Сабақтың соңында берілетін бақылау тесттері:

1.Т-лимфоциттердің саны:

1. қабыну кезеңінің барлық ағымында төмендейді

2. операциядан кейінгі ағымның барлық кезеңінде төмендейді

3. туа біткен иммунды жетіспеушілік кезінде жоғарлайды

4. стресс жағдайларында қысқа уақытқа жоғарлайды

5. стресс жағдайларында қысқа уақытқа төмендейді

2. Табиғи киллерлердің саны анықталады:

1. СД8-ге моноклоналды антиденелер көмегімен

2. СД20-ге моноклоналды ант иденелер көмегімен

3. СД3-ге моноклоналды антиденелер көмегімен

4. СД16-ге моноклоналды антиденелер көмегімен

5. СД25-ге моноклоналды антиденелер көмегімен

3. IgG және IgM жетіспеуі байқалады:

1. белсенді инфекциялық ауру кезінде

2. бактериальды антигенге жасушалық иммунитеттің белсенуінде

3. аутоиммунды аурулар кезінде

4. инфекциялық агентке қарсы иммунды жауаптың төмендеунде

5. гуморальды тізбектің зақымдалуымен жүретін біріншілік иммунды жетіспеушілікте

4. Лейкоциттердің миграциясының тежелу серпілісі (ЛМТС) негізделген:

1. макрофагтардың миграциясының тежелуіне

2. нейтрофильдердің миграциясының тежелуіне

3. лейкоциттердің миграциясының тежелуіне

4. макрофагтардың хемотаксисін шақыратын факторының бөлінуіне

5. сенсибилизацияланған лимфоциттермен макрофагтарды белсендіретін фактордың

бөлінуіне

5. Нейтрофильдердің негізгі қызметі болып табылады:

1. иммунды жауапты реттеу

2. стреске адаптивті реакция

3. иммунитетті қамтамасыз ету

4. фагоцитарлы белсенділік

5. тінді оттегімен қамтамасыз ету

6. Лейкоциттер бөлінеді:

1. нейтрофильдер, базофильдер, эозинофильдер

2. гранулоциттер және агранулоциттер

3. нейтрофильдер және моноциттер

4. нейтрофильдер және лимфоциттер

5. таяқша ядролы, сегмент ядролы және базофильдер

7. Нейтрофильдердің жоғарлауымен байланысты лейкоцитоз байқалады:

1. инфекциялық аурулардың соңғы кезеңінде

2. лимфобластозда

3. аз дозалы радиациямен сәулеленудің жалғасуында

4. вирусты инфекция кезінде

5. жедел қан кетуден кейін

8.Нейтрофильдердің төмендеуімен жүретін лейкопения байқалады:

1. жедел инфекциялық және қабыну аурулары кезінде

2. созылмалы инфекциялық аурулардың өршу кезеңінде

3. сепсис кезінде

4. жараның жергілікті іріңдеуінде

5. аутоиммунды аурулар кезінде

9. Кахексии және аштық кезінде байқалады:

1. лейкопения

2. көбінесе лимфоциттердің төмендеуіндегі лейкопения

3. нейтрофильдердің жоғарлауындағы лейкоцитоз

4. лейкоцитозсыз нейтропения

5. лейкоцитозсыз нейтрофилия

10. Қоздырғыштың токсикалық әсері көрінеді:

1. нейтрофилиямен

2. лейкоцитоздың фонындағы нейтропениямен

3. лейкоцитозсыз нейтропения

4. лейкоцитозбен нейтрофилия

5. лейкоцитозбен нейтропения

11. Т-хелпердің саны анықталады

1. СД-8 моноклондық антиденелермен

2. СД-4 моноклондық антиденелермен

3. Манчини әдісімен

4. қой эритроциттерімен спонтандық розетка түзу серпілісі арқылы (Е-РОК)

5. тышқан эритроциттерімен спонтандық розетка түзу серпілісі арқылы

12. Т-жүйесінің бағалауында қолданылатын сынама

1. сарысулық иммуноглобулиндер мөлшерін анықтау

2. қанда комплементтің мөлшерін анықтау

3. фагоцитарлық активтілікті анықтау

4. хелпер/супрессорлық индексті (СД4/СД8) анықтау

5. секреторлық иммуноглоубиндер мөлшерін анықтау