- •1.Көздің сәуле сындырғыш орталарынан сәуле қалай өтеді? Рефракция, аккомодация құбылыстары, олардың кемістіктері.
- •2, Жарықты, түсті қабылдаудың механизмін сипаттаңыз, олардың қарапайым бұзылыстары.
- •3. Фоторецепция механизмы (торлы қабаттадағы фотохимиялық процестер).
- •4.Ортаңғы құлақ құрылымдары арқылы дыбыс берілуінің механизмі.
- •5. Кортиев мүшесінің құрылысы. Перилимфа мен эндолимфаның құрамы мен қасиеттері.
- •6. Вестибулоспиналдық, вестибулоокулярлық, вестибуломишықтық жүйе, олардың организмде вегетативтік қызметтерді реттеудегі маңызы.
- •7. Дәм сезу, иіс сезу сенсорлық жүйелерінің рецепция механизмдері. Организмдегі маңызы.
- •8. Тері рецепциясы, оның механизмі.
- •10. Ұйқы мен гипноз ерекшеліктері. Ұйқының кезеңдері (орто- және парадоксальдық ұйқы). Ұйқының нейрохимиялық механимзі.
- •9. Зерденің түрлері және қалыптасу механизмі.
- •1.Көздің торлы қабығының қабаттарының физиологиялық маңызы неде?
- •2. Эмоцияның мінез-құлықтық және вегетативтік сипаттары.
- •3. Ұйықтау мен оянудағы нейромедиаторлардың, пептидтердің және биологилық активті заттардың маңызы.
- •4. Шартты рефлекстердің жіктемесі. Шартты рефлекстің түзілу заңдылықтары (шарттары).
- •5. Есту анализаторын сипаттаңыз. Сыртқы, ортаңғы және ішкі құлақтың оррганизмдегі маңызы.Есту анализаторының адамның сөйлеу қабілетімен байланысы туралы.
- •6. Дәм сезу сенсорлық жүйесінің морфофункционалдық құрылысы
- •7. Аносмия, паросмия, дизосмия, иістік галлюцинациялар.
- •9. Тілдің дәм сезу картасы. Дәм сезу емізікшелерінің жіктемесі.
- •10. Иіс сезу сенсорлық жүйесінің морфофункционалдық құрылысы.
- •11. Теріде орналасқан рецепторлардың құрылысы мен жіктемесі.
- •2. Қарашық рефлексін зерттеу
- •3. Ольфактометрия жүргізу
- •4. Дыбыстың ауа және сүйек арқылы өткізгіштігін анықтау
- •5. Аудиометрия жүргізу
- •6. Температуралық сезімталдылықты анықтау (эстезиометрия)
- •7. Дәм сезу табалдырығын анықтау (густометрия)
- •8. Тері терморецепторларының жоғарғы және төменгі температуралар әсеріне бейімделуін анықтау
- •9. Түстерді араластыру тәжірибесін жүргізу
- •10. Көз аккомадациясын анықтау
- •11. Мариотт тәжірибесін жасау (соқыр дақты анықтау).
- •12. Есту өткірлігін ориентациялық бағалау
- •13.Дәм сезу рецепторларының функционалдық мобильділігін анықтау
- •14.Иіс сезу,дәм сезу және көру сенсорлық жүйелерінің байланысын анықтау
1.Көздің торлы қабығының қабаттарының физиологиялық маңызы неде?
