Канспект занятку "Знаёмства з беларускім нацыянальным касцюмам"

Распрацавала:

выхавальнік

першай катэгорыі

Л.І.Гулевіч

Мэта: пазнаёміць дзяцей з беларускім нацыянальным адзеннем, яго характарыстыкамі, асаблівасцямі, каляровым спалучэннем.

Ход занятку.

Педагог. Уявіце сабе, што вас, дзеці, запрасілі на вялікае сусветнае свята са сваімі беларускімі песнямі і гульнямі. Што вы перш за ўсё зробіце? Правільна, вы пачнеце выбіраць сабе адзенне. Не джынсы, якія носяць ва ўсім свеце, не модная куртка спатрэбяцца вам, а беларускі народны касцюм. Для чаго? А каб усе, хто вас убачыць, змаглі пазнаць, адкуль вы родам. У кожнага народа свой касцюм. Так, руская дзяўчынка апране на свята сарафан, рускі хлопчык - яркую кашулю. Узбека разлічаюць па мужчынскім халаце, які падпярэзваецца кушаком, і цюбяцейцы, а ўзбе-чак - па сукенцы-туніцы і шараварам, грузінку - па доўгай прыталенай сукенцы, якая аздоблена бісерам, залатой тасьмой, жэмчугам, пояс з аксаміту, шоўку ці муаравай стужкі; грузіна - па доўгай чаркесцы, верхняе адзенне падпярэзваецца вузкім срэбным паяском з пражкай, да якога падвешваецца кінжал. (Педагог прапануе разгледзець беларускі нацыянальны касцюм.)

Кашулю часцей за ўсё ў нашай краіне вышываюць чорным па белым. Манжэту і каўнер упрыгожвалі арнаментам. У старажытнасці людзі лічылі, што менавіта праз гарлавіну, ніз і рукавы можа залесці нячыстая сіла. Арнамент як бы ахоўваў чалавека, асабліва жанчыну, ад нячысцікаў.Спаднічка ў клетачку ці палоску. Паверх спаднічкі павязваўся фартушок.

Фартух часцей за ўсё упрыгожваўся геаметрычным арнаментам, у аснове якога заўсёды ляжаў квадрат і трохвугольнік.

На галаву часцей завязвалі хусціну ці надзявалі вяночак.

На ногі ў старажытныя часы апраналі лапці з лазы, а потым з цягам часу навучыліся шыць чаравікі. Хлопцу варта апрануць вышываную кашулю і падпяразацца тканым паяском, на галаву надзець саламяны капялюш.

Касцюм народа - гэта яго характар, і яго прырода, сярод якой ён жыве.

У рускіх шмат шырокіх раўнін, паўнаводных рэк, і песні маюць раздольныя. Рознакаляровыя рускія сарафаны, какошнікі глядзяцца як кветкі ў полі.

У нас, на Беларусі, прырода сціплая, клімат даволі мяккі. I характар нашых людзей такі ж самы (сціплы, мяккі...)

Раней людзі самі выраблялі адзенне. Расцілі лён, апрацоўвалі яго. А доўгімі восеньскімі і зімовымі вечарамі пралі і ткалі палатно, потым шылі адзенне і ўпрыгожвалі яго.

Вядома ж, самым прыгожым было жаночае адзенне, бо менавіта жанчына нараджае дзіця, натхняе мужчыну на подзвігі і творчасць. Заўсёды цанілася жаночая прыгажосць.

(Пасля знаёмства з дарослым беларускім касцюмам педагог паказвае дзіцячы беларускі народны касцюм, апрануты на дзяўчынцы.)

Маляванне: упрыгожванне адзення аб'ёмных лялек, зробленых з паперы (кашуля, фартушок, спаднічка), элементамі беларускага арнаменту.

Дадатак 15