- •Пытанне 1. Першабытнае грамадства на тэрыторыі Беларусі.
- •Пытанне 2. Узнікненне класавага грамадства на беларускіх землях. Полацкае і Тураўскае княствы, іх узаемаадносіны з Кіевам і Ноўгарадам. –
- •Пытанне 3. Рэлігія і культура на беларускіх зямлях у IX – першай палове XIII ст.
- •Пытанне 4. Перадумовы фарміравання і ўнутрыпалітычнае становішча Вялікага Княства Літоўскага ў другой палове хііі–хv ст.
- •Пытанне 5. Асаблівасці сацыяльна-эканамічнага развіцця беларускіх зямель у складзе вкл. Аграрная рэформа 1557 г.
- •Пытанне 6. Уплыў ідэй Адраджэння на развіццё беларускай культуры ў другой палове хііі – першай палове XVI ст.
- •Пытанне 8. Фарміраванне беларускага этнасу (народнасці)
- •Пытанне 8. Утварэнне Рэчы Паспалітай і становішча вкл у складзе новай дзяржавы
- •Пытанне 9. Эканамічны і палітычны стан беларускіх зямель у XVII – XVIII ст.
- •Пытанне10. Падзелы Рэчы Паспалітай. Далучэнне беларускіх зямель да Расійскай імперыі
- •Пытанне 11. Асноўныя напрамкі палітыкі расійскага самадзяржа’я ў Беларусі
- •Пытанне 12. Вайна 1812 г. На тэрыторыі Беларусі
- •Пытанне 13. Адмена прыгоннага права. Буржуазныя рэформы і асаблівасці іх правядзення ў Беларусі
- •Для развіцця буржуазнага грамадства былі праведзены такія рэформы, як, судовая, гарадская, ваенная, у галіне народнай адукацыі і друку, земская.
- •Пытанне 14. Паўстанне 1863–1864 гг. Пад кіраўніцтвам к. Каліноўскага
- •Пытанне 15. Развіццё капіталістычных адносін у другой палове хіх ст. Спецыфіка прамысловага перавароту ў Беларусі.
- •Пытанне 17. Ідэалогія лібералізму, народніцкі і сацыял-дэмакратычны рухі ў Беларусі
- •Пытанне 17. Рэвалюцыя 1905–1907 гг. У Беларусі
- •Пытанне18. Беларусь ў гады Першай сусветнай вайны
- •Пытанне 20. Фарміраванне беларускай нацыі
- •Пытанне 22. Утварэнне беларускай савецкай дзяржаўнасці
- •Пытанне24. Усталяванне савецкай грамадска-палітычнай сістэмы ў бсср
- •Пытанне 25. Заходняя Беларусь у складзе Польшчы (1921–1939 гг.)
Пытанне 4. Перадумовы фарміравання і ўнутрыпалітычнае становішча Вялікага Княства Літоўскага ў другой палове хііі–хv ст.
У канцы ХІ1 – першай палове Х111 ст. узнікае своеасаблівы славянска-балцкі ваенна-палітычны саюз у верхнім Панямонні на мяжы літоўскіх і ятвяжскіх земляў – Новагародак. Горад рос і мацнеў, паступова стаў буйным рамесным аднайменнай зямлі, у якую ўваходзілі Слонім, Ваўкавыск, Гродна, Здзітаў, Зэльва, Свіслач і інш. У перыяд двух вялікіх бедстваў, якія абрушыліся на Кіеўскую Русь, Польшчу і Прыбалтыку – татара-мангольскае заваяванне і крыжовыя паходы – Беларускае Панямонне было адносна бяспечнай тэрыторыяй. Гэты факт стаў прычынай таго, што літоўскі князь Міндоўг у выніку працяглай феадальнай вайны замацаваўся ў Навагародку. Тут ён увосень 1246 г. прыняў праваслаўе і жорстка расквітаўся з галіцка-валынскімі князямі, чкія былі галоўнымі праціўнікамі пабудовы панямонскай дзяржавы. Міндоўг звярнуўся за дапамогай да каталіцтва, у выніку Папа рымскі ў 1253 г. дапамог яму каранавацца. Забойства Міндоўга ў 1263 г.стала пачаткам унутранага крызісу ВКЛ, але яго справу працягваў сын Войшалак .
У 1263–1264 гг. тэрыторыя Новагародскай, Літоўскай, Полацкай, Віцебскай і сучаснай Паўночна-Заходняй і Цэнтральнай Беларусі зямель сталі ядром для ўтварэння ВКЛ. Калі далучэнне да Новагародка балцкіх земляў праходзіла гвалтоўна, дык далучэнне Пінска, Полацка і Віцебска праходзіла добраахвотна. Гэтак сама і пазней да ВКЛ далучаліся і іншыя беларускія вобласці. Славянскі, беларускі характар краіны – ВКЛ, быў прадвызначаны ўжо ў ХІІІ ст. Не Беларусь увайшла ў ВКЛ, а ядром, дзе ўтварылася Вялікае Княства Літоўскае, сталі беларускія землі верхняга Панямоння.
На пачатку Х1У ст. поспехам адзначалася дзейнасць Віценя вынікам якой было далучэнне ў 1315 г. Берасцейскай зямлі і абранне герба “Пагоня”.
Аб’яднаўчую палітыку славянскіх і балцкіх зямель актыўна прадоўжыў Гедымін. Новай сталіцай Вялікага Княства Літоўскага стала Вільня.
Каля 1326 г. у склад ВКЛ увайшло Мінскае княства і Пінская зямля. Жмудзь была да-лучана да ВКЛ у 1422 г., адной з апошніх, ваенным шляхам.
Пасля дваццаціпяцігадовага княжання Гедыміна, землі што знаходзіліся пад яго ўладай, перайшлі да пяцярых сыноў. Самы старэйшы Альгерд здолеў аб’яднацьтакія землі, як Браншчына, Чарнігаўшчына, Кіеўшчына, Валынь, Падолія і інш. Пры ім Вялікае Княства Літоўскае набывае статус адной з найбуйнейшых еўрапейскіх дзяржаў. Смерці Альгерда ў 1377 г. выклікала працяглую дынастычную паміж Ягайлам, Кейстутам і Вітаўтам за вялікакняжацкі прастол.
Найбольш значныя дасягненні звязаныя з праўленнем Вітаўтам. Ён сілай зброі ліквідаваў сістэму спадчыннага надзельнага землеўладання, інстытут княжання замяніў інстытутам намесніцтва. Гэта значыць, што паслс смерці ўладальніка землі не дзяліліся паміж нашчадкамі, як на Русі. Паводле Востраўскага пагаднення 1392 г. былі ліквідаваны абласныя княжанні. На аснове Крэўскай уніі 1385 г. пачалі выбірацца вялікія князі літоўскія , пачаўся колькасны рост , палітычнае і маёмаснае ўзвышэнне ваенна – служылага саслоўя.
Увогуле, вырхоўная ўлада ў ВКЛ заўседы імкнулася да цэнтралізацыі. Палітычная гісторыя сведчыла аб паступовым набыцці статусу абмежаванай канстытуцыйнай манархіі.