The approximate timing of class

№	Steps of the class	Time (min)
1	Organizational part. Roll Call, reading the goals and objectives of the class, distribution of demonstration material	5
2	Discussion the questions 1-7	45
3	Break	10
4	Case-study	35
5	Test	10
6	Summarizing the classroom work, assessment of competencies	5

Case-study case 1

A 15-year-old-boy visited a doctor with complaints of recurrent pain in the region of the heart. The pain was exacerbated at exertion. Examination of the patient showed the presence of small, firm, yellow nodules (xanthomas) over the course of the hand muscles tendons, the presence of corneal lipid arcus. Angiographic examination revealed the coronary artery stenosis. Blood tests results demonstrate: total plasma cholesterol 22 mmol/L (normal values: 3.1-6.4 mmol/L), triglycerides 1.7 mmol/L (normal values: 0.55-1.65 mmol/L), HDL concentration 0.7 mmol/L (normal values: > 0.9 mmol/L), LDL concentration 9 g/L (normal values: 3.0-4.5 g/L). The patient's parents also have increased plasma levels of cholesterol - more than 8 mmol/L. Immunocytochemical analysis of the patient's leukocytes revealed abnormality of the LDL-receptor.

Questions:

1. What type of hyperlipidemia is observed in the patient?

2. Is heredity important in the development of this pathology? If it is, explain its type of inheritance. What is the prevalence of this pathology in general population?

3. What mechanisms underlie hyperlipidemia in this patient?

4. Assess atherogeneicity of the patient's plasma by calculating the index of atherogeneicity.

5. What are the pathologic consequences of hyperlipidemia of this type? What therapeutic approaches are used to treat the pathology of this kind?

Case 2

During experimental studies of atherosclerosis one group of rabbits was fed cholesterol added to a standard pelleted food in a dose of 5 g per day. Cholesterol was previously purified to remove contaminating oxides. The second group was treated similarly, but cholesterol was not purified, and the third group received the same diet with cholesterol that was previously subjected to peroxidation by hydrogen peroxide in the presence of ferrous chloride (FeCl₂). Six months after the start of the experiment the rabbits were killed by a lethal dose of a narcotic drug; the abdominal part of the aorta and coronary arteries were isolated, and their internal surface were examined for the presence of lesions. Simultaneously, blood samples were obtained from all rabbits of the experimental groups; plasma was separated from formal particles and used to isolate LDL fraction. In the following in vitro studies samples of the isolated LDL fractions from various groups were added to a media containing cultures of murine peritoneal macrophages, and the extent of intracellular accumulation of cholesterol esters was assessed following incubation for 3 days. LDL fraction of the intact rabbits was used as a control.

Questions:

1. Which group of the rabbits is supposed to incur the maximum damage to their arteries due to the excess of cholesterol in the food?

2. Describe the ways by which LDL can enter peripheral cells, including macrophages.

3. What differences in accumulation of lipids in murine macrophages can be expected with LDL fraction isolated from various experimental animals? Compare LDLs of the control and experimental groups of rabbits.

4. What role do monocytes/macrophages play in atherogenesis?

Case 3

During his visit to the doctor a 55-year-old male patient complains of anginal pain which recently has increased in frequency and severity. The patient is a head of a big company. During the last months he has experienced intense psychological stress, spent 12-14 hours at his office daily, and slept little; he began smoking more than one pack of cigarettes per day. The patient is a hearty eater, preferring high-calorie fat food. His father died of myocardial infarction. On examination: his height is 173 cm, weight 89 kg, blood pressure 175/100 mm Hg. Blood tests show the following: total plasma cholesterol 6.8 mmol/L (normal values: 3.1-6.4 mmol/L), triglycerides 1.9 mmol/L (normal values 0.55-1.65 mmol/L), HDL cholesterol 0.8 mmol/L (normal values > 0.9 mmol/L), LDL cholesterol 5.3 mmol/L (normal values < 4.9 mmol/L); glucose tolerance is decreased.

