Бақылау сұрақтары
Сиблингті позиция терминінің мәнін ашыңыз?
Сиблингті позиция түрлеріне сипаттама.
Баланың сәтті дамуы үшін қандай сиблинговых позиция болып табылатын?
4. Көп балалы жанұяда бала психикасының даму ерекшеліктері?
5. Р.Зайонц және Х.Маркус «Жанұяның интеллектуалды және тәрбиелік потенциалы» гипотезасының мәні неде?
Практикалық сабақ №10
Тақырыбы: Педагогикалық мәдениеттің жоғарылау жолдары.
Мақсаты: Жанұяда педагогикалық мәдениеттілікті жоғарлату жолдары туралы мәлімет беру.
Жоспары:
1. Педагогикалық мәдениеттілік туралы түсінік.
2. Жанұяда педагогикалық мәдениеттілікті жоғарлатуда мектепке дейінгі мекемелердің рөлі
1. Педагогикалық мәдениеттілік туралы түсінік. Педагогикалық мәдениет - бұл жалпы адамдардың мәдени компоненттері, әке –шешенің педагогикалық мәдениеті негізгі әке-шешенің тәрбиесіне қызмет етеді. Педагогикалық мәдениеттің деңгейіне байланысты ата-аналар табыстыққа және үй тәрбиелеу нәтижелігіне тәуелді болады.
Педагогикалық мәдениет өзіне бірнеше компонееттерін қосады: балаларды тәрбиеледі жауаптылыққа алу; білімнің дамуын, тәрбиені; практикалық істерді, жанұыдағы балалардың қызметі, басқа да мекемелермен өнімдік байланысты, мектепке дейінгі мекемемен және мектеппен .
Бұл компоненттер адамзат тарихында ұзақ уақыт орын алады, қазіргі уақытта дыбыстауға ие болуда. Халықаралық деңгейде ата-анасының жауаптылығы туралы сұрақ қойылады. Көптеген елдердің заң шығарушы актілерінде соның ішінде ресей федерациялық республикасында 1- ші кезекте әке- шешенің өз баласына деген тәрбиелік құқығы бекітілген. Қазіргі уақытта көптеген құбылысты еске алсақ, дамуға арналған жетіспеушіліктер және баланы тәрбиелеу , барлық қоғамдық өмір деңгейінде, білімде, дінде, өнерде баланы тәрбиелеуде әке-шешесінің жауаптылығы жүзеге асады. Сондықтан да қазіргі педагогикалық мәдениеттің мағынасы мүмкін емес әдептану облысының білімсіздері, әдемілік; құқық; психология және басқа да пәндер.
Ертеректе белгіленгендей 20 ғ. Ғалымдардың үлкен жетістіктерімен есте қалды. Қазіргі ата-аналарға элементарлық білімдер баланы тәрбиелеуде жетіспейді. Оларға педагогика, генетика, психология барып қатысу керек.
Бала дамуының түсінуін қамсыздандыратын бұл білімдер жалғыз болуды еске алуына көмекетеседі, әсіресе қазіргі кезде, ал бір жағынан көптеген жанұялар балаларды көп тәрбиелемеуде қам жемейді, ал 2- ші жағынан өмір жаңа туған нәрестеге толы болып келеді. Қазіргі жанұялар мақсатты білімді қажет етеді.
Үй тәрбиесінің алдыңғы проблемасына қарасаң біз көптеген қателіктерін көреміз. Олар ананың балаға деген түсініспеушілік, маңызды тенденциялық дамуын, бұл жақта педагогикалық іскерліктің үй тәрбиесін дұрыс ұйымдастырмауы.
Жанұядағы тәрбиелік қызмет аса қолданбалы мінез-құлыққа әкеліп соғады, сондықтан ата-аналарға өздерінің мінез-құлықтарын түзетуге маңызды көмек беру қажет.
Педагогикалық мәдениетке алғашқы тартылу кішкентай кеуде кзден басталады, балалар өз жанұядан 1-ші тәрбині алған кезден бастап, сонымен қатар бала-бақшадан және мектептен алған тәрбиеден басталады. Көп балалы үйлерде балалар өздерінің аға- әпкелерінен үлгі алады. Бірақ шешуші мағынасы бар педагогикалық мәдениет әке-шешесінің баланы тәрбиелеудегі меншік қызмет алады. Ата-аналардың педагогикалық әдебиетке деген қызығушылығы болады, балаларының достарының және туысқандарының үйлерінде тәрбиелегенде.
