2. Przed sowiecką inwazją 24 października do 3 listopada

• 24 października Budapeszt głownym ośrodkiem powstania.Zakładano rady pracownicze, narodowe i rewolucyjne, ogłoszono strajk generalny Do Budapesztu wkracza 6 tysięcy żołnierzy radzieckich, wspieranych przez ponad 200 czołgów, współdziałających z węgierskimi służbami bezpieczeństwa i armią. Na Węgry przylatują Anastas Mikojan i Michaił Susłow z ramienia Biura Politycznego KPZR oraz generał Iwan Sierow z KGB.

• 25 października Ernő Gerő usunięto z funkcji I sekretarza KC, I sekretarzem partii został Janos Kadar. ÁVH strzela przed parlamentem do tłumu . Nagy wycofuje swoją zgodę na interwencję radziecką.

• 27 października Imre Nagy przedstawia skład nowego rządu i ogłasza rozwiązanie ÁVH. Armia Węgierska na polecenie rządu wstrzymuje działania przeciw powstańcom.

• 28 października Armia Radziecka na prośbę rządu węgierskiego zawiesza akcję militarną.

• 30 października Nagy ogłasza koniec systemu jednopartyjnego i powołuje niekomunistycznych ministrów. Powstańcy rozbijają Budapeszteński Komitet Partyjny i linczują Kardynał József Mindszenty zostaje uwolniony z więzienia.

• 31 października ostatnie oddziały radzieckie opuszczają Budapeszt i wycofują się 20 kilometrów od miasta.

• 1 listopada Nagy ogłasza wystąpienie z Układu Warszawskiego i neutralność Węgier. Rząd węgierski zwraca się z prośbą o wycofanie oddziałów radzieckich z Węgier.

• 3 listopada Areszt delegacji węgierskiej wraz z ministrem obrony Pálem Maléterem . W Szolnok, utworzono Węgierski Rewolucyjny Rząd Robotniczo-Chłopski z Jánosem Kádárem na czele.

3. Inwazja sowiecka 4 listopada do 10 listopada

4. Po 10 listopada 1956 Jeszcze do końca 1956 trwały sporadyczne potyczki zbrojne i strajki. Na rozkaz rządu Kádára zostali aresztowani skazani i straceni Imre Nagy i wielu innych przywódców rewolucji. Skazano na śmierć i stracono ogółem ok. 230 osób. Kraj po powstaniu węgierskim opuściło blisko 200 tys. Węgrów – kilkadziesiąt tysięcy z nich powróciło po ogłoszeniu amnestii w 1963.

39. Przedstaw geneze I przebieg „praskiej wiosny”

Informacje ogólne

Praska wiosna, wydarzenia związane z próbą reformy systemu komunistycznego i osiągnięcia w nieco większym stopniu niezależności państwowej. Za początek procesu uznaje się wybór na stanowisko I sekretarza Komunistycznej Partii Czechosłowacji (KPCz) A. Dubčeka w dniu 5 I 1968. Udało mu się skupić wokół siebie grono partyjnych reformatorów i przeforsować program zmian politycznych i gospodarczych. Opublikowany program reform był zwany "polityką otwartych drzwi", a reformy określano jako "socjalizm z ludzką twarzą". Obiecano rozszerzenie swobód obywatelskich i politycznych. Perspektywa liberalizacji spowodowała powstawanie różnych grup nieformalnych, np. Klubu Zaangażowanych Bezpartyjnych, Klubu 231. Zapowiedziano też reformy gospodarcze, rehabilitację skazanych w procesach politycznych w latach 1949-1954 i ukaranie ich organizatorów, zniesienie cenzury. W czerwcu 1968 ukazał się manifest autorstwa pisarza L. Vaculika 2000 słów. Autor poddał w nim ostrej krytyce rządy komunistów.

Interwencja wojsk Układu Warszawskiego

Wydarzenia w Czechosłowacji mocno zaniepokoiły rządy państw członkowskich Układu Warszawskiego. Zorganizowano szereg narad przywódców partii komunistycznych, a po ostatniej z nich w Černej nad Cisą doszło do interwencji. W nocy z 20 na 21 sierpnia wojska Bułgarii,NRD, Polski, Węgier i ZSRR, w sile 200 tys. żołnierzy, wkroczyły do Czechosłowacji. Ich liczebność po kilku tygodniach wzrosła do ok. 700 tys. Interwencja nie doprowadziła do przelewu krwi na wielką skalę (ocenia się, że zginęło ok. 200 osób), a opór ludności został utrzymany w ramach walki cywilnej, w tym ogłoszonego 23 sierpnia strajku generalnego. W efekcie nie powołano rządu z V. Bilakiem na czele (wezwał na pomoc wojska Układu Warszawskiego). Dotychczasowe kierownictwo (m.in. A. Dubček i O. Černik) przewieziono do Moskwy i 26 sierpnia podpisali oni tzw. protokół moskiewski, który sankcjonował obecność wojsk "sojuszniczych" na terenie Czechosłowacji, uznali też za nielegalny odbyty w konspiracji XIV Zjazd KPCz. Po powrocie do kraju A. Dubček musiał realizować politykę Moskwy, co spotkało się z licznymi protestami, łącznie z tragicznym samospaleniem J. Palacha w styczniu 1969. Po tzw. rozruchach hokejowych w marcu 1969, będących skutkiem zwycięstwa hokeistów czechosłowackich nad ekipą ZSRR, władze radzieckie doprowadziły do zmiany na stanowisku I sekretarza KPCz. 17 IV 1969 A. Dubčeka zastąpił G. Husak i przystąpił do "normalizacji", czyli do zniesienia dotychczasowych reform.

40.Przyczyny konliktu Chińsko-Radzieckiego

Chińskie poparcie dla Gomułki w momencie, gdy Kreml był skłonny do interwencji w Polsce 1960 wzajemne oskarżenia o "rewizjonizm" i "odchylenia", wycofanie większości specjalistów radzieckich z Chin, pierwsze zgłoszenie chińskich pretensji terytorialnych wobec ZSRR. 1966 rewolucja kulturalna w Chinach i ogłoszenie ZSRR "wrogiem nr 1" Chin. O d 23 I 1969 incydenty graniczne na rzece Ussuri : niewielkie oddziały chińskie wkraczają na skutą lodem rzekę, wymiana ognia z pogranicznikami sowieckimi. ZSRR rozważana możliwość prewencyjnego ataku rakietowego na chińskie instalacje jądrowe.