Questions:

1. What form of pathology is the most likely cause of angina pectoris in this patient?

2. What risk factors of this pathology are observed in the patient?

3. Does the patient have signs of lipid metabolism disorder? If he does, what forms of it?

4. What therapeutic approaches can be used to treat lipid metabolism disorders in this case?

Glossary

Nitrogen balance – is integral indicator of the general level of protein metabolism, is the balance between the intake and excretion of nitrogen

Азотистый баланс - интегральный показатель общего уровня белкового обмена, это равновесие между поступающим и выделяющимся из организма азотом

Азоттық теңгерімі бұл – бірлестік жалпы көрсеткіш деңгейінің нәруыз алмасуы, аралық тіннен азоттың түсуі мен шығуының тепе-теңдігі.

Positive nitrogen balance: the intake of nitrogen is greater than its removal, ie protein synthesis predominates over its destruction. It is observed at tissue regeneration in the recovery period after a serious illness, pregnancy, childhood, overproduction of anabolic hormones (growth hormone, androgens, insulin). Negative nitrogen balance is due to increased proteolysis. It takes place in pathogenesis of almost all diseases.

Положительный азотистый баланс: поступление в организм азота превышает его выведение, т.е. синтез белка преобладает над его распадом. Отмечается при регенерации тканей, в период выздоровления после тяжелых болезней, при беременности, в детском возрасте, при гиперпродукции гормонов анаболического действия (СТГ, андрогены, инсулин).

Оң азоттық балансы: азоттың тінге түсуі жоғарылап , сыртқа шығуынан артып кетеді, нәруыз түзілуі және оның ыдырауы басым болады,тіннің жаңару уақытында, жас балаларда,жүкті әйелдерде анаболизмздік гормондардың организмде артық өндірілуі (СТГ, андрогендік, инсулин)

Отрицательный азотистый баланс: распад белка превалирует над синтезом и азота поступает в организм меньше, чем выделяется. Отмечается при гиперпродукции гормонов катаболического действия (адреналин, Т₃, Т₄, глюкокортикоиды)

Теріс азоттық баланс; организмнен шығарылған төмен мөлшердегі азоттың көлемі түсуінен кем болады. Көп сөлденіс бездерінің өндірілу, ыдырау процестері кезінде белгіленуі (адреналин Т₃,Т₄ глюкокортикоидтер)

Hyperazotemia - is increase in residual nitrogen levels (normally 15 - 30 mmol / l) Retention hyperazotemia develops at decreased excretion of protein metabolism end products by the kidneys (renal failure). Productional hyperazotemia develops at extensive destruction of tissue (traumatic shock, burns, tumors, etc.), severe liver damage (decreased urea synthesis, decreased blood urea concentration, increased the content of residual nitrogen).

Гиперазотемия - повышение содержания остаточного азота крови (в норме 15 - 30 ммоль/л)

Гиперазотемия – қанда қалдық азоттың көбеюі.(қалыптыда 15-30 ммоль/л)

Ретенционная гиперазотемия развивается при нарушении выведения конечных продуктов белкового обмена почками (почечная недостаточность)

Бөгелулік гиперазотемия- нәруыздың зат алмасуының нәтижесінде түзілетін соңғы өнімдердің бүйрек арқылы шығуының бұзылыстарында (бүйрек жеткіліксіздігінде) дамиды.

Продукционная гиперазотемия развивается при обширном распаде тканей (травматический шок, ожоги, опухоль и др.), тяжелых повреждениях печени (нарушается синтез мочевины, количество ее в крови и моче снижается, нарастает содержание резидуального азота).

Өнімділік гиперазотемия тіндердің аумақты ыдырауында (жарақаттық сілейме, күйіктерде, өспелер т.б. ) , бауырдың тым ауыр зақымдануында (зәрнәсілдің түзілуі бұзылады,оның мөлшері қанда және несепте төмендейді, резидуалды (қалдық) азоттың мөлшері жоғарылайды).

