Қарыншалар фибрилляциясын (қф) не қарыншалардың пульсі жоғалған тұрақты тахикардиясын (қт) емдеу алгоритмі

Медперсонал жоқ кезде Медперсонал жоқ кезде

• 

Пульсті тексеру Пульсті тексеру

Пульс жоқ болса



Прекардиялық соққы жасау



Пульсті тексеру Пульс жоқ болса

 

Дефибриллятор дайын болғанша

жүректің жабық массажы мен жасанды тыныстандыру



Дефибриллятор мониторынан аритмияның типін анықтау (ҚФ не ҚТ)



Дефибрилляция жасау, қуаты 200 Дж *



Дефибрилляция жасау, қуаты 200-300 Дж*



Дефибрилляция жасау, қуаты до360 Дж*



Пульс жоқ болса – жүректің жабық массажы мен жасанды тыныстандыру



Венаға инфузия жасауды қамтамасыз ету



Адреналин, 1: 10 000 0,5-1 мг венаға егу



Трахеяға интубация жасау



Дефибрилляция жасау, қуаты 360 Дж* дейін



Лидокаин, 1 мг/кг венаға егу



Дефибрилляция жасау, қуаты 360 Дж* дейін



Натрий бикарбонаты венаға



Дефибрилляция, қуаты 360 Дж* дейін



Дефибрилляция , қуаты 360 Дж* дейін



Лидокаинды қайталау



Дефибрилляция, қуаты 360 Дж* дейін

Егер синус ырғағы қалпына келсе, онда лидокаин (новокаин-амид, кордарон, бретилий) инфузиясы тағайындалады және электролиттік алмасудың басқа да бұзылыстарын реттейді.

Қарыншалардың біріншілік фибрилляциясынан кейінгі болжамы көбінесе қолайлы және миокардтың асқынбаған инфарктындағы секілді болады.

Асистолия кезіндегі негізгі реанимациялық шаралар:

• трахея интубациясы;

• венаға түсу (катетер қою);

• ЭКГ ең болмаса тір тіркемесінде жүректің электрлік белсенділігі жоқ екенін анықтау.

Асистолияның қайтымды себебін іздеу:

• гипоксия;

• гиперкальциемия;

• гипо- и гиперкалиемия;

• ацидоз;

• дәрілер дозаларының артық болуы;

• гипотермия.

Тіпті уақытында басталған және тиімді жүргізілген реанимациялық шаралардағы қаза болуы жиілігі 85-100% құрайды. Жүректің жабық массажы мен өкпені жасанды тыныстандыруды тоқтатпай жүректің жұмыс қабілетін дәрілік қоздыруды қатар жүргізеді. Асистолияда ерте жасалатын сыртқы электрокардиостиму-ляция дұрыс деп саналады (онымен қатар дәрілер егіледі). Адреналин 1 мг әрбір 3-5 минут сайын венаға тез егіледі. Атропин 1 мг әрбір 2-5 минут сайын венаға егіледі және оның жалпы дозасы 0,4 мг/кг құрайды. Егер ешқандай көмек болмаса, онда реанимациялық шараларды тоқтатады (Алгоритм 2).

Кеш дамыған (бірінші тәуліктен соң) қарыншалар фибрилля-циясы көбінесе екіншілік сипатта және миокардтың терең зақым-дануларында, жүрек жетіспеушілігі мен блокадалары бар адамдарда кездеседі.

Кальций дәрілерін қолдану қазіргі кезде қауіпті деп саналады. Кейбір ғалымдар реанимациялық шаралардың тиімділігін арттыру үшін адреналиннің дозасын өте жоғары көтеру керек деп санайды (мысалы, әрбір 3-5 минут сайын 5 мл егу).

Алгоритм 2

Асистолия кезінде дәрігердің тактикасы

Егер аритмия сипаты белгісіз болса не ҚФ жорамалдаса,

онда дефибрилляция жасалады

Егер асистолия екені белгілі болса



Жүректің жабық массажы мен өкпені жасанды желдендіру



Адреналин, 1:10 000, 0,5-1 мг, венаға



Трахея интубациясы



Атропин 1 мг венаға егу (5 мин соң қайталау)



Бикарбонатты қолдану мүмкіндігі



Электрокардиостимуляцияны қолдану мүмкіндігі

ЖҮРЕК ЫРҒАҒЫ МЕН ӨТКІЗГІШТІГІНІҢ