8. Naród I procesy narodotwórcze.

Pojęcie narodu. Naród w sensie etnicznym i politycznym. Czynniki narodotwórcze. Świadomość narodowa. Stereotypy narodowe. Konflikty etniczne we współczesnym świecie – etnizacja polityki.

FORMOWANIE SIĘ TOŻSAMOŚCI NARODOWEJ

NARÓD - specyficzna grupa społeczna, powiązana więzią naturalną i emocjonalną, dążącą do posiadania państwowości, świadomość wspólnego pochodzenia, przeświadczenie o wspólnych cechach fizycznych i psychicznych (charakter narodowy).

Każda definicja narodu odwołuje się do innych członków, istnieje też wiele pojęć pokrewnych takich jak grupa etniczna (brak dążenia do poństwowości), plemię, lud, społeczeństwo, państwo.

NARÓD jest wspólnotą ludzi złączonych więzią naturalną (ludzie uważają, że są członkami narodu, za dzieci “uważają” rodzice, poza pozostają tzw. ludzie pogranicza)

NARÓD łączy się z państwem, czyli wspólnotą gospodarczą i polityczną (lub pragnieniem własnej państwowości)

NARÓD w aspekcie obiektywnym to łańcuch pojęć: wspólnota terytorium i języka, (oznacza też istnienie ojczyzny prywatnej (hajmat = miejsce zamieszkania) lub ideologicznej (Vaterland = pochodzenie)) wspólnota kulturowa, wspólne pochodzenie, charakter narodowy, historia i wspólne dzieje.

NARÓD w aspekcie subiektywnym to poczucie przynależności narodowej, stereotypy wyglądu zewnętrznego i modele zachowań, prowadzące do ukształtowania tożsamości narodowej.

Ojczyzna to zespół wartości związanych z określonym terytorium. Więzi państwowe czasami były wytwarzane bez państwowości. A poprzez utrwalenie głoszenia, że państwo to naród, umacnia sie więź narodowa w istniejącym państwie.

TOŻSAMOŚĆ JEDNOSTKI to własne wyobrażenie o sobie.

TOŻSAMOŚĆ OSOBISTA to świadomość posiadania “ja” innego od innych ludzi.

TOŻSAMOŚĆ SPOŁECZNA to poczucie przynależności do innych.

TOŻSAMOŚĆ NARODOWA zaczyna odgrywać rolę, gdy akceptujemy otaczające nas społeczeństwo.

TOŻSAMOŚĆ KULTUROWA to hołdowanie pewnym wzorom.

BADANIE POCZUCIA TOŻSAMOŚCI NARODOWEJ

-poczucie przynależności

-poczucie odrębności (my i oni)

-poczucie wyższości

-etnocentryzm (postrzeganie rzeczywistości poprzez pryzmat własnej grupy), ksenofobia (nienawiść wobec innych narodów + etnocentryzm).

Własną grupę (obojętnie jaką) postrzegamy jako heterogeniczną, inne jako homogeniczne.

STEREOTYPY NARODOWE

Stereotyp – jest rodzajem postawy wobec rzeczywistości społecznej, w której element poznawczy jest specyficznie zdeformowany. Najczęściej są budowane w odniesieniu do grup społecznych i etnicznych, klasowych, zawodowych, lub związanych z określoną płcią.

Stereotypy są przekazywane jednostce przez społeczeństwo we wczesnym okresie życia.

Stereotyp etniczny - najczęściej spotykany rodzaj stereotypów, odnoszących się swoją treścią do grup etnicznych (innych narodów lub mniejszości narodowych). Może być albo

1. zbyt dużym uproszczeniem reprezentacji typowych cech członków grupy etnicznej (B) fałszywym twierdzeniem powtarzanych wiele razy i przyjęty przez wielu ludzi za ogólną prawdę. Użycie stereotypów często niesie niezrozumienie i rani uczucia. Stereotypy etniczne zwykle są niedokładne, obraźliwe i są podstawą dyskryminacji i rasizmu.