- •1. Панфилов и.П. Теория электрической связи.- м: Радио и связь, 1991.
- •2. Системы электросвязи/в.П. Шувалов и др.- м: Радио и связь, 1987.
- •1. Панфилов и.П. Теория электрической связи.- м: Радио и связь, 1991.
- •2. Системы электросвязи/в.П. Шувалов и др.- м: Радио и связь, 1987.
- •1. Панфилов и.П. Теория электрической связи.- м: Радио и связь, 1991.
- •2. Системы электросвязи/в.П. Шувалов и др.- м: Радио и связь, 1987.
- •1. Панфилов и.П. Теория электрической связи.- м: Радио и связь, 1991.
- •2. Системы электросвязи/в.П. Шувалов и др.- м: Радио и связь, 1987.
- •2. Системы электросвязи/в.П. Шувалов и др.- м: Радио и связь, 1987.
- •1. Панфилов и.П. Теория электрической связи.- м: Радио и связь, 1991.
1. Панфилов и.П. Теория электрической связи.- м: Радио и связь, 1991.
2. Системы электросвязи/в.П. Шувалов и др.- м: Радио и связь, 1987.
Кездейсоқ шамалардың сипаттамалары.
Х, Y, Z- кездейсоқ шамалар. х, y, z- кездейсоқ шамалардың мәндері.
Үзіліссіз кездейсоқ шама- кейбір интервалдағы қандай болса да х мәнін алады. Алатын мәндерінің саны шексіз. Дискреттік кездейсоқ шама- кейбір ин-тервалдағы алатын мәндерінің саны шектеулі (санақты)- хi={х1, х2, …хn}.
1. Кездейсоқ шаманың х мәнінің шығу жиілігі:
=m/n (6.1)
мұндағы - тәжірибедегі х мәнінің шығу жиілігі; m- тәжірибе кезіндегі х мәнінің шыққан саны; n- тәжірибенің жалпы саны.
2. Кездейсоқ шаманың х мәнінің шығу ықтималдылығы Р(х):
Р(х)=
=
(6.2)
Тәжірибе кезінде, егер х мәнінің шыққан саны m>20 болса, онда Р(х).
3. Кездейсоқ шаманың үлестіру функциясы F(x)- бұл Х кездейсоқ шама-ның мәні, х мәнін аспайтын (оған тең немесе одан төмен болатын) ықтималды-лығын көрсететін функция.
F(x)=P(Xx) (6.3)
Үлестіру функцияның қасиеттері: 0F(x)1; F(-)=0; F()=1.
4. Кездейсоқ шаманың ықтималдылық тығыздығы функциясы р(х)- бұл Х кездейсоқ шаманың мәні х мәніне жуықтап тең болатын ықтималдылығын көр-сететін функция:
р(х)Р(Х=х) (6.4)
Ықтималдылық тығыздығы функциясының нормалау шарты:
р(х)dx=1 (6.5)
Кездейсоқ шаманың үлестіру функция мен ықтималдылық тығыздығы функцияның байланысы:
р(х)=dF(x)/dx;
F(x)=
р(х)dx-
үзіліссіз шама үшін
(6.6)
F(xm)=
P(хi)-
дискреттік шама үшін
(6.7)
мұндағы P(хi)- кездейсоқ шаманың хi мәнінің ықтималдылығы.
F(x)- үзіліссіз функция, ал F(xm)- дискреттік функция.
F(x)
және
F(xm)-
төмендемейтін, өсетін ғана функциялар.
5. Кездейсоқ шаманың математикалық үміті m (немесе M(X), X)- бұл Х кездейсоқ шаманың орта ықтималдылық мәні:
m=M(X)=X=
хр(х)dx-
үзіліссіз шама үшін
(6.8)
m=M(X)=X=
хiP(хi)-
дискреттік шама үшін
(6.9)
Кездейсоқ кернеудің математикалық үміті М(U)- тұрақты құраушының мәні болады.
6. Кездейсоқ шаманың дисперсиясы 2 (немесе D(X))- бұл Х кездейсоқ шама мәндерінің, өзінің орта ықтималдылық мәнінен (математикалық үмітінен) ауытқуы квадратының математикалық үміті:
2=D(X)=[X-M(X)]2=(X-X)2=M[X-M(X)]2= (х-m)2р(х)dx=
=M(X2)-M2(X)= х2р(х)dx - [ хр(х)dx]2 (6.10)
Кездейсоқ кернеудің дисперсиясы D(U) (u2)- айнымалы құраушының қу-аты болады.
