратэгіі), на якім досыць абстрактна апісваецца будучы праграмны прадукт з пункту гледжання чаканняў як карыстальнікаў, так і заказчыка. У ходзе працы над праектам — г. зн прасоўвання ўніз па ўзроўнях — рашэнні, звязаныя з вопытам карыстальніка становяцца больш канкрэтна і набываюць больш высокую ступень дэталізацыі. Кожны наступны ўзровень цесна звязаны з папярэднім (верхнім) і прадугледжвае строгую ўзгодненасць рашэнняў. Відавочна, што пры такім падыходзе дыяпазон магчымых рашэнняў значна скарачаецца з пераходам на кожны наступны ўзровень. Зрэшты, гэта не азначае, што ўсе рашэнні на канкрэтным узроўні павінны быць прыняты да пераходу на наступны ўзровень. Паміж ўзроўнямі існуе як прамая, так і зваротная залежнасць — г. зн. праблемы, з якімі распрацоўшчыкі сутыкаюцца на ніжніх узроўнях, часам патрабуюць пераацэнкі і змены рашэнняў, прынятых на больш высокіх узроўнях. Варта адзначыць, што працэс распрацоўкі і планавання вопыту ўзаемадзеяння пачынаецца з верхняга ўзроўню (стратэгіі) і паступова праходзіць праз усе ўзроўні да самага ніжняга (паверхні).
Інфармацыйныя тэхналогіі (ІТ, таксама — інфармацыйна-камунікацыйныя тэхналогіі) — працэсы, метады пошуку, збору, захоўвання, апрацоўкі, прадастаўлення, распаўсюджвання інфармацыі і спосабы ажыццяўлення такіх працэсаў і метадаў.
Карыстальнік — асоба або арганізацыя, якая выкарыстоўвае дзеючую сістэму для выканання канкрэтнай функцыі.
Інфармацыйная сістэма (ІС) — сістэма, прызначаная для захоўвання, пошуку і апрацоўкі інфармацыі, і адпаведныя арганізацыйныя рэсурсы (чалавечыя, тэхнічныя, фінансавыя і г. д.), якія забяспечваюць і распаўсюджваюць інфармацыю (ISO/IEC 2382:2015)
Мадэль (фр. modèle, ад лац. modulus — «мера, аналаг, узор») — гэта сістэма, даследаванне якой служыць сродкам для атрымання інфармацыі аб іншай сістэме; прадстаўленне некаторага рэальнага працэсу, прылады або канцэпцыі.
Сайт, или веб-сайт — совокупность логически связанных между собой веб-страниц; также место расположения контента сервера. Обычно сайт в Интернете представляет собой массив связанных данных, имеющий уникальный адрес и воспринимаемый пользователем как единое целое. Веб-сайты называются так, потому что доступ к ним происходит по протоколу HTTP.
Юзабіліці, зручнасць выкарыстання, (англ. usability — даслоўна «магчымасць выкарыстання», «здольнасць быць выкарыстаным», «карыснасць») — паняцце ў микроэргономике, эргономическая характарыстыка ступені зручна прадмета для прымянення карыстальнікамі пры дасягненні пэўных мэтаў у пэўным кантэксце.
Чалавека-камп'ютэрнае ўзаемадзеянне (англ. human-computer interaction, HCI) — полидисциплинарное навуковае напрамак, якое існуе і развіваецца ў мэтах удасканалення метадаў распрацоўкі, ацэнкі і ўкаранення інтэрактыўных камп'ютэрных сістэм, прызначаных для выкарыстання чалавекам, а таксама ў мэтах даследавання розных аспектаў гэтага выкарыстання.
карыстацкі інтэрфейс (UI — англ. user interface) — разнавіднасць інтэрфейсаў, у якім адна бок прадстаўлена чалавекам (карыстальнікам), іншая — машынай/прыладай. Ўяўляе сабой сукупнасць сродкаў і метадаў, пры дапамозе якіх карыстальнік ўзаемадзейнічае з рознымі, часцей за ўсё складанымі, машынамі, прыладамі і апаратурай.
Праектаванне праграмнага забеспячэння — працэс стварэння праекта праграмнага забеспячэння (ПА), а таксама дысцыпліна, якая вывучае метады праектавання. Праектаванне ПА з'яўляецца прыватным выпадкам праектавання прадуктаў і працэсаў.
Тэставанне праграмнага забеспячэння — працэс даследаванні, выпрабаванні праграмнага прадукту.
