Мягкія зычныя ўплываюць на галосныя, але не наадварот
Асіміляцыя – гэта прыпадабненьне зычных да зычных або галосных да галосных
Віды асіміляцыі:
Прагрэсыўная, рэгрэсыўная
Кантактнай (гукі, што прыпадабняюцца знаходзяцца побач) і дэстантная (паміж гукамі, што прыпадабняюцца, знаходзяцца іншыя гукі)
Поўная й няпоўная – у выніку поўнай асіміляцыі ўтварыліся
НьЙ
ь – рэдукаваны галосны
Нй=н’н’ – поўная рэгрэсыўная асіміляцыя
Асіміляцыі:
Па звонкасьці й па глухасьці
Казка
зв+гл=гл+гл
гл+зв=зв +зв
Футбол [дб]
Асіміляцыя па мяккасьці
Калі сьвісьцячыя гукі знаходзяцца перад наступным мяккім за выключэньнем γ,К’,х’ сьвісьцячыя становяцца мяккімі
с’мех
Няпоўнай рэгрэсыўнай кантактнай
Прыпадабненьне шыпячых да сьвісьцячых
Ш+Сьв=Сьв+Сьв
Мыешся =мыесься – поўная рэгрэсыўная кантактная асыміляцыя
Св+Ш=Ш+Ш
Сшытак –[
]
Прыпадабненьне выбухных да афрыкат або шчылінных гукаў
Малодшы дш. Д –выбухны, ш
дш=чш
тч=чч лётчык
Музукант
Дысыміляцыя – гэта распадабненьне гукаў па якой-небудзь прыкмеце
Corridor – калідор
Рэдукцыя – гэта скачэньне й зьмяненьне гучаньня ненаціскных складоў. Рэдукцыя бывае колькаснай і якаснай. Пры колькаснай рэдукцыі зьмяняецца час гучаньня, аднак, якасьць захоўваецца. Якасная рэдукцыя – гэта й скарачэньня гучаньня й зьмена якасьці гукаў. Для БМ хар-на толькі колькаснай рэдукцыі
Мэтатэза- гэта перастаноўка гукаў або складоў (запазычаныя словы або дзіцячае маўленьне)
Futteral – футляр
Taller – у расейскай адбыўся
Пратэза або прыстаўныя гукі – зьяўляюцца ў пачатку слова: іржаны, аржаны, білет ільготны
Г, В, γ, - узьнікае ў славянскіх словах перад І
Эпінтэза – гэта ўстаўныя зычныя або галосныя, узьнікаюць у выпадку зьбегу 2-х зычных або 2-х галосных у запазычаных словах Тадэвуш, стадыён
Дыярэза – гэта выпадзеньне асобных гукаў – калі адбываецца спрашчэньне сонца, міласэрны, абласны
Гаплялёгія – гэта выпадзеньне аднаго з аднолькавых складоў
Мінэралялёгія
Мінэралёгія
Кантракцыя або сьцяжэньне – гэта сьцяжэньне некалькіх гукаў у адзін, якое ўтвараецца пры словаўтварэньні
Палесьсе
с+ск – палескі – [ск’]
Каўказ з+ск – [ск’]
Таварыш ш+ск – [cк’]
Саветы – т-ск-[цк’]
д+ск - [цк’]
Баранавічы ч-ск -[цк’]
Пачытаць чаргаваньне гукаў
Адрозьніваюцца 2 пазыцыі гукаў у слове:
Пэрцэптыўная
Сэгныфікатыўная
Пэрцэптыўная пазыцыя. Для ўсіх зычных гукаў пэрцэптыўным будзе зьяўляцца становішча перад гукам [а]
Для галосных о, а, у – пэрцэптыўна-моцнай пазыцыяй будзе зьяўляцца перад ці пасьля цьвёрдых зычных
Для гукаў і, э п-м-й п-яй будзе зьяўляцца пазыцыя пасьля мяккіх зычных перад цьвёрдымі.
Сэгныфікатыўная пазыцыя
Сэгныфікатыўна моцная: для ўсіх галосных гукаў пазыцыя пад націскам.
