Шулай атышалар.

Аллағыуат. (Атыуҙан туҡтап) Беҙҙең менән булғың киләме? (Үҙе Салауатҡа ҡарай. Салауат уҡ ата.)

Сәлим. Нисек?

Аллағыуат. (Сәлимдең янына яҡын килеп) Салауат риза булһа, мин риза. Әйҙә әйтәйек!

Сәлим. Әй, минең кеүек уҡты сәпкә тейҙерә белмәгәнде...

Аллағыуат. Улай тимә әле. Һин Салауатҡа үҙең әйт! Ул ҡыйыу егеттәрҙе ярата.

Сәлим. Әллә...

Аллағыуат. Әйт, үкенмәҫһең. (Салауатҡа) Салауат, Сәлимдең һиңә бер һүҙе бар!

Салауат атыуҙан туҡтап.

Салауат. Йә!

Сәлим. Салауат! Мин...мин башҡа Хәкимдәр менән булмайым! Һеҙҙең менән булам.

Салауат. Һин шәп егет, Сәлим! Әлегә бергә йөрөтөрбөҙ. Тик Хәким менән дуҫлашмаһаң ғына. Мин бит бында бер үҙем түгел. Ана, Аллағыуат ни тиер?!

Аллағыуат. Мин риза, Салауат! Аҙаҡ Зөбәйерҙән һорарбыҙ! (дуҫының бергә булырына ҡыуанып) Кил, Сәлим! Һинең сират! (атырға саҡыра)

Салауат менән икәүләп Сәлимгә уҡ атырға өйрәтәләр.

Салауат. Төҙләгәндә уҡ башағын сәптән саҡ ҡына юғарыраҡ төҙә. Уҡ башағы аҫҡа тарта ул. Тимер бит. Ауыр.

Аллағыуат. Уң ҡулыңды ҡалтыратма!. Ара яҡын. Керешеңде бик ныҡ тартма! Йә, төҙәнеңме? Ат!

Сәлим ата. Торонбаш ҡолай.

Аллағыуат. Ур-ра! Тейҙе!

Салауат. Сәлим! Бына күрҙеңме? Гел дә шулай атһаң, һинән көслө уҡсы сығасаҡ.

Аллағыуат. Ә-й, сыпсыҡ атырға онотоп ҡуймайыҡ. Балапанға. (Серҙе сискәнен иҫенә төшөрөп, ҡапыл Салауатҡа ҡарай. Салауат, ниңә серҙе асаһын, тигәндәй уға шелтәле ҡарай.)

Сәлим. (ғәжәпләнеп) Балапан?

Салауат. (һүҙҙе икенсегә бороу өсөн) Ә-ә-ә, эйе, атайым бөркөт балаһына сәпсек атып алып ҡайт, тигәйне шул. Әйҙә, асыҡҡараҡ сығайыҡ та.

Аллағыуат. Ана, бер ҡош. Атып ҡарайыммы?

Салауат. Ат, ат. Алғараҡ төҙә. Ҡош шәп оса.

Ата. Теймәй.

Сәлим. Их, теймәне!

Салауат. Ҡана, үҙем атайым әле?! (Ата)

Аллағыуат. Тейҙе, тейҙе! Ур-ра!

Сәлим. Ҡайҙа?

Аллағыуат. Ана, ҡош таш кеүек аҫҡа төшә.

Сәлим. Вәт шәп!

Аллағыуат ( һыҙғырып) Салауат булһын да тейҙермәһен инде. Беҙҙең Салауат шулай ул, Сәлим!

Салауаттың арҡаһынан ҡағалар.

Салауат. Ҡоштоң ҡайҙа төшкәнен иҫләнеңме, Аллағыуат.

Аллағыуат. Эйе.

Салауат. Беләһегеҙме, егеттәр! (Аллағыуатҡа мәғәнәле ҡарап) Һунар бөркөттәре ошолай атып ҡолатҡан ҡошто ергә төшмәҫ борон һауала уҡ тотоп алып хужаһына килтерә, ти. Әле теге сәпсекте ҡасан табабыҙ, билдәһеҙ.

Аллағыуат. Әллә уҡ-һаҙаҡтарҙы ошонда ғына йәшереп китәйекме?

Салауат. Була инде. Иртәгә тағы килербеҙ. Сәлимгә өйрәтәһе бар бит әле. Әйҙә бынау ҡыуаҡ артына һалайыҡ та...

Аллағыуат менән Салауат ян-уҡты йәшерәләр.

Аллағыуат. Сәлим, әйҙә киттек, ҡошто табайыҡ!

Сығалар.

5-се күренеш.

Шомло көй яңғырай. Тирә-яҡҡа ҡарана-ҡарана Шәриф сыға. Ҡыуаҡ арттарын тикшереп сыҡҡас, ымлап Хәкимде саҡыра. Хәким инә. Ҡулында ҡара сепрәк менән ҡапланған ситлек. Улар балапанды урлағандар. Хәким ситлекте бер ҡыуаҡ төбөнә ҡуя ла үҙе янына ултырта.

Шәриф. Әйҙә шәберәк! Күреп ҡалһалар?!

Хәким. Туҡта! Саҡ ҡына ял итеп алайыҡ! Итегемдең силғауы төйөлгән... Тәҡәт ҡороно... ( Ултырып итеген сисә башлай)

Шәриф. Бынау көндә итек кейәләрме ни?

Хәким. Кейҙем шул. Атайым Асманды тышап ебәрергә ҡушҡайны. Кисеү аша сығырға бит... (Аяғына силғауҙы урай башлай. Хәмит ситлек янына килә)

Шәриф. Һин бәхетле. Һинең Асманың бар. Минең шундай толпар атым булһа бер нимәгә лә ҡайғырмаҫ инем.

Хәким. Ниңә, Асман минеке генә түгелсе.

Шәриф. Барыбер. Атайың һиңә уны менеп йөрөргә бирә бит. (ситлекте асырға итә). Исмаһам ошондай бөркөт балаһы ғына булһын ине. Һунарға йөрөр инем.

Хәким. ( Уның ҡулына һуғып) Асма, бөркөттө! Яҡтыны күрһә ҡысҡыра башлар. Тотолабыҙ бит!

Шәриф. Тереме тип ҡарайым ғына тигәйнем.

Хәким. Хәҙер беҙҙеке инде ул.

Шәриф. Вәт ҡылдыҡ Салауаттарға, эйеме?!

Хәким. Ә һин бөркөттөң Салауаттарҙыҡы икәнен аныҡ беләһеңме?

Шәриф. Һуң?! Ул мәмерйәне аҙна буйы күҙәттем дә. Етмәһә, эстә Салауаттың күлдәгенән ишелгән арҡан бар ине.

Хәким. Ул күлдәктең Салауаттыҡы икәнен ҡайҙан белдең?

Шәриф. Бәй-бәй, уныҡы кеүек күлдәк башҡа малайҙарҙа юҡ та. Атаһы старшина булғас Ырымбурҙан ғына килтертә ти кейемде?

Хәким. Йә, ярай. Гел Салауаттар ғына әллә кем булып йөрөмәһендәр әле.

(Итеген кейеп атлап ҡарай. Бер ерен оҡшатмай. Кире ултыра. Итеген сисә) Әһә, теге кисеүҙе кискәндә табаныма таш ҡыҫылған икән. Нимә төртә, тием. (Тирә-яғына ҡаранып нимәлер эҙләй) Шәриф, берәй ағас ботағы килтереп бир әле. Мин итекте сискәнмен.