7. Кездейсоқ шаманың орта квадраттық ауытқуы . Кездейсоқ кернеудің орта квадраттық ауытқуы u- айнымалы құраушының эффективтік мәні болады.
Кездейсоқ шамалардың үлестіру заңдары.
1. Бiр қалыпты үлестiру заңы.
Оның аты ықтималдылық тығыздығы функцияның түрімен байланысты.
р(х)
1/(х2-х1),
егер х1
х х2
р(х)=
1/(х2-х1) 0, егер х<х1 және х>х2 (6.11)
х1 0 х2 х
1
F(x)
F(x)=
р(х)dx=
1/(х2-х1)dx=(х-х1)/(х2-х1).
(6.12)
0,5
х1
0
m
х2
х
М(Х)=m=
хр(х)dx=
хdx/(х2-х1)=х2/[2(х2-х1)]
=
=(х22-х12)/[2(х2-х1)]=(х2+х1)/2. (6.13)
2=D(X)=M(X2)-M2(X)= х2р(х)dx - M2(X)=
= х2dx/(х2-х1) - (х2+х1)2/4=х3/[3(х2-х1)] - (х2+х1)2/4=
=(х23-х13)/[3(х2-х1)] - (х2+х1)2/4=(х2-х1)2/12. (6.14)
Нормальды (гаустық) үлестiру заңы.
р(х)
1/(2) 1 2>1 р(х)=1/(2)exp[-(x-m)2/(22)] (6.15)
2
0 m х F(x)= р(х)dx=1/(2) exp[-(x-m)2/(22)]dx;
(x-m)/=t; dx=dt; x =-, t =-; x=x, t =(x-m)/.
F(x)=1/2
exp(-t2/2)dt
= Ф[(х-m)/]
= 0,5+Ф0[(х-m)/].
(6.16)
Ф(z)=1/2
exp(-t2/2)dt
- ықтималдылық интегралы.
Ф
0(z)=1/2
exp(-t2/2)dt
- Лаплас функциясы (ықтималдылық
интегралы).
Ф(z)=2/2 exp(-t2/2)dt - Крамп функциясы (ықтималдылық интегралы).
Ықтималдылық интегралдың қасиеттері:
Ф(-z)=1-Ф(z); Ф(-)=0; Ф(0)=0,5; Ф()=1.
Ф0(-z)=-Ф0(z); Ф0(0)=0; Ф0()=0,5.
Ф(-z)=-Ф(z); Ф(-)=0; Ф(0)=0; Ф()=1.
Ф(z)=0,5+Ф0(z)=0,5[1+Ф(z)]. (6.17)
Ықтималдылық интеграл- бұл кестелік интеграл. Басқаша, оны жуықтал-ған рекуррентік формула арқылы есептеуге болады:
Ф(z)1-0,65exp[-0,443(z+0,75)2]. (6.18)
Р(Xx0)=F(x0)=Ф[(х0-m)/];
Р(X>x0)=1-Р(Xx0)=1-F(x0)=1-Ф[(х0-m)/];
Р(x1<Xx2)=F(x2)-F(x1)=Ф[(х2-m)/]-Ф[(х1-m)/].
Бақылау сұрақтары.
5.1 Кездейсоқ процестің кай функциясы үлестіру функциясының туынды-сы боп шығады?
5.2 Кездейсоқ кернеудің математикалық үміті мен дисперсияның физика-лық мағыналары қандай?
5.3 [-26] интервалында бір қалыпты үлестірілген кездейсоқ шаманың ықтималдылық тығыздығының және математикалық үмітінің мәні неге тең бо-лады?
5.4 Гаустық кездейсоқ шаманың ықтималдылық тығыздығы:
Шаманың математикалық үміті мен дисперсияның мәнiн анықтаңыз.
5.5 Кездейсоқ шаманың ықтималдылық тығыздығы нормальды үлестiру заңымен сипатталады:
Кездейсоқ шаманың [2; ∞] интервалындағы мәндерiн алатын ықтималдылығы қандай?
