Działalność finansowa

Jest związana z finansowaniem - nabywaniem środków na sfinansowanie zasobów lub przekazywanie przez nasz podmiot środków finansowych na dofinansowanie innych podmiotów.

W czasie lokaty finansujemy bank. Odsetki to wynagrodzenie za to dofinansowanie.

Ta działalność towarzyszy aktywom finansowym.

Przychody finansowe - koszty finansowe = Wynik z działalności finansowej

Wynik finansowy + Wynik operacyjny = Wynik z działalności gospodarczej

Działalność gospodarcza - działalność wynikająca z decyzji kierownictwa jednostki.

Działalność nadzwyczajna

Kierownictwo nie ma na to wpływu. To np. zjawisko trąby powietrznej - zniszczy nam magazyny. Nie mamy na to wpływu i nie możemy tego przewidzieć.

W działalności nadzwyczajnej nie ma przychodów i kosztów. Wynik oblicza się: Zysk nadzwyczajny - strata nadzwyczajna

Podatek dochodowy

Wynik z działalności gospodarczej + Wynik z działalności nadzwyczajnej = Wynik finansowy brutto

Wynik finansowy brutto - podatek dochodowy = Wynik finansowy netto

Podatek dochodowy nie jest kosztem! To element podziału wyniku finansowego brutto. Nie jest kosztem, bo nie poświęcamy naszych zasobów żeby coś osiągnąć. Ale przyczynia się do zmniejszenia wartości zysku.

Wynik finansowy netto trafia do części kapitału samofinansującego (własnego).

Podatek VAT też nie jest kosztem.

09.05.2016

Dokumenty księgowe:

Podstawą każdego zapisu na kontach są dokumenty. Dokument księgowy powinien zawierać co najmniej następujące informacje:

- Określenie rodzaju dowodu

- Określenie stron dokonujących operacji gospodarczej (ich nazwy, adresy)

- Opis operacji, wartość operacji

- Datę przeprowadzenia operacji i datę wystawienia dokumentu

- Podpisy wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów

Stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania

Podział dokumentów:

Podstawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody księgowe stwierdzające dokonanie operacji gospodarczej, zwane dalej "dowodami źródłowymi":

- Zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów

- Zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom

- Wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki

Podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:

- Zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione

- Korygujące poprzednie zapisy

- Zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu źródłowego

- Rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów klasyfikacyjnych

Cechy I poprawianie błędów dowodu księgowego

- Dowody księgowe powinny być rzetelne, czyli zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują, kompletne, zawierające dane niezbędne, aby można uznać dokument za prawidłowy oraz wolne od błędów rachunkowych. Niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek

- Błędy w dowodach źródłowych zewnętrznych obcych i własnych można korygować jedynie przez wysłanie kontrahentowi odpowiedniego dokumentu zawierającego sprostowanie, wraz ze stosownym uzasadnieniem, chyba że inne przepisy stanowią inaczej

- Błędy w dowodach wewnętrznych mogą być poprawiane przez skreślenie błędnej treści lub kwoty, z utrzymaniem czytelności skreślonych wyrażeń lub liczb, wpisanie treści poprawnej i daty poprawki oraz złożenie podpisu osoby do tego upoważnionej, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Nie można poprawiać pojedynczych liter lub cyfr

- Jeżeli jedną operację dokumentuje więcej niż jeden dowód lub więcej niż jeden egzemplarz dowodu, kierownik jednostki ustala sposób postępowania z każdym z nich i wskazuje, który dowód lub jego egzemplarz będzie podstawą do dokonania zapisu