13)Міжасабовыя зносіны ў малых групах. Канфлікты, аптымізацыя сац-псіхал.Клімату ў класе.

Малая група - гэта група нешматлікая па складзе ўдзельнікаў, ад 2-ух да 30-40 чал,аб'яднаны цесным зносінамі і агульнай сумеснай дзейнасцю. Адукацыя і развіццё малой групы: 1) працэс знаёмства - людзі вывучаюць 1 аднаго; ў ходзе зносін ажыц-ца першасная адаптацыя людзей.2) перыяд першаснага збліжэння членаў групы - будуецца сістэма міжасобасных адносін, фар-ца груп.нормы,кантакты людзей ужо прадуманы,адбываецца шмат канфліктаў. 3) стадыя фарміравання актыву групы. Канфлікты паступова спыняюцца. Зносіны становіцца адкрытым. З'яўляецца групавая згуртаванасць і салідарнасць..4) з'яўляецца адчуванне «МЫ» - падтрымліваюцца ўсімі адзіныя групавыя мэты і інтарэсы. Міжасабовыя адносіны можна разглядаць як фактар ​​Ψ-га «клімату» групы. Эмацыйная аснова міжасабовых адносін азначае, што яны ўзнікаюць, і складаюцца на аснове пэўных пачуццяў, якія нарадж-ца ў людзей па адносінах 1 да аднаго.

К. у малой групе - гэта сутыкненне процілегла накіраваных інтарэсаў, мэтаў, поглядаў, успрымаецца чалавекам як значная для яго Ψ -ая праблема, якая патрабуе свайго вырашэння і выклікае актыўнасць, накіраваную на яго пераадоленне. Апанентамі ў дадзеным канфлікце могуць выступаць: 1.асобныя члены групы, 2.асобныя групоўкі ўнутры яе, 3.член групы і астатняя яе частка. К. могуць адбывацца ў такіх мал.групах, як: 1.сям'я, 2.подростово-юнацкія групы, 3. рабочыя групы, 4.камітэты і групы па вырашэнні праблем, 5.трэнінгавыя і тэрапеўтычныя групы. К. у групе можа ўзнікаць на аснове:.асабістага канфлікту , міжасабовага канфлікта,.канфлікту прыналежнасці (прыналежнасці да падгрупе),міжгрупавога канфлікту, сацыяльнага канфлікту (наступствы сацыяльнага ціску). Наступствамі к. ў групе могуць быць: 1. Адукацыя падгруп. 3. Арганізацыйныя змены ў групе. 4. З'яўленне або змена кіраўніка. 5. Распад групы. Формы завяршэння канфлікту ў малой групе: Без прыцягнення трэцяй асобы: 1. гвалт, 2. раз'яднанне, 3. прымірэнне. З прыцягненнем трэцяй асобы: 1. гвалт, 2. сацыяльны ціск, 3. Суд.

Фактары, якія ўплываюць на стан псіхалагічнага клімату: фактары макраасяроддзя і мікраасяроддзя, асабістыя якасці членаў калектыву і стыль кіраўніцтва. Найважнейшымі прыкметамі спрыяльнага Ψ -га клімату калектыву з'яўл: давер і высокая патрабавальнасць членаў гр.; добразычлівая і дзелавая крытыка; адсутнасць ціску наст. на вучняў і прызнанне за імі права прымаць значныя для групы рашэнні; дастатковая інфармаванасць членаў вучнёўскага калектыву аб яго задачах; задаволенасць прыналежнасцю да калектыву.

14.

15. Фактары, заканамернасці і рухаючыя сілы псіхічнага развіцця.

Развіццё псіхікі дзіцяці - складаны працэс паспявання і ўскладнення псіхічных функцый і асобы, які адбываецца пад уплывам шэрагу фактараў - спадчынна-біял-х і сац-х (выхавання, навучання, уплыву навакольнага асяроддзя). На працягу жыцця дзіцяці яго псіхіка знаходзіцца ў працэсе бесперапыннага развіцця, якое працякае не заўсёды раўнамерна.

