Добавил:
Upload Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:

einhard_zhizn_karla_velikogo

.pdf
Скачиваний:
57
Добавлен:
26.03.2016
Размер:
4 Мб
Скачать
☆

ЭЙНХАРД. Жизнь KAPJIA ВЕЛИКОГО

81

 

винции), а остальные походы поручил своему сыну Пипину, префектам провинций, а также графам и даже послам.

Лишь на восьмом году60 та война наконец была завершена, несмотря на то, что вели ее очень решительно. О том, сколько сражений было проведено, как много было пролито крови, свидетельствует то, что Паннония стала совершенно необитаемой, а место, где была резиденция кагана, теперь столь пустынно, что и следа того, что здесь жили люди, не осталось. Все знатные гунны в той войне погибли, вся слава их пресеклась. Все деньги и накопленные за долгое время сокровища были захвачены [франками]. В памяти человеческой не осталось ни одной, развязанной против франков войны, в которой франки столь обогатились бы и приумножили свои богатства. До того времени франки считались почти бедными, теперь же они отыскали во дворце гуннов столько золота и серебра, взяли в битвах так много ценной военной добычи, что по праву можно считать, что франки справедливо исторгли у гуннов то, что гунны прежде несправедливо отняли у других народов. Только двое из знатных франков погибли тогда: Хейрик, герцог фриульский61, был убит из засады в Либургии [799] горожанами приморского города Тортосы, а Герольд, префект Баварии, — в Паннонии, в тот момент, как он строил перед битвой с гуннами войско. Неизвестно, кто убил его и двух его сопровождающих, когда он выехал вперед, ободряя каждого воина. В остальном та война была для франков бескровной и имела самый благоприятный конец, хотя и тянулась довольно долго. После этой войны и саксонская пришла к завершению, соот-

I) Ср. Annales regni Franc, (а. 796), Fontes ad HRFAKI (I), p. 64; Ann. q. d. Einhardi (a. 796), p. 99.

II) Cp. Ann. q. d. Einhardi (a. 799), p. 109, cf. p. 99. HI) Ibid., p. 109.

6 - 1270

82

EINHARDI VITA KAROLI MAGNI

ortaa sunt, diu durare non potuerunt. Quorum utrumque ductu Karoli iunioris celeri fine conpletum est.

14.* Ultimumb contra Nordmannos0, qui Dani vocantur, primo pyraticamd exercentes, deinde maiorf classe litora Galliae atque Germaniae vastantesf, bellum susceptum est. Quorum rex Godofridus8 adeoh vana spe inflatus erat1, ut sibi totius Germaniae promitteret potestatem. Frisiam quoque atque1 Saxoniam haud aliter atque suas provincias aestimabatk. Iam Abodritos1, vicinos suos, in suam ditionem redegerat"1, iam eos sibi vectigales fecerat. Iactabat etiam11 se brevi Aquasgrani0, ubi regis comitatusp erat, cum maximis copiis adventurum. Nec dictis eius, quamvis vanissimis, omnino fides abnuebatur, quin potius putaretur tale4 aliquid inchoaturus, nisi festinata fuisset morte praeventus. Nam a proprio satellite interfectus11 et suae vitae et belli a ser inchoati finem acceleravit8.

15.** Haec sunt bella, quae rex potentissimus per annos XLVII1— totu enim annis regnaverat — in diversis terrarum partibus summa prudentia atquev felicitate gessit. Quibus regnum Francorum, quod post patrem Pippinumw magnum quidem et forte susceperat, ita nobiliter ampliavit, ut poene duplum illi adiecerit. Nam cum prius non amplius quam* ea pars Galliae, quae inter Rhenumy et Ligerem2 oceanumque ac mare

*) Wal. с. XV: Bellum contra Nordmannos qua occasione susceptum sita et sopitum.

**) Wal. с. XVI: Quantum Karolus regno Francorum suo labore adiecerit.

a) exhorta A 1*. 2 (h eras.), b) novum cap. incipit В I. c) nortm. A 1. 3a. С 1. P. J.; norm. В 2. d) pir. A 2; plratycam С 2. e) maiore A I. P. f) vast. —

Germaniae

от.