Адамдар ата-аналар балаларын тәрбиелеуде арнайы дайындық керек екендігін баяғыдан түсінген . бұл туралы бірнеше кітаптарда жазылған. ең бірінші аналардың балаларын тәрбиелеуде дайындықты И.А Каменский өзін «Аналар мектебі » деген кітабында жазылып өткен. Сонымен қатар Ж. Ж. Руссо, И.Б. Пестолоций, А.И. Герцен, Н. И. Пирогов, К.Д. Ушинский және де басқа ғалымдар жазып кеткен.
Әр халықта өзінің педагогикалық мәдениетін көтеру системасы болған. Біздің елімізде 20ғ. Педагогикалық мәдениетті көтеру жүйесі – педагогикалық білім болды. Бұл система халықтық унивеситеттер, бірнеше факультеттер бар сонымен қатар педагогикалық ( мұғалімдері, мектеп педагогтары, ата-аналар ) халықтық университетке сонымен қатар «ата-аналар университеті» де кірді. Олар сарайларда, мәдениет үйлерінде, клубта, мектепте, мектепке дейінгі мекемелерде жұмыс істейді. Ата-аналар университетінің программасына 1-2 жылдық білім кірді. Педагогикалық қатысушылар балалармен қыздар да мектепте өткізілді. әйелдер және кішкентайлар дайындығында оларды ана болуға және әке болуға дайындауды үйретті, жас ата-аналар жас жанұя клубында педагогикалық білім алды. Педагогикалық оқу мекемелерінің жоспарында болашақ ұстаздар жұмысқа жанұямен қаралды.
Педагогикалық мәдениет жоғарылату семинарына, курстарын мұғалімдер жүргізді. Ондай жағдайда біздің елімізде педагогикалық мәдениетін жоғарылату барлық халықтарда болды .
Қазіргі уақытта педагогикалық мәдениетті жоғарылату системасына қызығушылығын білдірген И.В.Бестуужевым- Ладай ең бірінші лайықты білімді және мектеп оқушылары, содан соң
«университетте болашақ ата-аналар», содан «университетте жас атаналар» ал уақыт өте келе «университеттерде атаналардың апа-аталары»
2. Психологиялық – педагогикалық қатысудағы әке-шешенің басты мақсаты педагогикалық мәдениетінің жоғарлауы мектепке дейінгі мекемелерге жолдама болып табылды. Қазіргі уақытта оларды тек қана мектепке дейінгі мекемелерді тәрбиегшілер ғана емес, сонымен қатар микроауданда тұратын халықтарды қолдайды.
Ең қиындығы соңғы он жылда мектепке дейінгі мекемелер өз алдына қойған мақсат «педогогикалық мәдениетті жоғарлату» мәселен орындай алмай жүр және бұның таңқаларлығы олардың бұндай жұмыспен айналысқысы келмеуінде. Ең бастысы бұл жұмыс мақсаттылық, бағыттылықта белгілеп қалды. Оның мазмұнын және формасын біліп, ата-аналарды балаларын тәрбиелеуге дайындық деңгейін көрсету. Басқа сөзбен айтқанда, педагогикалық мәдениеттің жоғарылауы ұстаздың біліміне және олардың ата-аналарымен жұмысына байланысты болады.
Ұстаз ата-аналарға білімді қалай қолдану керек екендігін көмектеседі, тәрбие жөніндегі практикалық сұрақты шешуге, кейде: күн тәртіп ұйымын, орынды тамақтану, толық ұйқы , ойындық қызхметке, балаларды еңбекке үйретуге көмектеседі.
Мұғалімнің мақсаты- теориялық білім беруді үйрету. Бұл жерде маңызды мағынасы әке-шешелердің өз балаларын тәрбиелеуде өз тәрбиелік тартуы болды, басқа жанұямен айырбас жүргізу, өз кезегінде педагогикалық ұйымның жаңа түрлерін іздеуіне талап етті.
Мектепке дейінгі ұжымдарда дөңгелек үстелдің ар жағында кездесулерге көңіл бөліп, сұрақ-жауапқа, клубтар мәжілісі; «танысайық», «бір-бірімізді қуантайық» сияқты жиналыстарға қатысу. Бұл форманың астарында аздаған топтармен жұмыс істеу керек, егер 5-6 жанұя қосылса , баланы тәрбиелеудегі тәжірибесін және бір-біріне бауыр басуы. Педагогикалық-мәдениетті көтеру формасында ата-аналар, олардан басқа балаларда, мектепке дейінгі мекемелердің мамандары деп қатыса алады. Бұлар - мекемелер , көңіл көтерулер, спорттық ойындар, қойылымдар, концерттер .
