- •Метады псіхалагічнага даследавання: класіфікацыя, характарыстыка і асаблівасці выкарыстання ў працы настаўніка.
- •Паняцце пра адчуванне і ўспрыманне.
- •Паняцце пра ўвагу.
- •Паняцце аб памяці. Улік заканамернасцяў памяці пры арганізацыі вучэбнай дзейнасці школьнікаў.
- •Паняцце пра мысленне і ўяўленне.
- •Паняцце пра волю і валявыя якасці асобы.
- •7. Псіхалагічная характарыстыка эмацыянальнай сферы чалавека.
- •8) Паняцце аб тэмпераменце. Улік асаблівасцей тэмпераменту ў вучэбна-выхаваўчай працы.
- •10. Паняцце пра асобу.
- •9. Паняцце аб характары. Умовы яго фарміравання.
- •11. Паняцце аб зносінах. Псіхалагічная хар-ка зносін.
- •12. Паняцце пра групу
- •13. Міжасабовыя зносіны ў малых групах. Канфлікты, аптымізацыя сац-псіхал.Клімата ў класе.
- •15. Фактары, заканамернасці і рухаючыя сілы псіхічнага развіцця
- •16. Асноўныя тэорыі псіхічнага развіцця (пр) ў айчыннай і замежнай ψ.
- •17. Перыядызацыя псіхічнага развіцця (пр)і яе падставы.
- •18. Культурна-гістарычная тэорыя развіцця псіхікі. (1896-1934)
- •19. Узроставыя асаблівасці псіхічнага развіцця ў дзіцячым узросце
- •20. Асноўныя псіхалагічныя новаўтварэнні ў малодшым школьным узросце і іх характарыстыка.
- •21.Асноўныя ψ-ыя новаўтварэнні ў падлеткавым узросце.
- •22. Узроставыя асаблівасці псіхічнага развіцця ў раннім юнацтве.
- •23. Псих.Характеристика навучання. Навучанне і развіццё. Сутнасць, віды і механізмы навучэння.
- •24. Псіхалагічныя асновы сучаснага навучання.
- •26. Фарміраванне ведаў і паняццяў у працэсе навучання. Умовы фарміравання паняццяў.
- •27 . Псіхалогія асобы і дзейнасці настаўніка.
- •28. Псіхалагічная сутнасць выхавання.
- •29. Агульныя і спецыяльныя здольнасці, іх хар-ка.
Паняцце пра волю і валявыя якасці асобы.
Калі пры дапамозе пазнавальных працэсаў чалавек знаёміцца з навакольным светам, то дзякуючы волі ён кіруе сваімі паводзінамі. Але не усе паводзіны кантралююцца воляй. Мы часта паступаем міжвольна (неўсвядомлена). Міжвольнае паводзіны - дзеянні чалавека, якія ажыццяўляюцца з дапамогай безумоўных і умоўных рэфлексаў без кантролю свядомасці. Па меры развіцця чалавека ў яго, разам з міжвольным паводзінамі, выяўляецца здольнасць да адвольнага паводзінах. Адвольныя паводзіны - дзеянне чалавека, падпарадкаваныя дасягненню свядома поставленной мэты і кіруюцца волей. Менавіта дзякуючы адвольнасці паводзін чалавека не толькі прыстасоўваецца да навакольнага рэчаіснасці, але і актыўна яе пераўтворыць у адпаведнасці са свом патрэбамі. Воля - здольнасць чалавека да свядомага рэгулявання сваіх паводзін, якая выяўляецца ў пастаноўцы мэты, пераадоленні ўнутраных і знешніх перашкод пры яе дасягненні. Хоць пры адвольным паводзінах чалавек ўлічвае свае жаданні, адным з асноўных прыкмет волі - усвядомленае прыняцце рашэння. Адсюль відавочная сувязь волі з пазнавальнымі працэсамі. Воля звязана з матывацыйнай сферай (пастаноўка мэтаў), эмоцыі і пачуцці ўплываюць на самакантроль. Такім чынам, адвольныя дзеянні залежаць ад розных псіхалагічных характарыстык, якія ўплываюць на валявую сферу. Валявая сфера - сістэма ўнутраных утварэнняў асобы, якая забяспечвае магчымасць адвольных (асэнсаваных) паводзін і звязаная з матывацыяй, рэалізацыяй канкрэтных дзеянняў, самакантролем і самарэгуляцыі.