Hypoproteinemia – is decrease in the concentration of protein in blood (normally 60 - 80 g / l)

Гипопротеинемия - уменьшение концентрации белков в крови (в норме 60 – 80 г/л)

Гипопротеинемия - қанда нәруыздар мөлшерінің (концентрациясының) төмендеуі (қалыпты жағдайда 60 – 80 г/л).

Hyperproteinemia – is increase in blood protein concentration. Absolute hyperproteinemia is increased blood protein level as a result of increased globulin synthesis (plasmacytoma (multiple myeloma), Waldenstrom's macroglobulinemia, when as a result of tumor growth large quantities of abnormal globulins are synthesized; at infectious, autoimmune diseases, when there is a significant formation of immuno ¬ globulins). Relative hyperproteinemia is observed when there is hemoconcentration at dehydration

Гиперпротеинемия – повышение концентрации белков в крови

Гиперпротеинемия - қаннда нәруыз мөлшерінің (концентрациясының) көбеюі.

Абсолютная гиперпротеинемия наблюдается при увеличении синтеза глобулинов крови. Имеет место при плазмоцитоме (миеломная болезнь), макроглобулинемии Вальденстрема, когда в результате опухолевого процесса синтезируются в большом количестве патологические глобулины, при инфекционных, аутоиммунных заболеваниях, когда происходит значительное образование иммуно­глобулинов.

Абсолюттік (шынайы) гиперпротеинемия қанда глобулиндердің түзілуі жоғарылағанда байқалады. Бұл жағдай плазмоцитомада (миеломдық ауру), Вальденстрем макроглобулинемиялық ауруында, бұл кезде патологиялық макроглобулиндер (олардың молеклярлық массасы 1 миллиондай) көптеп түзіледі. Иммуноглобилендердің мол өндірілуі жұқпалы, аутоиммндық ауруларда да жиі кездеседі.

Относительная гиперпротеинемия наблюдается при сгущении крови из-за значительных потерь жидкости (обезвоживание). макроглобулинемия

Салыстырмалы гиперпротейнемия макроглобулинемияда, организм сүйықтықты көп жоғалтқанда (сусыздануда) қан қоюланғандықтан байқалады.

Dysproteinemia – is changed correspond ¬ relationship between blood protein fractions. The normal albumin globulin ration (albumin-globulin coefficient) is 1.5 and 2.5, average - 2.0.

Диспротеинемия - изменение соот­ношения между отдельными белковыми фракциями крови. В норме отно­шение концентрации альбуминов к глобулинам (альбумино-глобулиновый белковый коэффициент) находится в пределах 1,5 и 2,5, в среднем - 2,0.

Диспротеинемия - қан плазмасы нәруыздарының жеке бөлшектерінің өзара қатынастарының өзгеруі. Қалыпты жағдайда альбуминмен глобулиннің концентрациялық арақатынасы (альбумин – глобулиндік нәруыздық коэффициент) 1,5 – 2,5 шамасында болады, орташа алсақ - 2,0.

Defect-proteinemia - is absence of one of blood plasma proteins, usually inherited. For example, agammaglobulinemia is absence of gammaglobulins (immunoglobulins), Bruton's disease.

Дефект-протеинемия - отсутствие в крови того или иного плазменного белка, обычно наследственно обусловленное. Например, агаммаглобулинемия - отсутствие гаммаглобулинов (иммуноглобулинов), болезнь Брутона.

Ақаулық-протеинемия – қанда кейбір плазмалық нәруыздардың болмауы, әдетте ол тұқым қуалаушыққа байланысты болады. Мысалы, агаммаглобулинемия- гаммаглобулиннің (иммуноглобулиндердің) тіпті болмауы, Брутон ауруы.