Бірақ олар педагогикалық мәнісін жоғалтып алмады, сонымен қатар ата-аналардың педагогикалық мәдениетін көтеру дәстүрін де жоғалтпайды. Көбісін мектепке дейінгі практикалық санитар, есік ашу күндер; дайындық және ата-аналар конференциясы. Ең маңыздысы олардың мағынасын мектпке дейінгі мекемелерге назар аудару қажет. Кей кездері жарыстарға дайындық жүреді: мақалалар оқыту, әңгімелесу, жанұялық тәрбиені сұраққа алу, топтық талқылау . ата-аналар неғұрлым жарыстарға, талқылауға белсенді қатысса, соғұрлым маңыздырақ болады. Мектепке дейінгі мекемелердің назары ата-аналардың өз бетімен білім алуы. Сондықтан мектепке дейінгі мекемелерге әртүрлі жанұялық тәрбиесі байланысты сұрақты қарыстыратын әдебиетті, оларға қоса журналдағы мақалалар қарастырылады. әдебиет насихаты педагогикалық теметикада мектепке дейінгі мекемелердің ұстауының міндетіне кіреді.
Бұл жұмыстың маңызды формасы: дәстүрлі папкалар, көшірмелер,жеке кітап туралы талқылаулар, кеңес жүргізу кезіндегі жариялаулар, дисскусиялық мәжіліс клубтары, топтық ақпараттар, жаңа әдеби көрмелер, мұғалімнің мақсаты- ата-аналардың әдебиетке деген қызығушыл- ығын ояту және теориялық қарым-қатынаста сенімді таңдауға көмек беру.
Қазіргі тәжірибе. Көптеген елдердің ғалымдары қазіргі ата-аналардың тәрбиесіне беймазалау. Арнайы программалы қатынаста оларға педагогикалық мәдениетті көтеру жанұяда жіберіледі: ата-аналардың тәрбиелік бағдарламасы, педагогикалық білім беру бағдарламасы.
«Ата-аналардың тәрбиесі» түсінігі өткен ғасырдың соңында пайда болған, яғни америка мен европада қауымдастық пайда болған кезден ата-аналарға жанұяны тәрбиелеуге көмек көсеткен, қазіргі уақытта «ата-ана тәрбиесі» ақиқатында көптеген елдерде таралды.
Ата-ана тәрбиесі- ата-ананың тәрбиелік функциясын орындау. Алғашқы ата-ана тәрбиесі олардың блілімдерімен шектелген, оларға бала тәрбиелеу қажет. Қазіргі уақытта ата-ана тәрбиесі мазмұны өзгеруде: оған білім-кеңін қосады, жақсы отбасын құруға қажеттілік, европалық елдерде ата-ана тәрбиесінің программасы әртүрлі үлгілерде: оқулық – теориялық, модельдер, топтық байындық моделі, хриястандық ата-ана тәрбиесі. Барлық модельдер өздерінің тарихы бар, ата-аналарға балаларын тәрбиелеуде әртүрлі қызмет көрсетуге, бала тәрбиесіне практикалық көңіл беру.
АҚШ –да жанұяны тәрбиелеуге арналған көп сандық бағдарламалар өңделуде және іске асуда, яғни ол былай аталады: «ата-аналардың педагогикалық білім программасы» оларға қысқа мағыналы мінездеме берілген, жанұя тәрбиесінің программасы қатаюда, бірақ 1-ші өсім ата-аналардың педагогикалық компоненттері: жанұяның өз балаларымен психофециологиялық дамуының құртылуы; асыранды балалармен, жанұямен. Бұндай программалармен «Хэд Старт » проект жұмыс істей алады. Ол жан-жақты білім алатын, импалы және әлеуметтік көмек көрсету. Ол үшін жанұя баласының ерекшелігі қосылады, олардың қатысқандарына ерекше көңіл бөледі. 1965 ж. бастап 5 млн. адам «Хэд Старт» оқу жүйесімен қамтылған болатын. Жыл сайынғы «Хэд Старт» оқу жүйесімен қамтылған болатын. Жыл сайынғы «Хэд Старт » оқу орталығында 400000 балалар және ата-аналар оқиды ата-аналармен жұмыс бүкіл аспектпен жұмыс істейді, мектепке дейінгі мекемелерде жұмыс планын орындауға әке-шешелер қатысады, үй жағдайлары, сонымен қатар ата-аналар балалармен бірге жарыстарға қатысады. Ата-аналардың өз балаларымен жұмысы мамандардың айтуымен жүргізіледі. Яғни ата-аналар өз балаларының ойларын тыңдауға қызықтырылады, олардың тәртіптеріне көңіл бөледі. АҚШ- ң көптеген бөліктерінде балаларын тәрбиелеуге әкелер де қатысады, олар мектепте бала бақшада жұмыс істейді.
