- •Antropologia filozoficzna ( filozofia człowieka
- •Tomasz z Akwinu
- •Irracjonalistyczna koncepcja filozofii
- •Zagadnienie przedmiotów idealnych
- •Cztery przyczyny Arytotelesa
- •Veritas est adaequatio rei ad intelektus
- •Co charakteryzuje naukę
- •Identyczności z Bogiem - Mistrz Eckchart
- •I życie ludzkie
- •Filozofia społeczna
- •Relatywizm
- •Kryterium moralności czynu – świadomość I wolność
- •Immanuel Kant (1724 – 1804)
- •Utylitaryzm
- •Obiektywne wartości I odpowiedzialność
- •Tolerancja - brak czynnego przeciwstawiania się cudzym zachowaniom, postawom I poglądom, które uważamy za fałszywe.
- •Indywidualny człowiek musiał się podporządkować inaczej nie był dla niego miejsca w grupie
Filozofia społeczna
Homo - animal sociale
Na świat przynosimy z sobą określone dziedzictwo genetyczne - fizjologię człowieka, możliwości poznawcze, skłonności emocjonalne i być może kilka podstawowych potrzeb - jedzenia, bycia z innymi, a następnie seksu
ale to, w jaki sposób owo dziedzictwo się ujawni, jest w dużej mierze rezultatem naszych interakcji z innymi ludźmi w kontekstach społecznych i kulturowych
etyka indywidualna i społeczna
etykę indywidualną i społeczną wyróżniamy na podstawie dwóch rożnych sfer motywacyjnych
etyka indywidualna jest motywowana przez to, co dotyczy mojej indywidualnej doskonałości albo dobra jakiejś innej osoby
etyka społeczna zajmuje się obowiązkami osobowymi, które ciążą na człowieku w stopniu, w jakim ma on do spełnienia częściową funkcję w całości stanowiącej dobro wspólne
Filozofia społeczna - główne nurty
Lewiatan
„realna jedność wszystkich w jednej i tej samej osobie, powstała na mocy ugody każdego człowieka w każdym innym tak, jak gdyby każdy człowiek powiedział każdemu innemu: daję upoważnienie i przekazuję moje uprawnienia do rządzenia moją osobą temu oto człowiekowi albo temu zgromadzeniu, pod tym warunkiem, że i ty przekażesz mu swoje uprawnienia i upoważnisz go do wszystkich jego działań w sposób podobny.
Lewiatan cd.
Gdy to się stanie, wielość ludzi, zjednoczona w jedną osobę, nazywa się państwem, po łacinie civitas. I tak powstaje ten wielki Lewiatan, a raczej (mówiąc z większym szacunkiem) ten bóg śmiertelny, któremu, pod władztwem Boga nieśmiertelnego, zawdzięczamy nasz pokój i naszą obronę".
Umowa społeczna
I życie ludzkie
jest
samotne, biedne,
bez słońca, zwierzęce i krótkie.
Ograniczenia władzy
dla liberalizmu nie jest najważniejsze kto rządzi , a to jak i gdzie zakreślone są granice władzy .
cel władzy pojęty jest w kategoriach negatywnych
Myśl liberalna określa państwo negatywnie. Nie ma ono prawa określać czym jest szczęście człowieka cnota czy dobro, to każdy ma rozstrzygać sam za siebie państwo ma tylko zaspakajać potrzeby człowieka
Państwo ma być światopoglądowo neutralne, ma być obojętne wobec poglądów obywateli na temat szczęścia i cnoty o ile nie zagrażają innym obywatelom
Koncepcja człowieka
W centrum doktryny liberalnej stoi wizja człowieka zachłannego, namiętnego a jednocześnie twórczego.
To czym i kim on będzie jaki kształt przyjmie jego otoczenie zależy od niego samego
Niewidzialna ręka rynku
Kultura polityczna
podstawą państwa liberalnego jest bardzo wysoka kultura obywatelska aktywnych jednostek, które angażują się w życie polityczne i czują się odpowiedzialne za państwo
władzy centralnej dla równowagi obywatele muszą przeciwstawić rozległą sieć dobrowolnych stowarzyszeń
Demokracja proceduralna
nie ma potrzeby pytać o istotę człowieczeństwa i społeczności nie ma potrzeby łamać sobie głowę pytanie o treść dobra wspólnego, bo każdy może mieć inną odpowiedź (równie wartościową).
chodzi jedynie o procedury, reguły postępowania, które przestrzegane same z siebie doprowadzą do możliwie najlepszych rozwiązań.
