Адасқанның алды — жөн, арты — соқпақ

Алла деген сөз жеңіл,

Аллаға ауыз жол емес.

Ынталы жүрек, шын көңіл

Өзгесі хаққа қол емес.

Дененің, барша қуаты

Өнерге салар бар күшін.

Жүректің ақыл сауаты

Махаббат қылса тәңірі үшін.

Ақылға сыймас ол алла,

Тағрипқа тілім қысқа аћ!

Барлығынша шүбәсіз,

Неге мәужүт ол қуа.

Ақыл мен хауас барлығын

Білмейді жүрек,сезедүр,

Мұтәкәллимин мантикин

Бекер босқа езедүр.

Алланың өзі де рас, сөзі де рас,

Рас сөз ешуақытта жалған болмас,

Көп кітап келді алладан, оның төрті,

Алланы танытуға сөзі айрылмас.

Әманту оқымаған кісі бар ма?

Уәктубићи дегенмен ісі бар ма?

Алла өзгермес, адамзат күнде өзгерер,

Жарлықпен ол сіздерге, сіз де оларға...

Замана, шаруа, мінез күнде өзгерді,

Оларға кез-кезімен нәби келді.

Қағида шариғаты өзгерсе де,

Тағриф алла еш жерде өзгермеді.

Күллі махлұқ өзгерер, алла өзгермес,

Әћли кітап бұл сөзді бекер демес.

Адам нәпсі, өзімшіл мінезбенен

Бос сөзбенен қастаспай түзу келмес.

Махаббатпен жаратқан адамзатты,

Сен де сүй ол алланы жаннан тәтті.

Адамзаттың бәрін сүй бауырым деп

Және хақ жолы осы деп әділетті.

Осы үш сүю болады иманы гүл,

Иманның асылы үш деп сен тахқиқ біл.

Ойлан-дағы, үшеуін таратып бақ,

Басты байла жолына, малың түгіл.

Дін де осы шын ойласаң, тағат та осы,

Екі дүние бұл тасдиқ— хақтың досы.

Осыларды бұзатын және үш іс бар:

Пайда, мақтан, әуесқой онан шошы.

Руза, намаз, зекет, хаж—талассыз іс,

Жақсы болсаң, жақсы тұт бәрін тегіс.

Бастапқы үшін бекітпей, соңғы төртті

Қылмағанмен татымды бермес жеміс.

Бас жоғары жаралған, мойын төмен,

Қарашы, дене біткен ретімен.

Істің басы — ретін танымақтық.

Иман білмес тағатты қабыл демен.

Имамдар ғибадаттан сөз қозғаған,

Хұснизән мен иманды білді ойлаған.

Иманның тазалығын жақсы ұқтырмай,

Сыртын қанша жуса да, іші оңбаған. 

Алла мінсіз әуелден, пайғамбар хақ,

Мү'мин болсаң, үйреніп сен де ұқсап бақ.

Құран рас, алланың, сөзі дүр ол,

Тә'уиліне жетерлік ғылымың шақ.

Алланың, пайғамбардың, жолындамыз,

Ынтамызды бұзбастық иманымыз.

Пайда, мақтан әуесқой — шайтан ісі,

Кәні біздің нәпсіні тыйғанымыз?

Мү'мин болсаң, әуелі иманды бол,

Бендеге иман өзі ашады жол,

Шыр айнал да, таза ойла бір иманды,

Мұнафиқ намаз қылмап па, мағлұм ғой ол.

Алла ішімді айтқызбай біледі ойла,

Бендесіне қастықпен кінә қойма.

Распенен таласпа мү'мин болсаң,

Ойла, айттым, адамдық, атын жойма!