Псіхалагічныя перадумовы рэдактарскага аналізу.

Умовы: 1. аўтар-рэд-р- чытач. Праўкі ўзгоднены з аўтарам і абгрунтаваны. Калі не, аўт. можа іх не прыняць. Карэктнасць, далікатнасць, не абраджаць аўтара. 2. Цэласны тэкст як адзінка кампазіцыі. Межы рэд. умяшальніцтва ў тэкст. : неабыякавасць да праўкі, выразнік пэўнай грамадскай цікавасці(грам.); ажыццяўляе пэўную эстэтычную праграму – даводзіць тэкст да парадку( эстэтычны); не “падаўляць” асобу аўтара, сумесная праца(этычны). 3. Грунтуючыся на агульных палажэннях псіхалаогіі, схема.

Псіхалагічныя перадумовы-этапы рэд. працы – віды прачытання тэксту-віды правак;

1. Атрыманне інфармацыі – знаемства рэд-ра з творам-азнамянальнае прачытанне;

2. Пастаноўка задач – пастаноўка задач рэдагавання – паглыбленае прачытанне;

3. Стварэне мадэлі паводзін і схемы магчымых вынікаў – вызначэнне калектыўных дзеянняў у залежнасці ад задач – праўка-вычытка;

4. Дзеянні і вынікі, адпаведны ім – працэс праўкі – кантрольнае(шліфаванае чытанне) – праўка-апрацоўка.

Перадумовы псіхалагічнага ўспрымання тэксту:1. Устаноўка на свядомае стаўленне да разумення тэксту, аўтарскай працы, уласнай працы. Неабходна зразумець аўтарскую пазіцыю, стыль, індывідуальную манеру пісьма. 2. Кантроль як важнейшая задача р. пад час яго працы з тэкстам. Для аўтара р. – чытач, дл чытача – прадстаўнік яго інтарэсаў: давер, спадзяванне, што ён зробіць тлумачэнні, дасць ацэнку тэксту наяго розных узроўнях, давнр да фактычнага матэрыялу. 3. Праца ва ўмовах камп’ютэрызацыі інф. тэхн. Працэс стаў больш хуткім, кароткім па часе.

Метадалагічныя асаблівасці крытычнага агляду розных відаў мастацтва

Крытыка карыстаецца метадамі публіцыстыкі, і метадамі характэрнымі навукам аб мастацтве, літаратуры, псіхалогіі, філасофіі. Г. Зн Крытыка карыстаецца медадамі літаратуразнаўства, мастацтвазнаўства, эстэцікі, і інш.

У заежнасці ад віда мастацсва у крытыкі есць да іх свае метадалагічныя падыходы.

1) Літаратура – слова гэта пачатак і суправаджэнне іншых форм творчасці, яна разннабразна па стылям, сюжэтам і г.д. Літаратураа гістарычна- зменлівая , змяняюцца аб’екты і формы іх адюстравання , сродкі і характар паэтыкі , сама літ-ра убірае у сабе элементы іншых відаў мастацтва.

2) Тэатр- яго аснова драматычнае дзейства. Там яднаюцца архітэктура ( дэкарацыі) Жівапіс ( сценаграфія) , мызыка, кастюмы, харэаграфія. Крытык павіненн улічваць – драма на сцэне ці камедыя, трагедыя ці пафас, трактоўку пьесы рэжісёрам, сцэнічный воблік дзейства.- гэта спецыфіка аналізу тэатральнага мастацтва.

3) Архітэктура- гэта і маствацтва будовы палацаў, храмаў, тэатраў , і матэрыяльнае наваколе , створанае для практычнага існавання чаавека. АРХ. Выкарыстоўвае скульптуру і прыкладное мастацтва , паппарыдкоўвае іх сваім задачам- гэта таксама трэба улічваць.

4) Дэкаратыўна-рпрыкладное мастацтва- шырока выкарстоўваецца ў а-рхітэктуры,, З яе дапамогай асваіваюцца палацы, будоўлі, плошчы, вуліцы. Д.П.М. стварае эстэтычнае наваколле чалавека, выкарыстоўвае панно, роспіс, скуьптуры малых формаў і г.д.

5) Жывапіс – двухмерное ізображеніе на плоскости предметов , картин реального мира, или воображаемого. Преимущество в зримости нагдядности, Различают станковую и монументальную Ж., натюрморт и портрет, жанровый рисунок и анималистику.

6) Графика – рназновидносць живописи , в основе кот. чнткая линия , лаконизм и выразитильность , контрастность инейного рисунка. Графика предназначена для тиражирования , используется при книгопечатании, издании плакатов , существует и как искусство нефунсциональное.

7) Скульптура – изображение в простанстве ( трехмерное) . Образ объемный, приближенный к модели или обобщенный . У С. Обзор круговой, можно смотреть в динамике. Выразительные средства- форма , линии, фактура материала. Часто вступает в синтез с архитектурой.

8) Фотография- искусство светотени, цвета и ракурса, основано на технике.Есть постановочная фотка, кот. выпоняется художественными средствами.

9) Хореография- искусство танца, пластики , движения, рисунка,. Выражает эмоции и понятия. Жанры- классический танец, народный, характерный, спортивный. Для критика важно это различать.

10) Цирк- искусство самовыражения – средства- технические, подчиненые выполнению трюка, циркового номера.

11) Эстрада- слово, манера , исполнитель, техника- в синтезе создают особую форму художественно-публицистического осмысения реальности и общения с публикой.

12) Музыка – искусство богинь- образы создаются с помощью сочетания звуков- мелодии, гармонии, ритма, тонаьности. Основа муз. образа- мелодия, её разработка. Муз. мастерство испольнителя, дирижера, оркестра и т..д.

13) Кинематография – соединения картинки, двитения , техники и творчества. 4 вида- док. кино, популярное, мультипликационное, игровое кино. Соединяет все другие виды искусства.

14) Радио- техника и звук Образ – слово с различными интонациями.

15) Телик- средство прямой коммуникации, искусство основанное на одновременности событий и его восприятия, эффекте безусловности.

16) Дизайн – искусство конструирования.

Искусства, кот. появились относительно недавно больши синтезируются, появляются новые подвиды, ( например телеспектакль). Каждый вид критики взаимодействует с другими, учитывает их достижения.