- •Polityka zagraniczna (pz) – podstawowe pojęcia
- •Opcja euroatlantycka – stosunki z nato, Unią Europejską, Unią Zachodnioeuropejską I Radą Europy (po 2003 r.)
- •2.Jakie są uwarunkowania polskiej polityki zagranicznej w 2012?
- •3.Na czym ma polegać konkurencyjność, solidarność I otwartość w polskiej polityce zagranicznej?
- •4.Jakie są główne kierunki polskiej polityki zagranicznej w Europie (zachód, wschód, północ, południe)?
- •5.Jakie są główne kierunki polskiej polityki zagranicznej jeśli chodzi o państwa pozaeuropejskie?
- •Współpraca regionalna – Grupa Wyszehradzka, Inicjatywa Środkowoeuropejska, współpraca bałtycka, euroregiony.
- •Polityka wschodnia.
- •Rola Polski w kbwe/obwe I Organizacji Narodów Zjednoczonych.
- •Proszę opisać główne inicjatywy Polski na forum kbwe/obwe
4.Jakie są główne kierunki polskiej polityki zagranicznej w Europie (zachód, wschód, północ, południe)?
Zachód
Polska uważa Niemcy i Francję za swoich kluczowych partnerów politycznych i gospodarczych na kontynencie i zamierza utrzymać osiągnięty poziom dynamiki stosunków dwustronnych. Jednym z najważniejszych celów na lata 2012-2016 jest utrzymanie wysokiego poziomu współpracy gospodarczej i inwestycyjnej z tymi państwami. Niemcy są najważniejszym partnerem Polski w relacjach dwustronnych, odbiorcą ponad jednej czwartej polskiego eksportu i głównym płatnikiem netto do budżetu UE. W perspektywie lat 2012-2016 rozwój współpracy gospodarczej, kontaktów naukowo-badawczych, turystycznych i kulturalnych oraz partnerska współpraca transgraniczna i regionalna są gwarantem dobrych stosunków polsko – niemieckich i fundamentem wzajemnego zrozumienia. Najbliższe lata będą okresem wzmożonej współpracy z Francją, jednym z głównych inwestorów zagranicznych w Polsce i partnerem w wielu projektach politycznych i gospodarczych. Państwem bliskim Polsce pozostaje także Wielka Brytania, kraj z którym dzielimy poglądy m.in. w zakresie rynku wewnętrznego oraz ważny sojusznik w NATO. Wschód
Polska, samodzielnie i poprzez inicjatywy unijne, będzie również dbać o rozwój stosunków gospodarczych i wzrost wymiany handlowej pomiędzy UE a państwami Partnerstwa Wschodniego. Szczególne znaczenie dla Polski ma rozwój stosunków z Ukrainą. Szczególne znaczenie dla Polski ma rozwój stosunków z Ukrainą. Polsce zależy na utrzymaniu dobrych, pragmatycznych stosunków z Rosją na zasadach wzajemności. Dzięki pozytywnej dynamice w tych relacjach możliwa jest intensyfikacja dialogu politycznego i kontaktów gospodarczych. Rosja zabiega także o zbliżenie z Europą. Kluczowe dla zbliżenia Rosji i całego wschodniego sąsiedztwa z Unią Europejską jest również systematyczne procedowanie z liberalizacją reżimów wizowych. Powinno się ono jednak odbywać na bazie wzajemności i co najmniej równoległości dla państw Partnerstwa Wschodniego i Rosji.
Północ
Szczególnie istotna w tej materii jest Rada Państw Morza Bałtyckiego (RPMB), w której dokonuje się przemiana z profilu stricte ekologicznego na bardziej ogólny – dotyczący efektywnej gospodarki. Państwa nordyckie dowiodły, że fundamentem rozwoju jest wiedza o efektywnej gospodarce, nowoczesny system kształcenia czy ogólna troska o jakość życia. W sferze politycznej Polska stoi przed podobnymi wyzwaniami jak jej północni sąsiedzi. Z Litwą, Łotwą i Estonią łączy Polskę wiele wspólnych poglądów i interesów, szczególnie na sprawy wschodnie, bezpieczeństwo euroatlantyckie, czy rozwój UE. W stosunkach z Litwą celem na najbliższe lata jest budowa partnerstwa w oparciu o pragmatyzm, wzajemny szacunek i respektowanie umów międzynarodowych, także w dziedzinie traktowania mniejszości narodowych. Doświadczenia Estonii w zakresie e-administracji oraz bezpieczeństwa cybernetycznego są dla Polski inspirujące. W 2011 roku Polska została członkiem Centrum Doskonalenia Obrony przed Cyberatakami.
Południe
Najważniejsze wspólne cele Polski, Czech, Słowacji i Węgier zostały zrealizowane: wszystkie te państwa są członkami UE i NATO. Wspólna perspektywa tej części Europy nie zawsze ma okazję zaistnieć, ale możliwa jest jej rekonstrukcja w oparciu o nowe cele i projekty. W świetle narastającej konkurencji zewnętrznej i długofalowych skutków kryzysu gospodarczego należy dążyć do umacniania wspólnego głosu państw Grupy Wyszehradzkiej. Duże uzależnienie państw Grupy Wyszehradzkiej od jednego dostawcy ropy i gazu ziemnego powoduje, że bezpieczeństwo energetyczne staje się obszarem współpracy V4. Zwiększenie integracji środkowoeuropejskiego rynku energii w połączeniu z większymi i bardziej efektywnymi nakładami na B+R będzie dobrym rozwiązaniem w tym zakresie.
