9. System amerykański (na czym polega, wady I zalety)

WEDROWANIE DO OKOLA s zef – 50- 80% czasu pracy spędza wśród pracowników, efekty takiego systemu:

1pracownik czuje się zauważony i motywuje go to do pracy

2 pracownik ma wyróżniać się kreatywnością i innowacyjnością i w tym systemie pracownik ma szansę bezpośrednio iść z tym do szefa (skraca drogę od pomysłu do przemysłu

3wg statystyki 20 – 50% czasu szef przeznacza na rozwiązywanie konfliktów, s zef może tu zauważyć rodzące się nieporozumienia i rozwiązać je w zarodku

4przy taki m systemie zarządzania pewne pośrednie szczeble mogą być zredukowane, co obniża koszty zarządzaniaSystem ten jest dobry, gdy:

1szef ma kompetentnych zastępców, którzy są go w stanie zastąpić, podczas gdy 50 – 80% czasu spędza on z pracownikami

2prestiż, uznanie pracowników Zarządzanie przez wędrowanie – ma to korzenie w Japonii, proces przygotowania decyzji jest dłuższy, ale realizacja zadań jest krótsza. W Polsce ten system jest rzadko praktykowany. Szef ponad 50 % czasu spędza wśród załogi. Z uwa gi, że zwykle szef 20 – 50 % czasu spędza na rozwiązywaniu konfliktów to ta stratę to tą stratę rekompensuje sobie w ten sposób , że w kontaktach z pracownikami ma szansę gasić nieporozumienia w zaro dku, dzięki czemu firma nie ponosi strat a on nie marnuje czasu.

Po wtóre pracownik łatwy kontakt z szefem odbiera motywójąco. Po trzecie pracownik ze swoimi pomysłami na lepszą organizację swojego stanowiska pracy może wprost udać się do szefa a ten szybko dobry pomysł wprowadzi w życie. Zwykle dobre pomysły nie docierają do szefa lub są oblepiane prze przypisanych współautorów, czyli mamy trzeci zysk, wymagamy ludzką kreatywność, co dzisiaj jest szczególnie ważne. System ten umożliwia spłaszczenie struktury organizacyjnej, wycinamy pośredni poziom zarządzania prze, co obniżamy koszty zarządzania warunkiem powodzenia tej metody jest, aby najbliżsi współpracownicy szefa byli wstanie g o zastąpić, kiedy on jest w śród pracowników. Wiele firm amerykańskich osiągnęło sukces poprzez stosowanie tej met ody.

10. Style zarządzania

Anemiczny( nie interesuje się efektami pracy i stosunkami)

Odpowiada całkowitej obojętności menedżera, który pozostawia swym podwładnym pełną swobodę.

Klubowy (uwielbiany)

Cała uwaga zarządzającego przedsiębiorstwem jest skierowana w nim na stworzenie miłej atmosfery pracy i na zrozumieniu pracowników (a nie na dbanie o wydajność ich pracy i o rezultaty).

Autokratyczny (skoncentrowany na szefie)

Stanowi przeciwieństwo klubowego, tu pracownicy bowiem nie są traktowani jak ludzie, ale jak „żywe maszyny”; cała uwaga menedżera jest skierowana wyłącznie na wydajność pracy jego podwładnych, którym nie pozostawia się żadnej swobody działania.

Stosowany, gdy:

- zadania są ściśle ustalone , jasno sprecyzowane (proste lub wymagają precyzyjnej koordynacji)

- podwładni oczekują takiego sposobu kierowania.

- istnieje konieczność szybkiego i zdecydowanego podejmowania decyzji.

- duże ryzyko zagrożenia popełnienia błędu wymagają ciągłych decyzji kierownika.

Zalety

1. umożliwia władcze kierowanie nad całością

2. zapewnia krótki czas podejmowania decyzji

3. pozwala na precyzyjne zidentyfikowanie osób odpowiedzialnych za realizację danego zadania

4. daje możliwości sprawnej koordynacji zadań

5. nie wymaga zbyt dużych zdolności interpersonalnych

Wady

1. ogranicza samodzielność podwładnych (wymaga od kierownika wnikania w szczegóły działania

podwładnych)

2. nie sprzyja angażowaniu podwładnych w realizacji zadań

3. ogranicza inwencję twórczą pracowników

4. wymaga stałego nadzoru i kontroli, precyzyjnego stawiania zadań.

5. zwalnia podwładnych od odpowiedzialności

6. nie umożliwia pełnego wykorzystania wiedzy i umiejętności pracowników

Harmonijnego współdziałania

Zapewnia on zarówno maksimum produktywności, ja i pełne zrozumienie pracowników; innymi słowy – praktykujący ten styl menedżer troszczy się nie tylko o normy produkcyjne, ale dba także o stworzenie atmosfery sprzyjającej komunikacji międzyludzkiej.