- •Peyğəmbərlərin həyati
- •İlK İnsan - adəm (ə)
- •Şeytan – insanin düşməni
- •Yerə enmək
- •İş və yaşayış
- •Qabİl və habİl
- •NiCat Gəmİsİ həzrət nuHun (ə) əhvalati
- •AllahIn bİrlİyİnə də`vət
- •NiCat Gəmİsİ
- •İntİzar
- •Təndirdən su Çıxdı
- •Qərq olmuş övlad
- •Müqəddəs sözlər
- •Nuhun (ə) təvəssül etdiyi mübarək adlar
- •Qəzəb tufanı həzrət hudun (ə) əhvalati
- •Qəribə şəhər - İrəm
- •İman - xeyİr və bərəkət deməkdİr
- •DağıdıCı tufan
- •“Bu, Allahın dəvəsİdİr.” Həzrət Salehİn əhvalatı
- •Müqəddəs daş parçası
- •Allahın dəvəsİ
- •Dəvənİn balası
- •Qarşıdurma
- •Cinayət
- •Günahsız dəvə balası
- •Büt sindiran Həzrət İbrahİmİn (ə) əhvalati
- •İbrahimin (ə) doğulmasi
- •İmanli cavan
- •Mühakimə
- •Dörd quş
- •Böyük alov
- •Fələstin
- •İsmayil
- •Kə`bə evinin tikilməsi
- •Sonuncu imtahan
- •Səma daşları Həzrət Lutun əhvalatı
- •Sədum camaatı
- •Xarabalıqlar və İbrət dərsİ
- •Bİsmİllahİr-rəhmanİr-rəhİm
- •Qurbanliq Həzrət İsmayılın əhvalatı
- •Kə’bəyə doğru
- •Vİdalaşma
- •Curhum qəbİləsİ
- •Kə’bə - tÖvhİd nİşanəsİ
- •İbrahİm (ə) həccİ
- •Qurbanlıq
- •«Mən İkİ qurbanlığın oğluyam»
- •Bİsmİllahİr-rəhmanİr-rəhİm
- •Ey doğru danışan! Həzrət Yusİfİn (ə) əhvalatı
- •İnsan simali canavarlar
- •Quyunun dİbİndə
- •Uzun muddətlİ kədər
- •Quyuda cəvahİr
- •Çətİn İmtahan
- •Allaha də’vət
- •Padşahın yuxusu
- •İqtİsadİ çətİnlİk
- •Əkİnçİlİk
- •Qıtlıq və quraqlıq
- •Fələstİndən bİr karvan
- •Qayidiş
- •Yə’qubun nİgaranlığı
- •Həqİqət
- •Mən Yusİfəm
- •Qəm-qüssənİn sonu
- •Yusİfİn yuxusunun tə’bİrİ
- •Günəş, ay və ulduzlar
- •Həqİqİ tövbəkar Həzrət Əyyubun əhvalatı
- •Əyyubun evi
- •İmtahan
- •Əyyubun səbiri
- •Həvran camaati
- •Səhrada
- •Yaşayiş bahari
- •Dərinliklərə səfər həzrət yunusun əhvalati
- •Dənİzdə
- •Dənİzİn dərİnlİKlərİndə
- •NİCat sahİlİ
- •Bismilahir-rəhmanir-rəhim
- •Mədyənə doğru həzrət şüeybin əhvalati
- •Alverdə yalanÇIlIq
- •QarşIdurma və KeşməKeş
- •ƏyKə saKİnlərİ
- •İşİn sonu
- •Keçid Həzrət Musanın əhvalatı
- •Nİlİn hədİyyəsİ
- •Əlaqələr
- •Heyvanlar
- •Mİsİrİn tarİxİ
- •Bənİ İsraİl
- •Və’d olunmuş uşaq
- •Fİr’onun sarayı
- •Allahın və’dəsİ
- •Zülmlə mübarİzə
- •Mədyənə doğru
- •İlahİ rəhmət
- •Əmanətdar və qüvvətlİ İnsan
- •Vətənə qayıdış
- •Səma nİdası
- •Qarşılaşma
- •Cadugərlərİn məğlubiyyətİ
- •Qarşıdurma
- •AzadLıQ
- •İşİn sonu
- •Sİnay yarımadasında
- •Susuzlar
- •Bütpərəstlİk ruhu
- •MənN və Səlva
- •Və`də yeri
- •Azğınlıq
- •Musanin qayidişi
- •Tur daği
- •Müqəddəs torpaq
- •Sərgərdanliq
- •Qələbə daşı Talut və Calutun əhvalati
- •İmtahan
- •Qələbə daŞı
- •Musanın zİrehİ
- •İman ölkəsİ həzrət Davud və Süleymanın əhvalati
- •İmtahan
