Ашу кернеген Жанбота Біржанға ұмтылады

Біржан: Жанбота, ос(ы) емес пе өлген жерім а,

Көкшетау боқтығына көмген жерің (а)

Қамшымен ән айтқанды ұрсын деген,

Көзіңмен заңды бар ма көрген жерің? О

О, Жанбота!

Жанбота: қыс-қарт!

Сара: Қыс-қарт!

(Халық Жанботаны келемеж қылады. Келемежге ренжіген Жанбота шығып кетеді)

Сара: Ұлық көрсе Жанбота, алға түсіп жортады.

Хор: ұлық көрсе Жанбота, алға түсіп

өзі жұртты қорқытып, өз(і) ұлықтан қорқады

жортады өзі жұртты қорқытып, қорқады.

Сара: Жанбота, Жанбота, қай бота? Қай бота?

жанбота, жанбота

жанбота, Жанбота, қай бота? Қай бота?

Жанбота, жанбота

Қай бота? жанбота, қайбота? Жанбота, қай бота? Жанбота,

Қай бота? жанбота, қай бота? Жанбота, қай бота? Жанбота.

Та, қай бота? жанбота, қай бота? Жанбота. Қай бота? Ой! Ой!

Та, қай бота! Жанбота, қай бота! жанбота, қай бота? Ой! Ой!

Ой! жанбота!

Ой! жанбота!

Екінші акт

Кіріспе

(Бурабай көлінің жағасында Біржанның ауылы. Көлдің жағасында ойға шомып Біржан отыр.) Біржан Ариозасы және дуэт

Біржан: Әттең дүние!

Құрсаулы, тар, қу заман!

Әттең, дүние! Қол жетпеген бір арман!

Арманда аласұрып қиялданам,

бір қызып, бірде күйіп, бірде жанам, бірде

жанам.Мен болып Амудария тасар

едім, сірідей сықпаса тар, мылқау заман, мылқау

заман. Ызыңдап төңірегім

жау торып жүр, жалғызақ ел тірегім,

халық панам. Мейл(і) өмір, мейлі

өлім, көк толқынға жүзуге,

қарсы құлаш ұрды балаң, е-ги-гай, е-ги-га

ай. ұр-ды ба-лаң, е-ги-га-а!

(Үйден Аналық шығады) Аналық пен Біржан сценасы

Аналық: шынарым шыңға біткен жалғызым-ай!жалғызым

тұрмай ма, кешег(і)әнім хан қызына! Хан қызы-ай!

әніңнен қызы түгіл, хан садағана!

арқаға сирек біткен андызым-ай

ән, өлең, сауық сайран

Біржан: арқаға сирек біткен аңдызым-ай, андызыай!

ән, өлең, сауық сайран

ән, өлең, сауық сайран

өмір сәні, алмай ма әннен сусын адам жаны?

өмір сәні, алмай ма әннен су сын адам жаны?

өмір сәні, алмай ма әннен-сусын адам жаны?

өмірдің көлеңкесі қоңыр күйлі, жамандар қандай шіркін

домбыраны? е-ги-гай, е-ги-гай,

өмірдің көлеңкесі қоңыр күйлі, жамандар қандай шіркін

домбыраны? е-ги-гай, е-ги-гай,

өмірдің көлеңкесі қоңыр күйлі, жамандар қандай шіркін

домбыраны? е-ги-гай, е-ги-гай,

домбыраны? е-ги-га-ай

домбыраны? е-ги-га-ай

домбыраны? е-ги-га-ай.

жалғызым, саям, ерк(е) өскен ерке балам, қарғам!

жалғызым, саям, ерк(е) өскен ерке балам, қарғам!

қамқорыма

(Қожағұл, молдалар, олармен бірге Алтынай келеді)

Қожағұл: О,Қу заман, қу заман! атаны

билеп ұл кеткен, ананы билеп қыз кеткен.

О, қу за-ман, қу за-ман!

Аналық: Не болды саған

Қожағұл: Қу ағашқа тәңірдей табынған, бұл, не сұмдық?

Жақ отқа, жоғалт, жоғалт көзімнен!

Аналық: жоқты сөйлеп соқтықпай, аулақ,

аулақ баладан!

Молдалар: ойнама, бала, болыспен!

ойнама, бала, болыспен!

Біржан: Ұстар деп болыстан, қорқып Біржан сас(а)алмас,

Селт етпес ер жүректі, өресі жетіп бас(а)алмас.

Кешег(і) әнім Жанбота, бүгінг(і) әнім қыз Сара.

Жасырған мен дерт тұрмас, жүрегімде бір жара!

Қожағұл: Құрттым де әкеңді,

Қарсы болып болысқа, неке ғұрып, бұзбақсын.

Келініне болыстың ғашық болып әулігіп, жетпексің ғой түбіме,

өрте мына ағашты! Көрінбе менің көзіме! кет, кет!

Кет, бетіңмен ел ақтап!

Молдалар: ойлан, Біржан, ойлан, ойлан, ойлан!