Для ўсіх зычных становішча перад усімі галоснымі й санорнымі
Сёньня добрае надвор’е
[со’о
’а
до обраjэ
надв оор;
э]
ПП --+- -+-+ --+ ++--+--+
СП +++- +++++-+- +-+++++-
ПЗ паўтарыць усё, прачытаць чаргаваньне, артыкуляцыю, працэсы.
Чаргаваньне – гэта зьмены гукавых адзінак у залежнасьці ад фанэтычных пазыцый або зьмены гукаў, якія адбыліся ў старажытны пэрыяд. У залежнасьці ад гэтага чаргаваньні бываюць 2-х відаў: пазыцыйныя й гістарычныя
Пазыцыйныя чаргаваньні – гэта заканамерны абмен гукаў, які адбываецца ў пэўнай фанэтычнай пазыцыі, адпавядае фанэтычным законам мовы й ня ведае выключэньняў у пэўнай моўнай сыстэме. Пазыцыйныя чаргаваньні могуць быць 2-х тыпаў: - 1.Паралельнымі Радамі. Зь перасякальнымі радамі
У Кожнай пазыцыі адрозьніваецца аднолькавая колькасьць гукаў (паміж цьвёрдымі зычнымі [а, о, у, э, [ы],
.а, .о, .у, .э, .і
а., о., у., э., і.
.а., .о., .у., .э., .і. (мяць, сёлета, месяц, піць)
Зь перасякальнымі радамі колькасьць гукаў у розных пазыцыях розная
Няма грыба, грыпа
грыба
грыпа
Гістарычнае чаргаваньне – гэта чаргаваньне гукаў, якія ня зьвязаны з фанэтычнай пазыцыяй, яны адлюстроўваюць фанэтычныя зьмены, хар-ныя для старажытнай мовы, і таму не абумоўлены асаблівасьцямі сучаснай беларускай мовы
Пазыцыйнае чаргаваньне зычных гукаў
Зычныя гукі ў БМ падпарадкоўваюцца 4-м законам:
Закон звонкасьці-глухасьці – глухія не спалучаюцца з наступнымі звонкімі
Гл+Зв=Зв+Зв (футбол)
Зв+Гл=гл+гл (лодка)
Звонкі ня можа быць у канцы слова, адбываецца аглушэньне
Закон аб цьвёрдасьці-мяккасьці. Цьвёрдыя не спалучаюцца з наступнымі мяккімі:
З-с – не спалучаюцца з наступнымі мяккімі (За выключэньнем γ', к',х')
Цьвёрды гук «н» не спалучаецца зь з', с', дз', ц'. Гук н становіцца мяккім
Цьвёрдыя д, т у корані слова не спалучаюцца зь мяккімі в',м', (дзьверы, цьмяны,
Застаюцца цьвёрдымі:
- губныя перад мяккімі (мне)
- заднезычныя г,к,Х перад мяккімі (кветкі, хвіліна)
- зацьвярдзелыя (ж, ш, дж, ч, р, ц)
3. Не магчыма спалучэньне сьвісьцячых з шыпячымі
С+Ш=ШШ (Сшытак, зжаваць)
Ш+С=С+С (на досцы, сьмяесься, купаесься, мыесься)
Выбухныя д,т не спалучаюцца з афрыкатамі і фрыкатыўнымі таго ж месца ўтварэньня
Д,
т +Ж,Ш=
,
ч
Адшумець [чш], аджаць [ ]
Выбухныя д, т перад фрыкатыщнымі з, с
д,т+з,с=z,ц
Пазыцыйнае чаргаваньне галосных:
Моцная пазыцыя для галосных
У слабых пазыцыях галосныя а, і, у становяцца больш кароткімі
О, Э не пад націскам мяняюць сваю якасьць
о,э --> а (у фанэтыцы толькі аканьне)
Дом- дамы, голас – галасаваць, рэчка – рачны. Вёдры – вядро, вёска – вясковы, лес – лясы.!
Уплыў мяккіх зычных на галосныя
Галосныя э, і
Гэтыя галосныя маюць найбольш незалежнае становішча пасьля мяккага перад цьвёрдым (лес, зіма, кіно.
Ро,рэ, ло Ры, лы
Гэтае чаргаваньне сумяшчае й пазыцыйнае й гістарычнае
