64.Народная абрадавая творчасць Беларарусі (9 – 13 стст.)

Адзначыючы станоўчы ўплыў хрысціянізацыі на развіццѐ культуры, нельга не ўзгадаць, што гэты працэс ішоў памяркоўна, паступова, пачаўся з вышэйшага дзяржаўнага і гарадского саслоўя. Таму акрамя форм культурнага жыцця, што з‘явіліся пад уплывам хрысціянства, у перыяд сярэднявечча культурнае жыццѐ большасці насельніцтва, сялянства заставалася пад уплывам язычніцтва, мела формы разнастайнай народнай творчасці.

У сярэднявеччы значнае месца працягвалі мець вусная народная творчасць. Развівалася яна ў выглыдзе паданняў, народных святаў і абрадаў, што захоўвалі сваѐй большасці рысы язычніцкіх вераванняў. У той час, калі адукацыя і пісьменнасць не былі даступны пераважнай большасці насельніцтва, доўгія стагоддзі менавіта паэтычная творчасць народа існавала толькі ў вуснай форме. Захоўвалася і перадавалася ў нашчадкам праз вусную творчасць і сістэмы свят, абрадаў гульняў. Яскравым сведчаннем таму з‘яўляецца беларускі народны каляндар, які падзялял год на две роўныя часткі: з 1 студзеня і з 1 ліпеня. Назвы месяцаў,што ужываюцца у беларускай мове, пайшлі з таго часу. Выключэннем з‘яўляецца май – называўся ―травень‖, жнівень – серпень. Беларускі народны каляндар з‘яўляецца адной з форм духоўнага жыцця беларусаў. Значны пласт народнай культуры уяўляла сабой абрадавая творчасць.

Трывала існавала і каляндарна-абрадавая паэзія, калядныя песні, цесна звязаныя з працай земляроба. Захоўвалася сямейная абраднасць, якая адлюстроўвала тры галоўныя моманты ў жыцці чалавек – нараджэнне, уступленне ў шлюб і смерць. Да кожнай з гэтых падзей мелася свая сістэма абрадавых звычаяў, што аблюстроўвала бытавыя і культурныя умовы існавання чалавека ў перыяд сярэднявечча.