- •Przykładowe pytania na egzamin ustny
- •Mnożnikowe mechanizmy wzrostu gospodarczego
- •Ekstensywne I intensywne czynniki wzrostu gospodarczego
- •Cykl koniunkturalny I jego fazy. Model mnożnika - akceleratora.
- •2) Sposób klasyfikacji cykli koniunkturalnych
- •27.Skutki inflacji
- •Zależność między bezrobociem I inflacją. Krzywa Phillipsa.
- •3 Podstawowe funkcje polityki fiskalnej:
- •Polityka podatkowa. Krzywa Laffera I jej interpretacja
- •W jaki sposób poprzez politykę budżetową można wpływać na koniunkturę gospodarczą kraju?
- •1) Funkcja alokacyjna
- •Polityka makroekonomiczna. Jakie są jej cele I przy pomocy jakich instrumentów może być realizowana?
- •Teoria kosztów komparatywnych
3 Podstawowe funkcje polityki fiskalnej:
- funkcja stabilizacyjna - rząd prowadzi politykę antycykliczną, posługując się instrumentami fiskalnymi w celu zmniejszenia amplitudy wahań koniunkturalnych.
- funkcja redystrybucyjna - państwo dokonuje wtórnego podziału dochodu narodowego między obywateli przy pomocy instrumentów fiskalnych. Celem państwowej dystrybucji dochodów ludności jest zmniejszenie dysproporcji w poziomie życia i zapewnienie minimum egzystencji każdemu obywatelowi. Rząd wyrażający preferencje większości społeczeństwa, przy pomocy progresywnych podatków i płatności transferowych, koryguje rynkową alokację dochodów.
- funkcja alokacyjna - rząd prowadzi politykę strukturalną, dokonując redystrybucji dochodu narodowego między branżami gospodarki i regionami kraju. Celem tych działań jest kształtowanie odpowiedniej struktury gospodarki, a więc stymulowanie rozwoju określonych branż i regionów. Instrumentem tej polityki strukturalnej są podatki nakładane na rentowne branże i bogate regiony i transfery przekazywane nierentownym branżom i biednym regionom.
Polityka podatkowa. Krzywa Laffera I jej interpretacja
**
Krzywa Laffera ewidentnie pokazuje, że niskie podatki sprawiają, iż do budżetu państwa wpływa znacznie więcej środków aniżeli w przypadku, gdy owe podatki są wyższe od oczekiwanych. Ta koncepcja to bardzo ważny argument na rzecz wolności gospodarczej. Definicja obrazuje, że kiedy rosną podatki automatycznie pojawia się spadek przychodów z tytułu tychże podatków. Spadek przychodów wynika z faktu, że firmy i przedsiębiorstwa zaczynają ukrywać swój rzeczywisty dochód, ponieważ zmuszane są do płacenia wyższych podatków a to z kolei powoduje, że podatnicy tracą motywację do podejmowania i szukania pracy czy też otwierania działalności gospodarczej. Większość przedsiębiorców bombardowana wysokimi podatkami znajduje ukojenie w szarej strefie, przez co w świetle obowiązujących przepisów po prostu oszukuje skarb państwa. W rzeczywistości wiemy, że przedsiębiorca zyskuje większe korzyści jeżeli nie płaci podatków. Kolejnym elementem jest przeniesienie siedziby firmy np. z Polski do Cypru gdzie sfera opodatkowania jest zdecydowanie korzystniejsza i tam też przedsiębiorca woli dokonywać swoich rozliczeń finansowych.
Problemem krzywej Laffera jest oczywiście wyznaczenie optymalnego punktu, w którym można jasno stwierdzić, że w danym momencie podatki są za wysokie lub też, że w danym momencie podatki są za niskie. Nie da się empirycznie zweryfikować owego złotego środka.
Trudności w znalezieniu optymalnego punktu opodatkowania mogą przemawiać za słabością tej koncepcji, nie przekreśla to jednak faktu, że krzywa Laffera zmusza do pewnych analiz. Innym zarzutem wobec koncepcji Laffera może być fakt, że zachęceni przedsiębiorcy i tak będą uciekać w tzw. szarą strefę, nawet po obniżce podatków. Mimo tych drobnych wątpliwości, podsumowując jak pisze Grzegorz Rossa - Największe straty nadmiernie wysoka stopa opodatkowania przynosi nie samej gospodarce, tylko ludziom; łamie charaktery, wypacza psychikę, umniejsza ducha, psuje obyczaje, zniechęca do poświęceń, wywiązywania się z powinności, etc., etc.