Торлы қабық күрделі көп қабаты құрылымы бар көздің ішкі қабығы болыпс аналады. Осы жерде әрекеттік мағынасы өзгеше екі түрлі көру қабылдағыштары-таяқшалар мен сауытшалар орналасқан ж/е көптеген өсінді бұтақтары бар жүйке клеткаларының бірнеше түрлері кездеседі. Жарық сәулесінің әсерінен қозу рецепторларында фотохимилық әсерленіс пайда болады,ол көздің жарық сезгіш пигменттерінде болатын өзгерістер.Бұл көру рецепторларын қоздырады ж/е одан әрі таяқшалар мен сауытшалар байланысқан нейрондарда қозу шығарады.Осы клеткалар көздің негізгі жүйке жүйесін құрастырады,ол арқылы көру хабарларын мида орналасқан орталыққа жеткізеді ж/е оның талдануы мен өңделуіне қатысады.Сөйтіп көздің торлы қабығы мидың шеткі бөлімі болып табылады. Торлы қаб-ң сыртқы қабаты пигменттік
Эпителиймен жабылған оның ішінде фусциндеген пигмент бар.ол жарықты сіңіріп, оның шағылысуына ж/е шашырауына кедергі жасайды, көру түйсігін анық етеді.Пигменттік эпителийдің ішкі жағынан фоторецептор қабаты жалғасады,олардың жарық сезгіш мүшелері жарыққа қарама-қарсы бетке орналасады.Адам көзінің торлы қабығында шамамен 6-7млн сауытша ж/е 110-125млн таяқша болады.Олар торлы қабық бетінде әркелкі орналасады.Сауытшалар әртүрлі түстерді қабылдайды.Көру жүйкесінің көз алмасына кірген жерінде жарық қабылдағыш клеткалар болмайды,сондықтан ол жарық сезбейді, осы жерді соқыр нүкте деп атайды.Торлы қаб-ң жарық рецепторлары орналасқан қабаттың ішкі жағында биполярлық нейрондар жатады,оған ішінен ганглиоздық нейрондар жалғасады.Адам көзінің торлы қабығында шамамен 6-7 млн сауытша және 110-125 млн таяқша болады.Таяқшалар мен сауытшалар торлы қабықта әркелкі орналасады.Торлы қабықтың орталық шұңқырында тек қана сауытшалар болады, осы жерді сары дақ деп атайды. Торлы қабықтың шеттеріне қарай сауытшалар азайып, таяқшалардың саны көбейеді.
2. Эмоцияның мінез-құлықтық және вегетативтік сипаттары.
Эмоция – жоғары жүйке іс-әрекеттерінің көріністеріні бірі. Адам мен жануар психикасының ерекше көріністерінің бірі –эмоция. Эмоция мінезді бағыттау жэне жүзеге асыру амалдарын жасайтын мотивацияның құрамында маңызды орын алады. Ол сыртқы әсерлерден, ретсіз ұйымдастырылмаған түрде пайда болады. Эмоцияның байланыстырушы әрекеті ымдау, қол сермеу, дене қимылы кейпі, мәнерлі күрсіну, дауыс ырғағын өзгерту арқылы серіктеріне сезініс түрін білдіреді. Мұның айғағын эмоциялық күйлердің арасындағы қарама қарсылықтан байқауға болады. Эмоция қалыптсуына ми діңі мен қыртысының арасында орналасқан лимбиялық жүйе қатысады. Эмоция кезінде адамның есте сақтау қоршаған орта әсерлерін қабылдау қабілеті жоғарылайды. Эмоция түрлері, эмоциялық реакцияларды тудырушы факторлар. Эмоцияның бір неше түрі бар :
1.Биологиялық эмоция- әртүрлі тіршілік мұқтаждықтарын қанағаттандыру немесе өтей алмау әрекеттерімен байланысты болады.
2.Жоғары эмоция – әралуан рухани әрекеттерінен туады.
3.Кідірген эмоция – жеке адамның кейбір себептермен, эмоциялық көріністерін тежеуі нәтижесінде байқалады.
4.Жағымсыз эмоция – қандай болса да бір қажеттілік қанағаттандырылмаған жағдайда ұнамсыз күйзеліс түрінде кездеседі.
5.Жағымды эмоция – мұқтаждық қанағаттандырылған кезде болатын сүйкімді әсерленушілік.
6.Нағыз эмоция ұзақ уақыт жэне әлсіз түрде болады.
Эмоцияның организм тіршілігіндегі орны.
Организмнің эмоциялық күйі эмоциялық күйзеліс жэне эмоциялық көрініс іспеттес әсерленістерден тұрады. Эмоциялық күйзеліс деп организмнің өзін және қоршаған әлемді бейнелейтін өзіндік сезінісін айтады. Организмнің дененің сезу және ағза жүйелерінде байқалатын өзгерістерді эмоциялық көрініс деп атайды. Эмоциялық көрініс әртүрлі: симпатикалық жүйке қатты қозғағандықтан жүректің қызметі жеделдейді, қанның қысымы көтеріледі, газ алмасу өседі, тыныс кеңееді, организмда тотығу жэне энергия құбылыстарының қарқыны артады. Қанда, сілекейде, несепте катехоламин, пептидтер жэне глюкоза мөлшері көбейеді. Эмоция пайда болуына қатысушы ми құрылымдары. Эмоция қалыптасуына ми діңі мен қыртысының арасында орналасқан лимбиялық жүйе қатысады. Эмоция кезінде гипоталамус – гипофиз- бүйрек безі, сондай-ақ симпато – адреналдық жүйелердің белсенділігі жоғарылап, қанда катехоламиндер және стероидтардың мөлшері артады. Бұл жағдайорганизмніңвегетативтікреакцияларыдамуынаәкеледі.