Paraproteinemia – is the appearance of atypical pathological blood proteins – paraproteins. Paraproteins are abnormal immunoglobulins synthesized by plasma cells in multiple myeloma, they can not perform the function of antibodies

Парапротеинемия - появление в крови нехарактерных патологических белков – парапротеинов

Парапротеинемия – қанның қалыпты жайына келмейтін, қанда патологиялық нәруыздардың пайда болуы.

Парапротеины -аномальные иммуноглобулины, синтезируются плазматическими клетками при миеломной болезни, не способны выполнять функцию антител

Парапротеиндер – аномальды иммуноглобулиндер, миеломдық өспе ауруында плазмалық жасушалар өндіреді, бірақ, олар антидененің қызметін (функциясын) атқара алмайды.

Cryoglobulins – are abnormal plasma proteins, that have the unusual properties of precipitating from the blood serum when the blood temperature is below 37 ° C. Most of cryoglobulins – are complexes of polyclonal immunoglobulins, with monoclonal immunoglobulins (about 50%), cryoglobulins may appear in Waldenstrom's macroglobulinemia, multiple myeloma, chronic lymphocytic leukemia, infectious diseases (mononucleosis, syphilis, tuberculosis, leprosy)

Криоглобулины - патологические белки плазмы, обладающие свойством превращения в желеобразное состояние при температуре ниже 37 °С. Большинство криоглобулинов - это комплексы поликлональных иммуноглобулинов, в состав которых примерно наполовину входят моноклональные иммуноглобулины, могут появиться при макроглобулинемии Вальденстрема, миеломе, хроническом лимфолейкозе, инфекционных заболеваниях (мононуклеоз, сифилис, туберкулез, лепра)

Криоглобулиндер – плазмалық патологиялық нәруыздар, олардың ерекшелігі егер дене қызуының температурасы 37^о С төмендегенде бұл нәруыздар қоймалжың қою желе тәрізді күйге ауысады. Криоглобулиннің көпшілігі иммуноглобулиндердің поликлоналдық кешендерінен тұрады, олардың құрамының ( шамамен) жартысын моноклоналдық иммуноглобулиндер құрайды. Бұл жағдай Вальденстрем макроглобулинемиясында, миеломада, созылмалы лимфолейкозда, жұқпалы ауруларда (мононуклеоз, сифилис, туберкулез, лепра) байқалады.

Gout (from the Greek. Podagra - trap, leg pain) – is a disease characterized by hyperuricemia and deposition of uric acid (urate) in various tissues, mainly in the articular cartilage, periarticular tissues and kidneys.

Подагра (от греч. podagra - капкан, боль в ногах) - заболевание, характеризующееся гиперурикемией и отложением солей мочевой кислоты (уратов) в различных тканях, преимущественно в области суставных хрящей, околосуставных тканей и в почках.

Подагра - бұл аурудың негізгі көрінісі мен сипаты гиперурекемия менен зәр қышқылы тұздарының әртүрлі тіндерде, әсіресе буын шеміршектерінде, буын маңындағы тіндерде және бүйректе мол жиналуынан патологиялық үрдістерді туындатады.

Blood Lipids

1. High density lipoproteins (HDL, or α-LP) consist of protein (40-55%), phospholipids (27-30%), triglycerides (3-8%), free cholesterol (2-3%), cholesteryl esters (14-20%). HDL perform the transport function, removing cholesterol excess from the surface of blood vessels and transporting it to the liver and for excretion or re-utilization, so HDL are antiatherogenic lipoproteins.

Липопротеины высокой плотности (ЛПВП, или α-ЛП). В состав ЛПВП входят 40-55% белка (процент общей массы частицы), 27-30% фосфолипидов, 3-8% триглицеридов, 2-3% свободного холестерина, 14-20% эфиров холестерина. ЛПВП выполняют транспортную функцию, переводя избыток холестерина с поверхности сосудов в печень и выводя его излишек из клеток эндотелия, поэтому ЛПВП - антиатерогенные липопротеины.