- •Yeni hökm
- •Hikmətli süleyman
- •Süleymanın qarışqası
- •Səbadan xəbərlər
- •Yəmənə səfər
- •Döyüşlə hədələmək
- •Bilqeysin qəraRı
- •İman qüdrəti
- •Şüşə hovuz
- •QaRıŞqa
- •Ruhun qaYıDıŞı həzrət üzeyirin əhvalati
- •Bağa doğru
- •Günlər ötür
- •Ruhun qaYıTmaSı
- •QaYıDıŞ
- •YaraNıŞ mö`cüzəsi ali-imran əhvalati
- •QıŞda xurma
- •ZəkəriyyaNıN duaSı
- •Mö`cüzə
- •Mən allaHıN bəndəsiyəm
- •Möhtərəm ailə
- •İlahi məhəbbət Həzrət Yəhyanın əhvalati
- •Misirə doğru
- •Səmavi kitab
- •Herodis
- •Bayram məclisi
- •Məsihin qaYıDıŞı
- •Allahin ruhu həzrət isanin əhvalatI
- •Səmavi e`lan
- •QarŞıDurma və keşməkeş
- •Həvarilər
- •Səmavi yemək
- •Dənizin sahilində
- •Məsihin əziyyətləri
- •İmanli cavanlar əshabi-kəhfin əhvalati
- •Filadelfiya
- •Yeddi cavan
- •Mağaraya doğru
- •UZun yuxu
- •Təracanin ölümü
- •Saleh padşah
- •Təhlükəli tapşiriq
- •Bazarda
- •Böyük həqiqət
- •Əhvalatin sonu
- •Doqquz il artiq
- •Əbabil quşlarinin hücumu fil sahiblərinin əhvalati
- •QüLleys
- •Kə’bənİn AllahI
- •Fİlİn hərəkətİ
- •Cəhənnəm yağişi
- •Cansız cəsədlər
- •Nurun doğulması
- •Amul-fİl (fİl İlİ)
- •TİCarət
- •2.Elə bir ülfət ki, qış və yay səfərlərində bərqərar olsun.
- •İbrahimin (ə) doğulmasi 41
- •İman ölkəsİ 158
- •İlahi məhəbbət 183
- •İmanli cavanlar 196
Həqİqİ tövbəkar Həzrət Əyyubun əhvalatı
2500 il öncə Həvran torpaqlarında Yusifin nəvələrindən olan bir kişi yaşayırdı. O kişi pak fitrətli Əyyub idi. O, Yusifin digər nəvələrindən olan Rəhimə adlı qızla evlənmişdi.
Onlar şadlıqla ömür sürürdülər. Allaha və onun elçisinə iman gətirmişdilər.
Allah-təala Əyyuba bol ne`mətlər əta etmişdi. Ona oğlan və qız övladlar vermişdi. O həzrətin əkin sahələri, inək, qoyun və keçi sürülərinin otladığı geniş otlaqları var idi.
Bir gün mələklər onun yanına gəlib, peyğəmbər olması xəbərini çatdırdılar. Əyyub bu ne`mətlərə şükr etmək məqsədi ilə Allaha səcdə etdi.
Hamı Əyyubu sevirdi. O qəlbən pak insan idi. Allah onu peyğəmbərlik məqamına yüksəltmişdi.
Əyyubun böyük və geniş evi, çoxlu oğlan və qız övladları vardı. Onun evində çoxlu ərzaq məhsulları və xörəklər olardı. O həzrət yoxsulları sevirdi. Onlara yemək və paltar verirdi. Süfrəsində yetim, yoxsul və ya bir kasıb olmasaydı, yemək yeməzdi.
Kasıb və yoxsul insanlar uzaq yerlərdən Əyyubun evinə gəlir, özləri, övladları və ailələri üçün yemək və paltar götürüb, şad halda öz şəhərlərinə qayıdırdılar. İnsanlar Allahın peyğəmbəri Əyyubu sevirdilər. Çünki, o, heç kəsi ümidsiz etmir və heç kəsə də minnət qoymurdu.
Əyyubun evi
Bir gün qoca bir kişi o diyara daxil oldu. Əyyubun evinə getdi. Ona salam verib dedi:
-Salam olsun Allahın peyğəmbəri Əyyuba!
