- •1 ) Әлеуметтанудың объектісі мен пәні
- •2)Әлеуметтанудың құрылымы. Әлеуметтанудың функциялары
- •3)Қоғам оның негізгі белгілері
- •4)Әлеуметтанудың қоғамдық және гуманитарлық ғылымдар жүйесіндегіорны және ерекшелігі.
- •5)Қоғамның әлеуметтік құрылымы
- •6)Әлеуме-дың құрылымы. Әлеу эмпирикалық, теор мәсел.
- •7)Қоғамның типтері, қызметі
- •8)Әлеуметтану ғылымының рефор жолынд рөлі
- •9)Әлеуметтік стратификация
- •10)Әлеуметтану пәнінің негізгі категориялары
- •11)Конттың әлеуметтанулық тұжырымдамалары
- •13)Әлеуметтік мобильдік
- •14)Қазіргі заманғы әлеуметтанудың негізгі парадигмалары
- •15)Қазақстандағы орта таптың қалыптасуы:нәтижесі проблемалары
- •16)Тұлға әлеуметтануы
- •17. Қазақ ойшылдарының әлеуметтік саяси көзқарастары.
- •19. ХіХғасырдың аяғы мен хХғасырдың бас кезіндегі қазақ ойшылдарының әлеуметтік проблемалары туралы ой пікірлері.
- •20. Тұлға және әлеуметтендіру процесі.
- •21. Қазақстан қоғамының қазіргі саяси әлеуметтік проблемалары.
- •22. Әлеуметтендіру процесінің негізгі деңгейлері
- •24. Ұйым әлеуметтануы
- •25. М.Вебердің әлеуметтанулық ілімдері.
- •26. Аномия-қазіргі қоғамдағы негізгі фактор. Жасөспірімдердің нашақорлыққа үйірсек болуының себептері.
- •27. .Еңбектің әлеуметтік өлшемі.
- •28. Адамзат еңбегінің дамуының негізгі кезендері.
- •29)Отбасының типтері мен циклдары
- •31)Отбасы әлеуметтік институт және кіші топ ретінде
- •36)Инженерлік еңбектің әлеуметтік мәселелері
- •37)Отбасының функциялары
- •38)Әлеуметтік инженерия, өндірістің әлеуметтік қорлары
- •39.Инженердің кәсіби мобильдігі
- •40. Қазақстандағы демографиялық саясат және отбасының әлеуметтік дамуы
- •41.Қоғам және білім берудің бір-біріне тәуелділігі
- •42.Әлеуметтік рөл
- •43.Білім беру және әлеуметтендіру процесі
- •44.Әлеуметтік мәртебе
- •45.Әлеуметтік институттар
- •46.Қазақстандағы дін жағдайы
- •47.Ауытқыған міңез-құлық
- •49.Зерттеу бағдарламасының құрылымы
- •50.Президенттің Қазақстан халқына жолдауы: Қазақстан- 2050 стратегиясы-Қалыптасқан мемлекеттің жаңа саяси бағыты Қазаұстан-2030 стратегиясының негізгі қорытыңдылары
- •51.Әлеуметтік зерттеудің бақылау мен тәсілдері
- •52.Әлеуметтік зерттеудің түрлері
- •53.Зерттеудің негізгі әдістері, олардың сипаттамасы
- •54.Ақпаратты жинау және өңдеу әдістері
- •55.Әлеуметтік зерттеуді ұйымдастыру
- •56.Әлеуметтік экономикалық жаңғырту-Қазақстан дамуының басты бағыты-Елбасының Қазақстан халқына жолдауы
- •57.Қажетті ақпараттар мен гипотезаларды сұрыптау
- •58.Анкета сұрақтарының түрлері
- •59.Әлеуметтануды зерттеудің бағдарламасы туралы түсінік
- •60.Г.Спенсердің әлеуметтанулық тұжырымдамалары
- •61.Құжат талдау әдісі
- •62.Отбасының негізгі белгілері және зерттеулердің негізгі бағыттары
- •63.Әлеуметтануды зерттеудің міндеттерін анықтау.Міндеттердің түрлері.