2. Very low density lipoproteins (VLDL, or pre-β-LP) is a heterogeneous class of particles with different compounds content: protein (8-12%), free cholesterol (10-12%), phospholipids (18-20%), cholesteryl esters (3-6%), triacylglycerols (about 50%). They are produced mainly by hepatocytes ( lesser extent - in by intestine). VLDL are the main transport form of endogenous triacylglycerols. Their apoproteins are C, E and B100. The plasma VLDL convert into β-LP (with the help of enzymes - lipoprotein lipase and lecithin-cholesterol acyltransferase (LCAT).

Липопротеины очень низкой плотности (ЛПОНП, или пре- β-ЛП) - неоднородный класс частиц с различным содержанием компонентов: 8-12% - белок, 10-12% - свободный холестерин, 18-20% - фосфолипиды, 3-6% - эфиры холестерина, около 50% - триацилглицеролы (ТАГ). Они образуются в основном в гепатоцитах (и в меньшем количестве - в слизистой кишечника), являются главной транспортной формой эндогенных триацилглицеролов. В их составе апопротеины С, Е и В100. В плазме крови происходит трансформация ЛПОНП в β-ЛП (при участии ферментов - липопротеиновой липазы и ЛХАТ крови).

3. Low-density lipoproteins (LDL, or β-LP), have the following composition: free cholesterol (24-31%), - cholesteryl esters (16-28%), triglycerides (11.7%), the phospholipids (about 30%), protein (20-25%). They are formed in plasma from VLDL and are the most atherogenic lipoprotein fractions in man. LDL contain only one apoprotein - B100.

Липопротеины низкой плотности (ЛПНП, или β-ЛП) имеют следующий состав: 24-31% - свободный холестерин, 16-28% - этерифицированный холестерин, 7-11% - триглицериды, около 30% - фосфолипиды, 20-25% - белок. Они образуются в плазме из ЛПОНП и являются самой атерогенной фракцией липопротеинов у человека. ЛПНП содержат только один апопротеин B100.

4. Chylomicrons are the largest lipoprotein particles entering the blood from the lymph . Chyl. are the transport form of dietary fat (exogenous TAG). Their structure consists of phospholipids (3-8%), cholesteryl esters (2-4%), free cholesterol (about 2%), protein (1.2%) and TAG (86-94%). The shell has apoproteins B48, A, C, E

Хиломикроны - самые крупные липопротеиновые частицы, поступающие в кровь из лимфы и представляющие собой транспортную форму пищевых жиров (экзогенных ТАГ). В их составе находятся: 3-8% фосфолипидов, 2-4% эфиров холестерина, около 2% свободного холестерина, 1-2% белка и 86-94% ТАГ. В оболочке имеются апопротеины B48, A, C, E.

Types of hyperlipoproteinemia

Type I Hypercholesterolemia is characterized by a high content of chylomicrons in plasma on an empty stomach.

I.тип Гиперхиломикронемия - характеризуется высоким содержанием хиломикронов в плазме крови натощак.

1түрі (тип) Гиперлипопротеинемия – қан плазмасында, ашқарында хиломикрондардың мөлшері жоғары болуымен сипатталады.

Type II hyper-beta lipoproteinemia is divided into 2 types: Type IIa - increase in blood β-LP with normal pre-β-LP; Type IIb - increase in β-LP and pre-β-LP.

II тип Гипер-бета-липопротеинемия делится на 2 типа:

2 түрі Гипер-бета-липопротеинемия 2 түрге (типке) бөлінеді:

IIа тип - увеличение содержания в крови β-ЛП при нормальном уровне пре- β-ЛП;

II а түрі – пре β –ЛП деңгейі қалыпты жағдайда, β-ЛП қандағы мөлшерінің көбеюі.

IIб тип - увеличение содержания β-ЛП и пре- β-ЛП.

II б түрі – β- ЛП және пре-β –ЛП мөлшерлерінің көбеюі.