A 3; Germ, sibi usurpauere potestatem,

rex eorum G. A 3a.

g) godefridus A

1.4 .P.; gotofridus A 2a; gotofredus A 3a.

h) adeo — potestatem

от. A 3a.

i) atque от. В 1; et A 2. k) existim. A 2. 1) abodricos A 1; obodri-

ЭЙНХАРД. Жизнь КАРЛА ВЕЛИКОГО

83

 

ветствующему ее длительности. Возникшие после этого богемская [805] и лионская [808]62 войны не были долгими. Каждая из них закончилась быстро под руководством Карла Юного.

14. Последняя война была начата против норманнов, на-

 

зываемых данами [804 - 810]. Вначале они занимались пират-

5

ством, затем при помощи большого флота разорили берега Гал-

 

лии и Германии. Король норманнов Годфрид до такой степени

 

был исполнен пустой спеси, что рассчитывал владеть всей

 

Германией. Фризию, как и Саксонию, он считал ни чем иным,

10

как своими провинциями. Он уже подчинил себе своих соседей

 

ободритов, сделав их своими данниками. Он хвастался, что

 

скоро войдет с большим войском в Ахен, где был двор короля.

 

Его словам, хотя и пустым, отчасти верили, и даже полагали,

 

что он скорее всего предпринял бы нечто подобное, не остано-

j5

ви его внезапная смерть. Убитый человеком из собственной свиты, он положил конец и своей жизни, и войне, им развязанной.

15. Таковы были войны, которые с великой мудростью и удачей вел самый могущественный король в различных частях земли в течение 47 лет (ведь столько лет он царствовал). В тех войнах он столь основательно расширил уже достаточно большое и могущественное королевство франков, полученное от отца Пипина, что прибавил к нему почти вдвое больше [земель]. Ведь раньше власти короля франков подчинялись толь-

tos А 2а. С 2.

m) redigerat А 2.

n) enim В 2; se etiam А 4.

о) aquis grani

А За. 4. В 3.

р) cominatus А 3. В 1. corr. cominatus А 3.

q) tale от. С 2.

г) a se от. А 1.

s) celebranit В 2.

t) XLVIII A3, u) quod В 2.

v) ас A За. В 2.

w) pippini C I .

x) qua C I . — ea от. В 3. у) hrenum A 2. 2a. 3. За. В 2, infra

p. 88, I. 2. A 1. P.; renum Л 4. С 2, infra p. 88, I. 2. В 2. z) ligerim A 1. С l.P.J. a) sit от. В 3a; sop. sit et susc. В 3b.

I)Cp. Annales regni Franc, (a. 810), Fontes ad HRFAKI (I), p. 94.

II)Ibid., p. 94, 96.

6*

84

EINHARDI VITA KAROLI MAGNI

Balearicum3 iacet, et pars Germaniae, quae inter Saxoniam et Danubium Rhenumque ac Salam fluvium, qui Thuringosb et Sorabos dividit, positac a Francis qui Orientales dicuntur incolitur, et praeterd haec Alamanni atque Baioarii ade regni Francorum potestatemf pertinerent: ipse per bella memorata primo Aquitaniam8 et Wasconiamh totumque Pyrinei1 montis iugum et usque ad Hiberumk amnem, qui apud Navarros1 ortus et fertilissimos"1 Hispaniae agros secans sub Dertosae11 civitatis moenia0 Balearico marip miscetur; deinde Italiam totam, quae ab Augusta4 Praetoria usque in Calabriam inferiorem, in qua Graecorum ac Beneventanorum constat esse confinia, decies centum et eo amplius passuum milibus longitudine porrigitur; tumr Saxoniam, quae quidem Germaniae parss non modica est et eius quae a Francis incolitur8* duplum in lato habere1 putatur, cum ei longitudine possit esse consimilis; post quam11 utramque Pannoniam et adpositamv in altera Danubii ripa Daciamw, Histriam* quoque et Liburniam atque Dalmaciamy, exceptis2 maritimis civitatibus, quas ob amicitiam et iunctum cum eo foedus Constantinopolitanum imperatorem habere permisit; deinde omnes barbaras ac feras nationes, quae inter Rhenuma ac Visulamb fluvios oceanumque0 ac Danubium positae, lingua quidem poene similes, moribus vero atque habitu valde dissimiles, Germaniam incolunt, ita perdomuit, ut easd tributarias efficeret; inter quas fere praecipuae6 sunt Welatabif, Sorabi, Abodriti8, Boemanih — cum his namque bello conflixit —; ceteras, quarum multo maior est numerus, in deditionem1 suscepit.

a)barear. h. I. et infra I 10. В 3. b) turingos A 1. 1*. 2a. 4. С 2. P.; thuringo

С1; turios В 2. с) postea A 1.3. 3a. d) propter A 3. 3a. e) ad regni от. С 2, ubi

Franc. Baioarii pot. f) pert. pot. В 2. g) equit В 1.

h) quasconiam A 3a.

i) pirinei A I. 2a. В 3. P.; pyrenei А2.Л. С \.2.J.

k) hiberem corr. hiberum С 2;

hiberium В 3.

