5.Szkoła neoklasyczna

CEL – zmniejszenie niezgodności teorii i praktyki.

DRUCKER – podejsice pragmatyczne. Przedstawiciele tej szkoły reprezentuja inne orientacje naukowe ale postukuja za stworzeniem stworzeniem jednolitej nauki zarządzania Kierownik nie może opierac się na jednostronnych kompetencjach. Potrzebuje on kompleksowej teorii ponieważ jest odizolowana od siebie aspektami zarzadzania ale z całym założonym syst funkc zarządz.

DOROBEK – podejście empiryczne i normatywne.

Normatywn (maksymalizacj zysków, decentralizacja decyzji i odpowiedz; rozszerzenie zasiegu kierowana; zarzadzanie przez cele; motywacja)

Osiągnięcia opracowanie szereg koncepcji zarządza, nosi silne piętno ambicji indyw i uzależnienia wszelkiego postepu od rezultatów. Kontynuowanie kierunków ustalonych przez szkołe klasyczną.

6.Ujęcie systemowe

Lata 40 i 50 XX w.

Przedstawiciele K. BOULDING, A. RAPAPORT, R.GERARD

Cztery cechy

1. ropatrywanie organizmu jako całość jako zorganizowany układ wzajemnie oddziałujących na siebie składników. System=zbiór elementów i relacji zorganizowanych, czyli tak dobranych aby było możliwe osiągnięcie celu.

2.mamy rozpatrywać organizm jako zjawisko dynamiczne , mające charakter procesualny.

3. rozpatruje organizm jako układ aktywny, przy czym źródło aktywności tkwi wewnątrz układu.

4. W opisie zachowanie tego organizmu, czyli w opisie zmian organizmu, należy uwzględnić zależności probabilistyczne, ni Ema tu jednoznacznie określonych skutków danych zjawisk, zachowania mają określone prawdopodobieństwo

PRZESŁANKI

1. Konieczna kumulacja i synteza różnorodnego dorobku. Wyraża się ona w budowaniu ogólnych modeli, ujmujących w sposób kompleksowy zjawiska będące przedmiotem zainteresowań wielu dyscyplin nauki.

2. Poszukiwanie uniwersalnych reguł i zasad sterowania, mających zastosowanie za- równo do maszyn jak i do organizmów żywych.

3. Potrzeby praktyki, na które teoria powinna znaleźć odpowiedź.

4. Powstanie, już w latach 50 XX wieku technicznych możliwości realizacji nowej metodologii rozwiązywania problemów.

5. Swoisty "niedorozwój" metodologiczny nauk o zarządzaniu, co zmusza je do korzystania z dorobku innych nauk i wzorowania się na nich,

CECHY.

1. Myślenie systemowe to myślenie w kategoriach modelowych.

2. Systemowe modele organizacji nie podlegają empirycznej weryfikacji, są tworzone na podstawie naszej wiedzy o modelowanych procesach i stale są z nią konfrontowane.

3. Podstawą myślenia systemowego jest oparcie budowy modeli na rozumowaniu przez analogię i na wykorzystywaniu dorobku jednych nauk

4. Język za pomocą, którego wyrażane są systemowe modele organizacji jest, więc wielce zróżnicowany.

5. Podstawowym kanonem myślenia systemowego jest dążenie do zrozumienia "istoty rzeczy"

6. ważnym zabiegiem poznawczym, umożliwiając analizowanie bardzo złożonych systemów, jest ich dekompozycja na części składowe.

ZARZUTY

1. Zarzut technokratyzmu i manipulatorskiego traktowania uczestników organizacji, sprowadzając badanego problemy do „czarnej skrzynki”,

2. Zbyt ogólny i abstrakcyjny charakter analiz systemowych i nie uwzględnianie szeregu instytucjonalnych, kulturowych warunków,

3. Posługiwanie się językiem, który budzi wiele zastrzeżeń.