Тэма № 6. Галоўныя этапы стварэння сцэнарыя святочнага мерапрыемства

Этап 1. Распрацоўка тэмы. Фарміраванне задумы сцэнарыя. Вызначэнне ідэйна-тэматычнага накірунку. Першапачатков вызначыныя тэма і ідэя – гэта не догма, гэта рухомыя субстанцыі (гэта гепотэзы, якія могуць змяніцца ў працэсе работы). Тэма і контртэмы, іх узаемасувязь. Вызначэнне скразнога дзеяння.

Этап 2. Збор матэрыяла. Фальклорнага (казкі, легенды, паданні, песні), этнаграфічнага (навуковая, гістарычная літаратура, першакрыніцы, этнаграфічныя апісанні); паэтычнага, празаічнага, вакальнага, музычнага, харэаграфічнага, тэатральнага

фота-, кіна- , відэаматэрыялаў дакументальнага, архіўнага. Канчатковае бачанне сцэнарна-рэжысёрскага хода сцэнарыя.

Этап 3. Напісанне сцэнарыя. Першы накід сцэнарнага плана (асобных нумароў), аўтарскае бачынне драматургічнага твора. Літаратурнае апісанне асобных сцэн, эпізодаў. Вызначэнне архітэктонікі Вызначэнне арыгінальнага (непадобны на іншыя, адпаведнага тэме) сцэнарна-рэжысёрскага хода. Вызначэнне яго носьбітаў, іх роля, задачы (персаніфікацыя). Літаратурнае афармленне эпізодаў у блокі.

Раздзел II “Асновы рэжысуры і майстэрства акцёра” Тэма 1. Этычныя нормы сцэнічнага мастацтва – галоўны падмурак работы творчага калектыву.

Узаемадзеянне тэатральнай этыкі і тэхналогіі сцэнічнага мастацтва. Грамадзянская пазіцыя рэжысёра. Этычныя нормы калектыўнай творчасці. Дысцыпліна і “студыйнасць”- неад’емныя элементы калектыўнай творчасці. Глядач – галоўны творчы кампанент відовішча.

Тэма 2. Трыадзінства асобы рэжысёра ў арганізацыі творчага працэса па вызначэнні у.І. Неміровіча- Данчанкі.

Сутнасць вызначэнняў У.І. Неміровіча- Данчанкі “рэжысёр-інтэрпрэтатар”, “рэжысёр-арганізатар”, “рэжысёр-люстэрка”. Рэжысёр свята як рэжысёр-драматург.

Тэма 3. Дзеянне – галоўны выразны сродак сцэнічнага мастацтва.

Падзея і яе роля ў развіцці сцэнічнага дзеяння. Прычыны, якія абуджаюць дзеянне. Канфлікт як абуджальнік дзеяння. Дзеянне як сукупнасць мэты і валявога пасылу. Фізічнае і псіхічнае дзеянні. Падпарадкаванне псіхічных задач фізічным. Непарыўная лінія дзеяння. Барацьба і пераадолванне перашкод - неабходная ўмова актывізацыі дзеяння. Складнікі дзеяння: ацэнка, прыстасаванне, выбар спосаба дзеяння, непасрэднае дзеянне. Рэжысёрская задача - рухавік сцэнічнага дзеяння.

Раздзел III “ Рэжысура свят”

Тэма 1. Гульня ў структуры народнага свята. Абрадавыя гульні народнага каляндара.

Месца гульні ў народным свяце. Функцыі гульні.Узаемасувязь гульні і мастацтва. Гульня як сродак актывізацыі ўдзельнікаў свята, форма стварэння перадсвяточнай і святочнай атмасферы. Абрадавыя гульні Каляд, Масленіцы, Гукання вясны, Вялікадня, Юр”я, Сёмухі, Купалля, Дажынак. Методыка падрыхтоўкі сцэнарыяў гульнявых праграм.

Тэма 2. Стварэнне нумара на аснове песні, літаратурнай крыніцы, твора вусна-паэтычнай творчасці.

Нумар як самастойная форма сцэнічнай дзеі. Месца і роля нумара ў драматургіі прадстаўленняў розных тыпаў. Задума і рашэнне нумара. Рапрацоўка яго ў адпаведнасці з ідэйна-тэматычным планам сцэнарыя. Падрыхтоўка нумара абранага жанру ( харэаграфія, пантаміма, цыркавое мастацтва, вакал, моўны жанр і інш.). Сінтэтычны нумар і яго выкарыстанне ў драматургіі прадстаўлення. Рашэнне сінтэтычнага нумара на аснове: песні; музычнага твора ці яго фрагмента; прытчы, байкі нарыса, верша і іншага матэрыяла. Вызначэнне канфлікту праз сімволіку каляровых супрацілегласцей, музычна-платычнага кантрапункту ( метафару дзеяння), супрацьстаянне алегарычных фігур і інш.