Үй мұғалімінің шығуын және осы дәрежеге жетуі талай ғасырлар тереңінде жатыр. Үй мұғалімдері ертедегі Грек жерінде пайда болған. Олардың міндеттеріне қол астындағылардың өмірін және денсаулығын сақтау кірген, кейінірек осылардың сабақ оқуына көмектескен. Бай қуатты ата – аналардың балаларын оқыту үшін негізгі жүктемені мұғалімдер өздері орындаған. Уақыт өте бай жанұялар жер шарында және де ресейде де бірнеше жанұя мұғалімдерін жолдай бастады, оның әрқайсысы өз міндеттерін біреуі тәрбиелеуші (гнуверлер, гевернантка, бонна), ол енді біреулер (мұғалім, дайындаушы) оқу ұйретумен сабақ өткізумен, оқу орындарына түсуге дайындық жұмыстарымен (мысалы гимназияға) айналысады. Тәрбиелеуші мұғалімдер сабақ үйретуші мұғалімдердің сабағына қатысып, оның нәтижелі жүріп жатқандығы бойынша үй иелеріне айтып отырған, кейбір жағдайларда тәрбиелеуші өз қарамағындағы сабақ үйретумен және оқу орнына түсуге детрлауға көмектескен, мысалы: «Дубровский» повестінде А.С. Пушкин француз - мұғалім Дефорж жайлы былай дейді: «Сашаның артынан жүріп граматикаға және географияға үйретті».
Тәрбиелеуші (бонна, гувернантка, гувернерді) жас шамасы 5-7 жасар балаларға шақырған, сондықтан оынң міндеті алғашқы оқыту, көбіне ағылшын тіліне. Негізгі күш олардың тәрбиесіне жұмсалады, әдепшілік нормасын сақтауға, өз-өздерін қоғамдық орталарда ұстауға. өзінің тәрбиеленушісінің жанында жүріп тәрбиені оған нақты өмірдің жағдайларын тез және дәлме-дәл шешугу көмектеседі, қателіктерді болдырмауға тырысады. Бұндай көмек әсіресе қыз балаларға өте қажет болатын, «гувернанатканы» қыздары күйеуге шыққанға дейін ұстайтынын. Баланың жынысына байланысты ұлдарға-ұл, қыздарға-қыз тәрбиешілер шақыратын. Жолдаманы мұғалімдердің міндетіне күнделікті тәрбие жұмысын және оларды тәртіпті болуға, этиканы сақтауға үйрететін. Олардың ең бір қиын жұмыстары тәрбеленушіге ағылшын тілін ұйркту болатын, көп тапсырмалар орындатып, қателерін бірнеше рет түзейтін. Мұғалім де нәтижеге жету үшін тәрбиеленушілерге неше түрлі жаза, тәрбиенің түрлерін, ескерту қолданылды оларға өте қиын болатын. Осы жаза тәрбиеленуші мен тәрбиешінің арасында түсініспеушілік туғызады. Бұлар тәрбиешілерге мазақтап, келемеждеп сөйлеген. Ата-аналарының алдында өз кінәларын мойындағысы келмеген. Өйткені ата-аналарыны өз балалар- ымен тәуліктің аз ғана уақытында кездесіп тек қана жақсы сөз, тәрбиелермен алмасады. Ал тәрбиеленушілермен олар көп уақыт бірге болады. Революцияға дейінгі Ресейде көп жылдар бойы өмір сүрген институт көп өзгерістерге ұщырады, білім берудің ролі артты.
