Rysunek 11

W analizie wielkości firm różnice pomiędzy poszczególnymi grupami przedsiębiorstw są mało istotne. Rysunek 12. przedstawia rozkład średnich wyników dla wielkości przedsiębiorstw. Choć różnice średnich są spore, to tylko w porównaniu przedsiębiorstw mikro z małymi rysuje się tendencja do ich różnicowania. Małe firmy, chętniej niż mikro przedsiębiorstwa, będą zatrudniały bezrobotnych.

Rysunek 12

Jak przedstawiono wcześniej na rysunku 10 szczególną grupę bezrobotnych stanowią osoby pozostający bez pracy powyżej 24 miesięcy. Ich pozycja na rynku pracy należy do jednej z najsłabszych. Stanowią oni jedną z grup zaliczanych do osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy⁹. Dlatego w badaniach poświęciliśmy im kilka itemów kwestionariusza. Analiza uwarunkowań oceny atrakcyjności zawodowej tej grupy obejmuje powiaty, wielkość firm, płeć kandydatów oraz aktywne formy wspierania zatrudnienia kierowane do nich.

Wynik wieloczynnikowej analizy wariancji pokazuje, że istotny wpływ na oceny tej grupy ma oferowane wsparcie (F=16,54 ; p<0,000) i wielkość firm (F= 5,27 ; p=0,006). Pozostałe zmienne: powiat i płeć okazały się nieistotne.

Jak widać na rysunku 13 w ocenie atrakcyjności długotrwale bezrobotnych wyróżniają się firmy małe (zatrudniające od 10 do 49 osób). W tych firmach najłatwiej jest znaleźć pracę kandydatom z tej grupy. Nie znaczy to, że jest im łatwo zostać zatrudnionym, bo wyniki osiągają co najwyżej poziom raczej małej atrakcyjności a do środka skali brak im ponad 10 pkt. Firmy mikro, które nie mogą sobie pozwolić na ryzyko zatrudnienia złych pracowników już na starcie, w procesie selekcji starają się wyeliminować kandydatów, których zatrudnienie niesie duże ryzyko nieproduktywności i z góry obniżają ocenę atrakcyjności zawodowej kandydata z tej grupy (p=0,015). Wartość wyniku dla firmy średniej i dużej jest podobna i sugeruje zbliżony do mikro-przedsiębiorstw sposób myślenia o długotrwale bezrobotnych.

Rysunek 13

Wpływ czynnika obejmującego różne formy wsparcia został podzielony na dwie części: dofinansowanie stworzenia miejsca pracy oraz różne formy nabywania wiedzy i umiejętności (szkolenia i wolontariat). Wyniki analizy dofinansowania przedstawia rysunek 14. Wsparcie finansowe w jakiejkolwiek formie istotnie statystycznie podnosi atrakcyjność zawodową osób długotrwale bezrobotnych. Niestety nie jest to zmiana duża. Nawet po dostarczeniu wsparcia poziom oceny sięga zaledwie około 30 punktów. Skuteczność wsparcia związanego z różnymi formami nabywania wiedzy przedstawia rysunek 15.

Rysunek 14.

Rysunek 15

Szkolenie zawodowe spośród innych form najbardziej poprawiło atrakcyjność zawodową kandydatów. Choć jest to zmiana, która nie różnicuje jakościowo oceny (wciąż mieści się ona w przedziale 20-30 pkt.), to w porównaniu z kandydatem bez pomocy lokuje bezrobotnego po szkoleniu zawodowym istotnie wyżej (p<0,000). Dwie pozostałe formy nie zwiększają istotnie oceny atrakcyjności kandydata. Na szczególną uwagę zasługuje wolontariat, który w przypadku bezrobotnych z długim stażem, inaczej niż w przypadku absolwentów, nie ma wpływu na ocenę, a może wręcz ją obniżać (różnice nie osiągają poziomu istotnego statystycznie). Efekt szkolenia interpersonalnego i wolontariatu jest istotnie różny od efektu szkolenia zawodowego (p<0,000). Innymi słowy szkolenie zawodowe kandydatów w stosunku do wolontariatu poprawia atrakcyjność zawodową osób długotrwale bezrobotnych.

Wpływ zmiennej: powiat zostały przedstawiony na rysunku 16.