J.J. Rousseau 1712-1778
materializm dialektyczny
Przyroda jest w ciągłym ruchu, ciągle się rozwija
składa się z rzeczy ze sobą spojonych, wzajemnie się warunkujących i przeto względnych
jest w ciągłym ruchu, przemianie rozwoju
rozwijając się wytwarza nowe jakości
motorem rozwoju jest walka wewnętrznych przeciwieństw
Materializm historyczny społeczeństwa są w ciągłym ruchu wg. prawideł dialektyki, motorem dziejów, jest walka klas, mająca u podłoża przemiany środków wytwórczych
pięć zasadniczych stosunków produkcji;
gmina pierwotna,
niewolnictwo,
feudalizm
kapitalizm
socjalizm
Krytyka kapitalizmu
możliwość dysponowania rzeczami przez właściciela (kapitalistę) prowadzi do możliwości dysponowania ludźmi,
prywatna własność prowadzi do konfliktów klasowych
Wolność i religia
Religia to opium dla mas
Wolność to uświadomiona konieczność
etyka marksistowska
cały rozwój społeczny ma charakter historyczny i klasowy, etyka też musi mieć taki charakter
Etyka jest więc relatywistyczna; nie ma etyki i moralności absolutnej , wiecznej ponad historycznej, poza klasowej
Engels: " Odrzucamy wszelką próbę narzucenia nam jakiejkolwiek dogmatyki o charakterze wiecznego, już odtąd niezmiennego prawa moralnego„
etyka albo usprawiedliwia interesy klasy panującej albo opowiada się po stronie ludzi pracy
państwo opiekuńcze
w socjalizmie dominuje postawa pro-centralistyczna
to centrum – państwo może i powinno dokonywać koniecznych zmian (dyktatura proletariatu)
w łagodnej wersji państwo etatystyczne
etatyzm
etatyści wierzą, że rządzący wsparci nauką i ideologią, zdołają w sposób sensowny rozpoznać całość życia ekonomicznego i społecznego i stworzyć optymalny model kooperacji i rozdziału dóbr oraz co istotne działać zgodnie z raz obranym celem i planem
Etatyści występują z pozycji jakby wszechwiedzącego obserwatora, który nie tylko zna całość życia społecznego, ale też wie ku czemu to społeczeństwo powinno zmierzać i dysponuje absolutnymi miarami etycznymi i potrafi tymi zasadami w sposób bezwzględnie odpowiedzialny kierować społecznością i państwem
Katolicka nauka społeczna
zakłada koncepcje człowieka jako osoby, której z samej tylko racji istnienia przysługują jakieś prawa. Osoby wolne j i świadomej, dla której celem nadrzędnym jest godność w sobie i innych
z racji swej istoty człowiek jest bytem społecznym, musi współpracować z innymi, ale celem takiej współpracy nie jest społeczeństwo czy państwo jako takie lecz zawsze osoba jako cel sam w sobie . Ludzka samorealizacja jest możliwa tylko wtedy gdy ludzie w solidarnym współdziałaniu współpracując dadzą jej szanse.
Zasada pomocniczości
Pius XI: “ co jednostka z własnej inicjatywy i własnymi siłami może zdziałać , tego nie wolno wydzierać na rzecz społeczeństwa; podobnie niesprawiedliwością szkodą i zakłóceniem ustroju jest zabieranie mniejszym i niższym społecznościom tych zadań, które mogą pełnić i przekazywanie ich społecznościom większym i wyższym. Każda akcja społeczna ze swego celu i ze swej struktury ma charakter pomocniczy; winna pomagać członkom organizmu społecznego, a nie niszczyć ich lub wchłaniać.”
(Quadragesimo Anno 1931)
Katolicka nauka społeczna wobec ideologii
Katolicka nauka społeczna nie jest konkurencyjną ideologią czy nurtem politycznym konkurencyjnym wobec liberalizmu czy socjalizmu, jakaś trzecią drogą jest raczej pewnym metapoziomem – wskazówkami, które mogą i powinny być realizowane w ramach każdego tych nurtów
etyka to filozofia moralności
moralność cecha istotnie przysługująca świadomym i wolnym działaniom człowieka ze względu na ich stosunek do wyróżnionego kryterium aksjologicznego
etyka jest to nauka filozoficzna, która formułuje ogólne zasady oraz szczegółowe normatywy ludzkiego działania za pomocą wrodzonych zdolności poznawczych
metoda etyki podział stanowisk
zaprzeczanie możliwości zbudowania etyki jako nauki – socjologizm, neopozytywizm i emotywizm -etyka jako nauka empiryczna np. utylitaryzm
kierunki czysto racjonalistyczne np., Kant Spinoza
kierunki intuicjonistyczne, np. bergsonizm, Moor
kierunki „intelektualistyczne” „mądrościowe „ - tomizm
Podział etyki
etyka ogólna – ustalenie normatywnych podstaw ludzkiego postępowania, ogólne założenia filozoficzne , nauka o czynach ludzkich, nauka o celu ludzkiego życia i jego sensie
eudajmonologia, nauka o wartościach moralnych (aksjologia) , nauka o prawie moralnym (deontologia),
nauka o sumieniu (syndezjologia),
nauka o cnocie moralnej (aretologia), nauka o odpowiedzialności moralnej
Podział etyki cd.
etyka szczegółowa – sformowanie najważniejszych reguł takiego postępowania
metaetyka – refleksja metodologiczna nad etyką filozoficzną, której zadaniem jest ustalić warunki i kryteria, od których zależy filozoficzno naukowy status etyki
Moralność to poczucie powinności podejmowania określonych czynów lub zajmowania określonej postawy
powinności moralna nie wynika z nakazów czy zakazów jakiegoś autorytetu, gdyż powinności istniej także wówczas gdy takich nakazów nie ma lub gdy działający o nich nie wie, a nawet istnieje powinności wbrew zakazom zewnętrznym (Antygona).
powinności to również nie wykazanie tego czy dane działanie się opłaca, z uwagi na te lub inne cele nawet szczęścia. Powinność pozostaje nawet gdyby takie działanie się nie opłaciło. Opłacalność szczęścia nie jest racją konstytuującą powinności moralną.
Rodzaje dobra
bonum delectabile – dobro przyjemne
bonum utile dobro użyteczne
bonum honestum dobro godziwe dążymy do niego ze względu dla niego samego i jest dobrem samo w sobie (nie ze względu na swe skutki – przykrości czy użyteczność) ze względu na własne dostojeństwo
Trzy rodzaje dóbr
bonum delectabile – dobro przyjemne
bonum utile dobro użyteczne
bonum honestum dobro godziwe dążymy do niego ze względu dla niego samego i jest dobrem samo w sobie (nie ze względu na swe skutki – przyjemność czy użyteczność) ze względu na własne dostojeństwo
Hedonizm
Ogólna nazwa doktryn, wg. których przyjemność (rozkosz) jest najwyższym dobrem, właściwym celem życia, prawdziwym szczęściem