Type III "floating" hyperlipoproteinemia, or dis-β-lipoproteinemia. The disease is due to hereditary decreased synthesis of apoprotein E. The disease is characterized by the appearance of serum floating β-lipoprotein (intermediate density lipoprotein - IDL) .

III тип «Флотирующая» гиперлипопротеинемия, или дис- β-липопротеинемия. В основе заболевания лежит наследственно обусловленное нарушение синтеза апопротеина Е Заболевание характеризуется появлением в сыворотке флотирующих β-ЛП (липопротеинов промежуточной плотности - ЛППП).

III түрі (тип) «Флоттаушы» гиперлипопртеинемия немесе дис-β-липопротоинемия. Аурудың негізінде тұқым қуалаушылыққа байланысты апопротеин Е өндірілуінің бұзылыстары жатыр. Ауру қан сарысуында флоттаушы β-ЛП (аралық тығыздықты липопротеиндердің -АТЛП) пайда болуымен сипатталады.

Type IV hyper-pre-β-lipoproteinemiamay be hereditary (absence of lipoprotein lipase - apoprotein CII cofactor) or acquired ( alcoholism, acute hepatitis, acromegaly, diabetes, etc.). It is characterized by increase in triglycerides and VLDL levels.

IV тип Гипер-пре- β-липопротеинемия, может быть наследственно обусловленной (отсутствие кофактора липопротеинлипазы - апопротеина CII) или приобретенной (при алкоголизме, остром гепатите, акромегалии, диабете и др.). Характерно нарастание уровня триглицеридов и ЛПОНП в крови.

IV түрі (типі) Гипер-про-β-липопротеинемия тұқым қуалаушылықпен байланысты (апопротеин С II-нің липопротеинлипазаның кофакторы – С 11-нің болмауы) немесе жүре пайда болған (маскүнемдікте, жіті(жедел) гепатитте, акромегалия, диабетте т.б.) болуы мүмкін. Бұларға қанда үшглицеридтер мен ТӨТЛП деңгейінің жоңарылауы тән.

Type V Hyper- pre-β lipoproteinemia and chylomikronemia

V тип Гипер-пре- β-липопротеинемия и хиломикронемия.

V түрі Гипер-пре- β-липопротеинемия және хиломикронемия.

Alimentary hyperlipemia - temporary increase in blood chylomicrons caused by the intake of fatty foods or test with lipid load. Occurs within 1 - 4 hours after meal, after 9 hours blood fat level is normalized

Алиментарная гиперлипемия - временное увеличение уровня хиломикронов в крови, вызванное приемом жирной пищи или проведением пробы с липидной нагрузкой. Наступает через 1- 4 часа после еды, через 9 часов уровень жира в крови нормализу­ется

Ауқаттық гиперлипемия - майлы тағам қабылдауынан кейін немесе липидтік жүктемемен сынама жүргізгеннен туындайтын хиломикрондар деңгейінің қанда уақытша көбеюі. Тағам қабылдағаннан 3-4 сағат өткеннен соң пайда болады, 9 сағаттан кейін қандағы майдың деңгейі қалпына келеді.

Transport hyperlipemia is due to increased mobilization of free fatty acids from depot during starvation, stress, diabetes mellitus type 1

Транспортная гиперлипемия обусловлена усиленной мобилизацией из депо в виде неэтерифицированных жирных кислот при голодании, стрессе, сахарном диабете 1 типа

Тасымалдық гиперлипемия ашығу, стресс, қантты диабеттің I түрі кезінде, қанда майдың эстерленбеген май қышқылдары түрінде қордан қарқынды шығарылуына байланысты.

Retention hyperlipemia (from Lat. Retentio - delay) is caused by a delay transition of neutral fats from the blood into the tissues, which occurs when there is lipoprotein lipase deficiency, hypoalbuminemia or excessive intake of NaCl (inhibits lipoprotein lipase). Occurs at atherosclerosis, coronary heart disease, nephrosis, type 2 diabetes mellitus, mechanic jaundice.

