- •1.Тақырып: Коррекциялық педагогика адам туралы ғылымның жүйесі.Коррекциялық педагогика курсының пәні және міндеті, нысаны.
- •2.Тақырып: Коррекциялық педагогиканың білімінің басқа ғылым салалармен өзара байланысы.
- •3.Тақырып: Коррекциялық педагогика ғылым ретінде дамуы мен қалыптасуы.
- •4.Тақырып: Коррекциялық педагогика жұмысының психологиялық-педагогикалық мәні.
- •Психологиялық « портрет» балалардың даму проблемасы.
- •8.Тақырып: Жалпы білім беретін мектептардегі психикалық дамуында кемістігі бар балалар.
- •10.Тақырып: Орын толтырып оқыту сыныптарындағы балалармен коррекция жұмысын ұйымдастыру ерекшеліктері.
- •11.Тақырып: Жас өспірімдердің мінез –құлқындағы ауытқушылықтарды педагогикалық коррекциялау және алдын алу жұмыстары.
- •12.Тақырып: Жас өспірімдердің мінез – құлқындағы ауытқушылықтардың психологиялық – педагогикалық мәні.
- •13.Тақырып: Жасөспірімдердің девиантты мінез – құлқының себептері мен шарттары. Оқыту – тәрбиелеу процесінде жас өспірімдердің девиантты мінез-құлықтарын педагогикалық коррекциялау.
- •14. Лекция. Тақырып: Кәмелетік жасқа толмағандар мен алдын алу және педагогикалық коррекциялық жұмыстарын әлеуметтік педагогикаға бағыттау.
- •Мұғалім – коррекциялық-педагогикалық жұмыстың субъектісі
- •16. Тақырып: Психологялық-медико-педагогикалық кеңес және оның баланың
12.Тақырып: Жас өспірімдердің мінез – құлқындағы ауытқушылықтардың психологиялық – педагогикалық мәні.
Жоспар:
Девиантты мінез – құлық.
Девиантты мінез – құлықтың категориялары.
Девианттық мінез – құлықтың әлеуметтік ауытқуының жіктелуі.
Балалар мен жас өспірімдердің мінез-құлқындағы ауытқушылық тудыратын ерекшеліктері.
Психологиялық –педагогикалық әдебиетте жалпы қабылданған нормалар мен ережелерге сәйкес келмейтін жас өспірімдер мен балалардың мінез-құлықтары мен іс-әрекеттерінің мінездемесінде «құқық бұзушылық», «құқыққа қарсы іс-әрекет», «адамгершіліксіз қылық», «девиантты мінез-құлық» ұғымдары пайдаланады.
Ауытқушы ( девианттық ) мінез – құлық деп қоғамда қалыптасқан нысандарға сәйкес емес әлеуметтік мінез-құлықты айтамыз ( И. Невский ). Белгілі әлеуметтанушы И.Кон девианттық мінез-құлықты психикалық денсаулық, құқық, мәдениет немесе адами қалыптарының жалпы қабылданған қалыптардан ауытқыған іс-әрекет жүйелері ретінде қарастырады. Бейімделуші мінез-құлықтың тұжырымына сәйкес кез-келген ауытқушылық бейімделудің бұзылуына алып келеді.( психикалық, әлеуметтік, әлеуметтік-психологиялық, қоғамдық). Девиантық мінез-құлық екі үлкен категорияға бөлінеді. Біріншісі – бұл анық немесе жасырын пихопотологияның ( потологиялық ) барлығын білдіретін психикалық денсаулық қалыптарынан ауытқыған мінез-құлық. Екіншісі – бұл әлеутеттік, мәдени және әсіресе, құқықтық қалыптарды бұзатын асоциалды мінез-құлық. Мұндай әрекеттер аз болса, олар құқық бұзушылық, ал салмақты болса әрі жазаланса қылмыс деп аталады. Бұл жерде делинквенттік ( құқыққа қарсы) және қылмыстық іс-әрекеттер туралы айтылып отыр. Яғни қоғамда жалпы қабылданған құқықтық немесе адамгершілік нормаларға қарсы болатын жеке қылықтар мен қылықтар жүйесі.
Философия мен этикада қылық адамгершілік іс-әрекеттің торы ретінде айтылады.
Психологияда қылық саналы іс-әрекет ретінде қарастырылады. Адамның адамгершілік өзін-өзі анықтауының актісі ретінде жұмсалады. Ол өзін басқа адамдарға қарағанда тұлға ретінде санайды.
Құқықтық көзқарас бойынша қылық – азаматтардың құқығы мен бостандығына, мемлекеттік және қоғамдық тәртіпке қол сұғушылық.
Ауытқушылық мінез-құлықтағы қылық адамның әрекетінде және әрекетсіз болуында пайда болады.
Адамның мінез-құлқында оның әлеуметтік іс-әрекетінің түрлерінің қиын комплексі орын алады. Мінез-құлықтың қандай болмасын деңгейінде өзара байланыс болады: а) адамдар туралы мәлімет пен тұлға аралық қарым-қатынастар;
б) коммуникация мен қарым-қатынас процесінде адамның қылығын өздігін реттеу;
в) тұлғаның өзінің ішкі әлемінің қайта құрылуы. Бұл жас өспірімнің мінез-құлқыдағы ауытқушылықтарға баға беруге көмектеседі.( Б.Г. Ананьев ).
Балалар мен жас өспірімдердің мінез-құлқындағы ауытқушылықтардың арнайы – педагогикалық параметрлері, оның ғылыми әдебиеттегі құрылымы мен мазмұны бір мәнді емес бағаланады және мінезделеді. Кейбір ғалымдар ауытқушылық мінез-құлықты бала қылығының сәйкессіздігімен түсіндіреді. Оған әлеуметтік, адамгершілік нормалардың, этикалық ережелердің талаптарын ұсынады.