Белгілі, Петр I–дің реформасы Ресейге көп ағылшындардың келуімен сипаттасады, олар көбінесе үй мұғалімдері шетелдіктер өз міндеттерін осы Ресейде атқарғысы келді. Олардың міндеттерінің тізіміне: жүріп-тұруын, биге, өлең айтуға, музыкалық аспаптарда ойнатуға үйрету кіруі. Олар тәрбиелеушіге міндетті түрде жоғарғы ортадағы әңгіме, этиканы сақтауға үйретті. Сырттан келген тәрбиешілердің ішінде көптеген мұғалімдер тәрбие ісін меңгере алмағандары да болды, өйткені олар өз елінде аспазшы, шаштаразшы, дүкенші болған. Ресейге келгенен кейін қызығушылығы әлде жқаржы мәселесін шешу үшін үй тәрбиесі қызметін атқарды. Осындай кез келген үй тәрбиешісі өзінің қараған тәрбиеленушіге өз деңгейінде білімге қызықтыра алмады. Шетелдіктерге қызығушылық ресейде орта түсті және ол үй тәрбиесіне енгізіле бастады. Өздерінің қоғамдағы орнын және мәртебесін шетелден алдыртқан тәрбиешілер сонымен дәлелдеді. Көп көпестік жанұялар шетелден келген тәрбиешілер балаларына үлкен дәрежеде тәрбие және білім береді деп есептеген. XIX ғасырда жаппай білім беру орындары (гимназия, лицей, училище, пансиондар) ашылғанмен, бай жанұялар балаларын үй тәрбиешілеріөз ісінің білгірі және жеке қажеттерінің жоғары болған тәрбиешіге сұраныс өте көп болатын. Бай жанұялардан да және өз дәрежесін арттырғысы келетін оқу орындарына да білікті мамандар керек бола бастады. Оның дәлелі: 1834 жылғы шыққан нұсқалықта мұғалімнің міндетті түрде шыққан тегі христиан болу керек, жақсы тәртібі болу керек, Ресейдің азаматтығын алған болу керек, білімі және тәжірибесі мол болу керек. Білімнің деңгейін емтихан тапсыру арқылы білген. Емтихан тапсырғаннан кейін оған куәлік беріледі. Барлық талапқа сай келген «нұсқаулықтағы куәлік беріледі. Үй тәрбиешісі немесе мұғалім деген». Ол мемлекеттік білім министірлігінің қызметкері болып саналады. Үй тәрбиешісіне, мұғаліміне сұраныс көбейген кезде В.Ф. Одоевский мынадай кітап жазды «Гувернаткаларға жетекшілік». Кітап тәрбиешілерге теорияның білім және тәрбиелік білімнің методикасымен таныстырды. Ол кітаптың кейбір білімдері ғана біздің уақытқа дейін жетті. Олардың біреуі «Балалармен әңгіме» – үй мұғалімдерінің жеке қасиеттеріне көп көңіл бөлген. Сол кездегі тәрбиешілер мынаны меңзейді: «бірінші баланы сүйу керек, сосын тәрбиелеу керек». Үй мұғалімдері дайындау әртүрлі оқу орнында іске асырылады. Қыздар гимназиясында көмекгі 8-ші сынып ашылды. Оқушы- қыздарға осы сыныпты алтын немесе күміс медальмен бітіргендерге үй тәлімгері болуға құқылары бар болатын. Үй тәрбиешісін, мұғалімдерін дайындау діни орталықтарды жоғарғы қыздар курстарында, мұғалімдер семинарияларында, институттарда жүзеге асты. Революциядан кейін 1917 жылдан бастап үйден оқыту және үй мұғалімдерін, тәрбиешілердің, гувернерлердің қызметі тоқтатылды және оларды дайындайтын оқу орындары жабылды. Сонда да мемлекеттік және партиялық жанұяларда үй мұғалімдері болды. Бай семьялардың балаларын оқыту үшін үй мұғалімін шақырту, ортадағы рольдерін жоғарлатқан.
Ресейдегі әлеуметтік – экономикалық өзгерістер қоғамның бөлінуіне әкеліп соқты. Үй мұғалімнің шеберлігіне бай жанұялар тәтті болды. Көп жанұялар балаларының қоғамдық білім орталарында білім алуларын қаламады, өйткені оларда көп ауыратын болды.
Басқа ата-аналар өз балаларының сапалы білім алғаны қалады. Бүгінгі күш көп балалар ерекше жағдайда және жеке дамуы үшін жеке мектептерде оқығысы келеді. Ерекше даму және арнайы оқыту ауру балаларға, дарынды балаларға, тежеулі балаларға өте қажет.
