3. Narodowa Strategia Wzrostu Zatrudnienia I Rozwoju Zasobów Ludzkich w latach 2000-2006

Narodowa Strategia Wzrostu Zatrudnienia i Rozwoju Zasobów Ludzkich w latach 2000-2006 jest kontynuacją zamierzeń realizowanych w ramach wcześniejszych programów rządowych dotyczących rynku pracy, ale zawiera też nowe propozycje działań, wśród których jednym z bardzo istotnych jest stworzenie odpowiednich warunków dla funkcjonowania i kształtowania elastycznego i efektywnego modelu kształcenia ustawicznego.

4. Strategia Informatyzacji Rzeczypospolitej Polskiej - ePolska

Dokument ten jako jeden ze swych celów priorytetowych zakłada dążenie do powszechnej umiejętności posługiwania się teleinformatyką, w szczególności poprzez rozwijanie oferty edukacyjnej z zakresu informatyki zarówno w ramach kształcenia formalnego, jak i w kształceniu nieformalnym, skierowanym głównie do osób pracujących.

5. Wspólna Ocena Założeń Polskiej Polityki Zatrudnienia (jap)

Rząd Polski oraz Komisja Europejska (Dyrekcja Generalna Zatrudnienia i Spraw Socjalnych) dokonały wspólnej oceny krótkoterminowych priorytetów polskiej polityki zatrudnienia oraz rynku pracy. Określono listę głównych priorytetów, wśród których znalazły się:

• kontynuacja reformy edukacji oraz osiągnięcie związanych z tym celów wzrostu poziomu wykształcenia ogólnego populacji osób dorosłych;

• rozwój kształcenia ustawicznego w ramach spójnego systemu i przy zaangażowaniu partnerów społecznych.

6. Memorandum dotyczące kształcenia ustawicznego - Komisja Wspólnot Europejskich Bruksela, 30 października 2000 r.

Kształcenie ustawiczne jest przedmiotem zainteresowania również instytucji europejskich. Zgodnie z zapisami Memorandum wskazane zostało, że edukacja i szkolenie trwające przez całe życie to najlepszy sposób, by sprostać wyzwaniom przynoszonym przez zmiany. Wykorzystanie tych czynników staje się koniecznością w społeczeństwie opartym na wiedzy.

7. Deklaracja Kopenhaska

Deklaracja Europejskich Ministrów ds. Kształcenia Zawodowego i Szkoleń oraz Komisji Europejskiej, uzgodniona w Kopenhadze w dniach 29-30 listopada 2002 r., w sprawie zwiększonej współpracy europejskiej w dziedzinie kształcenia zawodowego i szkoleń wskazywała, że strategie kształcenia ustawicznego oraz mobilności mają zasadnicze znaczenie dla promocji zwiększania zatrudnienia, aktywnego obywatelstwa, zwalczania zjawiska marginalizacji społecznej i rozwoju osobistego. Głównym wyzwaniem dla europejskich systemów kształcenia zawodowego i szkoleń oraz dla wszystkich zainteresowanych stron jest stworzenie Europy opartej na wiedzy i zapewnienie powszechności dostępu do rynku pracy.

8. Strategia Lizbońska

Strategia Lizbońska to przyjęty na okres 10 lat plan rozwoju dla Unii Europejskiej, zatwierdzony w Lizbonie w 2000 roku przez Radę Europejską. Zakłada on, że celem krajów Europy powinien być szybki i konkurencyjny, w stosunku do Stanów Zjednoczonych, wzrost gospodarki. Szczególny akcent położony jest na rolę badań naukowych, zwłaszcza dotyczących znaczących, nowoczesnych technologii i dziedzin wiedzy. Projekt ten uważany jest za najbardziej kompleksowy i długofalowy program społeczno – ekonomiczny dla krajów Unii Europejskiej. Jednym z elementów Strategii jest nowe podejście do problematyki kształcenia ustawicznego. Zostało to spowodowane skalą i tempem zachodzących zmian gospodarczych i społecznych oraz przechodzeniem do społeczeństwa opartego na wiedzy, jak również silną presją demograficzną będącą pochodną starzenia się społeczeństw w Europie. W tym właśnie kontekście UE nadała priorytetowe znaczenie koncepcji „uczenia się przez całe życie”, zaś Komisja Europejska zobowiązała się wspierać współpracę europejską w tej dziedzinie.