1) nauaros A 3; naruaros corr. naruarros A 1.

m) fertillimos

A 2.

2a. n) tertose A 3; tortosae A 3a; desertosae A 2.

o) moenibus A 5. С 1. 2. J.

p)

mare A 2. 2a.

q) angusta A 1. С 2. г) tunc A 2a. В 2. s) non mod. pars. A 4.

s*)

colitur A 2.

t) hab. от. A 4. u) quamque В I.

v) positam В 1; appositum В 2.

w) datiam A 1. 3. P.; dariam В 2. x) hystriam A \. В 2; historiam A 3. С 1. 2, corr. histriam A3. С 2. у) dalmatiam A 1. 2. 3. 4. В 2. P. z) exceptis — amicitiam от.

В 1.

a) hrenum A 2. 2a. 3. В 1; renum A 1. В 2. С 2. P. b) uuisulam A 4; uuissulam

В 2.

с) oceanum A I. d) (eos В 2) tributarios В I. 2.

e) praecipui A

2.

f) Uueletabi A 2. 2a, corr. Uuelletabi A 2. g) obodriti В 2.

h) boemanni A

1.

P.

i) dedicationem A 2. 3, ea eras. A 2.

 

 

ЭЙНХАРД. Ж и з н ь KAPJIA ВЕЛИКОГО

85

 

ко та часть Галлии, что лежит между Рейном, Луарой и [Атлантическим] океаном к Балеарскому морю; часть Германии, населенная франками, называемыми восточными, что располагается между Саксонией и [реками] Дунаем, Рейном и Заале, которая разделяет туринов и сорабов; кроме того, власть королевства франков распространялась на аламанов и баваров. Карл же подчинил в упомянутых войнах сначала Аквитанию63, Гасконь и весь хребет Пиренейских гор вплоть до реки Эбро64, которая начинается у наваров и рассекает плодороднейшие поля Испании, вливаясь в Балеарское море под стенами города Тортосы65. Затем он присоединил всю Италию, протянувшуюся на тысячу и [даже] более миль от Августы Претории до южной Калабрии66, где, как известно, сходятся границы греков и беневентцев. Потом он присоединил Саксонию, которая является немалой частью Германии и, как полагают, вдвое шире той ее части, что населена франками, хотя, возможно, и равна ей по длине; после того и ту, и другую Паннонию67; Дакию, расположенную по ту сторону Дуная, а также Истрию, Либургию и Далматию, за исключением приморских городов, которыми вследствие дружбы и заключенного союза Карл разрешил владеть константинопольскому императору. Наконец, он так усмирил все варварские и дикие народы, что населяют Германию между реками Рейном, Вислой, а также океаном и Дунаем (народы те почти схожи по языку, но сильно отличаются обычаями и внешностью), что сделал их данниками. Среди последних самые замечательные: велатабы, сорабы, ободриты, богемцы; с ними Карл сражался в войне, а остальных, число которых гораздо больше, он принял в подчинение [без боя]68.