- •64.ХХғ. Әлеуметтануының негізгі тұжырымдамалары
- •65.Некеге отыру мен ажырасудың себептері
- •66.Білім институтының сипаттамасы
- •67.Мәдениеттің функциясы
- •68.Мәдениеттің түрлері
- •69.Саясат әлеуметтануының зерттеу объектісі мен пәні
- •70.Қазақстандағы әлеуметтік саясат
- •71.Сұхбат-әлеуметтік зерттеудің объектісі
- •72. . Мәдениет социологиясы
- •73.Субмәдениет
- •74.Маркстік әлеуметтану ілімдері
- •75.Еңбек социологиясының категориялары: еңбекті ұйымдастыру, еңбекке ықпалдандыру,еңбек түрлері
- •76.Адам талаптарының тұжырымдамалары
- •77.Президенттің Қазақстан халқына 2050 стратегиялық жолдауындағы әлеуметтік саясаттың жаңа қағидалары
72. . Мәдениет социологиясы
Мәдениет социологиясы — қоғам мәдениетінің дамуы мен қызмет ету заңдылықтарын зерттейтін социология ғылымының саласы. Социологияда мәдениет, ең алдымен, әлеуметтік тұрғыдан, яғни әлеуметтік өзара іс-қимылдардың нәтижелері мен процестеріне көзқарас тұрғысынан қарастырылады. Ол мәдениет саласындағы шығармашылық мақсаттарда процеске әсер ететін материалдық, әлеуметтік және саяси факторларды талдайды. Мәдениет социологиясы мәдениетті жасаушы әрі оны тұтынушы ретіндегі халықтың әлеуметтік-демографиялық, тағыда басқа сипаттамаларын, оның қызығушылықтары мен талғамдарын, бейімделу мотивтерін, сондай-ақ мәдени ұйымдарды, мәдени іс-шаралар мен мәдени өмірдегі оқиғаларды зерттейді. Мәдениет социологиясы ғылылми-танымдық, білім беру және тәжірибелік, тағыда басқа қызметтер атқарады. ұыл.-танымдық қызмет арқылы Мәдениет социологиясы мәдени процестердің өзгерісіне, нәтижесіне әсер ететін әлеум. факторлар мен механизмдер, мәдени динамика заңдылықтарының өзіндік ерекшелігі туралы шынайы білімді қалыптастырады. Мәдениет социологиясының білім беру қызметі қоғам мүшелері арасында тиісті білім таратуға бағытталған. Тәжірибелік қызметтің мақсаты мәдени өзгерістер мен мәдени саясат бағыттарының ғылыми негізін әзірлеу болып табылады. Мәдениет социологиясы жұртшылықтың мәдени өмірдегі оқиғаларға қатынасын білдіретін қоғамдық пікір, көркем сын мәселелеріне де назар аударады. Мәдениет социологиясы шеңберінде жүргізілетін зерттеулер мәдени дамудың өзіне тән белгілері мен тенденцияларын, оған әсер ететін әр түрлі әлеуметтіл-экономиқалық факторларды айқындауға мүмкіндік береді. Мәдениет социологиясы зерттеу барысында сұрау, сұхбат, контент-талдау секілді социологиялық әдістерді қолданады. Оның теориясы мен әдістемесінің жетілдірілуі қоғамдық өмірдің барлық салаларында адам факторы рөлін көтеру, мәдени қызметті күшейтіп, байыту үшін маңызды.
73.Субмәдениет
Субмәдениет (лат. sub — төменгі, нем. kultur — мәдениет) — дәлме-дәл аударымда «астыңғы мәдениет», ірі мәдени құрылым ішіндегі белгілі бір топтар, бірлестіктер мәдениеті дегенді білдіреді. Субмәдениет көбінде қоғамда өктем болып тұрған мәдениет пен әлеуметтік құрылымға оң немесе теріс қатынас нәтижесінде пайда болады. Қазіргі жағдайда субмәдениет үлкен аймақтық, ұлттық мәдени құрылым негізінде пайда бола отыра сол мәдениеттегі классикалық дәстүрден тысқары тұрады. Субмәдениеттің әлеуметтік бастауын әр түрлі жас ерекшеліктеріне байланысты топтар, бейресми бірлестіктер т.б. құрайды
74.Маркстік әлеуметтану ілімдері
Әлеуметтануды коғамдық ғылым деп танитын бұл ғылымның көптеген өкілдері қоршаған ортада өз түсінігіне орай, өз мақсаттарына және кызмет - қабілеттеріне қарай әрекет ететін жеке индивидтерді (жеке адамды) тарихи процестің негізгі субъектілері етіп алды. Маркстік әлеуметтану оған басқа тұрғыдан қарады. Маркс пен Энгельс тарихи процесті зерттеуді өмірдегі адамдарды, олардың қажеттіліктері мен мүдделерін, адамдардың өзара карым - қатынастарын және өзара әрекеттерін алғышарттар етіп қарастырудан бастады. Бүкіл әлемдік субъектілердің қоғамдық байланыстары мен қатынастарының жиынтығы қайсыбір қоғамды құрайды. Коғам өзіне тән коғамдық қатынастар жүйесі, материалдық өндіріс, саясат және өзге де әлеуметтік институттар арқылы адамдар кызметінің мазмұнын дұрыс арнаға бағыттайды, белгілі дәрежеде оны анықтайды, әрбір адамның қалыптасуы мен дамуына ықпал жасайды. Индивидуалдықты әлеуметтікке жеткізу маркстік әлеуметтанудың манызды принципіне айналды, сөйтіп, ол адамдардың қызметі мен мінез - құлқының объективтік әлеуметтік негіздерін анықтаудың және пайымдаудың алғашқы маңызды қадамына айналды. Бұдан тарихты материалистік тұрғыда түсіну келіп шықты..