Ретенционная гиперлипемия (от лат. retentio - задерживать) развивается в результате задержки перехода нейтральных жиров из крови в ткани, что бывает при недостаточности фермента липопротеиновой липазы или при гипоальбуминемии, поступлении большого количества NaCl (ингибирует липопротеиновую липазу крови). Возникает при атеросклерозе, ишемической болезни сердца, нефрозе, сахарном диабете II типа, при механической желтухе,

Ретенциялық гиперлипемия (латынша retentio-ұсталыну) бейтарап майлардың тінге өтуінің кідіруінің нәтижесінде дамиды, бұл липопротеиндік липаза ферментінің жеткіліксіздігі кезінде немесе альбуминемия, организмге көп мөлшерде NaCI түсуі кезінде (қандағы липопротеиндік липазаны тежейді) болады. Атеросклероз, ЖИА (жүрек ишемиясының ауруы), нефроз, қантты диабеттің II-түрі, механикалық сарғаю кезінде пайда болады.

Ketosis – is increased blood ketone bodies (hyperketonemia), and increased ketone bodies excretion with urine (ketonuria)

Кетоз - повышение уровня кетоновых тел в крови (гиперкетонемия) и повышенное выделение их с мочой (кетонурия).

Кетоз – қанда кетон денелері деңгейінің жоғарылауы (гиперкетонемия) және олардың зәрмен шығарылуының көбеюі (кетонурия).

Primary Obesity occurs when there is disorders in hormonal link between adipose tissue and the hypothalamus. This is genetically mediated neuroendocrine disease, its main pathogenetic factor is absolute or relative leptin deficiency.

Первичное ожирение возникает при нарушении гормональной связи между жировой тканью и гипоталамусом. Это генетически опосредованное нейроэндокринное заболевание, ведущим звеном патогенеза которого является абсолютная или относительная лептиновая недостаточность.

Біріншілік семіру – май тіндерімен гипоталамустың арасында гормондық байланыс бұзылулары кезінде пайда болады. Бұл тектік ақаулар арқылы дамитын нейроэндокриндік ауру, оның патогенезіндегі негізгі буын, шынайы немесе салыстырмалы түріндегі лептин жеткіліксіздігі.

Secondary obesity (endocrine, cerebral) – is a syndrome that occurs when there is imbalance between the processes of lipolysis and lipogenesis. It is symptomatic in nature and develops at endocrinopathy, brain tumors, stroke, etc.

Вторичное ожирение (эндокринное, церебральное) - синдром, возникающий при нарушении соотношения между процессами липолиза и липогенеза, носит симптоматический характер и развивается при эндокринопатиях, опухоли мозга, нарушениях мозгового кровообращения и пр.

Екіншілік семіру (эндокриндік, мыйлық) – липолиз және липогенез үрдістерінің арақатынасының бұзылыстары кезінде пайда болатын синдром. Эндокринопатия, мый өспесі, мый қанайналымы бұзылыстары, т.б. патологияларда дамитын әйгіленімдік сипаттағы көрініс.

Hypertrophic obesity is associated with an increase adipocytes in size, is more common for adults.

Гипертрофическое ожирение связано с увеличением размеров адипоцитов, чаще встречается в зрелом возрасте.

Гипертрофиялық семіру адипоциттердің көлемінің үлкеюіне байланысты, ересек адамдарда жиі кездеседі.

Hyperplastic obesity is accompanied by an increase in the number of adipocytes. It usually begins in childhood.

Гиперпластическое ожирение сопровождается увеличением количества адипоцитов. Начинается, как правило, в детском возрасте.

Гиперпластикалық семіру адипоциттер санының көбеюімен көрінетін үрдіс. Әдетте балалық шақта басталады.

Exogenous-constitutional obesity (often, but not always it is related to the primary form of obesity). Eating disorders (such as night eating syndrome, increased food intake in response to stress) lead to the deposition of excess fat in the body, in accordance with the formula: the deposition of fat = energy intake - energy consumption.

