Добавил:
Upload Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:
история белорусии.doc
Скачиваний:
10
Добавлен:
15.11.2019
Размер:
645 Кб
Скачать
☆

27. Беларусізацыя 20-х гт. Развіццё культуры ў 30-я гг.

Беларусізацыя — комплекс мер па адраджэнмю беларус-кай мовы і літаратуры, нацыянальнай культуры і ў цэлым беларускага этнасу. Гэта перважны накірунак нацыянальнай палітыкі ў БССР у 20-я гг. Афіцыйна пачала праводзіцца з ліпеня 1924 г., калі ствараецца Цэнтральная камісія па правядзенню беларусізацыі. Яе ўзначаліў відны дзеяч БССР А, Хацкевіч, які бачыў асноўную задачу беларусізацыі ўтым, каб «прыстасаваць дзяржаўны апарат, школы, мастацтва, літаратуру для абслугоўвання масы насельніцтва на яе роднай мове».

Перадумовы беларусізацыі:

1) пераход да новай эканамічнай палітыкі;

  1. палітычная амністыя (1923) для тых беларускіх дзеячаў, якія не выступапі са зброяй у руках супраць савецкай улады, гуртаванне беларускіх нацыянапьных сіл;

  2. уз'яднанне ўсходняй часткі Беларусі;

  3. пачатак дзейнасці даследчых (Інбелкульт) і вышэйшых навучальных (БДУ) устаноў.

Асноўныя мэты беларусізацыі: пашырэннё сферы ўжытку беларускай мовы, развіццё беларускай культуры, вылучэнне на кіруючыя пасады тых, хто валодаў беларускай мовай.

Палітыка беларусізацыі спрыяла развіццю беларускай культуры, мовы, узмацненню нацыянальнай свядомасці бе-ларусаў. Узніклі літаратурныя аб'яднанні «Маладняк», «Уз-вышша», «Полымя». Праваднікамі палітыкі беларусізацыі былі Я. Колас, Я. Купала, М. Чарот, К. Чорны, М. Лынькоў і інш. Да канца 20-х гг. на беларускую мову выкладання было пера-ведзена каля 80% сярэдніх школ. Адкрываюцца ў БССР тэ-атры, вышэйшыя навучальныя ўстановы, плённа працуюць кампазітары. У 1928 г. была арганізавана студыя мастацкіх фільмаў «Савецкая Беларусь».

Беларусізацыя атрымала моцную падтрымку насельніцтва. Але ў канцы 20-х — пачатку 30-х гг. пад выглядам барацьбы з «нацыянал-дэмакратычнымі ўхіламі» яна была згорнута. Па беларускай інтэлігенцыі быў нанесены вялізарны ўдар. Са спы-неннем беларусізацыі пачалася «контрбеларусізацыя». Скараці-лася рэзка колькасць беларускамоўных школ, зменшылася выданне кніг і газет на бёларускай мове.

Аднак і ў гэтых умовах беларуская культура працягвала развівацца. К канцу 30-х гг. у асноўным бьШа ліквідавана непісьменнасць. Колькасць пісьменных узрасла з 60% у 1927 г. да 90,8% у 1939 г. У 1925 г. было ўведзена абавязковае, пачатковае, а ў 1930 г. і сямігадовае навучанне. У рэспубліцы ўзнікла сетка рабфакаў. Была арганізавана падрыхтоўка ўлас-ных навуковых кадраў. Сапраўдным цэнтрам навуковага жыц-ця стала Акадэмія навук БССР.

У літаратуры і мастацтве зацвярджаўся прынцып сацыя-лістычнага рэалізму.

Пашыралася сетка прафесійных драматычных тэатраў. У іх сценах вырасла шмат таленавітых акцёраў (Б. Платонаў, Г. Гле-баў, Л. Ржэцкая і інш). Была адкрыта Беларуская дзяржаўная кансерваторыя і створаны оперы «Міхась Падгорны» Я. Цікоцкага, «У пушчах Палесся» А Багатырова, «Кветка шчасця» А. Туранко-ва, першы нацыянальны балет «Салавей» М. Крошнера.

Захоўвалася і развівалася народная творчасць.

Аднак развіццё культуры БССР у 30-я гг. праходзіла супярэджліва. Афіцыйныя ўлады адсякалі ўсё тое, што, на іх погляд, перашкаджала працэсу станаўлення культуры «сацы-ялістычнай па зместу і нацыянальнай па форме». Пачаўся працэс страчвання нацыянальных традыцый, абрадаў, звыча-яў. Культура ў 30-я гг. была пастаўлена ў БССР пад кантроль дзяржавы.