-Allahın salam və rəhməti olsun sənə! Buyurun, ev sizin ixtiyarınızdadır.
-Allah Əyyubun izzətini artırsın! Gördüyünüz kimi mən imkansız bir qocayam, övladlarım acdırlar. Allahın peyğəmbəri aclara yemək verir və çılpaqları geyindirir.
Əyyub naharat oldu və dedi:
-Ey qoca, məncə sən qəribsən.
-Yox, ey Allahın peyğəmbəri, mən Həvran əhalisindənəm.
Əyyub daha çox naharat oldu və dedi:
-Mənim üçün çox ağırdır ki, evim yeməklə doludur, amma, sən acsan.
Qoca kişi dedi:
-Mənim öz günahımdır. Mən ehtiyacımı bundan öncə sizə deməmişəm.
Əyyub dedi:
-Mən özüm sizi axtarmalı idim.
Əyyub oğlanlarına üzünü tutub, dedi:
-Allahın qəzəbindən qorxmursunuzmu? Necə tox yatmağa razı oldunuz, halbuki, Həvran şəhərində ac qocalar və uşaqlar var.
Oğlanları üzr istədilər və dedilər:
-Biz çox axtarış etdik, amma, Həvranda ehtiyaclı bir insan tapmadıq.
Ata narahat olub, dedi:
-Bəs bu qoca kişi kimdir?
-Ata, bizi bağışla!
-İndi tez olun! Onun üçün xörək və geyim götürün və onu evinə aparın!
-Baş üstə!
Əyyub daşdan tikilmiş evdə beləcə yaşayırdı. O həzrət tarlada və əkin sahələrində işləyir, yoldaşı un hazırlayır, qızları və kənizləri ona kömək edirdilər. Əyyubun oğlanları özləri ilə yemək və geyim götürüb, Həvranda yoxsul və kasıbların axtarışına başladılar. Fəhlələr və xidmətçilər tarlada işlə məşğul idilər. Meyvələri və dənləri anbarlara daşıyırdılar.
Çobanlar heyvanları otlaqlara aparırdılar. Əyyub ona çoxlu mal və övlad əta etmiş Allaha şükr edirdi. Camaat Əyyub peyğəmbəri sevirdilər. Çünki, onun Allaha imanı vardı və ne`mətlərinə görə ona şükr edirdi. O hamıya kömək edirdi. Amma, çoxlu mallar, tarlalar, əkin sahələri, heyvanlar və övladları onu Allaha şükr etməkdən saxlamırdı. O eləcə işləyib, çalışırdı.
Əyyub rifah içində yaşaya bilərdi, amma, o öz əlinin zəhməti ilə dolanırdı. Yoldaşı Rəhimə də zəhmət çəkirdi. Onlar inanırdılar ki, bütün var-dövlətləri böyük Allahın lütfündəndir. Ona görə də həmişə Allahı yad edir və ona çox şükr edirdilər.
İnsanlar Əyyubu sevirdilər. Onlar bilirdilər ki, o xeyir və bərəkətli insan, həmçinin Allahın peyğəmbərlərindən biridir. Ona görə də Allah-təalaya iman gətirdilər. Kimə istəsə çoxlu ruzi verən və kimi istəsə səfalətdə saxlayan odur.
ŞEYTAN
Şeytan Əyyuba həsəd apardı. O həzrət insanları hidayət etməyə çalışır və onların xeyrini istəyirdi. Amma, Şeytan onları fəsada və azğınlığa çəkirdi. Buna görə də camaata vəsvəsə edir və onlara deyirdi: «Əyyub qorxur ki, Allah onun mallarını və əkin sahələrini ondan alar. Ona görə də ona ibadət edir. Əgər Əyyub yoxsullaşsa, daha Allaha ibadət və səcdə etməz».
Camaat Şeytanın vəsvəsələrinə qulaq asır və ona inanırdılar. Onların Əyyub barəsində fikirləri dəyişildi: «Bəli, əgər o, Allaha ibədət edirsə, bu yalnız ona görədir ki, ona dəyərli ne`mətlər vermişdir. O, Allahın ne`mətləri ondan almasından qorxur. Ona görə də əgər Əyyuba hər hansı bir bəla və müsibət üz versə, Allaha ibadətdən əl çəkər. Əgər ildırım onun əkin sahələrini yandırsa, o nalə edib, ağlayacaqdır. Əgər Allah ne`mətlərini ondan alsa, daha Allaha səcdə etməyəcəkdir».
Şeytan beləcə Həvran camaatını çaşdırırdı.