Көптеген жанұялар дәстүрлі тәрбие мен білім беру орындарынан гөрі өз балаларына жағдай жасау үшін жекеше білім тәрбие беретін жүйені іздейді. Жоғарыдағы көрсетілген себептердің барлығы тәрбие және білім беру саласында үй тәрбиешілеріне, гувернанткаларға сұраныстың көп екенін көрсетеді. Сондықтан білімдік және тәрбиелік қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін гувернерстваны жандандыру керек.
Ресей Федерациясында «Білім туралы» заңы (1992) қабылданғаннан кейін үй мұғалімдеріне қажеттілік көбейді. Бірінші рет үй жағдайында үш сатылы білім беру қолға алынды: бастауыш, негізгі, орта. Жанұялық білім алу үшін ата-ана мен мектептің келісімі қажет. Әрине, кез-келген жанұяның шамасы осылай баласына білім алғызуға жеткіліксіз. Үй мұғалімнің міндеті көбінесе жанұя ерекшеліктеріне байланысты (бала санының көп болуы, ата-аналарының жұмыстары) тәрбие және білім беру жоспарында. Осы үй мұғалімдері кейде өз міндеттеріне білім берумен қоса сол жанқұяның ішкі тірліктеріне де араласа берді (мыс: демалыс күндері баланы серуендету) немес тәрбиеленуші мүгедек болса, оны дәрігерге апару, уақытылы дәрісін беру және де жоғарғы дәрежеде жұмыс істеу қабілеті болу керек, дәрігерлік білімі, ауру балаға қалай қарау керегін білу керек. Үй мұғалімінің жұмысы жеке сапасы мен кәсіптік деңгейінің жоғары болуы тиіс. Жанұяға кірген кезде соның мүшелерімен тез тіл табыса алу керек, баланың жүрегінен орын таба білу керек. Міне осының барлығы үй мұғалімініңжұмысының нәтижесінің болуына көмектеседі. Психологиялық дайындығы шыдамдылығы өте қажет. Үй мұғалімінде «өткір» көз болу керек, ол барлық үй ішіндегілердің өзгерістерін тез байқау керек. Тыныштық сақтау мақсатында үй мұғалімі өз тәрбиеленушісі жайлы айтуға асықпыйды, жай ғана хабарлама жасайды. Тәрбиенің мақсаты мен тапсырмаларын жанұя мүшелері арқылы шешеді, баланың ерекшеліктерін есепке алады, оның дамуын есепке алады. Мысалы: музыкалық аспапата ойнатқысы келеді, ол балаларында оған сәйкес білім, дарындылықта болмаса да, шет тілін оқытқысы келеді – тілінде мүкісі болса да.
Үй мұғалім мен тәрбиешісі жанұяда келісімділік қарым-қатынасты ұстану керек, балаға құрметпен қарау керек. Олар ата-аналарының балаға деген ашуын, ренжуін тез арада нәтижелі шешуге ықпал жасайды, жақсы тәртіптейді. Сондықтан да үй мұғалімі тәрбиеленушінің сенімді өкілі немесе досы болып табылады, оған құпия спорлары айтады, әке-шешесінің алыс сапарға, өз жұмыстарымен айналысып жүргенде. Үй мұғалімі ата-ана мен тәрбиеленушінің ортасындағы дәнекер болуда. Үй мұғалімі әр түрлі жастағы балаларды оқытуға дайын болу керек.
Мектепке дейінгі біләім беру жұмыстары олардың мектепке дайындығы, тереңдетілген сабақтар қай салада көп болу керектігін анықтайды. Мазмұнын жанұя өзі шешеді, соған лайықты білім бар мұғалімді шақырады.
Қазіргі ата-аналар балаларын шет тілін оқытуға үйреткісі келеді, суретші, фортапьянадаойнағанын, өлең айтқысын қалайды. Тереңдетілген жұмыстарды мұғалімнің басшылығымен де жасауға болады. Мысалы: сөзбасшылықпен жұмыс, техникамен, өнермен, көрмелерден үйренуге болады. Осындай мұғалімдердің көмегімен баланы тәрбиелеу бөлек қарастырылған (балабақшадан, мектептен, өнер мекемелерінен басқа). Үй мұғалімнің мақсаты тәрбиеленушіні өз қоғам ортасынан бөлектенуін ата-анасына түсіндіруі. Сондықтан үй тәрбиесін қоғамдық орындарда: спорт секциясында, өнер мектебінде, кружоктарда жалғастыру керек. Сонда үй мұғалімнің міндетіне басқа да қосымша оқу орнындағы мұғалімдермен байланыс орындайды.