1. Паркинсон ауруы.

2. Рейно ауруы.

3. Инсульт.

4. Вертебро-базилярлы жетіспеушілік.

5. Мойын остеохондрозы.

111. Рейно ауруының бастаушы факторы болып саналады:

1. Тамырлық иннервацияның бұзылуы.

2. Қантамыр жетіспеушілігі.

3. Ми қанайналымның бұзылуы.

4. АҚҚ жоғарлауы.

5. Қанайналымының бұзылуы.

112. Рейно ауруының 3-сатысы трофопаралитикалық клиникасы:

1. Белсенді түрде гиперемия арқасында саусақтардың қызаруы.

2. Білек, саусақтар көкші түске айналуы.

3. Саусақтарда панариций және жаралар пайда болуы.

4. Саусақтардың әрдайым ісінуі.

5. Фаланга аралық буындардың ісінуі.

113. Егер Рейно ауруында ем нәтижесіз болса, қаңдай хирургиялық ем қолданылады:

1. Аппендэктомия.

2. Нефрэктомия.

3. Резекция.

4. Симпатэктомия.

5. Трепанация.

114.  Рейно ауруының 1 және 2 сатысында ұзақтығы шамамен қанша жылға созылады:

1. 1-2 жылға.

2. 3-6 айға.

3. 5-7 жылға.

4. 6 айдан – 1 жылға дейін.

5. 3-5 жылға.

115. Микроцефалия – дегеніміз:

1. Бас сүйегі мен миы кішкентай болуы.

2. Бас миының зақымдануы.

3. Мида судың жиналуы.

4. Мидың мүлдем болмауы.

5. Вегетативті-қаңтамырларының дистониясы.

116. Микроцефалияның алғашқы белгілері:

1. Ересек кезде байқалуы.

2. Бала туғаннан кейін-ақ біліне бастайды.

3. Мектеп кезінде.

4. Қариялық шағында.

5. 18 – 20 жасынан бастап.

117. Микроцефалияның пайда болу себептері:

1. Тыныс мүшелері мен жүрек тамырларының ауруынан тіндердегі оттегінің азайып кетуі (гипоксия);

2. Босану кезіндегі алынған жарақаттар;

3. Ананың инфекциялық аурумен ауыруы және дәрілік препараттардың әсері, атап айтқанда антибиотиктер;

4. Радиацияның және нашар экологияның әсер етуі;

5. Аталғандардың барлығы.

118. Микроцефалияның белгілері келесі көріністе айқын:

1. Бастың ауырсынуы және құсу.

2. Науқас баланың бас шеңбері сау балаға қарағанда айтарлықтай кішкентай;

3. Нистагм, амовроз.

4. Ұсақ артерияларды зақымдау.

5. Мойынды ұстай алмау.

119. Нәрестелердегі  жұлын ми сұйықтығының көбеюімен байланысты бас сүйегінің шамадан тыс ұлғаюы:

1. Микроцефалия.

2. Анэнцефалия.

3. Гидроцефалия.

4. Энцефалит.

5. Энцефалопатия.

120. Жаңа туған нәрестелердің гидроцефалиясы кезінде байқалатын белгілер:

1. Бастың ұлғаю.

2. Бас сүйек жіктері кеңейген.

3. Алдыңғы еңбектің қатты ұлғаюы.

4. Көз көруының төмендеуы.

5. Аталғандардың барлығы.

121. Гидроцефалия емі:

1. Антигистаминды препараттарды тағайындау.

2. Диуретиктер тағайындау.

3. Антибиотектерды тағайындау.

4. Глюкокортикоидты препараттар тағайындау.

5. B және D жауаптары.

122. Орталық және шеткi жүйке жүйесiн зақымдайтын вирустық инфекция: 

1. Невралгия.

2. Неврит.

3. Кеңе энцефалиті.

4. Эпилепсия.

5. Полиемилит.

123. Кененің қауіптілігінен сақтану шаралары:

1. Кене шаққан жерге йод ерітіндісімен сүрту.

2. Кенені қолмен жұлып алып тастау.

3. Таңғыш салып байлап тастау.

4. Біріншілік хирургиялық өңдеу жүргізу.

5. 3% сірке суын қолдану.

124. Полиемилит – дегеніміз:

1. Бас миының қабынуы.

2. Жұлынның қабынуы.

3. Бет нервтерінің қабынуы.

4. Нерв талшықтарының қабынуы.

5. Ауыз қуысының қабынуы.

125. Полиемилиттің ауру қоздырғышы:

1. Стафилакок.

2. Стрептокок.

3. Гоноккок.

4. Полиовирус.

5. Хламидиоз.

Оқытушы: Амангельдинов А.А.