8 6

EINHARDI VITA KAROLI MAGNI

16.* Auxit etiama gloriam regni sui quibusdam regibus ac gentibus perb amicitiam sibi conciliatis. Adeo namque Hadefonsum0 Galleciaed atque Asturicae6 regem sibi societate devinxit, ut isf, cum ad eum vel8 litteras vel legatos mitteret, non aliter se apud illumh quam proprium suum appellari iuberet. Scottorum1 quoque reges sick habuit ad suam voluntatem per munificentiam inclinatos1, ut eum numquam aliter"1 nisi dominum seque subditos11 et servos eius pronuntiarent. Extant epistolae ab eis ad ilium missae, quibus huiusmodi affectus0 eorum erga ilium indicatur. Cum Aaron regep Persarum, qui excepta India totum poene tenebat orientem, talem habuit in amicitia4 concordiam, ut isr gratiam eius omnium, qui in toto orbes terrarum erant, regum ac principum amicitiae1 praeponeret solumque ilium honore ac munificentia sibi colendum iudicaret. Ac proinde, cum legati eius, quos cum donariis ad sacratissimum Domini ac salvatoris nostri sepulchrum locumque resurrectionis miserat, ad eum venissent et ei domini sui voluntatem indicassent, non solum quae petebantur fieri permisit, sed etiam sacrum ilium et salutarem11 locum, ut illius potestati adscriberetur, concessit*; et revertentibus legatis suos adiungens inter vestes et aromata et ceteras orientalium terrarum opes ingentia illiw dona direxit, cum ei ante paucos annos eum, quem tunc solum habebat, roganti mitteret elefantum*. Imperatores etiamy Constantinopolitani, Niciforus2, Michahel3 et Leo, ultro amicitiam etb societatem eiusc expetentes1

*) Wal. с. XVII: Quomodo exterarum gentium societatem etd acquirere studuerit et servare.

a) et add. В 2. b) sibi per amic. A 1. c) ahdef. В 1; adef. A 3. За. В 2; haedestinum A 5; eque add. A 2. d) gallaecie В 1; galletiae С 2; gallitiae A3. P., galliciae A 1. 2. 2a; galatiae В 2; gallatie A 4. e) asturiae A 3a; austrice В 1; austuricae corr.

astur. A 2. — sibi regem С 2.

f) is от. В 1; his A 1. 2. С 2. P. {pro В 2. lege С 2),

corr. isA\.2. g) vel. от. A

1. h) eum A 2a; apud ilium от. В 2.

i) scotorum

A \.

3. В

\. P. W., corr. scottorum A 3.

k) habuit sic A 2.

1) subditos A 2.

m) eum non nisi A 4.

n) subditus A 1; subdictos, с eras. С 2.

о) effectus A 1*.

В 2.

p) Pers. rege С 2.

q) amicitiam A 2? С 2, corr. amicitia A 2. r) his A 1.2.

3. За. С 2. P., corr. is A 2.

 

s) terr. orbe В 2. t) amicitia В 1. 2. 3.

u) saluatorem

С 2.

v) non cessit C I .

 

w) dona illi В 2.

x) elephantum A 2. 4; elefantem A 3.

С 2.

у) etiam от. A 4.

z) nicifuorus В 1; nuciforus A 1. 1 *; naiforus В 2; nichefo-

rus A 3a.

a) michael A 1. 2. 2a. 4. В 3. P.;

machahel С 2. b) ас A 1. P. c) eius

от. A 4.

d) et от. В 3b.

 

 

 

 

 

ЭЙНХАРД. Ж и з н ь KAPJIA ВЕЛИКОГО

8 7

 

16. Славу своего правления он также приумножил завязав дружбу с некоторыми королями и народами. Альфонса, короля Галисии и Астурии, он связал столь близким союзом, что тот, когда посылал к Карлу письма69 или послов, приказывал называть себя не иначе, как «принадлежащим королю». Он приобрел такое расположение королей скоттов70, плененных его щедростью, что те называли его не иначе, как господином, а себя — его подданными и рабами. Сохранились письма71, посланные от них к Карлу, в которых высказываются такие их к нему чувства. С королем Аароном Персидским72, который за исключением Индии владел почти всем востоком, Карл имел в дружбе такое согласие, что тот предпочитал его благосклонность дружбе всех королей и правителей, какие только есть в целом круге земном. Только одному Карлу он считал необходимым уделять почести и щедрые дары. И поэтому, когда послы Карла, которых тот послал с дарами к священному Гробу и месту воскресения Господа и Спасителя нашего, пришли к Аарону и сообщили ему о желании своего господина, Аарон не только позволил им сделать то, о чем они просили, но даже согласился приписать это священное место нашего спасения к владениям Карла73. Присоединив к возвращающимся послам своих, он направил Карлу замечательные дары вместе с одеяниями, пряностями и другими богатствами восточных земель [807]74. А ведь несколькими годами ранее Аарон послал ему единственного75 имевшегося у него слона, ибо Карл попросил об этом [802]76. И императоры Константинополя Никифор [802 -811], Михаил [811 - 813] и Лев [813 - 820], добровольно

I) Ср. СВЕТОНИЙ, De vita XII Caes. II [Божественный Август], 21 (3).