 Рухаючыя сілы Ψ-га раз-ця:супярэчнасці паміж новым і старым, якія ўзнікаюць і пераадольваюцца ў працэсе навучання, выхавання і дзейнасці(растуць патраб-ні з боку грамадства, калектыву, дарослых і наяўным узроўнем Ψ-га развіцця і т д). Яны хар-ны для ўсіх узростаў, але набываюць спецыфіку ў залежнасці ад узросту, у якім яны праяўляюцца. Напр.:у мал.школ.існуе супярэчнасць паміж гатоўнасцю да самастойнай валявой дзейнасці і залежнасцю паводзін ад наяўнай сітуацыі. Для падлетка найбольш вострыя супярэчнасці паміж яго самаацэнкай і ўзроўнем дамаганняў,; супярэчнасць паміж патрэбай ўдзельнічаць у жыцці дарослых у якасці паўнапраўнага члена і неадпаведнасцю гэтага сваіх магчымасцяў. Дазвол гэтых супярэчнасцяў адбываецца праз фарміраванне больш высокіх узроўняў Ψ-ай дзейнасці. У выніку дзіця пераходзіць на больш высокі узровень Ψ-га развіцця. Патрэба задавальняецца - супярэчнасць здымаецца. Але задаволеная патрэба нараджае новую - развіццё працягваецца.На псіхічнае развіццё дзейнічаюць наступныя фактары:• спадчыннасць;• асяроддзе;• актыўнасць (дзейны стан арганізма, звязанае з умяшаннем у навакольнае асяроддзе з мэтай яе змены ў адпаведнасці з патрэбамі);• выхаванне і навучанне (мэтанакіраваны і арганізаваны працэс фарміравання розных бакоў асобы). Заканамернасці псіхічнага развіцця:• цыклічнасць(чаргаванне перыядаў ўздыму і згасання);• Нераўнамернасць;• «Матамарфозы»(ператварэнняў адной формы псіхічнай жыцця ў іншую);• Сэнзітыўнасць(залежыць ад падвышанай успрымальнасці псіхікі да педагагічных уздзеянняў);• Кампулятыўнасць (вынік развіцця кожнай папярэдняй стадыі ўключаецца ў наступную, пры гэтым пэўным чынам трансфармуюцца).

16.

17 Перыядызацыя псіхічнага развіцця (ПР)і яе падставы.

Перыядыз. ПР – разгляд ПР ч-ка як працэсу перахода з аднаго п-ду на іншы. Перыядызацыя па Выгоцкаму (галоўны крытэрый – крызісныя стадыі). Крызіс – непрацяглыя бурныя стадыі, на працягу якіх адбываецца значныя зрухі ў развіцці. Пер-цыя 1)крызіс навароджанасці (дзіцячы ўзрост: 2м.-1г.); 2)крызіс аднаго г. (ранняе дзяц-ва: 1-3г.); 3) крызіс 3-ох г. (дашкольны ўзрост: 3-7); 4)крызіс 7л. (школьны ўзр-т: 8-12); 5)к-с 13л. (пубертатны ўзр-т:14-17), які заканчваецца кр-сам 17л. Агульныя заканамернасці ПР: а) цыклічнасць – тэмп і змест змяняюцца ў часе жыцця. П-ды інтэнсіўнага раз-ця змяняюцца п-дамі замядлення і затухання. б) нераўнаважнасць – розныя бакі асобы разв-ца неўраўнаважана і непрапарцыянальна. в) спалучэнне працэсаў эвалюцыі і інвалюцыі – пад час раз-ця тое, што было развіта на папярэдніх стадыях, або адмірае, або пераўтвараецца. Перыядызацыя па ДБ.Эльконіну: 1)ранняе дзяц-ва: а)маленства, да 1г.; ввд: непасрэдна-эмацыйныя зносіны з дарослымі; з-чы: засваенне першых норм адносін з людзьмі. б) ранняе дзяц-ва, ад 1-3, ввд: прадметна-маніпулятыўная дз-сць; з-чы:засваенне грамадска выпрацаваных сп-баў дзеянняў з прадметамі. 2)дзяцінства: а)дашкольнае дз-ва, 3-6(7), ввд: ролевая гульня, з-чы: асваенне сац. роляў, узаемаадносіны п/ж людзьмі; б)малодшы школьны ўзрост, 6(7)-10(11), ввд: вучэбная дз-сць; з-чы: засваенне ведаў, інтэнсіўнае раз-цё інтэлектуальнай сферы. 3) “падлеткавы п-д”: а) падлеткавы узр-т, 10 (11)-13 (14), ввд: інтымна-асобістыя зносіны; з-чы: зас-не норм адносін п/ж людзьмі; б) ранні юнацкі ўзр-т, 13 (14)-16 (17), ввд: вучэбна-прафесійная дз-сць, з-чы: засваенне прафес. ведаў і ўм-няў..

Перыядызацыя па Блонскаму: крытэрый - з’яўлення /змена зубоў (бяззубае дзяцінства, дзяцінства малочных зубоў, перыяд карэнных зубоў)