12. Маршрутизаторлар. Жолдарын анықтау.Маршрутизация кестелері. Статикалық,динамикалық және тікелей қосылған маршруттар

Маршрутизатор - телекоммуникациялық құрылғы, олардың желіге жалғанатын бірнеше порттары болады. Маршрутизаторлардың әр портын желінің жеке торап­тары ретінде қарастыруға болады: оның меншікті желілік адресі және өзіне жалғанған ішкі желідегі меншікті жергілікті адресі бар. Яғни, маршрутизаторларды әрқайсысы өз желісіне кіретін бірнеше тораптардың жиынтығы деп қарастыруға болады. Біріккен құрылғыға сай маршрутизаторлардың жеке желілік адресі де, ешқандай жергілікті адресі де болмайды.

Маршрутизация кестесі -Белгілену желісінің адресі бойынша пакеттің әрі қарай үлесудің жаңа (қолайлы) маршрутын таңдау мүмкін болу үшін әр соңғы торап және маршрутизаторлар маршрутизация кестесі деп аталатын арнайы ақпараттық құрылымды талдайды.

Жолдарын анықтау -желілік деңгейге жататын маршрутизатордың негізгі қызметі. Келесі маршрутизатордың желілік адресін құбырлық деңгейге жібермес бұрын, оны келесі маршрутизаторы бар технологияның жергілікті адресіне түрлендіру керек. Ол үшін желілік хаттама адрестердің рұқсат беру хаттамасына үндейді. Осындай типті хаттамалар желілік және жергілікті адрестер арасындағы сәйкестікті орнатады. Желілі адрестің локальді адресіне сәйкес кестесі әр желілік интерфейс үшін жеке құрылады. Адрестің рұқсат беру хаттамасы желілік және арналық деңгейлер арасында аралық орынды алады.

Статикалық және динамикалық адрес беру- Статикалық адресті қолданым желілік администратор тұйіндердің желілік мәліметтерін өзі (қолымен) реттей алады (дәлдеу, икемдеу). Соның ішінде IP-адрес, маска подсети и шлюз по умолчанию.Статикалық адрестің бірнеше артықшылығы бар. Мысалы, принтерларға, серверлерге және тағы басқа желілік клиенттер үнемі қол жеткіз алатындай желілік құрылғыларға статикалық адрес бергені дұрыс. Статикалық IP-адресацияны қолданғанда құрылғылардың және олардың адрестерінің тізімдерін үнемі тексеріп отыру өте маңызды. Тұрақты адрестер қайта пайдаланбайды.

 Динамикалық адрестер

Локалды желінің қолданушы тізімі үнемі өзгеріп отырады. Ноутбукпен қолданушылар келеді, немесе жаңа рабочий станцияны орнатады. Сол себептен әрбір станцияға қолмен IP-адресті бермеу үшін, оны автоматты реиінде орындауға болады. Ол үшін Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) деп аталатын протокол қолданылады.

DHCP лының автоматты ретінде, мысалы IP-адрес, маски подсети, шлюза по умолчанию және тағы басқа дәлдеу мәліметтерді меншіктеу механизмдері бар.

Үлкен желілерде түйіндерге динамикалық адрес беру ең ыңғайлы тәсіл, себеб мамандардың жұмысын жеңілдетеді қателер болуға жол бермейді.

DHCP тағы бір артықшылығы ө түйіндерге адрестер уақытша беріледі. Егер түйін желіден шығып кететін болса, оның адресі қайта қолдану үшін пулға қайтып келеді. Бұл әсіресе бір қосылып, бір шығатын мобильный қолдаланушыларға өте пайдалы.

Маршрутизаторға тікелей жалғанған желілерге жататын маршрутизация кестесіндегі жазбаларда «белгілену желісіне дейінгі қашықтық» өрісінде нөлдер болады.