8 8

EINHARDI VITA KAROLI MAGNI

conpluresa ad eum misere legatos. Cum quibus tamen propter susceptum a se imperatoris nomen et ob hoc [eisb], quasi qui0 imperium eis eripered vellet6, valde suspectumf foedus firmissimum statuit8, ut nulla inter partes cuiuslibet scandali remaneret occasio. Erat enim semper Romanis et Grecis Francorumh suspecta' potentia. Unde et illud Grecum extat proverbiumk:

TON 0PANKON <PIAON EXIC™, TITONA OYK EXIC.

17.* Qui cum tantus in ampliando regno et subigendis exteris nationibus existeret et in eiusmodi occupationibus assidue versaretur, opera tamen plurima ad regni decorem et commoditatem pertinentia diversis in0 locis inchoavit, quaedam etiam consummavit. Inter quae praecipua [ferep] non inmerito videri possunt basilica4 sanctae Dei genitricisr Aquisgranis opere mirabili constructa et pons apud Mogontiacum1 in Rheno" quingentorum passuum longitudinisv— namw tanta est* ibi fluminis latitudo —; qui tamen uno, antequam decederety, anno incendio conflagravit1, necz refici potuit propter festinatum illius decessum, quamquam ina ea meditatione esset, ut pro ligneo lapideum restitueret. Inchoavit et palatia opens egregii, unum haud longe a Mogontiacob civitate, iuxta villam cuic, vocabulum est Ingilenheimd, alterum Noviomagi super Vahalem6 fluvium, qui Batavorum insulam a parte meridiana praeterfluit. Praecipue tamen aedes sacras11 ubicumque in toto regno suo vetustate conlapsas conperit, pontificibusf et patribus, ad quorum curam pertinebant, ut restaurarentur4, imperavit, adhibens curam per le-

*) Wal. с. XVIII: Quibus in locis mira opera ad decorem vel munimen regni sui molitus sit.

a) cum plures A 1; conplures — legatos от. A 2. b) sic A 1. В 1. 3; eis erasum A 1, от. A 1*. 2. 2a. 3. За. В 2. С 1. 2; ei A 4. c) qui от. В 2. 3. d) pripere A 3. e) voluisset A 2. f) susceptum A 1* g) posuit В 2. h) Franc, от. С 2. i) suscepta A I*, k) Francum amicum habeas, vicinum non habens inserit С 2. 1) Ton от.

A 3. m)

KEXIC A

3.

n)

Г. О.

E. от В 1;

TITON AOY KEXIC A 3.

TITONC2;

TITONA

A 1.

 

1*.

4. В

2; TITO N A 2a; EXICTI TON AOY

KEXIC A 3.

o) In от. A 2. 2a.

p) ita A 1. 4. В 2. (fere). 3е; от. A 1*. 2. 2a. 3. 3a.

C; fore В 1. 3ab; (cf. supra p. 90, I. 27).

q) in hac voce desinit codex A 3a. r) ge-

netr. (ut infra p. 122. I. 21) A

2; Mariae add. A 1. J.

s) aquis mirab. opere A 1.

ЭЙНХАРД. Жизнь KAPJIA ВЕЛИКОГО

8 9

искавшие с ним дружбы и союза, слали к нему многочисленных послов. Однако когда Карл принял титул императора, у них появилось опасение будто бы он хочет отнять у них императорскую власть. Тогда, чтобы у сторон не осталось никакого повода для возмущения77, Карл заключил с ними крепчайший союз. Могущество франков всегда внушало опасение римлянам и грекам. Отсюда и поговорка, существующая у греков:

ИМЕЙ ФРАНКА ДРУГОМ, НО НЕ СОСЕДОМ.

17.Хотя Карл отдавал столько сил расширению королевства

ипокорению чужих народов и постоянно был занят такого рода занятиями, в различных местах королевства он начал мно-

жество работ по украшению и благоустройству, а некоторые даже завершил78. Среди них по всей справедливости выдаю-

щимися можно назвать базилику святой Богоматери в Ахене,

^

строение удивительной работы, и мост у Могонтиака79 через

 

Рейн длиной в пятьсот шагов, ибо такова ширина реки в том

 

[месте]. Однако мост сгорел при пожаре за год до кончины

 

Карла. Мост не успели восстановить из-за скорой смерти им-

 