Экзогенно-конституциональное ожирение (часто, но не всегда относится к первичной форме ожирения). Нарушение пищевого поведения (например, синдром ночной еды, повышенное потребление пищи в ответ на стресс) приводит к отложению избытка жира в организме в соответствии с формулой: Отложение жира = Поступление энергии - Расход энергии.

Экзогендік-денебітімдік семіру ( семірудің біріншілік түрінде жиі кездескенімен, бірақ барлық жағдайда емес). Тамақ ішу тәртібінің бұзылыстары (мысалы: түнде тұрып тамақ ішу, стреске жауап ретінде тағамды артық қабылдау). Организмде (мына формулаға сәйкес: май жиналуы =энергия түзілуі мен түсуі – энергия шығыны) артық май жиналуына әкеледі.

Hypothalamic obesity is a consequence of the destruction of the hypothalamus (brain trauma, intracranial hypertension, brain tumors, meningitis, congenital degenerative changes in the hypothalamus)

Гипоталамическое ожирение является следствием поражения гипоталамуса (перенесенные травмы головного мозга, стойкая внутричерепная гипертензия, опухоли мозга, менингит, врожденные дегенеративные изменения гипоталамической области)

Гипоталамустық май басу -гипоталамустың зақымдануында (бас мыйында болған жарақаттар, бас ішілік тұрақты гипертензия, мый өспесі, менингит, гипоталамустық аймақтағы туа біткен дегенеративті( азғындаған) өзгерістер дамитын үрдіс.

Hormonal obesity is associated with both hypo-and hyperfunction of endocrine glands and develops at hypothyroidism, hypofunction of gonads, hyperinsulinism and hypercortisolism

Гормональное ожирение связано как с гипо-, так и с гиперфункцией желез внутренней секреции и развивается при гипотиреозе, гипофункции половых желез, а также при гиперинсулинизме и гиперкортицизме.

Гормондық май басу - ішкі сөлденіс бездерінің гипо - және гиперфункциясына байланысты. Мысалы, гипотиреозда, жыныс бездерінің гипофункциясында және гиперисулинизм мен гиперкортицизмде.

Hypercholesterolemia – is increase in blood cholesterol (normal: 5,2-6,2 mmol / l)

Гиперхолестеринемия – повышение холестерина в крови (норма: 5,2-6,2 ммоль/л )

Гиперхолестеринемия - қанда холестериннің жоғарылауы (қалыптыда 5,2-6,2 ммоль/л)

Exhaustion and cachexia – is a pathological reduction in fat mass below nоrmal. At exhaustion adipose tissue deficiency may be 20 - 25% or more, and in cachexia it is below 50%.

Истощение и кахексия – патологическое снижение массы жировой ткани ниже нормы. При истощении дефицит жировой ткани может составлять 20 – 25% и более, а при кахексии – ниже 50%.

Қатты азу мен қалжырау (кахексия ) - патологиялық май тінінің мөлшері мен салмағының азаюы. Қатты азғанда май тінінің кемдігі 20-25% құрайды, ал кахексияда - 50% - дан төмен немесе оданда көп болуы мүмкін.

THE LIST OF LITERATURE:

The basic

1. Litvitsky P.F., Pirozhkov S.V., Tezikov E.B. Concise lectures and tests on pathophysiology E-tekstbook. – ГЭОТАР-Медиа, 2007

2. Pathologic basis of disease. Genetic disorders. Familial hypercholesterolemia V. Kumar, A.K. Abbas, S.N. Fausto, 8th edition, 2010.-

3. Basic Pathology. Genetic disorders. Familial hypercholesterolemia Vinay Kumar, Ramsi S. Cotran, Stanley L. Robbins. 9^th edition, 2013.

Additional

4. Textbook of pathology. Harsh Mohan. 4rd edition, Delhi, 2004.-P. 969-978.