5. Емдеуі
Емдеу тактикасы Медикаментозды емес емдеуі 1.Алкоголь мен шылым шегуден бас тарту.
2. СП өршу сатысында айқын ауырсыну синдромы мен жоғары ферментемиямен жүргенде 1-3 күн аштық, 1-1,5 л сілтілі су қабылдау.
3. Емдік тамақтанудың негізгісіне емдәм N 5 жатады (Певзнер бойынша).
- мөлшерден көп тағам қабылдаудан бас тарту, әсіресе кешкі және түңгі уақытта; - тамақ қабылдау аралығы ұзақ болмауы керек (6 сағаттан көп); - міндетті түрде тағам рационына сұйық тағам қосу қажет.
Медикаментозды емдеуі. Ауырсыну синдромын кезеңді түрде басу:
Миотропты спазмолитиктер: - дротаверин 2% — 2–4 мл б/е или т/і - мебеверин 200 мг х 2 рет тәулігіне
Стероидты емес қабынуға қарсы препараттар: - парацетамол – бірреттік доза 500 мг, макс. тәуліктік доза 2000мг, бауыр патологиясы болмағанда; - кетопрофен 2,0 б/е.
Трамадол 5% - 2 мл б/е.
Анальгетиктер әсерін потенцирлеу мақсатында қолдануы мүмкін: - сульпирид 100-300 мг/тәу күннің бірінші жартысында; - медазепам 5 мг 2-3 рет күніне, ақырындап дозаны 30 мг/тәу жоғарлату (қажет болғанда - 40 мг/тәу).
Антисекреторлы терапия: - Протонды помпа ингибиторы (ППИ) иньекциялық түрде 10 күндік курспен тағайындалады. Ұсынылатын дозасы: пантопразол 40 мг т/і х 2 рет күніне, эзомепрзол 20 мг т/і стр х 2 рет күніне. немесе - Гистамин Н2-рецептор блокаторы, 6-10 күн: Фамотидин 40-60 мг х 2 рет күніне т/і.
Ұйқы безінің экзокринді қызметінің жеткіліксіздігінің емі - Ұйқы безінің ішекте еритін минимикросфералы ферментері, pH сезімтал, құрамында жоғары мөлшерде липаза (1d;A) негізіндегі препараттар та,айындалуы керек; - ұсынылатын доза 25000 – 40000 единица липазаны тамақпен бірге (2b;B)
Панкреатикалық секрецияны төмендету - Октреотид – асқазан-ішек жолдарының нейроэндокринді гормондардың мықты ингибиторы, ҰБ белсенген секрециясын басады. Дозасы 50–100 мкг (0,05–0,1 мг) 2-3 рет күніне т/а, сонымен қоса ауырсыну синдромын төмендетеді.
Витаминотерапия Ауыр стеатореямен науқастарға қосымша майда еритін витаминдер тағайындалады (A, D, Е, К), сонымен қатар В тобы.
Емнің басқа түрлері: -Хирургиялық Хирургиялық емге көрсеткіш медикаментозды терапиямен ауыру сезімінің басылмауында қолданылады.
Есеп № 5
Астеникалық синдром, бауырлық-клеткалық жеткіліксіздік, гепатомегалия, сарғаю синдромы. Жетекші синдром – гепатомегалия.
Созылмалы вирусты гепатит С?, минимальды белсенділікті дәреже. Клиникалық көрінісі, мамандық анамнезіне негізделіп қойылды.
Қосымша: сарысудағы темір және ферритин/ОЖСС, церулоплазмин. Қанның биохимиялық анализінде паренхиматозды сарғаюдың белгілері (гипербилирубинемия екі фракция есебінен) және цитолиз синдромы(трансаминаз жоғарлауы). УДЗ мәліметтері – патология анықталмады. Копрограмма мәліметтері – көрсеткіштер қалыпты.
Бауырдың алкогольды ауруы. Алкогольды анамнез (алкоголді токсикалық дозада қабылдау, CAGE және AUDIT сұраушылардан позитивті нәтижелер), алкогольды «стигмалар» - мұрын қанаты гиперемиясы, құлақмаңы безінің ұлғаюы, Дюпиитрен контрактурасы, макроцитоз, де Ритис(АСТ/АЛТ) коэффициентінің мағынасы 2 ден жоғары ауыр фиброз болмағанда / ТК, сілтілі фосфатаза активтілігі қалыпты бола тұра ГГТ жоғарлауы, қан сарысуында IgA концентрациясының жоғарлауы. Вильсон-Коновалов ауруы Науқас жастары 45 жастан жас, Кайзер-Флейшер сақинасының болуы, сарысулық церулоплазмин төмендеуі, зәрмен тәуліктік экскрецияның жоғарлауы, АТР7В гендегі мутация. Аутоиммунды гепатит Аутоантидене диагностикалық титр, IgG, гипер-гаммаглобулинемия, гистологиялық өзгерістер тән. Вирусты гепатит жұқтыру қауіп факторы болуы,(HBsAg, anti-НСV) вирусты гепатит маркерлерінің анықталуы, вирустық диагностика нәтижелерінің дәлелденуі. Альфa-1-антитрипсин жеткіліксіздігі. Сарысу ақуызының электрофорезде альфа–глобулин деңгейі төмендеуі, сарысулық альфа-1-антитрипсин, А1АТ генде мутация. Тұқымқуалаушы гемохроматоз Сарысуда темір деңгейі,ферритин жоғарлауы, ОЖСС төмендеуі, HFE ген мутациясы Бауырдың дәрілік зақымдануы Анамнезінде тұрақты терапияны қажет ететін алдыңғы 6 ай бойы гепатотоксикалық дәрілерді қолдану
Диагноз: Созылмалы вирусты гепатит С, минимальды белсенділік деңгейі. Клиникалық көрінісі, мамандық анамнезі, трансаминаза жоғарлауы, вирусты гепатит С маркерлеры анықталуы негізінде диагноз қойылды.