ператора, который задумал выстроить вместо деревянного со-

2о

оружения каменный. Он начал возводить и замечательной ра-

 

боты дворцы: один — недалеко от города Могонтиака возле

 

поместья Ингиленгейм80, другой — в Новиомаге81 на реке Ва-

25

ал, что течет вдоль южной части полуострова. Но особенно важно то, что если он узнавал о рухнувших от старости храмах, в каком бы месте его королевства они не находились, он приказывал епископам и пастырям, в ведении которых они были,

t)magontiacum corr. mogont. A 1; mogont. corr. magont. 2. 2a; magonciacum A 4.

u)hreno A 3. В 2; reno A 1. 2. 4. С 2. P. v) longitudini С 1; longitudine С 2.

w) nam от. В 1.2.3. x) ibi est A 2. y) deceret А \.Ъ. z) nam CI . a) in от. В 2. 3. b) magontiaco A 5; mogonciaca A 2; magontia A 4; magontiam В 1. с) euius A 1. 1*. 4. P. d) engilenheim A LP.; ingelenhim A 4; iugilecheim В 2; ingilenhem A 2; ingelehem A 3. e) uuahalem A 2a. С 2. f) pontifici A 5. С 1. 2. g) restauremtur В 1.

I)Cp. Annales regni Franc, (a. 813), MGH: SRG, p. 137.

II)Ср. СВЕТОНИЙ, De vita XII Caes. II [Божественный Август], 30 (2).

90

EINHARDI VITA KAROLI MAGNI

gatos, ut imperata perficerent. Molitus est et classem contra bellum Nordmannicuma, aedificatis ad hoc navibus iuxta flumina, quae et deb Gallia et de Germania septentrionalem influunt oceanum. Et quia Nordmanni0 Gallicum litus atque Germanicum assidua infestationed vastabant6, per omnes portus et ostiaf fluminum, qua8 naves recipi posse videbantur, stationibus et excubiis dispositis, ne qua hostis exire potuisset, tali munitioneh prohibuit. Fecit idem a parte meridiana in litore provinciae Narbonensis ac Septimaniae, toto etiam Italiae1 litore usque Romam contra Mauros nuper pyraticam exercere adgressosk ac per hoc nullo gravi damno vel a Mauris1 Italia vel Gallia atque Germania am Nordmannis11 diebus suis adfecta° est, praeter quod Centumcellae civitas Etruriae per proditionem a Mauris capta atque vastata est, et in Frisiap quaedam insulae Germanico litori contiguae a Nordmannis4 depraedatae sunt11.

18. Talem111 eum in tuendo et ampliandor simulque ornando8 regno1 fuisse constat". Cuius animi dotes et summamv in qualicumquew et prospero et adverso eventu* constantiam ceteraquey ad interiorem atque domesticam vitamz pertinentia iam abhinca dicere exordiarb.

a) nordomannicum A 1. 1*. 2. В 2; Nordmannicum hie et peritotum opus

Nordmanni (ut С 1 infra habet) etc. scribendum esse videtur. P.; contra nordman-

nos A 4. b) de от. С 2.

с) nordmanni С 1. J.; nortmanni A 1. P.\ nordomanni

BX.2.C2. d) infestinatione B \ . C \ .

e) uexabant A 2. 2a. f) hostia A 1. 2a. С2.

P.\ hortus В 2.

g) qui A 1. 2. P.

h) muratione A 2.

i) lit. It. A 3.

k) adgressus

A \. В \. 2; adgresus С 2.

1) It. a Mauris A 1 . 5 1.

2; 3. P. W.

m) seu A 3.

n) nordmannis h. I. et I. 18. С

\. J.\

nordomannis A

1. В 1; nardomannis В 2.

о) affecta A 1. 1*. 3. 4. p) frisie A 2.

q) nordmannis A 1. 2. В 1. 2.

r) ampliamdo

A

1; ampliendo A

1*; ampliticando A 2. 2a. s) ordinando A 4.

t) regno В 2.

u) prestat A 1.

v) summo В 2.

w) quacumque A 1 *.

x) aduentu В 2; mira licet

post lineae superimpositum A 1.

y) hie incipit codex В 1*; cetera quae В 1. la. 2.

3.

z) curam В 3.

a) hinc A 1. 2., corr. abhinc А 1. b) exordior В 2.

 

Соседние файлы в предмете [НЕСОРТИРОВАННОЕ]