Функцыі волі:
- заахвочвае (выбар з розных матываў і мэтаў найбольш важных);
-рэгулятыўная (кіраванне сваімі паводзінамі ў сітуацыі недастатковай і ці переизбыточной матывацыі);
-арганізацыйная (ўсведамленне планаванне і рэалізацыя задуманага);
- мабілізацыйная (канцэнтрацыя фізічных і псіх рэсурсаў у сітуацыі преодаления припятствий);
-тормозная (выраз стрыманасці у праяве непажаданага паводзінаў)
Ад волі залежыць, як чалавек рэалізуе ў жыцці свое задаткі. Адораны чалавек, маючы слабую волю, даб ецца ў жыцці няшмат.
Для ўсіх валявых дзеянняў характэрныя след. асаблівасці:
свядомая мэтанакіраванасць, сувязь з мысленнем, сувязь з рухам. (слово)
Любое валявое дзеянне мае на ўвазе наяўнасць мэты (мэта - усвядомлены вобраз жаданага выніку, на дасягненне якога накіравана дзеянне чалавека)
Этапы валявога дзеяння:
- Ўзнікненне пабуджэння (сіла і накіраванасць якога залежаць канкрэтнымі патрэбамі. Асаблівая роля адводзіцца каштоўнасным установам асобы (мараль сутнасць чал))
-ўсведамленне шэрагу магчымасцяў рэалізацыі матыву (работа мышления . У ходзе гэтай дзейнасці чал можа ўсвядоміць, што існ розныя альтэрнатывы паводзін, за кожнай з якіх стаяць свае матывы. Гэта пораждает "барацьбу матываў". )
-барацьба матываў - х-ся узнікненнем раўназначных матываў і звязаны з неабходнасцю выбару аднаго з іх для прыняцця рашэння і ажыццяўленне дзейнасці. Барацьба матываў паказвае здольнасць чал свядома прымаць рашэнні, прыкладаць ўнутраныя высілкі. Менавіта тут у найбольшай ступені выяўляецца воля чалавека. Важна, каб барацьба матываў скончылася прыняццем канкрэтнага рашэння.
-прыняцце рашэння
-выпонение дзеянняў - толькі той, хто ўмее прыводзіць рашэнні ў выкананне, можа лічыцца чал з моцн воляй.
Валявыя якасці - сукупнасць якасцяў асобы, якія характарызуюць з боку здольнасці дасягаць пастаўленых мэт, несмотря на перашкоды (цярплівасць, упартасць, настойлівасць, мужнасць, прынцыповасць, вытрымка, рашучасць).
Асобую ролю ў фарміраванні валявых якасцяў адыгрывае настаўнік пачатковых класаў, так як развіццё валявых якасцяў залежыць ад агульнай тэндэнцыі псіхічнага развіцця, якія назіраюцца ў малодшым школьным возразте. Формирвание волі адбываецца, у першую чаргу, пры рашэнні задач вядучай дзейнасці пэунанга узросту – вучэбнай. Граматныя ўказанні дарослага, прапанова аптымальных (з улікам інд осмобенностей) спосабаў працы над вучэбным матэрыялам дапамагаюць вучню пераадолець цяжкасці і дасягаць пастаўленых мэт. Найважнейшай задачай настаўніка - фарміраванне самастойнай дзейнасці.
Не менш важна і стварыць умовы для развіцця у школьніка цярпення, настойлівасці, стараннасці. Заданні павінны быць аптымальнай складанасці - не вельмі лёгкімі і не вельмі складанымі. Важным валявым якасцю школьніка (асабліва малодшага) з'яўляецца стрыманасць. Выяўляецца ва ўменні падпарадкоўвацца патрабаванням дарослых.
Настаўнік, які імкнецца да развіцця валявых якасцей у вучняў, павінен выконваць след пед правілы:
- Не рабіць за вучня тое, чаму ён павінен навучыцца, а толькі стварыць умовы для поспеху яго вучэбнай дзейнасці
- Выхоўваць звычку самакантролю
- Заахвочваць, стимулирова выклікаць пачуццё радасці ад дасягнутага выніку.
